Κατατέθηκε η πρώτη προσφυγή κατά της έκτακτης εισφοράς

Ενώπιον του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Ρόδου υποβλήθηκε χθες η πρώτη προσφυγή κατά του τέλους επιτηδεύματος που επιβλήθηκε με το άρθρο 31 του Ν. 3986/2011 σε ασκούντες ελεύθερο επάγγελμα.
Η προσφυγή υποβλήθηκε από τον δικηγόρο κ. Βασίλειο Καβουριού και στρέφεται κατά του Ελληνικού Δημοσίου, της Δ.Ο.Υ. Ρόδου, του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ρόδου και κατά της ειδοποίησης και του χρηματικού καταλόγου εκκαθαριστικού σημειώματος εισφοράς και τέλους επιτηδεύματος του ν. 3986/2011 δυνάμει του οποίου του επιβλήθηκε έκτακτη εισφορά. Στην προσφυγή του ο κ. Καβουριού εκθέτει αρχικώς ότι η επιβολή αναδρομικής φορολογικής επιβάρυνσης είναι μη σύννομη και άκυρη ως αντισυνταγματική.
Όπως εκθέτει, η έκτακτη εισφορά επιβάλλεται στο συνολικό ακαθάριστο εισόδημα, πραγματικό ή τεκμαρτό, φορολογούμενο ή απαλλασσόμενο των φυσικών προσώπων ή της σχολάζουσας κληρονομιάς των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος του οικονομικού έτους 2011 (διαχειριστικής χρήσης 2010) εφόσον αυτό υπερβαίνει τα 12.000 ¤ και επισημαίνει ότι ουσιαστικά διώκεται εν έτει 2011 η επιβολή φορολογικής επιβάρυνσης για ήδη φορολογηθέντα εισοδήματα του έτους 2010, έτους σαφώς εκτεινόμενου πέρα από το προηγούμενο εκείνου από το οποίο επιβλήθηκε η εν λόγω εισφορά.
Θεωρεί έτσι ότι η επιβληθείσα εισφορά αντίκειται στην διάταξη της παρ. 2 αρ. 78 του Συντάγματος, η οποία ρητώς απαγορεύει την επιβολή με νόμο αναδρομικής ισχύος που εκτείνεται πέρα από το οικονομικό έτος το προηγούμενο εκείνου κατά το οποίο επιβλήθηκε.
Δεύτερος λόγος προσφυγής προβάλλεται ότι η υπό του αρ. 18 Ν.3758/2009 διάταξη, παραβιάζει την αρχής της αναλογικότητας.
Στην παρ. 2 του ιδίου αρ. 29 Ν. 3986/2011 καθορίζεται ο τρόπος κλιμακώσεως της εκτάκτου εισφοράς, εκκινώντας από το ποσό των 120 ¤ για ετήσιο συνολικό εισόδημα 12.000 ¤ και άνω. Εντούτοις, η καθιερούμενη στην άνω διάταξη κλίμακα προσκρούει στην κατοχυρωθείσα δια της παρ. 5 αρ. 4 του Συντάγματος αρχής της αναλογικότητας κατά την οποία «οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους». Και τούτο διότι δια της άνω κλίμακας ο φορολογούμενος που δήλωσε καθαρό εισόδημα 12.000 ¤ δεν επιβαρύνεται με την εν λόγω εισφορά, ενώ ο δηλώσας εισόδημα κατά 1 μόλις ευρώ μεγαλύτερο (12.001,00 ¤) υπόκειται σε εισφορά ποσού 120 ¤.
Σημειώνει δε ότι αντίστοιχη παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας παρατηρείται σε όλα τα κλιμάκια εισοδήματος, βάσει των οποίων υπολογίζεται η έκτακτη εισφορά, δηλαδή για διαφορές 1 μόνο ευρώ ο φορολογούμενος υπόκειται σε πολλαπλάσια επιβάρυνση.
Ο κ. Καβουριού επισημαίνει παραπέρα ότι η παραπάνω διάταξη παραβιάζει, πολλαπλά μάλιστα, την αρχή της ίσης μεταχείρισης, αφού καταλαμβάνει και έσοδα απαλλασσόμενα της φορολογίας επ’ ονόματι των φυσικών προσώπων ή αυτοτελώς φορολογηθέντα με εξάντληση της φορολογικής υποχρέωσης (π.χ. μερίσματα, τόκοι κλπ), τα οποία εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια εκάστου φορολογουμένου εάν θα περιληφθούν στην υποβαλλόμενη υπ’ αυτού δήλωση φορολογίας εισοδήματος του αντίστοιχου έτους.
Ετέρα παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας αποτελεί, όπως επισημαίνει και η υπό της άνω διατάξεως επιβολή της εισφοράς μόνο σε φυσικά πρόσωπα, ενώ τα νομικά πρόσωπα, τα οποία κατά τεκμήριο έχουν ασυγκρίτως μεγαλύτερη φοροδοτική ικανότητα, δεν υπάγονται στην άνω εισφορά, εξαιρούμενα οιασδήποτε συμμετοχής στο εκτάκτως επιβαλλόμενο φορολογικό βάρος.