Υπόμνημα του ΕΒΕΔ για το δημοτικό φόρο

Στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή για τον ΔΗΦΟΔΩ, στα γραφεία του Οικονομικού Επιμελητηρίου, ο πρόεδρος του ΕΒΕΔ κ. Γιάννης Πάππου, κατέθεσε το ακόλουθο υπόμνημα:

Κύριοι,
η μέχρι σήμερα διαχείριση του θέματος του Δημοτικού Φόρου Δωδεκανήσου, υπήρξε μία υπόθεση που βάλλει ευθέως κατά κάθε έννοιας δημοκρατικής διαδικασίας συνεννόησης και λήψης αποφάσεων σε πλαίσιο συναίνεσης.
Η σημερινή πρωτοβουλία του Οικονομικού Επιμελητηρίου, δίνει στο Επιμελητήριο Δωδεκανήσου τη δυνατότητα και την ευκαιρία να παρουσιάσει για μία ακόμη φορά τις θέσεις του επί του ζητήματος και να θυμίσει σε όλους όσους ενδιαφέρονται ότι αποτελεί και τον μοναδικό φορέα που έχει και θέσεις και προτάσεις.
Το Επιμελητήριο Δωδεκανήσου, σταθερά και χωρίς να παρεκκλίνει ποτέ της πορείας του, διατήρησε την ίδια θέση απέναντι στο θέμα του Δημοτικού Φόρου Δωδεκανήσου από την πρώτη στιγμή της θέσπισής του με τη σημερινή του μορφή, τον Απρίλιο του 1994.
Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση των θέσεών μας, οφείλουμε να επισημάνουμε πως τον διάλογο για το θέμα του Δημοτικού Φόρου Δωδεκανήσου, το Επιμελητήριο Δωδεκανήσου τον ζήτησε πρώτο και μάλιστα παραμένουν στο αρχείο μας οι αναπάντητες εκκλήσεις και προσκλήσεις για τον σκοπό αυτό που ως οργανισμός απευθύναμε στην Διοίκηση της ΤΕΔΚ Δωδεκανήσου την περίοδο 2007 έως και 2009.
Από τον Απρίλιο του 1994, οπότε και ψηφίστηκε το άρθρ. 60 του ν. 2214/94, ο Δημοτικός Φόρος Δωδεκανήσου λειτούργησε ως τυφλό κτύπημα στην καρδιά της επιχειρηματικότητας και ως μία ένεση στα τραγικά οικονομικά της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης. Η τραγική οικονομική κατάσταση της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης αποτέλεσε άλλωστε και το μοναδικό επιχείρημα για την θέσπιση αυτού του μεσαιωνικής εμπνεύσεως φόρου εισοδήματος που όμως δεν επιβάλλεται επί πραγματικού εισοδήματος.
Αφήνοντας προς στιγμή στην άκρη τον χαρακτήρα του συγκεκριμένου φόρου, ας δούμε ποια ήταν η επίπτωσή του στα οικονομικά στοιχεία της αυτοδιοίκησης για τη βελτίωση των οποίων υποτίθεται ότι θεσπίστηκε.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν για τα χρέη των Δήμων της χώρας, προκύπτει ότι η Δωδεκάνησος κινείται με άνεση πρωταθλητή στα χρέη, παρά τα αυξημένα έσοδα που οι Δήμοι της Δωδεκανήσου είχαν με πηγές που ίσχυαν μόνο στην περιοχή μας.
Αυτό ως στοιχείο από μόνο του αρκεί για να κατανοήσει κάποιος την κακοδιαχείριση και την αναποτελεσματικότητα που κυριάρχησε συνολικά αλλά και ειδικότερα στην περίπτωση του Δημοτικού Φόρου Δωδεκανήσου.
Συνιστά δε, αντικείμενο ειδικής μελέτης η παραπληροφόρηση που με τρόπο συστηματικό και μεθοδικό στήθηκε γύρω από το ζήτημα του Δημοτικού Φόρου Δωδεκανήσου. Παραπληροφόρηση που ως στόχο είχε και έχει να πείσει την κοινή γνώμη για ανύπαρκτα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου φόρου.
Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της προσπάθειας, σας αναφέρω την συνεχή αναφορά των στελεχών της αυτοδιοίκησης στον Δημοτικό Φόρο Δωδεκανήσου ως φόρο ανταποδοτικό, ενώ γνωρίζουν ότι αυτό δεν είναι νομοθετημένο!
Επίσης, το επιχείρημα της χρηματοδότησης του ΠΡΟΤΟΥΡ, ισχύει δυνητικά, μόνο σε ένα εξαιρετικά μικρό ποσοστό των εισπράξεων μέσω του Δημοτικού Φόρου Δωδεκανήσου και μόνο στο νησί της Ρόδου!
Τα ζητήματα που προκύπτουν από τη μελέτη του Δημοτικού Φόρου Δωδεκανήσου, είναι δύσκολο να περιγραφούν σε μία παρέμβαση υπό την μορφή σύσκεψης αφού καλύπτουν όλο το φάσμα των παραμέτρων που συνθέτουν αυτό τον φόρο.
Στο επίπεδο της προσέγγισής του με κανόνες της επιστήμης των οικονομικών, στο επίπεδο της προσέγγισής του με κανόνες της νομικής επιστήμης και στο επίπεδο της προσέγγισής του στη βάση των διαδικασιών είσπραξης του με γνώμονα τις αρχές της χρηστής διοίκησης, ο Δημοτικός Φόρος Δωδεκανήσου αποτελεί ένα παράδειγμα των νοοτροπιών και των πρακτικών που οδήγησαν τη χώρα μας στη σημερινή της τραγική κατάσταση.
Επαναλαμβάνω, συνοπτικά, τις σταθερές θέσεις του Επιμελητηρίου Δωδεκανήσου στους τρεις άξονες που μόλις αναφερθήκαμε:
Με βάση τους κανόνες της νομικής επιστήμης:
– Αμφισβητείται έντονα η συμβατικότητα του Δημοτικού Φόρου Δωδεκανήσου με τις αρχές του Συντάγματος και συγκεκριμένα την ίση μεταχείριση των Ελλήνων πολιτών και την επιβολή φορολογίας με βάση την φοροδοτική ικανότητα εκάστου φορολογούμενου.
– Αμφισβητείται επίσης έντονα η συμβατικότητα του Δημοτικού Φόρου Δωδεκανήσου με τις αρχές και τους κανόνες του Ευρωπαϊκού Δικαίου.

Με βάση τις αρχές της οικονομικής επιστήμης:
– Είναι πρωτοφανές και συνιστά παγκόσμια πατέντα, η επιβολή φόρου εισοδήματος σε ζημιογόνες επιχειρήσεις. Είναι τραγικό να συζητάμε την ορθότητα ενός φόρου επί της ζημίας που έχει υποστεί κάποιος που ατύχησε στην επιχειρηματική του διαδρομή. Το αντεπιχείρημα ότι ο φόρος μετακυλίεται στην κατανάλωση είναι απολύτως ανεδαφικό και ψευδές αφού κάτι τέτοιο απαγορεύεται από τις ισχύουσες διατάξεις του Κ.Β.Σ..
– Είναι πρωτοφανής η έμπνευση της αξιοποίησης των συντελεστών ΜΣΚΚ (Μικτών Συντελεστών Καθαρού Κέρδους) που χρησιμοποιείται για την κατηγοριοποίηση του ύψους της επιβάρυνσης με Δημοτικό Φόρο Δωδεκανήσου, όταν είναι γνωστό ότι οι συγκεκριμένοι συντελεστές χρησιμοποιούνται για την εξαγωγή αποτελέσματος μόνο στις περιπτώσεις του υπολογισμού τεκμαρτού εισοδήματος, δηλαδή εισοδήματος που δεν είναι πραγματικό και δεν προκύπτει με βάση τα επίσημα στοιχεία του φορολογούμενου.
– Είναι ο μοναδικός ειδικός φόρος που δεν συνοδεύεται και με δέσμευση της διάθεσής του σε ειδικό σκοπό. Δηλαδή, είναι ο μοναδικός ειδικός φόρος χωρίς καμία νομοθετικά κατοχυρωμένη αναφορά σε ανταποδοτικότητα.
– Είναι ο μοναδικός φόρος που στήθηκε με τόση προχειρότητα που αντί να ισχύουν οι εκάστοτε επιβαρύνσεις που περιγράφει ο Κ.Ε.Δ.Ε. (Κώδικας Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων) λειτουργεί ακόμα με το τοκογλυφικό και ληστρικό επιτόκιο του 5% μηνιαίως.

Με βάση τη διαδικασία επιβολής και είσπραξής του:
– Ο Δημοτικός Φόρος Δωδεκανήσου κατέστησε τους Δήμους της Δωδεκανήσου φορολογικές αρχές. Φορολογικές αρχές χωρίς καμία προετοιμασία και καμία υποδομή. Στους περισσότερους Δήμους της Δωδεκανήσου ακόμα και σήμερα, 19 χρόνια μετά την επιβολή του, εξακολουθεί να μη υπάρχει η παραμικρή υποδομή που είναι απαραίτητη για την εφαρμογή του.
– Αυτές, οι ιδιότυπες φορολογικές αρχές που δημιουργήθηκαν με την θέσπιση του Δημοτικού Φόρου Δωδεκανήσου, δεν έχουν ελεγχθεί ποτέ για τις διαδικασίες που εφαρμόζουν. Ποτέ δεν εφαρμόστηκε ένα πρότυπο εσωτερικού ελέγχου με διασφάλιση όλων των σταδίων επιβολής και είσπραξης του Δημοτικού Φόρου Δωδεκανήσου.
– Αποτέλεσμα των δύο παραπάνω παραγόντων είναι να έχουμε δεκάδες καταγγελίες από επιτηδευματίες της Δωδεκανήσου για καταστάσεις που συνιστούν στην καλύτερη περίπτωση μία δομή εξαιρετικά πρόχειρα και κακά οργανωμένη και στην χειρότερη περίπτωση ένα πλέγμα πελατειακών σχέσεων με διαστάσεις που δεν μπορεί κάποιος εύκολα ούτε να φανταστεί ούτε να περιγράψει.
Αυτό που πρέπει να κατανοήσουν όλοι οι άμεσα ή έμμεσα εμπλεκόμενοι σε σχέση με το ζήτημα των διαδικασιών βεβαίωσης και είσπραξης του Δημοτικού Φόρου Δωδεκανήσου είναι ότι κανένας σήμερα από όποια θέση και αν υπηρετεί τα κοινά, δεν μπορεί να διαβεβαιώσει τις παραγωγικές τάξεις της Δωδεκανήσου αλλά και την κοινωνία της Δωδεκανήσου ότι ο Δημοτικός Φόρος Δωδεκανήσου έχει επιβληθεί σε όλους τους υπόχρεους και έχουν αντιμετωπιστεί όλοι οι Δωδεκανήσιοι με τα ίδια μέτρα και τα ίδια σταθμά. Κανένας δεν μπορεί να διαβεβαιώσει την κοινωνία της Δωδεκανήσου ότι στον Δημοτικό Φόρο Δωδεκανήσου έχουν εφαρμοσθεί οι ίδιοι κανόνες και έχουν καταβάλει όλοι οι υπόχρεοι αυτά που από το νόμο προβλέπεται.
Η συνοπτική παρουσίαση των χαρακτηριστικών του Δημοτικού Φόρου Δωδεκανήσου, που μόλις σας παρουσιάσαμε, αποτελεί και την διαχρονική θέση του Επιμελητηρίου Δωδεκανήσου σχετικά με το ζήτημα.
Σε μία περίοδο που η οικονομία της χώρας έχει καταρρεύσει και η ανεργία κινείται στα όρια του 30%, είναι ανεπίτρεπτο να συζητάμε για φόρους που αποτελούν πατέντες μεσαιωνικής αντίληψης περί της οικονομίας.
Είναι δε αυτονόητο, ότι η όποια πρόταση δεχθούμε να συζητήσουμε θα πρέπει να απαντά και να θεραπεύει όλα τα σημεία που έχουμε προαναφέρει.
Ο Πρόεδρος
Γιάννης Πάππου