Εξακολουθεί να δηλώνει «τρελά ερωτευμένος»

Απρόβλεπτη τροπή έλαβε χθες η ένδικη διαφορά μεταξύ δύο μελών επιστημονικού συλλόγου, ενός ανδρός και μιας γυναίκας που ζήτησε την προστασία της προσωπικότητάς της από τη µαζική αποστολή µηνυµάτων sms και όχι µόνο, από συνάδελφό της, που δήλωνε σφόδρα ερωτευµένος µαζί της και παρά τις αντιρρήσεις της και τις συστάσεις εισαγγελικών λειτουργών δεν σταµάτησε επί 10ετία να την πολιορκεί.
Ο εναγόµενος, που δήλωσε τη Δευτέρα στο δικαστήριο ότι δεν πρόκειται να ξαναενοχλήσει τη νεαρή συνάδελφό του, συνοµολογώντας τα πραγµατικά περιστατικά που περιέγραψε στην αίτησή της, μετά και από παρέμβαση του προέδρου του συλλόγου, χθες υπέβαλε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου προτάσεις και ενστάσεις αναπτύσσοντας μεταξύ άλλων και νομικούς ισχυρισμούς για την απόρριψη της αιτήσεώς της.
Όπως έγραψε η “δ”, η δεσποινίδα είχε ζητήσει µε πολυσέλιδη αίτησή της να διαταχθεί ο συνάδελφός της να απέχει από κάθε µελλοντική ενέργειά του, που συνεπάγεται την προσβολή της προσωπικότητάς της, να παύσει να διαταράσσει και να διεισδύει στην προσωπική, οικογενειακή, κοινωνική και εργασιακή ζωή της, να παύσει να προσβάλλει την τιµή και την υπόληψη της ίδιας και της οικογενείας της, να παύσει να την εξυβρίζει και να την απειλεί και να απειληθεί σε βάρος του προσωπική κράτηση 3 µηνών και χρηµατική ποινή 1.500 ευρώ για κάθε µελλοντική παράβαση της απόφασης του δικαστηρίου.
Στην αίτησή της περιέγραψε ότι τα τελευταία 10 έτη δεχόταν σε καθηµερινή σχεδόν βάση διάφορα γραπτά µηνύµατα µέσω του κινητού τηλεφώνου του αντιδίκου της, ορισµένα εκ των οποίων είχαν προσβλητικό περιεχόµενο, αναφορικά µε προτάσεις για ασελγείς πράξεις. Περιέγραψε ότι απευθύνθηκε τόσο στις Εισαγγελικές Αρχές του Πρωτοδικείου Ρόδου, όσο και στο Διοικητικό Συµβούλιο του συλλόγου στον οποίο ανήκει, δεδοµένου ότι η ζωή της είχε καταντήσει πλέον ένα µαρτύριο.
Ισχυρίστηκε ακόµη ότι ο αντίδικός της, δεν περιορίσθηκε µόνο στην αποστολή µηνυµάτων, αλλά επιπροσθέτως άρχισε εµφανώς να την ακολουθεί παντού ακόµη και στην οικία της.
Στις προτάσεις του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου ο εναγόμενος περιγράφει αρχικώς πώς γνωρίστηκε με την ενάγουσα την άνοιξη του 1999 και πως τον Δεκέμβριο του 2002 του είχε δοθεί η ευκαιρία από τυχαίο γεγονός να την προσεγγίσει επαγγελματικά…
“Ηταν η γυναίκα που θα μπορούσε να με κάνει ευτυχισμένο. Την ευτυχία μου αυτή την κυνήγησα και την επεδίωξα”, δηλώνει με σαφήνεια, μη κρύβοντας τα αισθήματά του και τις αγνές του προθέσεις να την παντρευτεί σε ένα πραγματικά συγκινητικό δικόγραφο.
Ο ερωτευμένος αναφέρεται στις συστάσεις που του έκανε ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Ρόδου αλλά και σε τηλεφωνήματα που έκανε σε μέλη της οικογένειάς της, εκδηλώνοντας τα συναισθήματά του έναντι της συναδέλφου του.
Επισημαίνει στη συνέχεια ότι η συνάδελφός του ενοχλημένη από τα μηνύματα και τα τηλεφωνήματά του, του είπε, ότι είχε κάνει φραγή στον αριθμό του κινητού του τηλεφώνου και έκτοτε όταν της έστελνε μηνύματα δεν ελάμβανε αναφορά παράδοσης.
Είχε ωστόσο τη χαρά, όπως επισημαίνει, 3-4 φορές το χρόνο να διαβάζει η συνάδελφός του τα μηνύματά του, στις γιορτές των Χριστουγέννων, του Πάσχα και κάποιες άλλες ημέρες που ενδεχομένως να ήταν των γενεθλίων της ή της ονομαστικής της εορτής.
Επισημαίνει επίσης ότι τα μηνύματά του ήταν συναισθηματικά ενώ προσθέτει ότι ίσως εν βρασμώ ψυχής ή ερωτικού παροξυσμού να της έστειλε στο μακρινό παρελθόν 2-3 προσβλητικά μηνύματα και από τότε να τον μίσησε.
Περιγράφει παραπέρα πως η συνάδελφός του ήταν περιφρονητική απένταντί του, πως τον αποκαλούσε τρελό, πως τον σχολίαζε αρνητικά και πως ο ίδιος επέμενε να είναι ερωτευμένος μαζί της.
“Πάντα την αγαπούσα και το ήξερε αυτό καλά. Αυτό δε που αισθάνομαι τώρα πλέον (σε αντίθεση με τα πρώτα χρόνια) για την αιτούσα είναι κάτι πολύ ανώτερο από μια σεξουαλική έλξη”, τονίζει.
Πιο πέρα περιγράφει με αφοπλιστική λεπτομέρεια στο πολυσέλιδο υπόμνημά του λεπτομέρειες για τυχαίες συναντήσεις με την συνάδελφό του και πως άρχισε να της στέλνει μηνύματα για κάθε τι που τον απασχολούσε.
“Ποτέ δεν κάθησα να ξενυχτήσω έξω από το σπίτι της αιτούσας ή να στήσω τα χαράματα καραούλι”, προσθέτει, διαψεύδοντας σχετικές αναφορές σε δημοσιεύματα, ενώ περιγράφει πως τον Οκτώβριο του 2010 ζήτησε τη μεσολάβηση ενός κοινού τους φίλου, οφθαλμίατρου στη Ζυρίχη, για να παντρευτούν και πως αυτό την ενόχλησε.
“Το μόνο που επεδίωξα από την αιτούσα με τα μηνύματα που της έστελνα ήταν να την κάνω να με αγαπήσει, ή έστω και σε τελευταία ανάλυση να μην με μισεί. Δυστυχώς, τίποτε από τα δύο δεν κατάφερα. Κακός χειρισμός, διαφορά ηλικίας, προσωπικά μου προβλήματα, μεγάλες επαγγελματικές ατυχίες, ίσως όλα μαζί. Η ζωή συνεχίζεται. Δεν έχω όμως κανένα μίσος ούτε κάποια έχθρα με την αιτούσα”, τονίζει ο αθεράπευτα ρομαντικός, που τελειώνει την εξιστόρηση του υπομνήματος του με τους στίχους από ένα τραγούδι που τραγουδούσαν κάποτε οι Ελληνες στα παράλια της Μικράς Ασίας:
“Μην μαχαιρώνεις με τόσο μίσος την καρδιά μου, γιατί μέσα εκεί είσαι και εσύ και κινδυνεύεις να πληγωθείς”.
Σε ό,τι αφορά το νομικό μέρος των προτάσεών του προς το δικαστήριο, ζητά την απόρριψη της προσφυγής της. Πρώτον, τονίζει ότι τα σύγχρονα τηλέφωνα έχουν τη δυνατότητα φραγής συγκεκριμένων τηλεφώνων προκειμένου να μη δέχονται κλήσεις και μηνύματα απ’ αυτά και ως εκ τούτου δεν συντρέχει λόγος για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων.
Επισημαίνει ότι μπορούσε και μπορεί να προμηθευτεί τηλέφωνο με αυτή τη δυνατότητα αφού ήξερε “ότι έχει να κάνει με έναν τρελά ερωτευμένο που της έστελνε επί δύο χρόνια πάνω από 50 ερωτικά μηνύματα την ημέρα”.
Λείπει εξάλλου, όπως τονίζει, κατεπείγον κίνδυνος αφού της απέστελλε μηνύματα συνεχώς από το έτος 2003 άσχετα αν στο κινητό της είχε φραγή για περισσότερα από 7,5 έτη. Επισημαίνει παραπέρα ότι ουδέποτε διατάραξε την προσωπική της ζωή και τα μηνύματά του ήταν εκδηλωτικά του ενδιαφέροντός του.
Χαρακτηρίζει παραπέρα την αίτηση της συναδέλφου του καταχρηστική διότι της παραλείψεως της επί τόσα χρόνια να ασκήσει κάποια αρνητική αγωγή για να σταματήσει να της στέλνει μηνύματα του δημιούργησε την πεπλανημένη εντύπωση ότι ανέχεται την αποστολή των μηνυμάτων. Προσθέτει μάλιστα ότι από λάθος της έστειλε ακόμη ένα μήνυμα προχθές και ενημέρωσε σχετικά τον εισαγγελέα για το λάθος του αυτό ενώ ζητά να μην υπάρξει απαγόρευση για να την πλησιάζει στα 50 μέτρα αφού αυτό θα παραβιάσει προσωπικές του ελευθερίες ενώ θα καταστήσει απαγορευτική την άσκηση του επαγγέλματός του και καθημερινές του ενασχολήσεις που βρίσκονται σε μικρή απόσταση από την κατοικία, το γραφείο της αλλά και τον χώρο εργασίας της.
Επισημαίνει τέλος ότι λείπει και ο επικείμενος κίνδυνος από την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων αφού ουδέποτε σημειώθηκε μεταξύ τους έστω και ένα μικρό επεισόδιο.
“Στο αίτημα της αιτούσας για να είμαι σε απόσταση 50 μέτρων από την ίδια, προβάλλω επί πλέον την ένσταση ότι το αίτημά της αυτό είναι αλυσιτελές, αφού μπορώ να της στέλνω μηνύματα και από απόσταση μεγαλυτέρα των 50 μέτρων” τελειώνει ο μεσήλικας με το υπόμνημά του.