Αναφορά και στη διακίνηση σημαντικού ποσού σε λογαριασμό με κωδικό όνομα που τηρούσε Ροδίτης μηχανικός, πρώην τεχνικός διευθυντής της Siemens, που κατάγεται από το Παραδείσι, σε τράπεζα της Αυστρίας γίνεται, όπως προανήγγειλε την Κυριακή η “δ”, στο πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής για την σκανδαλώδη υπόθεση της Siemens.
Η μνεία για την εμπλοκή του Ροδίτη γίνεται συγκεκριμένα σε δύο πορίσματα της επιτροπής που ψηφίστηκαν ομόφωνα κατά τη διάρκεια των εργασιών της και διαβιβάστηκαν αρμοδίως για τα περαιτέρω. Τα πορίσματα αυτά περιλαμβάνονται στο 4ο Κεφάλαιο της ενιαίας πορισματικής έκθεσης που υποβλήθηκε το βράδυ της Δευτέρας στη Βουλή.
Όπως επισημαίνεται στο οικείο κεφάλαιο η εταιρεία SIEMENS, κυρίαρχη στον τομέα εκτέλεσης τηλεπικοινωνιακών έργων, τουλάχιστον από τα τέλη Νοεμβρίου του 1990, είχε αναπτύξει και στην Ελλάδα ένα ανωνυμοποιημένο σύστημα διεκπεραίωσης μυστικών πληρωμών, που, μέσω προμηθειών, τις οποίες κατέβαλλε σε πρόσωπα που εφέροντο να μεσολαβούν στη σύναψη συμβάσεων για κρατικά έργα, διοχετεύονταν σε κρατικούς αξιωματούχους, αρμοδίους για την ανάθεση του έργου στην εταιρεία, οι οποίοι αποφάσιζαν ή καθ’ οιονδήποτε τρόπο βοηθούσαν για την ανάθεση, και εν συνεχεία την εκτέλεση και παραλαβή του.
Για τη διακίνηση του άνομου χρήματος, υπήρχε ένα καλά μελετημένο σύστημα από πλευράς εταιρείας, με σκοπό να συγκαλύπτονται και να ανωνυμοποιούνται οι ροές των χρημάτων. Η ομάδα αυτή, δομημένη ιεραρχικά και αποτελούμενη οπωσδήποτε από περισσότερα των τριών προσώπων, εν γνώσει της συγκροτήθηκε, αποφάσισε και πραγματοποίησε δωροδοκίες ανώτατων αξιωματούχων, πολιτικών, μελών κυβερνήσεων κλπ, με διαρκή δράση στην Ελλάδα από το Νοέμβριο του 1990 και τουλάχιστον μέχρι το 2008, ύψους πολλών εκατομμυρίων ευρώ, υπολογιζομένου του ποσού της δωροδοκίας σε ποσοστό 2% για κάθε επιμέρους σύμβαση -επί του κοστολογίου («τζίρου») του έργου- για τα πολιτικά πρόσωπα, όπως προέβλεπε το λεγόμενο «σχέδιο της μητρικής εταιρείας», του 8%, προοριζομένου για τους ανώτατους κρατικούς αξιωματούχους.
Ο δόλος των στελεχών της εταιρείας αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι, και μετά το έτος 1998, που θεσπίστηκε το αξιόποινο για πράξεις διαφθοράς στο Εξωτερικό, το εν λόγω σύστημα διατηρήθηκε και εξακολούθησε να λειτουργεί, αλλά με τη χρήση ιδιαίτερων τεχνασμάτων συγκάλυψης, αφού, για να παρακαμφθούν οι οδηγίες του ΟΟΣΑ και ο ενδεχόμενος έλεγχος των Αρχών, ετίθετο στα σχετικά παραστατικά ειδική σφραγίδα με την προσθήκη «οι παραλήπτες δεν είναι δημόσιοι λειτουργοί σύμφωνα με τις Οδηγίες του ΟΟΣΑ» ή «οι παραλήπτες δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι σύμφωνα με τις Οδηγίες του ΟΟΣΑ».
Το πιο πάνω άρτια οργανωμένο σχέδιο, αποδέχτηκαν και εφήρμοσαν, ως ενταγμένα μέλη της δομημένης ομάδας, κατά τα ως άνω, ανώτατα διοικητικά στελέχη της μητρικής εταιρείας SIEMENS, καθώς και της SIEMENS Α.Ε. στην Ελλάδα, όπως π.χ. Μιχάλης Χριστοφοράκος, Πρόδρομος Μαυρίδης κλπ, οι οποίοι, ενεργώντας από κοινού, διοχέτευσαν «μαύρο χρήμα» σε πολιτικούς ή σε ανώτερους αξιωματούχους.
Επισημαίνεται παραπέρα ότι κατά τη δράση, της ως άνω οργάνωσης, υπήρχε σαφέστατα η δυνατότητα διάθεσης μεγάλων χρηματικών ποσών (ύψους εκατομμυρίων ευρώ, που διοχετεύονταν σε μέλη-στελέχη Κυβερνήσεων και ανώτατους αξιωματούχους, κατά τα ως άνω), αλλά και η κατοχή και χρήση ποικίλων τεχνικών και λοιπών μέσων πάσης φύσεως, καθώς και ιδιαίτερων τεχνασμάτων (χρήση πολλών τραπεζικών λογαριασμών σε τράπεζες της Ελλάδας και του Εξωτερικού, χρησιμοποίηση παρένθετων προσώπων για τη διακίνησή τους, δημιουργία υπεράκτιων και εικονικών εταιρειών με μοναδικό σκοπό τη διοχέτευση των χρημάτων, εικονικές εγγραφές στα λογιστικά βιβλία της εταιρείας προς συγκάλυψη των εκροών του μαύρου χρήματος, αλλά και χρήση «μοντέλων» προκειμένου να αποφευχθεί ο έλεγχος της εταιρείας από τον ΟΟΣΑ, ήτοι μοντέλου συμψηφισμού, μοντέλου πίστωσης και μοντέλου επαναπατρισμού), μέσα μη προσιτά σε κοινές συμμορίες και προσιδιάζοντα αναμφίβολα στο οργανωμένο έγκλημα.
Ενδεικτικώς, όπως τονίζεται, έχει εξακριβωθεί ότι εμβάστηκε (το 1998) από τη SIEMENS AG Deutschland στον υπ’αριθ. 884.130 τρεχούμενο λογαριασμό με την ονομασία «ΝΙΚΟΣ», που διατηρούσε ο Στ. Εμμ. στο πιστωτικό ίδρυμα RAIFFEISENVERBAND SALZBURG το ποσό του 1.000.000 γερμανικών μάρκων (DEM).
