Η άμβλωση, ευρύτερα γνωστή με τον όρο έκτρωση, ορίζεται ως εκούσια διακοπή της κύησης συνήθως με χημικές και χειρουργικές μεθόδους. Τα ηθικά διλήμματα περί της αποδοχής ή της απόρριψης αυτού του θέματος είναι αρκετά και οι γνώμες συνήθως διίστανται.
Σήμερα, στην Ελλάδα η έκτρωση επιτρέπεται υπό κάποιες συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Στο άρθρο 5 παρ. 3 του νόμου 821/1978 προβλέπεται το εξής: «Επιτρέπεται η άμβλωσις μέχρι και της 20ης εβδομάδος όπου ήθελον διαπιστωθεί σοβαρές ανωμαλίες του εμβρύου με αποτέλεσμα τη γέννηση παθολογικών νεογνών. Επίσης, σε περιπτώσεις κινδύνου της ψυχικής υγείας της μητέρας, διαπιστωμένου όμως από ψυχίατρο που εργάζεται σε ίδρυμα δημοσίου δικαίου».
Βεβαίως, το ζήτημα των αμβλώσεων στις μέρες μας τείνει να προσλάβει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις, αφού εκτός των άλλων παραγόντων που μπορεί να οδηγήσουν την έγκυο στην έκτρωση, πλέον, ακόμη μια αιτία έχει προστεθεί και είναι η περίοδος της οικονομικής ύφεσης που διανύουμε, η οποία συμβάλλει αρνητικά στην απόφαση ενός ζευγαριού να φέρει στον κόσμο ένα παιδί.
Όπως δήλωσε σχετικά ο διευθυντής της Γυναικολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου Ρόδου κ. Γεώργιος Σισαμωτός, “Τα ποσοστά των γυναικών που προχωρούν σε άμβλωση τα τελευταία έτη έχουν αυξηθεί σε μεγάλο βαθμό, αφού η οικονομική κρίση λειτουργεί ανασταλτικά στη γέννηση ενός παιδιού, εξαιτίας των υψηλών οικονομικών απαιτήσεων, που αυτό συνεπάγεται”.
Ανησυχία όμως προκαλεί και η αύξηση των ανεπιθύμητων κυήσεων στην ηλικιακή ομάδα των εφήβων. Στατιστικές μελέτες δείχνουν πως στις ανεπτυγμένες χώρες τουλάχιστον 1 στις 10 έφηβες έρχεται αντιμέτωπη με το ζήτημα της απρογραμμάτιστης εγκυμοσύνης. Σύμφωνα με τον κ. Γ. Σισαμωτό “Το καταγεγραμμένο στο Νοσοκομείο της Ρόδου ποσοστό των εφήβων κοριτσιών που καταφεύγουν σε έκτρωση ανά έτος ανέρχεται περίπου στο 5%. Ωστόσο, αυτά είναι τα περιστατικά ανήλικων εγκύων, οι οποίες έχουν ήδη ενημερώσει και το οικογενειακό τους περιβάλλον. Αρκετές όμως, είναι οι περιπτώσεις κοριτσιών που απευθύνονται σε ιδιωτικά ιατρεία με σκοπό την άμβλωση, προκειμένου να μην γνωστοποιηθεί ποτέ το ζήτημα και να αποφευχθεί οποιαδήποτε έκθεσή τους σε δημόσιο χώρο, όπως αυτός ενός νοσοκομείου, ιδιαίτερα σε μια «κλειστή κοινωνία», όπως αυτή του νησιού μας”.
Σχετικά με τις συνέπειες, τις οποίες καλείται να αντιμετωπίσει η εκάστοτε έφηβη μετά τη διακοπή κυήσεως, ο Μαιευτήρας-Γυναικολόγος Ρόδου κ. Θεόδωρος Ευθυμίου δήλωσε πως “Τόσο από πλευράς ανατομίας, όσο και από πλευράς ψυχισμού, το γεγονός ότι όλο και περισσότερες έφηβες στις μέρες μας καταφεύγουν στην άμβλωση είναι καταστροφικό και χωρίς άλλοθι, πλέον, εξαιτίας της επαρκούς ενημέρωσης που παρέχεται, τουλάχιστον από τα ΜΜΕ. Ειδικότερα, με αφορμή τη μεγάλη καμπάνια που γίνεται για τον εμβολιασμό των κοριτσιών, προς αποφυγή του ιού HPV, τα τελευταία 5 έτη υπάρχει διαρκής ενημέρωση από τα media και για τους κανόνες αντισύλληψης, τόσο για την προστασία των ενεργών σεξουαλικά ατόμων από Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα, όσο και για την πρόληψη μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης”.Το γεγονός της έλλειψης των απαραίτητων υποδομών στα σχολεία και της αντιμετώπισης του θέματος ως «ταμπού» από τις ελληνικές οικογένειες καθιστά ακόμη δυσκολότερη την πλήρη ενημέρωση και κατάρτιση των εφήβων που μόλις ξεκινούν τη σεξουαλική τους ζωή για ζητήματα υψίστης σημασίας, όπως είναι η προφύλαξη και η αντισύλληψη.
Σε ό,τι αφορά στη μέριμνα από πλευράς των αρμόδιων φορέων της τοπικής κοινωνίας για την ενημέρωση των εφήβων επί του θέματος, ο κ. Θ. Ευθυμίου αναφέρθηκε στο ζήτημα, λέγοντας πως “Θα έπρεπε να παρέχεται στα σχολεία η απαραίτητη πληροφόρηση των εφήβων περί αντισύλληψης, όχι μόνο για την αποφυγή κυήσεων αλλά και για την πρόληψη από αφροδίσια νοσήματα, τα οποία, δυστυχώς, στις μέρες μας, είναι όλο και συχνότερα με αρκετά υψηλά ποσοστά στην ηλικιακή ομάδα των εφήβων. Ωστόσο, επειδή το κάθε ζήτημα που αφορά στον τομέα των σεξουαλικών σχέσεων είναι εξατομικευμένο, το έργο της ενημέρωσης δυσχεραίνεται. Για αυτόν το λόγο, θα πρέπει οπωσδήποτε, όλες οι έφηβες να συμβουλεύονται κάποιο γυναικολόγο, προκειμένου να επιτευχθεί οριστική και ουσιαστική προστασία των παιδιών”.
Σημαντική και απολύτως αναγκαία κρίνεται λοιπόν, η παροχή σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Η πολιτεία θα πρέπει, όσο αυτό είναι εφικτό, να λάβει τα μέτρα της, ώστε να αντιμετωπιστεί όσο κατά το δυνατόν καλύτερα το φαινόμενο της έκτασης της εφηβικής εγκυμοσύνης.
