Αθωώθηκαν οι γιατροί για τη διάθεση «τσιρότων»

Με ομόφωνη απόφαση που εξέδωσε χθες το Πενταμελές Εφετείο Δωδεκανήσου κρίθηκαν αθώοι του αδικήματος της κακουργηματικής κατάχρησης ιδιότητας ιατρού, οι ιατροί που υπηρετούσαν στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου κ.κ. Ι. Κλιάφας και Β. Καραγιάννης και οι ιδιώτες ιατροί κ.κ. Ευστ. Μανούσος και Ν. Αϊβαλής που ενεπλάκησαν στην πολύκροτη υπόθεση της διάθεσης σε τοξικοεξαρτημένα άτομα της Ρόδου του διαδερμικού ναρκωτικού επιθέματος Durogesic.
Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο είχε επιβάλει στους πρώτους δύο ποινή φυλάκισης 5 ετών και στους άλλους δύο ποινή φυλάκισης 3 ετών. Όλες οι ποινές είχαν ανασταλεί επί τριετία ενώ τους είχε αναγνωριστεί το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου. Τους είχε επιβληθεί εξάλλου και χρηματική ποινή 5.000 ευρώ.
Η “περιπέτεια” των 4 ιατρών με τη δικαιοσύνη διήρκεσε 9 χρόνια.
Ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου η υπόθεση εξετάστηκε δύο φορές. Η υπόθεση είχε επανεξεταστεί συγκεκριμένα μετά την υπ’ αριθμ. 2379/2009 απόφαση του Στ’ Τμήματος του Αρείου Πάγου, που αναίρεσε μερικώς την υπ’ αριθμ. 67/4.6.2007 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου.
Με την τελευταία απόφαση οι ίδιοι κατηγορούμενοι είχαν καταδικαστεί για το αδίκημα της κατάχρησης ιδιότητας ιατρού από αμέλεια (πλημμέλημα), με το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου. Στον κ. Κλιάφα είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης 2,5 ετών με 3ετή αναστολή και στους υπόλοιπους ποινή φυλάκισης 15 μηνών με 3ετή αναστολή.
Το Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου επί κακουργημάτων έκρινε τον Ιούνιο του 2007 ότι οι 4 ιατροί συνταγογράφησαν το αναλγητικό φάρμακο “durogesic” για την αντιμετώπιση πόνων του στερητικού συνδρόμου σε ηρωινομανείς και συγκεκριμένα ότι κατά το έτος 2002 χορήγησαν σε τοξικομανείς, με βάση προσήκουσες ιατρικές συνταγές, το “durogesic”, όχι για υποκατάσταση της εξάρτησής τους, όπως εσφαλμένα είχαν κατηγορηθεί, αλλά για την αντιμετώπιση των σωματικών τους πόνων.
Tο πρώτο δικαστήριο δεν δέχτηκε συγκεκριμένα ότι οι ιατροί συνταγογραφούσαν, το συγκεκριμένο σκεύασμα, που περιέχει τη ναρκωτική ουσία φαιντανύλη, σε τοξικομανείς με τη διάγνωση 304 (στερητικό σύνδρομο τοξικομανία) σε υπερδοσολογικό σχήμα κατά παράβαση της Y6γ/3911/2000 απόφασης της Yφυπουργού Yγείας που ορίζει ως μέγιστη ημερήσια δόση τα 300 μg/hr.
Είχε κρίνει συγκεκριμένα ότι οι ιατροί από αμέλεια προχώρησαν σε συνταγογράφηση του σκευάσματος και ότι εσφαλμένα έκριναν ότι ήταν κατάλληλο για την αντιμετώπιση των πόνων των ηρωινομανών αναλαμβάνοντας την περίθαλψή τους ελλείψει οργανωμένης κλινικής υποκατάστασης από τα ναρκωτικά του OKANA.
Το ίδιο δικαστήριο, με διαφορετική σύνθεση, έκρινε μετά την αναίρεση της ως άνω απόφασης ότι υφίστατο δόλος και όχι αμέλεια με αποτέλεσμα να καταδικάσει τους ιατρούς για κατάχρηση ιδιότητας σε βαθμό κακουργήματος.
Απηλλάγησαν εξάλλου από την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από αμέλεια των εξαρτημένων που φέρονται να έχασαν τη ζωή τους από την χρήση του “durogesic”.
Το δεύτερο πρωτοβάθμιο δικαστήριο δέχτηκε εκ νέου συγκεκριμένα ότι οι ως άνω ιατροί ουδέποτε συνταγογράφησαν ή διέθεσαν με οποιονδήποτε τρόπο το ναρκωτικό αναλγητικό σκεύασμα στους νεαρούς που έχασαν τη ζωή τους λόγω πνευμονικού οιδήματος.
Χθες το Πενταμελές Εφετείο Δωδεκανήσου που εξέτασε την υπόθεση έκρινε ότι δεν πληρούνται οι όροι που θέτει ο νόμος για την καταδίκη των ιατρών για το αδίκημα της κατάχρησης ιδιότητας ιατρού αφού δεν χορήγησαν το σκεύασμα ως υποκατάστατο και οι συνταγές που χρησιμοποίησαν ήταν προσήκουσες. Σε κάθε περίπτωση κατέστη σαφές ότι κανείς από εκείνους στους οποίους συνταγογραφήθηκε το φάρμακο δεν κατέληξε.
Ο πατέρας του αδικοχαμένου Σταμάτη, Σταύρος Ορφανός, επέμεινε ότι υφίσταται αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της συνταγογράφησης του φαρμάκου και του θανάτου του παιδιού του αφού ο θάνατος προέκυψε μετά τη χρήση «τσιρότου» που του έδωσε εξαρτημένος ο οποίος το είχε λάβει μετά από συνταγογράφηση την προηγούμενη ημέρα του συμβάντος. Μετά την απόφαση δήλωσε μάλιστα ότι θα «φτάσει μέχρι και τα Ευρωπαϊκά δικαστήρια».
Ο συνήγορος υπεράσπισης των κατηγορουμένων κ. Μ. Κουτσούκος έκανε λόγο για «εγκληματικά δικονομικά σφάλματα» από την προδικασία μέχρι και τη σύνταξη του κατηγορητηρίου σε βάρος των ιατρών. Τόνισε παραπέρα ότι ο αριθμός των “τσιρότων” που αναφέρεται στο κατηγορητήριο είναι πλασματικός. Επεσήμανε με επίκληση σχετικών βεβαιώσεων ότι το φάρμακο χορηγείται σε κάθε περίπτωση οξέων πόνων ενώ διέψευσε ότι γινόταν καπνιστή χρήση του και με επίκληση συγκεκριμένων στοιχείων τόνισε ότι η δραστική ουσία του, όταν καίγεται, καταστρέφεται. Αρνήθηκε επιπλέον κατηγορηματικά ότι υπήρξε υπερσυνταγράφηση, τονίζοντας ότι διατέθηκαν 400 κουτιά του φαρμάκου σε 80 τοξικομανείς σε ένα χρόνο για την αντιμετώπιση των στερητικών τους συνδρόμων.
Τόνισε παραπέρα ότι το φάρμακο, όπως προκύπτει από επίσημα στοιχεία, είναι ισχυρό οποιοειδές αναλγητικό και όχι οπιούχο, ενώ δεν θεωρείται υποκατάστατο αφού δρα σε διαφορετικό υποδοχέα του εγκεφάλου από εκείνον στον οποίο κατευθύνονται τα ναρκωτικά και τα υποκατάστατα.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η αγόρευση του έτερου συνηγόρου υπεράσπισης κ. Δημ. Ράπτη.
Ο Εισαγγελέας της έδρας εισηγήθηκε την καταδίκη των κατηγορούμενων.
Θυμίζουμε ότι με απόφαση που εξέδωσε το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Ρόδου απορρίφθηκε η αγωγή που υπέβαλαν κατά του Ελληνικού Δημοσίου, της Β’ ΔΥΠΕ Νοτίου Αιγαίου (πλέον 2η ΥΠΕ), κατά του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου και κατά ιατρών που υπηρετούν στην ψυχιατρική κλινική του νοσοκομείου, συγγενείς του εκλιπόντος Σταμάτη Oρφανού που αποδίδουν τις ευθύνες για τον άδικο χαμό του στη συνταγογράφηση και διάθεση του διαδερμικού ναρκωτικού επιθέματος Durogesic. Οι γονείς διεκδικούσαν με την αγωγή από 150.000 ευρώ, τα αδέλφια από 100.000 ευρώ και οι υπόλοιποι από 60.000 ευρώ.