Με την υπ΄αριθμ. 134/2011 απόφαση του Εφετείου Δωδεκανήσου, που εκδόθηκε χθες, απορρίφθηκε η έφεση που ασκήθηκε κατά της υπ’ αριθμ. 115/2009 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου με την οποία είχε κριθεί ανυπόστατος ο γάμος ομοφύλων στην Τήλο.
Θυμίζουμε ότι τον Απρίλιο το δευτεροβάθμιο δικαστήριο με την υπ΄αριθμ. 83/2011 απόφαση που εξέδωσε έκρινε ότι οι γάμοι των κ.κ. Oλγας-Mαρίας Kαρποδίνη του Bασιλείου 44 ετών και Eυαγγελίας Bλάμη του Kωνσταντίνου 47 ετών είναι ανυπόστατοι παρότι τηρήθηκαν οι τύποι για την τέλεσή τους.
Το Εφετείο Δωδεκανήσου με άλλη σύνθεση έκρινε με τη νέα απόφασή του, ότι είναι ανυπόστατος και ο γάμος που τελέστηκε στην Τήλο μεταξύ των κκ Θεμιστοκλή Kατσαγιάννη του Kωνσταντίνου, 23 ετών και Δημήτριου Tσαμπρουνή του Nικολάου 42 ετών, κατοίκων Aθηνών. Ο τελευταίος ως γνωστόν ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη του δημάρχου Αθηναίων κ Γ. Καμίνη.
Οι ανωτέρω κάτοικοι Αθηνών υπέβαλαν την 9η Μαϊου 2008 αίτηση στον Δήμο Τήλου για την έκδοση άδειας γάμου. Ο Δήμαρχος Τήλου εξέδωσε την υπ’ αριθμ. 2182/30.5.2008 άδεια τέλεσης πολιτικού γάμου, την 3η Ιουνίου 2008 τέλεσε το γάμο και συνέταξε την υπ’ αριθμ. 1/3.6.2008 δήλωση την οποία υπέγραψαν ως μάρτυρες οι κκ Κ. Καραπέτρος και Γρ. Βαλιανάτος ενώ εξέδωσε και την υπ΄αριθμ. 2/2008 ληξιαρχική πράξη γάμου.
Οι εναγόμενοι ζήτησαν από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο να αναθεωρήσει την πρωτόδικη απόφαση και να απορρίψει ως ουσία αβάσιμη την αναγνωριστική αγωγή που είχε ασκήσει ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Ρόδου.
Στις αγωγές του ο εισαγγελέας μεταξύ άλλων ανέφερε ότι «τόσο το ελληνικό Σύνταγμα στο άρθρο 21 αυτού, το οποίο αναφέρεται στην οικογένεια, στον γάμο, στη μητρότητα και την παιδική ηλικία, τα οποία τελούν υπό την προστασία του κράτους, όσο και οι διατάξεις οι οποίες αναφέρονται στον γάμο του Οικογενειακού Δικαίου του Αστικού μας Κώδικα στα άρθρα 1350 έως 1371 δεν περιέχουν ορισμό της έννοιας του γάμου, την οποία όμως θεωρούν γνωστή και παραπέμπουν στις επικρατούσες στην κοινωνία βασικές αντιλήψεις για τον προσδιορισμό της, σύμφωνα με τις οποίες ως γάμος νοείται η ένωση ενός άνδρα με μια γυναίκα, σύμφωνα με τον τύπο που ορίζει ο νόμος».
Οι ομόφυλοι υποστηρίζουν και με την έφεσή τους ότι ο γάμος τελέστηκε νόμιμα και αφού ακολουθήθηκαν όλες οι νόμιμες διαδικασίες.
Στην έφεσή τους είχαν επισημάνει μεταξύ άλλων και τα εξής:
«Είμαστε Ελληνες πολίτες και φυσικά πρόσωπα του ίδιου φύλου. Αποφασίσαμε μετά από μια μακρόχρονη, σοβαρή, σταθερή σχέση που στηρίζετο στο σεβασμό, στην αγάπη, στο συναίσθημα και αφού δοκιμάσαμε τις προσωπικές μας σχέσεις στο χρόνο διαμένοντας επί αρκετά χρόνια συνεχώς στο ίδιο σπίτι και διαθέτοντας κοινά οικονομικά και δημιουργώντας κοινούς στόχους για το μέλλον, να επισημοποιήσουμε την σχέση που ήδη είχαμε και να λάβομε την ίδια προστασία της πολιτείας όπως όλοι οι υπόλοιποι πολίτες της χώρας μας. Ετσι στηριζόμενοι στην ισότητα όλων των πολιτών ανεξαρτήτως φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού και αφού η ελληνική νομοθεσία μας παρείχε την δυνατότητα να συνάψομε γάμο, διαθέτοντας όλα τα τυπικά στοιχεία και τις νόμιμες προϋποθέσεις για την σύναψή του ζητήσαμε άδεια γάμου από τον νόμιμο εκπρόσωπο του κράτους (Δήμαρχο Τήλου), ο οποίος ερευνώντας την αίτησή μας από πλευράς νομιμότητας και μετά και την σύμφωνη γνώμη του νομικού του συμβούλου μας την παρείχε».
Σε ό,τι αφορά την απόφαση του δικαστηρίου να κηρύξει άκυρους τους γάμους τους, θεωρούν ότι έκανε εσφαλμένη ερμηνεία της καθοριστικής λέξης “μελλόνυμφοι” αφού την ερμηνεύει υπό το πρίσμα της αναγκαιότητας της ύπαρξης διαφορετικότητας του φύλου και του σεξουαλικού προσανατολισμού.
Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο επεισήλθε στο ζήτημα και προβαίνει σε ερμηνεία του νόμου αν και δέχεται ότι τηρήθηκαν οι τύποι.
Θυμίζουμε ότι η όλη υπόθεση έχει προσλάβει και ποινική διάσταση μετά την άσκηση ποινικής δίωξης σε βάρος του δημάρχου Τήλου κ. Τάσου Αλιφέρη για το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος αλλά και σε βάρος των δύο ζευγαριών για ηθική αυτουργία σε παράβαση καθήκοντος από κοινού.
