Σχετικά με την επιστολή του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου που υπογράφεται από τον Πρόεδρο και Γραμματέα αυτού Κωνσταντίνο Σαρρή και Βασίλειο Περίδη αντίστοιχα και δημοσιεύτηκε και σε τοπικές εφημερίδες, με την οποία επιχειρήθηκε να δικαιολογηθεί υπό το πέπλο δήθεν αντικειμενικής ενημέρωσης αφενός η κοινή γνώμη αφετέρου οι δικηγόροι της Ρόδου για τους λόγους παράτασης της αποχής των δικηγόρων μέχρι τις 29/2/2012 από τα δικηγορικά τους καθήκοντα (επί τρίτη συναπτή εβδομάδα), θεωρούμε ότι οφείλεται μια απάντηση στην εν λόγω επιστολή, η οποία και να αποκαθιστά, τουλάχιστον κατά την άποψή μας την πραγματικότητα.
Πιο συγκεκριμένα, ο λόγος που παρουσιάζεται στη συγκεκριμένη επιστολή ως αιτία της συνέχισης της αποχής των δικηγόρων είναι η αποτροπή του ενδεχομένου να καταργηθούν οι δικηγορικοί σύλλογοι της χώρας ως νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, δηλαδή ως φορείς κρατικής εξουσίας, οι οποίοι, κατά την επιστολή του Δ.Σ. Ρόδου «αποσκοπούν στην εύρυθμη απονομή της δικαιοσύνης και τη δίκαιη και ταχεία δίκη», αποτελούν δε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου «αυτοδιαχειριζόμενα και αυτοχρηματοδοτούμενα, μέσα από τις εισφορές των μελών τους».
Αντίθετα όμως από όσα ειδυλλιακά αναφέρονται στην ανωτέρω επιστολή, η πραγματικότητα πόρρω απέχει. Θα αναφέρουμε συγκεκριμένα παραδείγματα που εντάσσονται σε δύο κύκλους – σκοπούς των δικηγορικών συλλόγων, πρώτον σχετικά με την προάσπιση της δικαιοσύνης και την ταχεία και δίκαιη δίκη και δεύτερον σχετικά με την προάσπιση των επαγγελματικών συμφερόντων των δικηγόρων που αποτελούν και υποχρεωτικά μέλη τους:
1) Είναι ή όχι αλήθεια, ότι όλοι οι εξερχόμενοι από το πανεπιστήμιο πτυχιούχοι νομικής, μετά την 18μηνη άσκησή τους, εξεταζόμενοι από την επιτροπή από δικηγόρους του οικείου δικηγορικού συλλόγου, συνήθως και κατά κανόνα με ελάχιστες εξαιρέσεις τα μέλη του εκάστοτε διοικητικού συμβουλίου, όχι μόνο δεν αποτυγχάνουν ποτέ στις εν λόγω εξετάσεις αλλά εξέρχονται με βαθμολογία κυμαινόμενη από 9 έως 10 (άριστα), ωσάν νέοι νομικοί φωστήρες, έτοιμοι να παράσχουν λαμπρές υπηρεσίες στους ανυποψίαστους πολίτες; Πώς συμβάλλουν οι δικηγορικοί σύλλογοι στον έλεγχο της ποιότητας αλλά και στον αποπληθωρισμό των δικηγόρων, όταν σε άλλες χώρες οι αντίστοιχες εξετάσεις είναι αυστηρότερες και από τις πτυχιακές;
2) Είναι ή όχι αλήθεια ότι έχει θεσπισθεί χρηματικό μέρισμα για κάθε εγγραφόμενο στο δικηγορικό σύλλογο δικηγόρο, διατηρούμενο μέχρι και τη συνταξιοδότησή τους, ενώ θα έπρεπε να περιορίζεται στους πράγματι ασκούντες το επάγγελμα και με χρονικό περιορισμό τα πρώτη έτη της δικηγορίας;
3) Είναι ή όχι αλήθεια ότι μέλη του δικηγορικού συλλόγου Ρόδου υπό την ανοχή της διοικήσεως εγγράφηκαν και συνεχίζουν να ασκούν το επάγγελμα αν και συντρέχει ευθέως ασυμβίβαστο κώλυμα από τα προβλεπόμενα στον Κώδικα περί Δικηγόρων, οι οποίοι, παρά την ασυγχώρητη ανοχή έχουν αποκτήσει «εξειδικευμένη πελατεία» με προσβάσεις σε υπηρεσίες, οι οποίες έχουν υψηλά καθήκοντα που πρέπει να εκτελούνται με απόλυτη αμεροληψία και αντικειμενικότητα;
4) Είναι ή όχι αλήθεια ότι οι δήθεν αυτοχρηματοδούμενοι δικηγορικοί σύλλογοι στην πραγματικότητα χρηματοδοτούνται από τις εισφορές των πολιτών όταν ως εντολείς καταβάλλουν γραμμάτια προείσπραξης δικηγορικής αμοιβής, ένσημα κ.λπ.;
5) Είναι ή όχι αλήθεια ότι σε αντάλλαγμα αυτής έστω της «αυτοχρηματοδότησης» καμία ανταπόδοση δεν πορίζονται ούτε οι πολίτες ούτε οι δικηγόροι, έστω με τη μορφή βελτίωσης κτιριακών ή άλλων συνθηκών (με εξαίρεση παλαιότερα την προσπάθεια επιτάχυνσης της μεταγραφής των πράξεων στο Κτηματολόγιο Ρόδου);
6) Είναι ή όχι αλήθεια, σε συνέχεια του ανωτέρω, ότι καμία αποφασιστική δράση δεν έχει αναληφθεί ούτε για τη βελτίωση του υπάρχοντος δικαστικού μεγάρου (πλην ελάχιστων σποραδικών εξαιρέσεων) ούτε για την ηλεκτρονική διασύνδεση γραμματειών με ηλεκτρονικό δίκτυο ώστε να μπορεί ο δικηγόρος να πληροφορείται άμεσα την πορεία μηνύσεων, αγωγών, έκδοση αποφάσεων (κατά το παράδειγμα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών), έστω και με αποκλειστική επιβάρυνση του ταμείου του δικηγορικού συλλόγου, το οποίο έχει υψηλά αποθεματικά από την «αυτοχρηματοδότησή του», χωρίς να γίνεται λόγος για τη πολυθρύλητη μεταστέγαση του δικαστικού μεγάρου;
7) Είναι ή όχι αλήθεια ότι καμία αποφασιστική δράση δεν έχει αναληφθεί για φλέγοντα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα, τοπικά και μη, όπως για τη νομιμότητα του Δημοτικού Φόρου Δωδεκανήσου, μοναδικού φόρου σε όλη την ελληνική επικράτεια, έλεγχο του ύψους των δημοτικών τελών, κατασπατάληση κρατικών και δημοτικών πόρων (όπως για το κτήριο του Πανεπιστημίου Αιγαίου, του ΙΚΑ κ.λπ.), για τις συνθήκες κράτησης των κρατουμένων και χιλιάδες άλλα θέματα;
8) Είναι ή όχι αλήθεια ότι όποτε ευαρέσκεται ο Δικηγορικός Σύλλογος να λαμβάνει θέση για κάποια ζητήματα, τούτο γίνεται είτε υποκριτικά (ότι δήθεν υπερασπίζεται το αδιάβλητο και την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, όπως πρόσφατα σχετικά με το δήθεν άτοπο της ανακοίνωσης του Διοικητή της Υποδιεύθυνσης Δίωξης Ναρκωτικών για την απελευθέρωση των υποδίκων για υποθέσεις ναρκωτικών) είτε για εξυπηρέτηση ιδιοτελών και μόνο συμφερόντων τινός ή τινών των μελών ή φίλα προσκείμενων σε αυτά προσώπων;
9) Είναι αλήθεια ή όχι ότι απαθής και αποχαυνωμένος ο Δικηγορικός Σύλλογος αντικρύζει την Δικαιοσύνη ασθμαίνουσα να προλάβει τον όγκο των υποθέσεων με προσδιορισμούς και αναβολές άνω των δύο ετών για πρώτη εκδίκαση μιας υπόθεσης και καμία πρωτοβουλία δεν αναλαμβάνει σε συνεργασία με τις δικαστικές αρχές για την αντιμετώπιση του προβλήματος;
10) Είναι αλήθεια ή όχι ότι η διαβόητη αποχή, που πρέπει να αποτελεί το ύστατο όπλο αντίδρασης κατά σοβαρών μέτρων (και όχι για παράδειγμα κατά της ίδρυσης δικηγορικών εταιρειών με υποκαταστήματα που αποτελεί κοινοτυπία σε όλες τις δυτικοευρωπαϊκές χώρες), που πρέπει να αποφασίζεται με απόφαση γενικής συνέλευσης των μελών κάθε δικηγορικού συλλόγου, έχει ευτελιστεί με την αλόγιστη χρήση του και η οποία, σημειωτέον, αποφασίζεται από μια φούχτα προέδρων δικηγορικών συλλόγων, πολλάκις κινουμένων από αμιγώς κομματικά κριτήρια;
Στα ανωτέρω ερωτήματα αφού δοθεί απάντηση ότι είναι ψευδή και ανυπόστατα, τότε ας μην καταργηθούν οι δικηγορικοί σύλλογοι υπό τη μορφή νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, διότι πράγματι ως φορείς δημόσιας εξουσίας παράγουν σημαντικό έργο όντας «αυτό»χρηματοδοτούμενοι και την επόμενη φορά που θα αποφασιστεί από μια δράκα προέδρων των «αυτο»διαχειριζόμενων δικηγορικών συλλόγων αποχή, να απόσχουν οι δικηγόροι για δύο και τρεις μήνες ενδεχομένως επιχειρώντας να δικαιολογηθεί ξανά με παρρησία στους πολίτες ότι η υπόθεσή τους δεν θα εκδικαστεί το 2014 όπως ισχύει σήμερα αλλά το 2016, 2017 ή όποτε πάντως ελεήσει ο Παντοδύναμος.
ΡΟΔΟΣ, 2 Μαρτίου 2012
οι δικηγόροι Ρόδου
[ΣΤΕΦΑΝΟΣ
Ι. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ]
[ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Ι. ΤΑΜΠΑΚΗΣ]
