Αναγνώριση συμβάσεων ως αορίστου χρόνου

Με την υπ’ αριθμ. 87/2012 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου αναγνωρίστηκε ότι 15 υπάλληλοι των Κέντρων Εξυπηρέτησης Πολιτών που υπηρετούσαν στους πρώην Δήμους Αρχαγγέλου, Αφάντου, Πεταλούδων, Αταβύρου, Ιαλυσού, Καμείρου, Νότιας Ρόδου, Λινδίων και Καλλιθέας έχουν τις προϋποθέσεις για να χαρακτηριστούν οι συμβάσεις τους ως αορίστου χρόνου.
Οι υπάλληλοι που δικαιώθηκαν με την ως άνω απόφαση είναι οι κ.κ. Σαββιού Σμαραγδή του Γεωργίου, Χατζηστρατή ¶ννα του Σωτηρίου, Αργυρού Σταματία του Στεφάνου, Γεωργία Καρίκη του Δημητρίου, Θεουλάκης Παναγιούλας του Κωνσταντίνου, Εμμανουήλ Πετράκης του Σταμάτη, Μαριέττα Γιαννίκη του Θεοδώρου, Φωτεινή Μαρία Μαυρή, Μαρία Μπαλή του Βασιλείου, Παπαμιχαήλ Μαγδαληνή του Μερκουρίου, Δήμητρα Ελένη του Δημητρίου, Ανθούλα Γεωργίου του Αντωνίου, Παρντιέ Ντομινίκ Ιζαμπέλ, Σαρικά Αντωνίου του Σταματίου και Βαρέλη Ιακωβίνα του Τσαμπίκου.
Οι ανωτέρω ισχυρίστηκαν ότι προσλήφθησαν από το Δήμο Ρόδου (αφού συνενώθηκαν οι προϋπάρχοντες Δήμοι του νησιού) με σύμβαση μίσθωσης έργου ως υπάλληλοι στα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών.
Ότι απασχολήθηκαν συνεχώς με διαδοχικές συμβάσεις μίσθωσης έργου, κατά τα ως άνω χρονικά διαστήματα οπότε και διορίσθηκαν σε κενή οργανική θέση των ΚΕΠ, ύστερα από προκήρυξη πλήρωσης θέσεων του ΑΣΕΠ. Ότι εν τοις πράγμασι οι ανωτέρω συμβάσεις έργου αποτελούσαν συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας, δεδομένου ότι υπόκειντο σε συνεχή έλεγχο και εποπτεία, απασχολούμενοι σε συγκεκριμένο τόπο, χρόνο και με συγκεκριμένο τρόπο.
Εν όψει αυτών, ζήτησαν να αναγνωρισθεί ότι οι συμβάσεις που συνήφθησαν στις παραπάνω θέσεις συνιστούν συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου.
Το δικαστήριο έκρινε μεταξύ άλλων ότι οι υπάλληλοι ήταν υποχρεωμένοι να τηρούν αυστηρά το πρόγραμμα εργασίας και το ωράριο, όπως αυτό διαμορφωνόταν από τον εργοδότη-εναγόμενο, ενώ πριν την ανάληψη των καθηκόντων τους υπέγραφαν στο βιβλίο παρουσιών, ο δε τρόπος εργασίας τους ήταν επακριβώς καθορισμένος με την παροχή των οριζόμενων στις σχετικές για τη λειτουργία του ΚΕΠ νομικών διατάξεων.
Επιπλέον, ακολουθούσαν τις εγκύκλιες διατάξεις, οδηγίες και εντολές της εργοδότριας, καλύπτοντας δε πάγιες και διαρκείς ανάγκες, γεγονός που δικαιολογείται και από τις διαδοχικές ανανεώσεις των συμβάσεων.
Εν όψει των ανωτέρω, όπως αναφέρεται στην απόφαση, οι συναφθείσες συμβάσεις δεν φέρουν χαρακτήρα συμβάσεων έργου, αλλά εν τοις πράγμασι συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου και ως εκ τούτου έγινε δεκτή η αγωγή τους ως ουσία βάσιμη.
Τους εργαζόμενους εκπροσώπησε η δικηγόρος κ. Γεωργία Φεσάκη.