Αγωγή της Siemens κατά του Νοσοκομείου

Ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου προσέφυγε χθες με αγωγή της κατά του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου η εταιρεία «ΣΗΜΕΝΣ ΗΛΕΚΤΡΟΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ & ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ Α.Ε.”
Η ενάγουσα είναι εταιρία παραγωγής, προμήθειας, αντιπροσώπευσης και υποστήριξης εξοπλισμού προηγμένης τεχνολογίας, μέλος του γνωστού πολυεθνικού ομίλου SIEMENS και δραστηριοποιείται, μεταξύ άλλων, και στον τομέα της προμήθειας ιατρικών μηχανημάτων και συναφούς εξοπλισμού (προηγμένης τεχνολογίας), μετέχει δε σε δημόσιους διαγωνισμούς, προμηθεύοντας τα Δημόσια Νοσοκομεία της χώρας με ιατρικά συστήματα, δυνάμει δημόσιων συμβάσεων προμήθειας που διέπονται βασικώς από τον Κώδικα Προμηθειών Δημοσίου, και παρέχει σε αυτά υπηρεσίες συντήρησης ιατρικών μηχανημάτων.
Περαιτέρω, στα πλαίσια της δραστηριότητας της αυτής, ορισμένες φορές είτε προμηθεύει τα Δημόσια Νοσοκομεία της χώρας με μηχανήματα είτε παρέχει σε αυτά υπηρεσίες συντήρησης των μηχανημάτων αυτών, ακόμη και χωρίς σύμβαση προμήθειας ή συντήρησης, τούτο δε άλλοτε επειδή δεν έχουν ολοκληρωθεί οι διαδικασίες του επόμενου τακτικού δημόσιου διαγωνισμού, και άλλοτε επειδή έχει λήξει η ισχύς της δημόσιας συμβάσεως προμήθειας που είχε συναφθεί και δεν έχει προκηρυχθεί νέος διαγωνισμός.
Στην αγωγή της εκθέτει συγκεκριμένα ότι πώλησε στο νοσοκομείο 24 είδη από το έτος 2007 και ότι τα σχετικά τιμολόγια παραμένουν ανεξόφλητα. Υποστηρίζει συγκεκριμένα ότι το νοσοκομείο δεν της έχει καταβάλει μέχρι σήμερα τις συμφωνηθείσες αμοιβές για πωλήσεις ανταλλακτικών ύψους 21.224 ευρώ (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ).
Επισημαίνει παραπέρα ότι οι προμήθειες των ανταλλακτικών έγιναν με “on call” συμβάσεις κατά τις διατάξεις της ενδοσυμβατικής ευθύνης.
Τονίζεται παραπέρα ότι το νοσοκομείο έχει υποχρέωση προς καταβολή του οφειλόμενου ποσού κατά τις διατάξεις περί αδικοπραξίας, επικουρικά δε των διατάξεων περί αδικαιολόγητου πλουτισμού.
Επισημαίνει επιπλέον ότι στην απίθανη περίπτωση που ήθελε κριθεί από το δικαστήριο ότι η ανάθεση των επίδικων προμηθειών «έπασχε» για οποιοδήποτε λόγο (κάτι που ισχυρίζεται η εταιρεία ότι δεν ευσταθεί, ούτε το εναγόμενο νοσοκομείο έθεσε οποτεδήποτε τέτοιο θέμα) και τυχόν να θεωρήσει τις αναφερόμενες “on call” συμβάσεις ως άκυρες, τότε και πάλι δικαιούται να απαιτήσει από το νοσοκομείο το συνολικό ποσό των 21.224 ευρώ, ως αποζημίωση απο παράνομες ενέργειες των οργάνων του και συγκεκριμένα την τυχόν κριθησόμενη ως «παράνομη»- ανάθεση.
Τονίζεται ειδικότερα στην αγωγή ότι στην υπό κρίση υπόθεση πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή των σχετικών διατάξεων και συγκεκριμένα:
“α. δραστηριότητα που να συνίσταται σε πράξη, παράλειψη ή υλική ενέργεια, προερχόμενη από τα όργανα του εναγόμενου Νοσοκομείου,
β. παρανομία, δηλαδή παραβίαση της αρχής της νομιμότητας κατά την ανάθεση (εφόσον βέβαια ήθελε κριθεί από το Δικαστήριο Σας ότι έλαβε χώρα τέτοια παρανομία, κάτι που κατά τα προαναφερθέντα αρνούμαστε) και
γ. ζημία μας κατά το παραπάνω ποσό, που συνίσταται σε δαπάνες προμήθειας των επίδικων ειδών και απώλεια του σχετικού κέρδους από την πώληση αυτών, τελεί δε καταφανώς σε αιτιώδη σύνδεσμο με τη διαπραχθείσα παρανομία”.
Η αγωγή προσδιορίστηκε να συζητηθεί στις 11 Οκτωβρίου 2012.