Ρόδος για τη Ζωή: 16 χρόνια προσφοράς, αλληλεγγύης και ελπίδας

Δεκαέξι χρόνια μετά την πρώτη διορ­γά­νωση, Ανδρέα και Νάντα, αν σας ζητούσε κάποιος να απο­τι­μή­σετε το έργο του “Ρόδος για τη Ζωή” με βάση συγκε­κρι­μένα απο­τε­λέ­σματα και όχι μόνο τη συμ­με­τοχή του κόσμου, ποια θα ήταν η σημα­ντι­κό­τερη παρα­κα­τα­θήκη που θα παρου­σιά­ζατε;.

ΑΚ: Η σημα­ντι­κό­τερη παρα­κα­τα­θήκη κυρία Παμπρή είναι ότι, μέσα από τη συλ­λο­γική προ­σπά­θεια, κατα­φέ­ραμε να εξο­πλί­σουμε το Νοσο­κο­μείο της Ρόδου με υπερ­σύγ­χρονα ιατρικά μηχα­νή­ματα τελευ­ταίας τεχνο­λο­γίας.

Η αγορά αυτού του εξο­πλι­σμού δεν είναι απλώς μια δωρεά, απο­τε­λεί την έμπρα­κτη συμβολή μας στην πρόληψη, την έγκαιρη διά­γνωση και την κατα­στολή του καρ­κί­νου. Κάθε μηχά­νημα που παρα­δί­δε­ται σώζει ζωές, επι­τρέ­πει στους συμπο­λί­τες μας να κάνουν τις εξε­τά­σεις και τις θερα­πείες τους στον τόπο τους χωρίς να χρειά­ζε­ται να μετα­κι­νού­νται στην Αθήνα, και θωρα­κί­ζει υγειο­νο­μικά το νησί μας.

ΝΡ: Παράλ­ληλα με το υλικό όφελος των μηχα­νη­μά­των, η σπου­δαιό­τερη παρα­κα­τα­θήκη είναι η καλ­λιέρ­γεια μιας βαθιάς κουλ­τού­ρας εθε­λο­ντι­σμού και αλλη­λεγ­γύης στην τοπική μας κοι­νω­νία. Η “Ρόδος για τη Ζωή” απέ­δειξε ότι όταν μια κοι­νό­τητα ενώ­νε­ται γύρω από έναν κοινό σκοπό, μπορεί να πετύχει σπου­δαία πράγ­ματα. Ο εθε­λο­ντι­σμός έγινε στάση ζωής για χιλιά­δες συμπο­λί­τες μας, εμπνέ­ο­ντας μικρούς και μεγά­λους να προ­σφέ­ρουν ανι­διο­τε­λώς και να γίνουν μέρος μιας αλυ­σί­δας προ­σφο­ράς και ελπίδας.

Η επιλογή του ιατρι­κού εξο­πλι­σμού γίνεται σε συνερ­γα­σία με τις διοι­κή­σεις του νοσο­κο­μείου. Πώς δια­σφα­λί­ζετε ότι οι αγορές αντα­πο­κρί­νο­νται στις πιο επεί­γου­σες ανάγκες και ότι ο εξο­πλι­σμός αξιο­ποιεί­ται με τον καλύ­τερο δυνατό τρόπο;

ΑΚ: Η δια­δι­κα­σία επι­λο­γής του εξο­πλι­σμού γίνεται πάντοτε με απόλυτη υπευ­θυ­νό­τητα και δια­φά­νεια. Βρι­σκό­μα­στε σε διαρκή συνεν­νό­ηση και στενή συνερ­γα­σία τόσο με τις διοι­κή­σεις του Νοσο­κο­μείου Ρόδου, όσο και με τις κλι­νι­κές και τους ίδιους τους για­τρούς, ώστε να κατα­γρά­φουμε τις πραγ­μα­τι­κές, ουσια­στι­κές και πλέον επεί­γου­σες ανάγκες. Με αυτόν τον τρόπο δια­σφα­λί­ζουμε ότι κάθε μηχά­νημα που αγο­ρά­ζε­ται είναι απο­λύ­τως ανα­γκαίο, θα τεθεί αμέσως σε λει­τουρ­γία και θα αξιο­ποι­η­θεί στο μέγιστο δυνατό βαθμό από το ιατρικό προ­σω­πικό. Παράλ­ληλα, παρόλο που ο κύριος άξονας της δράσης μας είναι η κατα­πο­λέ­μηση του καρ­κί­νου, δεν μένουμε τυφλοί στις ευρύ­τε­ρες ανάγκες της υγείας στον τόπο μας. Όταν προ­κύ­πτουν έκτα­κτες ή κρί­σι­μες ελλεί­ψεις, προ­χω­ράμε και σε δωρεές που δεν σχε­τί­ζο­νται αμιγώς με τον καρκίνο — όπως για παρά­δειγμα η αγορά μοτο­συ­κλέ­τας για το ΕΚΑΒ ή η προ­μή­θεια θερ­μο­κοι­τί­δας για τα νεογνά. Για εμάς, η προ­στα­σία της ανθρώ­πι­νης ζωής στη Ρόδο και στα νησιά μας είναι πάντα η πρώτη προ­τε­ραιό­τητα».

Πέρα από την προ­μή­θεια ιατρι­κών μηχα­νη­μά­των, ποιες άλλες ανάγκες των ασθενών θεω­ρείτε ότι παρα­μέ­νουν ακά­λυ­πτες, υπάρ­χουν πεδία στα οποία θα θέλατε να επε­κτα­θεί η δράση τα επόμενα χρόνια;

ΝΡ: Η φρο­ντίδα ενός ογκο­λο­γι­κού ασθε­νούς δεν εξα­ντλεί­ται μόνο στα αμιγώς δια­γνω­στικά ή θερα­πευ­τικά μηχα­νή­ματα, αλλά αγγίζει και την ποιό­τητα ζωής του κατά τη διάρ­κεια αυτής της δύσκο­λης μάχης.

Χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα είναι το ειδικό σύστημα με τις ψυκτι­κές κάσκες που δωρί­σαμε στο Νοσο­κο­μείο. Παρόλο που δεν πρό­κει­ται για μηχά­νημα κατα­στο­λής της νόσου, η συμβολή του είναι τερά­στια στον ψυχο­λο­γικό τομέα, καθώς προ­στα­τεύει τον ασθενή από την απώλεια των μαλλιών του κατά τις χημειο­θε­ρα­πείες, βοη­θώ­ντας τον να δια­τη­ρή­σει την αυτο­πε­ποί­θησή του. Παράλ­ληλα, κοι­τά­ζο­ντας το μέλλον, είμαστε πάντα ανοι­χτοί στο να καλύ­ψουμε και άλλες ουσια­στι­κές ανάγκες που βελ­τιώ­νουν τις συν­θή­κες νοση­λείας. Στις σκέψεις μας είναι, εφόσον προ­τα­θεί από τις αρμό­διες κλι­νι­κές, να συν­δρά­μουμε μελ­λο­ντικά στην αντι­κα­τά­σταση ειδικών νοσο­κο­μεια­κών κρε­βα­τιών, εξα­σφα­λί­ζο­ντας έτσι μια πιο ανθρώ­πινη και άνετη παρα­μονή για τους ασθε­νείς μας».

Σε μια περίοδο ακρί­βειας, κατά την οποία ακόμη και τα βασικά έξοδα πιέζουν τα νοι­κο­κυ­ριά, παρα­μέ­νει εξίσου εύκολη η κινη­το­ποί­ηση των πολιτών για έναν φιλαν­θρω­πικό σκοπό; Έχετε παρα­τη­ρή­σει κάποια αλλαγή στη συμ­με­τοχή ή στις δυνα­τό­τη­τες οικο­νο­μι­κής συνει­σφο­ράς;

ΑΚ: Είναι γεγονός ότι το καθη­με­ρινό κόστος δια­βί­ω­σης έχει αυξηθεί σημα­ντικά και πιέζει όλα τα νοι­κο­κυ­ριά. Παρ’ όλα αυτά, βλέ­πουμε με μεγάλη συγκί­νηση ότι ο κόσμος δεν παύει να προ­σφέ­ρει. Ο καθένας, στο μέτρο των δυνα­το­τή­των του, προ­σπα­θεί να συν­δρά­μει και να στη­ρί­ξει αυτή την αλυσίδα προ­σφο­ράς. Με την ίδια ακριβώς λογική και σεβασμό απέ­να­ντι στους συμπο­λί­τες μας, προ­σπα­θούμε κι εμείς ως διορ­γά­νωση να κρατάμε την τιμή για το συλ­λε­κτικό μπλου­ζάκι της εκδή­λω­σης σταθερή εδώ και πολλά χρόνια. Στόχος μας είναι η τιμή να παρα­μέ­νει προσιτή, ώστε ο καθένας να μπορεί να απο­κτή­σει το ετήσιο μπλου­ζάκι του “Ρόδος για τη Ζωή” και να γίνει μέρος αυτής της μεγάλης γιορτής αλλη­λεγ­γύης.

Αν μπο­ρού­σατε να σχε­διά­σετε σήμερα την επόμενη δεκα­ε­τία του “Ρόδος για τη Ζωή”, ποιος θα ήταν ο μεγάλος στόχος που θα θέλατε να έχει επι­τευ­χθεί μέχρι τότε;

ΝΡ: Στη δική μας φιλο­σο­φία, προ­τι­μάμε να πηγαί­νουμε βήμα-βήμα, χρόνο με το χρόνο, προ­σφέ­ρο­ντας όλοι μαζί όσο περισ­σό­τερο μπο­ρούμε. Η “Ρόδος για τη Ζωή” δεν είναι απλώς ένας οργα­νι­σμός, είναι οι εθε­λο­ντές του, είναι οι πολίτες της Ρόδου και των υπό­λοι­πων νησιών μας. Η αγκαλιά αυτή έχει μεγα­λώ­σει τόσο πολύ, που πλέον δεχό­μα­στε παραγ­γε­λίες για τα μπλου­ζά­κια μας από κάθε γωνιά της Ελλάδας, από Έλληνες του εξω­τε­ρι­κού, ενώ ακόμα και οι του­ρί­στες που επι­σκέ­πτο­νται το νησί γίνο­νται πρόθυμα μέρος αυτής της προ­σπά­θειας. Έτσι, ο μεγάλος μας στόχος για το μέλλον είναι να κρα­τή­σουμε αυτή τη φλόγα ζωντανή: να έχουμε πάντα στο μυαλό μας την επόμενη μέρα, ώστε να συνε­χί­σουμε να καλύ­πτουμε κάθε νέα ανάγκη που προ­κύ­πτει για τους συναν­θρώ­πους μας.

Κα Ροχάνη όταν βρί­σκε­στε πλέον σε έναν πιο κεντρικό οργα­νω­τικό ρόλο, υπάρχει κάτι που βλέπετε δια­φο­ρε­τικά σε σχέση με τα πρώτα χρόνια; Έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο αντι­λαμ­βά­νε­στε την ευθύνη απέ­να­ντι στους ασθε­νείς, στους εθε­λο­ντές και στην κοι­νω­νία;

ΝΡ: Αυτό που συνει­δη­το­ποιεί κανείς ακόμα πιο έντονα μέσα από έναν κεντρικό οργα­νω­τικό ρόλο είναι η απί­στευτη προ­θυ­μία και η αγάπη του κόσμου. Κάθε χρόνο, όλοι οι καλ­λι­τέ­χνες, οι DJs, οι χορευ­τι­κές ομάδες, αλλά και όποιος άλλος συμπο­λί­της μας ζητηθεί να συν­δρά­μει στην προ­σπά­θεια αυτή, δέχο­νται αμέσως και χωρίς δεύτερη σκέψη. Η ευθύνη μας είναι να συντο­νί­ζουμε όλη αυτή την ενέρ­γεια και να προ­σφέ­ρουμε μια εκδή­λωση που αντα­πο­δί­δει την αγάπη της κοι­νω­νίας. Το φετινό μας πρό­γραμμα είναι ιδιαί­τερα πλούσιο και είμαστε γεμάτοι χαρά βλέ­πο­ντας για άλλη μια φορά πόσο θερμά το αγκα­λιά­ζει όλος ο κόσμος».

κ. Κακλιέ μέσα από τον φωτο­γρα­φικό φακό έχετε κατα­γρά­ψει στιγμές που οι περισ­σό­τε­ροι συμ­με­τέ­χο­ντες δεν προ­λα­βαί­νουν καν να παρα­τη­ρή­σουν. Υπάρχει κάποια εικόνα που θα θέλατε να μπο­ρού­σατε να δείξετε σε όσους δεν έχουν συμ­με­τά­σχει ποτέ, για να κατα­λά­βουν τι πραγ­μα­τικά σημαί­νει “Ρόδος για τη Ζωή”;

ΑΚ: Κάθε χρόνο καλύ­πτουμε φωτο­γρα­φικά την εκδή­λωση και ο φακός απο­τυ­πώ­νει ανε­ξί­τηλα στιγμές γεμάτες συναίσθημα-αγκαλιές, δάκρυα συγκί­νη­σης, αλλά και χαμό­γελα ελπίδας που έχουν για εμάς ιδιαί­τερη σημασία. Ωστόσο, ένα από τα πιο συγκι­νη­τικά κομ­μά­τια της εκδή­λω­σης είναι τα αυτο­κόλ­λητα “Τρέχω για…”. Εκεί ο κόσμος γράφει ένα μήνυμα αγάπης και στή­ρι­ξης, αφιε­ρώ­νο­ντας τη συμ­με­τοχή του σε κάποιον δικό του άνθρωπο που τα κατά­φερε, που παλεύει αυτή τη στιγμή ή που δεν είναι πλέον μαζί μας. Αυτή η εικόνα, με τις χιλιά­δες αφιε­ρώ­σεις στην πλάτη των συμ­με­τε­χό­ντων, συμπυ­κνώ­νει όλη την ουσία και την ψυχή του “Ρόδος για τη Ζωή”.

Αν μπο­ρού­σατε να αλλά­ξετε ένα μόνο πράγμα στον τρόπο με τον οποίο η κοι­νω­νία αντι­με­τω­πί­ζει τον καρκίνο, είτε σε επίπεδο πρό­λη­ψης είτε σε επίπεδο στή­ρι­ξης των ασθενών, ποιο θα ήταν αυτό;

ΝΡ: Θα άλλαζα τη νοο­τρο­πία μας απέ­να­ντι στην πρόληψη. Δυστυ­χώς, σήμερα σχεδόν σε κάθε σπίτι υπάρχει και από μία ιστορία με τον καρκίνο. Δεν πρέπει να φοβό­μα­στε τις εξε­τά­σεις ή να τις ανα­βάλ­λουμε. Η πρόληψη και η έγκαιρη διά­γνωση σώζουν πραγ­μα­τικά ζωές. Όσο πιο νωρίς εντο­πι­στεί κάτι, τόσο πιο απο­τε­λε­σμα­τικά αντι­με­τω­πί­ζε­ται, γι’ αυτό και πρέπει η φρο­ντίδα της υγείας μας να γίνει προ­τε­ραιό­τητα για όλους μας.

Κλεί­νο­ντας, πάμε στο μεγάλο ραντε­βού της 1ης Νοεμ­βρίου, όπου θα γίνουμε και φέτος μια μεγάλη παρέα με το μπλε «βαθύ» του ουρανού και της θάλασ­σας.

ΑΚ: «Ανα­μέ­νουμε όλο τον κόσμο, σε μια ηλιό­λου­στη Κυριακή, να έρθει και να γίνει μια γροθιά στη δική του εκδή­λωση! Σας περι­μέ­νουμε όλους να γίνουμε μια μεγάλη παρέα και να γεμί­σουμε με το φετινό μας πετρόλ χρώμα κάθε σημείο του νησιού μας».