Κώστας Ταρασλιάς: «Ας μην παίζουμε με το νερό του κόσμου»

• Κριτική στην διοί­κηση της ΔΕΥΑΡ και τη Δημο­τική Αρχή, για τις οφειλές της επι­χεί­ρη­σης και το Φράγμα Γαδουρά με αφορμή τις απο­κα­λύ­ψεις στο πρό­σφατο Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο Νοτίου Αιγαίου • Ο εκπρό­σω­πος Τύπου της Περι­φε­ρεια­κής Αρχής Νοτίου Αιγαίου θέτει ζητή­ματα οικο­νο­μι­κής συνέ­πειας και δια­χεί­ρι­σης των υδά­τι­νων πόρων • Η αντι­πλημ­μυ­ρική μελέτη για τον Τρια­ντενό ποταμό και τα ευρή­ματα για τα λύματα στην Καλ­λι­θέα

Τις δια­στά­σεις που λαμ­βά­νει η αντι­πα­ρά­θεση για τη δια­χεί­ριση του νερού στη Ρόδο, τις οικο­νο­μι­κές εκκρε­μό­τη­τες που συν­δέ­ο­νται με το Φράγμα Γαδουρά, αλλά και την ανάγκη αντι­με­τώ­πι­σης των προ­βλη­μά­των που κατα­γρά­φο­νται σε κρί­σι­μες υπο­δο­μές, ανέ­δειξε με δηλώ­σεις του στα ΜΜΕ, ο εκπρό­σω­πος Τύπου της Περι­φε­ρεια­κής Αρχής Νοτίου Αιγαίου, Κώστας Ταρα­σλιάς.

Με αφορμή την πρό­σφατη συνε­δρί­αση του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου, ο ίδιος άσκησε κριτική στη Δημο­τική Αρχή Ρόδου αλλά και στην διοί­κηση της ΔΕΥΑΡ, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η οικο­νο­μική δια­χεί­ριση της επι­χεί­ρη­σης και οι εκκρε­μείς οφειλές για το νερό δημιουρ­γούν σοβαρά προ­βλή­ματα, τα οποία δεν μπορούν να αντι­με­τω­πί­ζο­νται με πολι­τι­κές αντι­πα­ρα­θέ­σεις.

Παράλ­ληλα, ανα­φέρ­θηκε στην παρου­σί­αση της μελέτης για τον Τρια­ντενό ποταμό, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η Περι­φέ­ρεια έχει ανα­λά­βει πρω­το­βου­λία για την αντι­με­τώ­πιση των πλημ­μυ­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων, ενώ στάθηκε και στα στοι­χεία που παρου­σιά­στη­καν για τα λύματα, τα οποία, όπως τόνισε, απαι­τούν την παρέμ­βαση των αρμο­δίων φορέων.

Το Φράγμα Γαδουρά και η οικο­νο­μική εκκρε­μό­τητα

Σημείο αιχμής των δηλώ­σεων του Κώστα Ταρα­σλιά απο­τέ­λεσε η συζή­τηση για την προ­γραμ­μα­τική σύμβαση του Φράγ­μα­τος Γαδουρά, μετά την απόρ­ριψη από το Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο της σχε­τι­κής πρό­τα­σης της ΔΕΥΑΡ.

Ο εκπρό­σω­πος Τύπου της Περι­φε­ρεια­κής Αρχής, υπο­στή­ριξε ότι η Περι­φέ­ρεια βρί­σκε­ται σε μια δύσκολη θέση, καθώς καλεί­ται να δια­σφα­λί­σει τη συνέ­χιση της λει­τουρ­γίας ενός κρί­σι­μου έργου, ενώ παράλ­ληλα αντι­με­τω­πί­ζει οικο­νο­μι­κές εκκρε­μό­τη­τες που, όπως ανέφερε, συν­δέ­ο­νται με τη μη πληρωμή του νερού.

«Εμείς είμαστε ένας ενδιά­με­σος», σημεί­ωσε χαρα­κτη­ρι­στικά, εξη­γώ­ντας ότι, βάσει του ισχύ­ο­ντος πλαι­σίου, τα φράγ­ματα ανήκουν στην αρμο­διό­τητα των Περι­φε­ρειών (από το 2014). Όπως είπε, η Περι­φέ­ρεια συνά­πτει προ­γραμ­μα­τι­κές συμ­βά­σεις προ­κει­μέ­νου να δια­θέ­τει το νερό στον φορέα που ανα­λαμ­βά­νει τη διανομή του στους κατα­να­λω­τές και την είσπραξη των αντί­στοι­χων ποσών.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Περι­φέ­ρεια δια­θέ­τει το νερό προς τη ΔΕΥΑΡ σε τιμή περίπου 16 λεπτών ανά κυβικό μέτρο ενώ η τιμή με την οποία αυτό φτάνει στους κατα­να­λω­τές είναι σημα­ντικά υψη­λό­τερη. Με βάση αυτό το επι­χεί­ρημα, ο κ. Ταρα­σλιάς υπο­στή­ριξε ότι η οικο­νο­μική συνέ­πεια στις συναλ­λα­γές μεταξύ των φορέων απο­τε­λεί απα­ραί­τητη προ­ϋ­πό­θεση για τη δια­σφά­λιση της ομαλής λει­τουρ­γίας του συστή­μα­τος ύδρευ­σης.

Ιδιαί­τερη αναφορά έκανε στις οικο­νο­μι­κές υπο­χρε­ώ­σεις που, όπως είπε, έχουν συσ­σω­ρευ­τεί. Επι­κα­λέ­στηκε στοι­χεία για δυσμε­νείς απο­κλί­σεις ύψους περίπου 3,99 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ, συν­δέ­ο­ντάς τα με τις εκκρε­μό­τη­τες πλη­ρω­μών για το Φράγμα Γαδουρά –όπως παρου­σιά­στηκε και στην συνε­δρί­αση του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου.

«Δεν σημαί­νει ότι επειδή ένας φορέας έχει κάποια εκα­τομ­μύ­ρια μπορεί να τα δια­θέ­σει όπου θέλει», ανέφερε, εξη­γώ­ντας ότι οι δημό­σιες δαπάνες είναι δεσμευ­μέ­νες σε συγκε­κρι­μέ­νους κωδι­κούς και έργα. Όπως υπο­γράμ­μισε, η δια­χεί­ριση των δημό­σιων πόρων διέ­πε­ται από κανόνες που δεν επι­τρέ­πουν την αυθαί­ρετη μετα­φορά χρη­μά­των από μία υπο­χρέ­ωση σε κάποια άλλη.

«Ας μην παί­ζουμε με το νερό του κόσμου»

Ο ίδιος, προει­δο­ποί­ησε ότι η παρα­τε­τα­μένη οικο­νο­μική εκκρε­μό­τητα μπορεί να δημιουρ­γή­σει ευρύ­τε­ρους κιν­δύ­νους για τη λει­τουρ­γία του συστή­μα­τος υδρο­δό­τη­σης της Ρόδου. Ειδι­κό­τερα, ανα­φέρ­θηκε στην ανάγκη να δια­σφα­λί­ζε­ται η δυνα­τό­τητα του ανα­δό­χου να συνε­χί­ζει τις εργα­σίες και τις υπη­ρε­σίες που απαι­τού­νται για τη μετα­φορά, την επε­ξερ­γα­σία και τη διανομή του νερού.

«Κάποια στιγμή μπορεί να πει ότι, από τη στιγμή που δεν είστε συνε­πείς, δεν μπορώ να συνε­χίσω αυτή την εργασία», σημεί­ωσε, ανα­φε­ρό­με­νος στις υπη­ρε­σίες που απαι­τού­νται ώστε το νερό να φτάνει στα σπίτια των πολιτών.

Ο ίδιος απέρ­ριψε την άποψη ότι η οικο­νο­μική επι­φά­νεια μιας μεγάλης εται­ρείας μπορεί να λει­τουρ­γή­σει ως δικαιο­λο­γία για την καθυ­στέ­ρηση πλη­ρω­μών, τονί­ζο­ντας ότι οι συμ­βα­τι­κές υπο­χρε­ώ­σεις πρέπει να τηρού­νται ανε­ξάρ­τητα από το μέγεθος του ανα­δό­χου.

«Η ΠΝΑι δεν είναι μάγος που βγάζει μέσα από το καπέλο του λύσεις σε κάθε περί­πτωση. Εδώ μιλάμε για δημόσια δια­χεί­ριση και για δια­χεί­ριση του δημό­σιου χρή­μα­τος», ανέφερε, καλώ­ντας τη Δημο­τική Αρχή να αντι­με­τω­πί­σει τις οικο­νο­μι­κές εκκρε­μό­τη­τες με υπευ­θυ­νό­τητα.

«Ας μην παί­ζουμε με το νερό του κόσμου. Δεν αντέχει άλλο η κοι­νω­νία μας!» -τόνισε χαρα­κτη­ρι­στικά.

Παράλ­ληλα, υπο­στή­ριξε ότι η Περι­φέ­ρεια έχει κατα­βά­λει προ­σπά­θειες για την αντι­με­τώ­πιση προ­βλη­μά­των ακόμη και σε περι­πτώ­σεις όπου δεν της είχε ζητηθεί επι­σή­μως να παρέμ­βει. Ωστόσο, όπως τόνισε, η διάθεση συνερ­γα­σίας δεν μπορεί να υπο­κα­τα­στή­σει την τήρηση των οικο­νο­μι­κών και θεσμι­κών κανόνων.

Οι οφειλές και η προ­γραμ­μα­τική σύμβαση

Ο Κώστας Ταρα­σλιάς ανα­φέρ­θηκε επίσης στη διάρ­κεια των οικο­νο­μι­κών εκκρε­μο­τή­των, σημειώ­νο­ντας ότι, σύμφωνα με όσα επι­ση­μάν­θη­καν στη συνε­δρί­αση, ο ανά­δο­χος παρα­μέ­νει απλή­ρω­τος για μεγάλο χρονικό διά­στημα, το οποίο προσ­διό­ρισε σε περίπου ενάμιση χρόνο.

Παράλ­ληλα, επι­χεί­ρησε να απο­σα­φη­νί­σει τη συζή­τηση γύρω από το οικο­νο­μικό αντι­κεί­μενο της σύμ­βα­σης, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι το ποσό των 23 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ που ανα­φέ­ρε­ται στον δημόσιο διάλογο, δεν αντι­στοι­χεί σε ετήσια κατα­βολή. Παρέ­θεσε δια­φο­ρε­τικά ποσά για το συνο­λικό οικο­νο­μικό αντι­κεί­μενο και τις επι­μέ­ρους υπο­χρε­ώ­σεις, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι οι σχε­τι­κοί υπο­λο­γι­σμοί πρέπει να εξε­τά­ζο­νται με βάση τη διάρ­κεια και τους όρους της σύμ­βα­σης.

Η τοπο­θέ­τησή του είχε ως βασικό άξονα ότι η συζή­τηση δεν πρέπει να περιο­ρί­ζε­ται σε απο­σπα­σμα­τι­κές ανα­φο­ρές στα ποσά, αλλά να λαμ­βά­νει υπόψη το σύνολο των συμ­βα­τι­κών δεσμεύ­σεων και τις συνέ­πειες που μπορεί να έχει η μη τήρησή τους στη λει­τουρ­γία του έργου.

Η αντι­πλημ­μυ­ρική μελέτη για τον  Τρια­ντενό ποταμό

Στη συνε­δρί­αση παρου­σιά­στηκε επίσης η μελέτη για τον Τρια­ντενό ποταμό, μια περιοχή που, όπως επι­ση­μάν­θηκε, αντι­με­τω­πί­ζει προ­βλή­ματα κατά τη διάρ­κεια έντονων βρο­χο­πτώ­σεων και πλημ­μυ­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων.

Ο κ. Ταρα­σλιάς υπο­γράμ­μισε ότι η Περι­φέ­ρεια ανέλαβε την πρω­το­βου­λία να προ­χω­ρή­σει στην εκπό­νηση αντι­πλημ­μυ­ρι­κής μελέτης, αξιο­ποιώ­ντας επι­στη­μο­νική ομάδα, με στόχο την ανα­ζή­τηση λύσεων για την περιοχή. Ιδιαί­τερη σημασία απέδωσε, μάλιστα, στην αναφορά των μελε­τη­τών ότι υπήρξε συνερ­γα­σία με υπη­ρε­σια­κούς παρά­γο­ντες του Δήμου Ρόδου κατά τη διάρ­κεια της δια­δι­κα­σίας.

Με αυτό το δεδο­μένο, άσκησε κριτική σε δημό­σιες τοπο­θε­τή­σεις της Δημο­τι­κής Αρχής, σύμφωνα με τις οποίες δεν υπήρχε επαρκής ενη­μέ­ρωση για τη μελέτη. Όπως υπο­στή­ριξε, η συνερ­γα­σία μεταξύ των υπη­ρε­σιών και των μελε­τη­τών είχε προ­χω­ρή­σει και υπήρχαν δια­δι­κα­στικά ζητή­ματα που έπρεπε να αντι­με­τω­πι­στούν από τον Δήμο, ώστε να προ­χω­ρή­σει η πρόταση.

Για τον εκπρό­σωπο Τύπου της Περι­φε­ρεια­κής Αρχής, η αντι­πλημ­μυ­ρική προ­στα­σία απο­τε­λεί ζήτημα που απαιτεί συνεν­νό­ηση, συνέ­χεια και αξιο­ποί­ηση της επι­στη­μο­νι­κής δου­λειάς, μακριά από αλλη­λο­κα­τη­γο­ρίες.

Τα ευρή­ματα για τον βιο­λο­γικό καθα­ρι­σμό στην Καλ­λι­θέα

Επι­πρό­σθετα, ο κ. Ταρα­σλιάς σχο­λί­ασε τα ευρή­ματα που παρου­σιά­στη­καν σχετικά με τη λει­τουρ­γία του βιο­λο­γι­κού καθα­ρι­σμού στην Καλ­λι­θέα. Σύμφωνα με όσα ανα­φέρ­θη­καν στη συνε­δρί­αση, παρου­σιά­στη­καν στοι­χεία και φωτο­γρα­φικό υλικό που, κατά την παρου­σί­αση, κατα­δει­κνύ­ουν πιθανή εκροή λυμάτων στη θάλασσα.

Ο ίδιος υπο­γράμ­μισε ότι το θέμα δεν μπορεί να αντι­με­τω­πι­στεί επι­φα­νειακά, καθώς συν­δέ­ε­ται με την προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος και τη δημόσια υγεία. Διευ­κρί­νισε, ωστόσο, ότι η Περι­φέ­ρεια δεν είναι το αρμόδιο επι­στη­μο­νικό όργανο για να αξιο­λο­γή­σει ορι­στικά όλα τα δεδο­μένα, επι­ση­μαί­νο­ντας την ανάγκη να επι­λη­φθούν οι αρμό­διες υπη­ρε­σίες.

«Είναι ένα γεγονός το οποίο πρέπει να εξε­τα­στεί από αυτούς που είναι αρμό­διοι για το συγκε­κρι­μένο θέμα», ανέφερε, ζητώ­ντας ουσια­στική διε­ρεύ­νηση και αντι­με­τώ­πιση των προ­βλη­μά­των που κατα­γρά­φη­καν.