Ενοχος για διακίνηση κρίθηκε νεαρός με 18 συσκευασίες κάνναβης που υποστήριζε ότι προορίζονταν για δική του χρήση

Ενοχο όπως κατη­γο­ρού­νταν, για δια­κί­νηση ναρ­κω­τι­κών υπό τη μορφή της κατοχής, έκρινε το Τρι­με­λές Δικα­στή­ριο Ανη­λί­κων έναν 18χρονο Αλβανό. Ο νεαρός είχε συλ­λη­φθεί πριν από 13 περίπου μήνες, όταν ήταν ακόμη ανή­λι­κος, με 18 αυτο­σχέ­διες συσκευα­σίες κάν­να­βης. Η υπόθεση εκδι­κά­στηκε τη Δευτέρα 19 Οκτω­βρίου 2026 και το δικα­στή­ριο του επέβαλε τα ανα­μορ­φω­τικά μέτρα της επί­πλη­ξης και της παροχής κοι­νω­φε­λούς εργα­σίας 60 ωρών στον Δήμο Ρόδου.

Συνή­γο­ρός του ήταν ο δικη­γό­ρος κ. Αχιλ­λέας Δασκα­λά­κης. Η υπε­ρά­σπιση αρνή­θηκε την κατη­γο­ρία στο σύνολό της και υπο­στή­ριξε ότι η ποσό­τητα ήταν απο­κλει­στικά για προ­σω­πική κατα­νά­λωση. Το δικα­στή­ριο, ωστόσο, έμεινε στον αρχικό χαρα­κτη­ρι­σμό της πράξης.

Τι ανα­φέ­ρει η κατη­γο­ρία

Σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, το βράδυ της 13ης Σεπτεμ­βρίου 2025, περί ώρα 21:50, ο κατη­γο­ρού­με­νος κατείχε με πρόθεση 18 νάιλον συσκευα­σίες με κάνναβη συνο­λι­κού μικτού βάρους 25,72 γραμ­μα­ρίων. Οι δόσεις δεν ήταν ομοιό­μορ­φες. Η μεγα­λύ­τερη ζύγιζε 2,91 γραμ­μά­ρια και η μικρό­τερη μόλις 0,47, ενώ οι περισ­σό­τε­ρες κινού­νταν γύρω από το 1 γραμ­μά­ριο.

Η κατη­γο­ρία ανα­φέ­ρει ότι ο νεαρός είχε την πλήρη φυσική εξου­σί­αση της ποσό­τη­τας, ώστε να μπορεί οποια­δή­ποτε στιγμή να τη δια­θέ­σει όπως ήθελε. Σημειώ­νει επίσης ότι τέλεσε την πράξη χωρίς να έχει απο­κτή­σει την έξη της χρήσης ναρ­κω­τι­κών. Το σημείο αυτό είναι κρίσιμο, καθώς έρχεται σε ευθεία αντί­θεση με όσα υπο­στή­ριξε ο ίδιος ενώπιον του δικα­στη­ρίου.

Η πράξη υπά­γε­ται στο άρθρο 20 του Ν. 4139/2013. Όπως επι­σή­μανε η ίδια η υπε­ρά­σπιση, η διάταξη αυτή προ­βλέ­πει για τη δια­κί­νηση κάθειρξη του­λά­χι­στον 8 ετών και χρη­μα­τική ποινή έως 300.000 ευρώ. Επειδή όμως ο κατη­γο­ρού­με­νος ήταν 17 ετών όταν συνε­λή­φθη, η υπόθεση εισήχθη στο Δικα­στή­ριο Ανη­λί­κων.

Η γραμμή της υπε­ρά­σπι­σης

Με τους αυτο­τε­λείς ισχυ­ρι­σμούς που κατα­τέ­θη­καν στο δικα­στή­ριο, ο 18χρονος υπο­στή­ριξε ότι η κάνναβη ήταν μόνο για δική του χρήση. Ισχυ­ρί­στηκε ότι την είχε αγο­ρά­σει ήδη συσκευα­σμένη με αυτόν τον τρόπο, ώστε κάθε ποσό­τητα να αντι­στοι­χεί σε μία δόση.

Όπως ανέφερε, άρχισε να κάνει περι­στα­σιακή χρήση περίπου έναν χρόνο πριν από τη σύλληψή του και σύντομα έφτασε να καπνί­ζει κάνναβη σχεδόν καθη­με­ρινά. Την αρχή της συνή­θειας τη συνέ­δεσε με μια δύσκολη ψυχο­λο­γικά περίοδο, μετά την απο­τυ­χία του να ολο­κλη­ρώ­σει μια τάξη του Λυκείου. Τα χρήματα για τις ουσίες, κατά τον ισχυ­ρι­σμό του, τα έβγαζε από τη δουλειά του ως δια­νο­μέας.

Στο νομικό σκέλος, η υπε­ρά­σπιση έδωσε βάρος στη διά­κριση ανάμεσα στη δια­κί­νηση και στην κατοχή για ατομική χρήση. Υπο­στή­ριξε ότι για να στοι­χειο­θε­τη­θεί η κακουρ­γη­μα­τική μορφή της κατοχής πρέπει να απο­δει­κνύ­ε­ται ότι οι ουσίες προ­ο­ρί­ζο­νταν για περαι­τέρω δια­κί­νηση. Αν αυτό δεν απο­δει­κνύ­ε­ται, εφαρ­μό­ζε­ται το άρθρο 29 του ίδιου νόμου. Το άρθρο αυτό προ­βλέ­πει φυλά­κιση έως 5 μηνών και δίνει στο δικα­στή­ριο τη δυνα­τό­τητα να κρίνει τον δράστη ατι­μώ­ρητο, εφόσον η πράξη ήταν εντελώς περι­στα­σιακή και δεν είναι πιθανό να επα­να­λη­φθεί.

Κατά την υπε­ρά­σπιση, ο σκοπός της δια­κί­νη­σης συνά­γε­ται συνήθως από αντι­κει­με­νι­κές ενδεί­ξεις. Τέτοιες είναι η μεγάλη ποσό­τητα, η μετα­βί­βαση μέρους της σε τρίτους, η ύπαρξη μεγάλου χρη­μα­τι­κού ποσού, ατζέ­ντες με ονόματα ή πρό­χειρα βιβλία με λογα­ρια­σμούς. Η ποσό­τητα από μόνη της δεν αρκεί, υπο­στή­ριξε, πολύ περισ­σό­τερο όταν είναι μικρή και χαμηλής αξίας, ώστε να μη μπορεί να απο­φέ­ρει ουσια­στικό κέρδος. Στην περί­πτωσή του, όπως ισχυ­ρί­στηκε, δεν βρέθηκε στο σπίτι του κανένα στοι­χείο για συναλ­λα­γές με άλλα πρόσωπα, ούτε χρήματα που δεν δικαιο­λο­γού­νταν από την εργασία του.

Με βάση αυτά, ζήτησε να απαλ­λα­γεί από όλες τις κατη­γο­ρίες. Επι­κου­ρικά, ζήτησε να μετα­βλη­θεί η κατη­γο­ρία από δια­κί­νηση σε κατοχή ναρ­κω­τι­κών για ιδία χρήση.

Η ζωή του μετά τη σύλληψη

Ο νεαρός έχει αλβα­νική υπη­κο­ό­τητα, γεν­νή­θηκε όμως στην Ελλάδα και έχει ζήσει εδώ όλη του τη ζωή. Οι γονείς του εγκα­τέ­λει­ψαν την Αλβανία πριν από χρόνια για να εξα­σφα­λί­σουν, όπως ανέφερε, ένα καλύ­τερο μέλλον για εκείνον. Η οικο­γέ­νεια ζει από τα μικρά του χρόνια στο νησί και οι δύο γονείς εργά­ζο­νται. Ο ίδιος τελεί­ωσε το Δημο­τικό και το Γυμνά­σιο και συνε­χί­ζει τη φοίτησή του στο Λύκειο.

Η εικόνα που παρου­σί­ασε για το διά­στημα μετά τη σύλληψη ήταν δια­φο­ρε­τική. Υπο­στή­ριξε ότι με τη στήριξη της οικο­γέ­νειάς του κατά­φερε να στα­μα­τή­σει εντελώς τη χρήση. Όπως είπε, απο­μα­κρύν­θηκε από τον φιλικό κύκλο που έκανε χρήση ουσιών και πλέον εργά­ζε­ται δίπλα στον πατέρα του, με ημε­ρο­μί­σθιο από 50 έως 60 ευρώ, περ­νώ­ντας μαζί του το μεγα­λύ­τερο μέρος της ημέρας. Το περιέ­γραψε ως ένα και­νούρ­γιο ξεκί­νημα, μακριά από τις παλιές συνή­θειες.

Μετά τη σύλληψή του τον Σεπτέμ­βριο του 2025, ο τότε 17χρονος κρα­τή­θηκε από την αστυ­νο­μία και οδη­γή­θηκε στην Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών. Εκεί του ασκή­θηκε ποινική δίωξη για δια­κί­νηση ναρ­κω­τι­κών υπό τη μορφή της κατοχής. Απο­λο­γή­θηκε ενώπιον ανα­κριτή και στη συνέ­χεια, με σύμφωνη γνώμη του εισαγ­γε­λέα, αφέθηκε ελεύ­θε­ρος με περιο­ρι­στι­κούς όρους.

Οι όροι προ­έ­βλε­παν απα­γό­ρευση εξόδου από τη χώρα και εμφά­νιση μία φορά τον μήνα στο αστυ­νο­μικό τμήμα του τόπου κατοι­κίας του. Όπως ανέφερε ο ίδιος, τους τηρούσε απα­ρέ­γκλιτα μέχρι τη δίκη. Η υπόθεση έκλεισε σε πρώτο βαθμό 13 μήνες μετά τη σύλληψη, λίγες ημέρες πριν από τα 19α γενέ­θλια του κατη­γο­ρου­μέ­νου.