Στο εδώλιο στις 25 Σεπτεμβρίου ο 44χρονος του μοιραίου τροχαίου για την παραβίαση του έκτου περιοριστικού όρου

• Ο κατη­γο­ρού­με­νος για τη μετω­πική σύγκρουση της 17ης Μαΐου 2026 στην Εθνική Οδό Ρόδου Λίνδου, στην οποία έχασαν τη ζωή τους η Μαρία Χατζηεμ­μα­νουήλ και η κόρη της Αρμονία Κακιού, δικά­ζε­ται για τη φερό­μενη ενα­σχό­λησή του με μηχα­νο­κί­νητα μέσα παρά τη ρητή απα­γό­ρευση. Η υπε­ρά­σπιση επι­κα­λεί­ται βίντεο από την επι­χεί­ρησή του, ενώ η κύρια ανά­κριση για το δυστύ­χημα βρί­σκε­ται στην τελική της ευθεία

Την Παρα­σκευή 25 Σεπτεμ­βρίου 2026, η υπόθεση του θανα­τη­φό­ρου τρο­χαίου που συγκλό­νισε τη Ρόδο επι­στρέ­φει στο ακρο­α­τή­ριο, αυτή τη φορά όχι για το ίδιο το δυστύ­χημα, αλλά για ένα από τα παρα­κλά­δια που γεν­νή­θη­καν στη δια­δρομή του.

Ο 44χρονος ημε­δα­πός, οδηγός του BMW M2 που ενε­πλάκη στη μετω­πική σύγκρουση της 17ης Μαΐου 2026, καλεί­ται να λογο­δο­τή­σει για τη φερό­μενη παρα­βί­αση του έκτου περιο­ρι­στι­κού όρου που του είχε επι­βλη­θεί μετά την πρώτη του απο­λο­γία, δηλαδή της απα­γό­ρευ­σης ενα­σχό­λη­σης καθ’ οιον­δή­ποτε τρόπο με μηχα­νο­κί­νητα μέσα. Τη ρητή δικά­σιμο είχε ορίσει η Εισαγ­γε­λέας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου στις 10 Ιουνίου 2026, όταν ο κατη­γο­ρού­με­νος οδη­γή­θηκε ενώπιόν της ύστερα από τη σύλληψή του στην επι­χεί­ρηση όπου εργά­ζε­ται.

Η δίκη έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το δικο­νο­μικό τοπίο έχει αλλάξει ριζικά σε σχέση με τον Ιούνιο. Τότε ο 44χρονος είχε αφεθεί ελεύ­θε­ρος μετά την προ­σα­γωγή του. Σήμερα, σύμφωνα με τα τελευ­ταία δια­θέ­σιμα στοι­χεία, παρα­μέ­νει προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νος, καθώς στις 12 Ιουνίου 2026 εκδό­θηκε σε βάρος του ένταλμα σύλ­λη­ψης για από­πειρα αλλοί­ω­σης απο­δει­κτι­κών στοι­χείων και παρα­βί­αση του ίδιου έκτου όρου, και η κράτησή του δια­τη­ρή­θηκε και μετά τη συμπλη­ρω­μα­τική απο­λο­γία του στις αρχές Αυγού­στου. Το αν θα εμφα­νι­στεί στο ακρο­α­τή­ριο ως κρα­τού­με­νος θα εξαρ­τη­θεί από το καθε­στώς στο οποίο θα βρί­σκε­ται κατά την ημέρα της δίκης, στοι­χείο που δεν προ­κύ­πτει από τα δια­θέ­σιμα δεδο­μένα.

Η καταγ­γε­λία που οδήγησε στη σύλληψη

Η υπόθεση που θα εκδι­κα­στεί στις 25 Σεπτεμ­βρίου έχει την αφε­τη­ρία της σε καταγ­γε­λία που υπο­βλή­θηκε στην Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου λίγες εβδο­μά­δες μετά το δυστύ­χημα. Σύμφωνα με το περιε­χό­μενό της, ο κατη­γο­ρού­με­νος απα­σχο­λού­νταν καθη­με­ρινά στην επι­χεί­ρησή του, ασχο­λού­με­νος με μηχα­νο­κί­νητα μέσα, ενώ προ­βλή­θηκε και ο ισχυ­ρι­σμός ότι εξα­κο­λου­θούσε να οδηγεί, παρότι του είχε αφαι­ρε­θεί η άδεια και του είχε απα­γο­ρευ­τεί ρητά η οδήγηση.

Η Εισαγ­γε­λέας έδωσε εντολή σύλ­λη­ψης και το από­γευμα της 9ης Ιουνίου 2026 αστυ­νο­μι­κοί μετέ­βη­σαν στην επι­χεί­ρηση του 44χρονου, όπου και τον εντό­πι­σαν. Η παρου­σία του στον συγκε­κρι­μένο χώρο, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», ενί­σχυσε την εικόνα ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος συνέ­χιζε να ασχο­λεί­ται με οχήματα παρά τη δέσμευση που είχε ανα­λά­βει. Την επομένη οδη­γή­θηκε ενώπιον της Εισαγ­γε­λέως, η οποία, αφού εξέτασε τα στοι­χεία της νέας δικο­γρα­φίας, τον παρέ­πεμψε σε ρητή δικά­σιμο και τον άφησε ελεύ­θερο.

Το βίντεο της υπε­ρά­σπι­σης

Από την πλευρά του 44χρονου, τον οποίο εκπρο­σω­πούν οι συνή­γο­ροι κ.κ. Στέλιος Κιουρ­τζής, Δήμος Μου­τά­φης και Μανώλης Ζέζιος, η καταγ­γε­λία απορ­ρί­πτε­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά. Ο κατη­γο­ρού­με­νος και οι δικη­γό­ροι του υπο­στη­ρί­ζουν ότι δια­θέ­τουν βιντε­ο­λη­πτικό υλικό από το κύκλωμα εσω­τε­ρι­κής μαγνη­το­σκό­πη­σης της επι­χεί­ρη­σης, από το οποίο, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς τους, προ­κύ­πτει ότι ο 44χρονος παρα­κο­λου­θεί τον προ­σω­πικό του υπο­λο­γι­στή και δεν εργά­ζε­ται ούτε ασχο­λεί­ται με τα οχήματα, τα οποία περι­ποιού­νται απο­κλει­στικά οι υπάλ­λη­λοι.

Το υλικό αυτό ανα­μέ­νε­ται να απο­τε­λέ­σει τον πυρήνα της υπε­ρα­σπι­στι­κής γραμμής στο ακρο­α­τή­ριο. Το κρίσιμο ερώτημα που καλεί­ται να απα­ντή­σει το δικα­στή­ριο είναι αν η φυσική παρου­σία του κατη­γο­ρου­μέ­νου σε επι­χεί­ρηση που ασχο­λεί­ται με οχήματα συνιστά από μόνη της «ενα­σχό­ληση με μηχα­νο­κί­νητα μέσα», ή αν απαι­τεί­ται να απο­δει­χθεί συγκε­κρι­μένη πράξη χει­ρι­σμού, επι­σκευής ή οδή­γη­σης. Η υπε­ρά­σπιση φαί­νε­ται να στοι­χειο­θε­τεί την επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία της ακριβώς σε αυτή τη διά­κριση.

Οι 6 όροι της 20ής Μαΐου και ο επί­μα­χος έκτος

Για να γίνει αντι­λη­πτό το περιε­χό­μενο της κατη­γο­ρίας, χρειά­ζε­ται επι­στροφή στη διάταξη που εξέδωσε στις 20 Μαΐου 2026 ο Δεύ­τε­ρος Τακτι­κός Ανα­κρι­τής Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, μετά την πρώτη απο­λο­γία του 44χρονου. Στο κείμενό της ανα­φέ­ρε­ται ότι από το απο­δει­κτικό υλικό που είχε έως τότε συλ­λε­γεί προ­έ­κυ­πταν σοβαρές ενδεί­ξεις ενοχής για το αδίκημα της επι­κίν­δυ­νης οδή­γη­σης από την οποία προ­κλή­θηκε θάνατος άλλων. Ο κατη­γο­ρού­με­νος αρνή­θηκε τις κατη­γο­ρίες και αφέθηκε ελεύ­θε­ρος υπό 6 περιο­ρι­στι­κούς όρους, με ισχύ μέχρι την ορι­στική εκδί­καση της υπό­θε­σης.

Ο πρώτος όρος αφο­ρούσε στην απα­γό­ρευση εξόδου από τη χώρα. Ο δεύ­τε­ρος στην υπο­χρέ­ωση αυτο­πρό­σω­πης εμφά­νι­σης την πρώτη και τη δέκατη έκτη ημέρα κάθε μήνα στο Αστυ­νο­μικό Τμήμα του τόπου κατοι­κίας του. Ο τρίτος στην κατα­βολή χρη­μα­τι­κής εγγύ­η­σης 50.000 ευρώ έως τις 27 Μαΐου 2026. Ακο­λου­θού­σαν η αφαί­ρεση της άδειας οδή­γη­σης κάθε μηχα­νο­κί­νη­του μέσου, η απα­γό­ρευση οδή­γη­σης και, ως έκτος και τελευ­ταίος, η απα­γό­ρευση ενα­σχό­λη­σης καθ’ οιον­δή­ποτε τρόπο με μηχα­νο­κί­νητα μέσα. Αυτός ο τελευ­ταίος όρος είναι που βρί­σκε­ται στο επί­κε­ντρο της δίκης του Σεπτεμ­βρίου, με τη δια­τύ­πωση «καθ’ οιον­δή­ποτε τρόπο» να ανα­μέ­νε­ται να απα­σχο­λή­σει ιδιαί­τερα τους δια­δί­κους ως προς το εύρος της.

Η οικο­γέ­νεια των θυμάτων και οι συνή­γο­ροί της

Στο πλευρό της οικο­γέ­νειας της Μαρίας Χατζηεμ­μα­νουήλ και της Αρμο­νίας Κακιού βρί­σκο­νται από την πρώτη στιγμή οι δικη­γό­ροι κ.κ. Δημή­τρης Βερ­βέ­ρης και Τηλέ­μα­χος Καμπού­ρης, ενώ στη συνέ­χεια προ­στέ­θη­καν ως συνή­γο­ροι υπο­στή­ρι­ξης της κατη­γο­ρίας οι κ.κ. Κώστας Δια­κο­νής και Δήμητρα Δια­κο­σταυ­ρια­νού. Την οικο­γέ­νεια συν­δρά­μει και η κ. Κυρια­κούλα Δημη­τρα­διού.

Οι κ.κ. Βερ­βέ­ρης και Καμπού­ρης είχαν ήδη από τις 22 Μαΐου 2026, με αίτησή τους προς την Τροχαία, θέσει ζήτημα παρα­βί­α­σης του έκτου όρου, συν­δέ­ο­ντάς το με τις καταγ­γε­λίες περί από­πει­ρας προ­σέγ­γι­σης του ζημιο­γό­νου οχή­μα­τος. Κατά την άποψή τους, η φερό­μενη προ­σπά­θεια του κατη­γο­ρου­μέ­νου να έρθει σε επαφή με το κατα­σχε­θέν BMW συνι­στούσε αφ’ εαυτής ενα­σχό­ληση με μηχα­νο­κί­νητο μέσο. Η υπόθεση εκείνη οδη­γή­θηκε σε ξεχω­ρι­στή δικά­σιμο, στις 3 Ιουλίου 2026 ενώπιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου, η έκβαση της οποίας δεν διευ­κρι­νί­ζε­ται στα δια­θέ­σιμα στοι­χεία.

Το ευρύ­τερο πλαίσιο της κύριας υπό­θε­σης

Η δίκη της 25ης Σεπτεμ­βρίου διε­ξά­γε­ται ενώ η κύρια ανά­κριση για το ίδιο το δυστύ­χημα έχει προ­χω­ρή­σει σημα­ντικά. Ο 44χρονος αντι­με­τω­πί­ζει 2 ποι­νι­κές διώξεις, για επι­κίν­δυνη οδήγηση από την οποία επήλθε θάνατος άλλων και για ανθρω­πο­κτο­νία εξ αμε­λείας κατά συρροή, τις οποίες αρνεί­ται στο σύνολό τους, απο­δί­δο­ντας την ευθύνη στις 2 θανού­σες.

Οι 2 πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες που ολο­κλη­ρώ­θη­καν το καλο­καίρι συγκλί­νουν στο ό,τι το Peugeot 107 των θυμάτων εισήλθε στη δια­σταύ­ρωση του δέκατου όγδοου χιλιο­μέ­τρου έχοντας εκκι­νή­σει προτού ανάψει πράσινο για τη δική του πορεία. Την ίδια στιγμή, τα δεδο­μένα του κατα­γρα­φέα συμ­βά­ντος του BMW M2 απο­τυ­πώ­νουν ταχύ­τη­τες που έφτασαν έως τα 178 χιλιό­με­τρα την ώρα σε δρόμο με όριο τα 60, με την ταχύ­τητα κατά τη στιγμή της σύγκρου­σης να υπο­λο­γί­ζε­ται στα 136 χιλιό­με­τρα την ώρα και την πέδηση να ενερ­γο­ποιεί­ται μόλις 1 δευ­τε­ρό­λε­πτο πριν από την επαφή. Οι εκθέ­σεις κατα­γρά­φουν επίσης μη εργο­στα­σια­κές επεμ­βά­σεις στο όχημα, με την ισχύ του να έχει αυξηθεί κατά 65,65% σε σχέση με την έγκριση τύπου, στους 761,2 ίππους έναντι ονο­μα­στι­κών 459,52, ενώ η νομο­θε­σία επι­τρέ­πει από­κλιση έως 25%.

Στη συμπλη­ρω­μα­τική απο­λο­γία του στις αρχές Αυγού­στου, ο κατη­γο­ρού­με­νος ενέ­μεινε στη θέση ότι το όχημα των θυμάτων παρα­βί­ασε ερυθρό σημα­το­δότη, χωρίς να αρνηθεί ότι κινού­νταν με ταχύ­τητα άνω του ορίου. Με σύμφωνη γνώμη της Εισαγ­γε­λέως Υπη­ρε­σίας, η προ­σω­ρινή κράτησή του δια­τη­ρή­θηκε.