Καταγγελίες για σπατάλη στη στέγαση του ΕΦΚΑ από τον πρώην πρόεδρο του ΕΚΡ Σ. Χατζησάββα

• Το ρεπορ­τάζ της «δημο­κρα­τι­κής» προ­κά­λεσε τη δημόσια παρέμ­βαση του πρώην προ­έ­δρου του Εργα­τι­κού Κέντρου Ρόδου • Κάνει λόγο για «δια­χρο­νικό σκάν­δαλο σπα­τά­λης του ιδρώτα των εργα­ζο­μέ­νων και των συντα­ξιού­χων»

Σοβαρές καταγ­γε­λίες για τη δια­χρο­νική δια­χεί­ριση της στέ­γα­σης των υπη­ρε­σιών του e-ΕΦΚΑ στη Ρόδο δια­τυ­πώ­νει δημόσια ο πρώην πρό­ε­δρος του Εργα­τι­κού Κέντρου Ρόδου, Σάββας Χατζη­σάβ­βας, με αφορμή το πρό­σφατο ρεπορ­τάζ της «δημο­κρα­τι­κής» για την ανα­νέ­ωση της μίσθω­σης του κτηρίου όπου στε­γά­ζο­νται οι υπη­ρε­σίες του φορέα έως το 2038.

Το δημο­σί­ευμα της εφη­με­ρί­δας, το οποίο ανέ­δειξε το ύψος των νέων μισθω­μά­των και τη διάρ­κεια της συμ­φω­νίας, στάθηκε αφορμή για τον κ. Χατζη­σάββα να επα­να­φέ­ρει δημόσια μια υπόθεση με την οποία είχε ασχο­λη­θεί επί σειρά ετών από τη θέση του στο Εργα­τικό Κέντρο Ρόδου και για την οποία, όπως ο ίδιος ανα­φέ­ρει, είχαν γίνει επα­νει­λημ­μέ­νες παρεμ­βά­σεις χωρίς να δοθεί ορι­στική λύση.

Η παρέμ­βασή του αποκτά πρό­σθετη βαρύ­τητα λόγω της μακράς συν­δι­κα­λι­στι­κής του δια­δρο­μής. Ο Σάββας Χατζη­σάβ­βας υπη­ρέ­τησε για περίπου μία δεκα­ε­τία στην προ­ε­δρία του Εργα­τι­κού Κέντρου Ρόδου και είχε συνο­λικά πολυετή παρου­σία στον συν­δι­κα­λι­σμό, με ενεργό συμ­με­τοχή σε διεκ­δι­κή­σεις που αφο­ρού­σαν τους εργα­ζό­με­νους του νησιού. Κατά τη διάρ­κεια της θητείας του, το ΕΚΡ είχε σταθερή δημόσια παρου­σία σε ζητή­ματα εργα­σια­κών δικαιω­μά­των, ασφα­λι­στι­κών παροχών και προ­βλη­μά­των που απα­σχο­λού­σαν βασι­κούς επαγ­γελ­μα­τι­κούς κλάδους της Ρόδου. Η σημε­ρινή του τοπο­θέ­τηση για το κτήριο του ΙΚΑ αφορά ένα θέμα στο οποίο, όπως ο ίδιος επι­ση­μαί­νει, είχε προ­σω­πική και θεσμική εμπλοκή.

Στην ανάρ­τησή του, ο πρώην πρό­ε­δρος του ΕΚΡ επι­κε­ντρώ­νε­ται στο συνο­λικό οικο­νο­μικό κόστος των μισθώ­σεων και στο γεγονός ότι το ιδιό­κτητο κτήριο του πρώην ΙΚΑ παρα­μέ­νει εδώ και δεκα­ε­τίες εκτός λει­τουρ­γίας.

Όπως ανα­φέ­ρει, με ετήσιο μίσθωμα περίπου 415.000 ευρώ και με τη νέα μίσθωση να φθάνει έως το 2038, ο e ΕΦΚΑ θα κατα­βά­λει περίπου 5 εκατ. ευρώ για το συγκε­κρι­μένο διά­στημα. Ο ίδιος υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι, αν συνυ­πο­λο­γι­στούν τα μισθώ­ματα που έχουν ήδη κατα­βλη­θεί τα προη­γού­μενα 36 χρόνια, το συνο­λικό ποσό ξεπερνά, σύμφωνα με δικούς του υπο­λο­γι­σμούς, τα 15 εκατ. ευρώ.

Με βάση αυτά τα στοι­χεία, κάνει λόγο για «δια­χρο­νικό σκάν­δαλο σπα­τά­λης του ιδρώτα των εργα­ζο­μέ­νων και των συντα­ξιού­χων» και θέτει δημόσια το ερώτημα αν πρό­κει­ται να υπάρξει λογο­δο­σία για τις απο­φά­σεις που ελή­φθη­σαν όλα αυτά τα χρόνια.

Ιδιαί­τερη αναφορά κάνει στο ιδιό­κτητο κτήριο του πρώην ΙΚΑ, το οποίο, όπως σημειώ­νει, εγκα­τα­λεί­φθηκε ενώ ήταν ακόμη σχετικά νέο και έκτοτε δεν επα­νήλθε σε κανο­νική λει­τουρ­γία.

Σύμφωνα με όσα ανα­φέ­ρει στην ανάρ­τησή του, η μετα­στέ­γαση των υπη­ρε­σιών του ΙΚΑ είχε αρχικά προ­σω­ρινό χαρα­κτήρα και συν­δε­ό­ταν με την ανάγκη ελέγχου της στα­τι­κής επάρ­κειας του κτηρίου.

«Η μετα­στέ­γαση του ΙΚΑ τότε είχε προ­σω­ρινό χαρα­κτήρα μέχρι να ελεγ­χθεί η στα­τι­κό­τητα του κτηρίου. Ο έλεγχος συνε­χί­ζε­ται εδώ και 36 χρόνια», σημειώ­νει χαρα­κτη­ρι­στικά.

Ο κ. Χατζη­σάβ­βας ανα­φέ­ρε­ται ακόμη στις προ­σπά­θειες που είχαν γίνει από το Εργα­τικό Κέντρο Ρόδου για την επι­σκευή και αξιο­ποί­ηση του κτηρίου.

Όπως επι­ση­μαί­νει, οι πρώτες παρεμ­βά­σεις είχαν γίνει επί προ­ε­δρίας Δημήτρη Μοσχο­γιάννη, με στόχο να επι­σκευα­στεί το ιδιό­κτητο ακίνητο και να επι­στρέ­ψουν εκεί οι υπη­ρε­σίες.

Στη συνέ­χεια, σύμφωνα με τον ίδιο, αντί­στοι­χες προ­σπά­θειες έγιναν τόσο από τον προ­κά­τοχό του, Γιάννη Σαρικά, όσο και από τον ίδιο κατά τη διάρ­κεια της δικής του θητείας στην προ­ε­δρία του ΕΚΡ.

Οι παρεμ­βά­σεις αφο­ρού­σαν τόσο την απο­κα­τά­σταση του ιδιό­κτη­του κτηρίου όσο και το ενδε­χό­μενο μετα­στέ­γα­σης των υπη­ρε­σιών του ΙΚΑ στο παλιό Νοσο­κο­μείο της Ρόδου.

Κατά τον κ. Χατζη­σάββα, οι προ­σπά­θειες αυτές προ­σέ­κρουαν επα­νει­λημ­μένα σε αρνή­σεις και γρα­φειο­κρα­τικά εμπόδια, τόσο σε τοπικό όσο και σε κεντρικό επίπεδο.

«Πάντα βρί­σκαμε έναν τοίχο άρνησης και εμπο­δίων από τη γρα­φειο­κρα­τία του ΙΚΑ, τοπικά και κεντρικά», ανα­φέ­ρει.

Ο πρώην πρό­ε­δρος του ΕΚΡ επι­κα­λεί­ται ακόμη παλαιό­τερη μελέτη του Πολυ­τε­χνείου Πατρών, η οποία, σύμφωνα με όσα ο ίδιος ανα­φέ­ρει, είχε συντα­χθεί μετά από σει­σμική δόνηση στη Ρόδο και πρό­τεινε την καθαί­ρεση του τέταρ­του ορόφου και την ενί­σχυση του υπό­λοι­που κτηρίου.

Η αναφορά αυτή εντάσ­σε­ται στη συνο­λική θέση που δια­τυ­πώ­νει σήμερα, σύμφωνα με την οποία υπήρχε δυνα­τό­τητα τεχνι­κής απο­κα­τά­στα­σης του κτηρίου, χωρίς όμως να προ­χω­ρή­σει μια ορι­στική λύση.

Το πρό­σφατο ρεπορ­τάζ της «δημο­κρα­τι­κής» για τη νέα μίσθωση έφερε ξανά το θέμα στην επι­και­ρό­τητα, αυτή τη φορά με συγκε­κρι­μένα οικο­νο­μικά δεδο­μένα και με χρονικό ορί­ζο­ντα έως το 2038.

Ο κ. Χατζη­σάβ­βας στέ­κε­ται ιδιαί­τερα και στον τρόπο με τον οποίο έχει δια­μορ­φω­θεί η νέα μισθω­τική συμ­φω­νία, εκφρά­ζο­ντας απορία για το γεγονός ότι, όπως σημειώ­νει, καθο­ρί­ζε­ται ξεχω­ρι­στό μίσθωμα για κάθε υπη­ρε­σία του ίδιου φορέα που στε­γά­ζε­ται στο ίδιο κτήριο.

«Πρώτη φορά βλέπω να καθο­ρί­ζε­ται ξεχω­ρι­στό μίσθωμα για κάθε υπη­ρε­σία του ίδιου φορέα που στε­γά­ζε­ται σε ένα κτήριο. Μπορεί κάποιος να μας δώσει μια εξήγηση; Μήπως για να δικαιο­λο­γη­θεί η μεγάλη αύξηση του ενοι­κίου;», ανα­φέ­ρει.

Το συγκε­κρι­μένο σημείο απο­τε­λεί ένα ακόμη σκέλος της δημό­σιας καταγ­γε­λίας του και αφορά τόσο τη δομή της νέας μίσθω­σης όσο και το συνο­λικό ύψος της οικο­νο­μι­κής επι­βά­ρυν­σης.

Η σημε­ρινή τοπο­θέ­τηση του Σάββα Χατζη­σάββα έχει ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον και για έναν ακόμη λόγο. Δεν πρό­κει­ται για μια εκ των υστέρων γενική κριτική, αλλά για παρέμ­βαση ανθρώ­που που, όπως ο ίδιος ανα­φέ­ρει, συμ­με­τείχε προ­σω­πικά στις προ­σπά­θειες εξεύ­ρε­σης λύσης και είχε εικόνα των ενερ­γειών που έγιναν από το Εργα­τικό Κέντρο Ρόδου σε δια­φο­ρε­τι­κές χρο­νι­κές περιό­δους.

Παράλ­ληλα, θέτει ζήτημα λογο­δο­σίας για τις απο­φά­σεις που ελή­φθη­σαν σε βάθος χρόνου και ζητά εξη­γή­σεις τόσο για το συνο­λικό κόστος όσο και για τις επι­λο­γές που έγιναν σχετικά με τη στέγαση των ασφα­λι­στι­κών υπη­ρε­σιών στη Ρόδο.