Το κατεπείγον που χρειάστηκε 29 μήνες

Η απόφαση 1400/2026 της Ενιαίας Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων δεν ακυρώνει απλώς μια πρόσκληση της ΔΕΥΑΡ. Καταγράφει με ημερομηνίες πώς μια επιχείρηση που εκμεταλλεύεται επί δεκαετίες το δίκτυο της Ρόδου επιχείρησε να παρουσιάσει ως αιφνίδιο γεγονός κάτι που η δική της γεωλογική έκθεση χαρακτηρίζει δομικό, με ιστορικό πλημμυρών στην Ιαλυσό το 2013, το 2019, το 2024 και τον Δεκέμβριο του 2025. Από την κακοκαιρία της 21ης Ιανουαρίου 2026 έως την ανάθεση στις 29 Ιουνίου πέρασαν σχεδόν 6 μήνες, η προμελέτη χρειάστηκε δυόμισι μήνες για να παραληφθεί και τα ίδια τα έργα εισόδου δεν θα ήταν έτοιμα πριν από τα τέλη του 2026, δηλαδή μετά το καλοκαίρι για το οποίο υποτίθεται ότι έπρεπε να παρακαμφθεί ο ανοικτός διαγωνισμός. Ένα έργο 46.600.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ, με νέα γραμμή MBR, αναερόβιο χωνευτή και μονάδα συμπαραγωγής, στάλθηκε σε 4 προεπιλεγμένες εταιρείες με προθεσμία 8 ημερών και υπογραφή του προέδρου Σωτήρη Βαγιανού, ενώ ο αναπληρωτής γενικός διευθυντής Κυριάκος Παπαμιχαήλ είχε ήδη επισημάνει στο συμβούλιο της 9ης Ιουλίου τον μεγάλο κίνδυνο ακύρωσης.

Το πιο βαρύ σημείο της απόφασης είναι ότι η Αρχή έστρεψε κατά της ΔΕΥΑΡ τα δικά της έγγραφα. Την αυτοψία της 16ης Φεβρουαρίου που μιλούσε για αστοχίες δικτύου χωρίς βροχή, την προμελέτη που σχεδιάζει μόνιμη αύξηση εισροών 55% τον χειμώνα και 30% το καλοκαίρι, ακόμη και την προανάκριση του Λιμεναρχείου για τη ρύπανση στο Βόδι, την οποία η επιχείρηση επικαλέστηκε ως απόδειξη επείγοντος και το Κλιμάκιο διάβασε ως απόδειξη χρόνιας αδράνειας. Το πρόβλημα του Βιολογικού είναι πραγματικό, τα 34.500 κυβικά την ημέρα έναντι δυναμικότητας 27.500 είναι πραγματικά και τα κολοβακτηρίδια στην εκροή είναι πραγματικά. Ακριβώς γι αυτό η επιλογή μιας διαδικασίας που η Αρχή έκρινε ότι δεν έπρεπε ποτέ να είχε γίνει κοστίζει διπλά, γιατί το έργο επιστρέφει στο μηδέν ενώ η θάλασσα στο Βόδι δεν περιμένει τα δικαστήρια.

Η ΔΕΥΑΡ ήθελε να κερδίσει χρόνο και κατάφερε να χάσει και τον χρόνο και το έργο.