Στον Άρειο Πάγο η δολοφονία του 43χρονου Κρητηνέζου στα βουνά της Ρόδου

• Αναί­ρεση κατά της κατα­δι­κα­στι­κής από­φα­σης 52/2024 του Μικτού Ορκωτού Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου άσκησε αυτο­προ­σώ­πως ο 52χρονος ημε­δα­πός που εκτίει ισόβια στο Σωφρο­νι­στικό Κατά­στημα Κω • Επι­κα­λεί­ται ελλιπή αιτιο­λο­γία για την τοξι­κο­μα­νία του και αντι­φα­τικά συμπε­ρά­σματα ως προς τη συμπε­ρι­φορά του στη φυλακή

Στον Άρειο Πάγο προ­σέ­φυγε με αίτηση αναί­ρε­σης ο 52χρονος ημε­δα­πός που κατα­δι­κά­στηκε σε ισόβια κάθειρξη για τη δολο­φο­νία ενός 43χρονου ημε­δα­πού κατοί­κου Κρη­τη­νίας Ρόδου, τον Νοέμ­βριο του 2019, σε ερημική δασική περιοχή μεταξύ Σιαννών και Κρη­τη­νίας.

Η αίτηση ασκή­θηκε από τον ίδιο τον κρα­τού­μενο αυτο­προ­σώ­πως, ο οποίος διόρισε ως ειδικό πλη­ρε­ξού­σιο συνή­γορο για την ενώπιον του Ανώ­τα­του Ακυ­ρω­τι­κού Δικα­στη­ρίου δια­δι­κα­σία τον κ. Ευτύχιο Αλι­γι­ζάκη, δικη­γόρο Πειραιά. Στη δευ­τε­ρο­βάθ­μια δίκη, ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, τον κατα­δι­κα­σθέ­ντα είχε εκπρο­σω­πή­σει και ο κ. Δήμος Μου­τά­φης, δικη­γό­ρος Ρόδου.

Δύο άνδρες, είκοσι χρόνια γνω­ρι­μία και ηρωίνη ανάμεσά τους

Για να κατα­νοη­θεί το πλαίσιο της υπό­θε­σης, απαι­τεί­ται να ανα­δρά­μει κανείς στη σχέση των δύο ανδρών, η οποία εκτει­νό­ταν σε βάθος δύο δεκα­ε­τιών. Ο κατα­δι­κα­σθείς, τότε 46 ετών, κάτοι­κος Εμπωνα Ρόδου, δια­τη­ρούσε εποχική καντίνα παρα­δο­σια­κών προ­ϊ­ό­ντων στη συμβολή των επαρ­χια­κών οδών Σιαννών και Εμπωνα. Ο 43χρονος θανών, έγγαμος κάτοι­κος Κρη­τη­νίας, είχε επί εικο­σα­ε­τία επι­χεί­ρηση καφέ και πώλησης παρα­δο­σια­κών προ­ϊ­ό­ντων στην ίδια περιοχή. Παράλ­ληλα, ο 43χρονος έπασχε από πολ­λα­πλή σκλή­ρυνση κατά πλάκας, μια πάθηση που τον ταλαι­πω­ρούσε εδώ και χρόνια, προ­κα­λώ­ντας του δυσκι­νη­σία στα πόδια και στα χέρια, προ­βλή­ματα στην ισορ­ρο­πία και δια­λεί­πο­ντα επει­σό­δια αδυ­να­μίας.

Από τα τέλη του 2018, η απλή γνω­ρι­μία μεταξύ των δύο ανδρών εξε­λί­χθηκε σε συναλ­λα­κτική σχέση διπλής φύσης: από τη μία, ο 43χρονος προ­μή­θευε τον κατη­γο­ρού­μενο με παρα­δο­σιακά προ­ϊ­ό­ντα για την επι­χεί­ρησή του. Από την άλλη, αντάλ­λασ­σαν μικρο­πο­σό­τη­τες ηρωίνης, καθώς ο 43χρονος χρη­σι­μο­ποιούσε περι­στα­σιακά ναρ­κω­τι­κές ουσίες συμπλη­ρω­μα­τικά προς τη φαρ­μα­κευ­τική αγωγή για την ανα­κού­φιση των συμ­πτω­μά­των της νόσου του. Στα­διακά, ο 46χρονος είχε ανα­πτύ­ξει βαριά εξάρ­τηση από την ηρωίνη, κατα­να­λώ­νο­ντας έως και 2 γραμ­μά­ρια ημε­ρη­σίως κατά τις μαρ­τυ­ρίες.

Οι ημέρες πριν από την τρα­γω­δία

Κατά το δεκα­ή­μερο που προη­γή­θηκε της δολο­φο­νίας, οι σχέσεις των δύο ανδρών επι­δει­νώ­θη­καν δρα­μα­τικά. Είχε συσ­σω­ρευ­τεί χρέος του κατη­γο­ρου­μέ­νου προς τον παθόντα συνο­λι­κού ύψους περίπου 450 ευρώ, εκ των οποίων τα 300 αφο­ρού­σαν σε συναλ­λα­γές ναρ­κω­τι­κών και τα υπό­λοιπα σε πώληση παρα­δο­σια­κών προ­ϊ­ό­ντων. Η καθυ­στέ­ρηση εξό­φλη­σης πυρο­δό­τησε έντονες λεκτι­κές διε­νέ­ξεις τόσο τηλε­φω­νικά όσο και δια ζώσης.

Η σύζυγος του 43χρονου κατέ­θεσε ότι άκουσε τον άνδρα της να φωνάζει σε τηλε­φω­νική συνο­μι­λία με τον κατη­γο­ρού­μενο «και τι θα με κάνεις ρε; Θα με φας;», ενώ σε άλλη συνο­μι­λία άκουσε τον σύζυγό της να λέει «τι θες να πεις, θα με σκο­τώ­σεις κιόλας;». Μια με δύο ημέρες πριν τον θάνατο, ο 43χρονος ανέφερε στη σύζυγό του ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος του είχε εμφα­νι­στεί σε προη­γού­μενη συνά­ντηση φέρο­ντας κυνη­γε­τικό όπλο, γεγονός που τον τρόμαξε, αν και ο κατη­γο­ρού­με­νος του είπε τότε ότι δεν ήταν οπλι­σμένο.

Ο χώρος, η ώρα και τα 4 πυρά

Το από­γευμα της 6ης Νοεμ­βρίου 2019, ο 43χρονος ενη­μέ­ρωσε τη σύζυγό του ότι θα πήγαινε να συνα­ντή­σει τον κατη­γο­ρού­μενο, ο οποίος τον είχε καλέσει υπο­τί­θε­ται για να του δώσει τα οφει­λό­μενα χρήματα. Έφυγε με το Ι.Χ.Ε. αυτο­κί­νητό του περίπου στις 17:15 με 17:30 και δεν επέ­στρεψε ποτέ. Το τηλέ­φωνό του ήταν κλειστό, κάτι που δεν συνή­θιζε.

Την ίδια ώρα, ο κατη­γο­ρού­με­νος ανέμενε πεζός τον 43χρονο σε ερημική δασική περιοχή μεταξύ Σιαννών και Κρη­τη­νίας, φορώ­ντας γιλέκο με 36 φυσίγ­για και κρα­τώ­ντας την κυνη­γε­τική καρα­μπίνα μάρκας BERETTA. Όταν έφθασε ο θανών, ο κατη­γο­ρού­με­νος επι­βι­βά­στηκε στη θέση του συνο­δη­γού και υπέ­δειξε στον 43χρονο να οδη­γή­σει σε πιο απόμερο σημείο, σε αδιέ­ξοδο αγρο­τικό χωμα­τό­δρομο στο 3ο χιλιό­με­τρο της επαρ­χια­κής οδού Εμπωνα-Σιαννών, σε από­σταση 200 μέτρων από την κύρια οδό.

Εκεί ξέσπασε έντονη λογο­μα­χία: ο κατη­γο­ρού­με­νος απαί­τησε από τον 43χρονο να του παρα­δώ­σει ποσό­τητα ηρωίνης για άμεση χρήση. Ο 43χρονος αρνή­θηκε, επι­κα­λού­με­νος τα ανε­ξό­φλητα χρέη. Όταν ο τραυ­μα­τι­σμέ­νος παθών επι­χεί­ρησε να εκκι­νή­σει το αυτο­κί­νητό του για να απο­χω­ρή­σει, ο κατη­γο­ρού­με­νος τον πυρο­βό­λησε 2 φορές από την αρι­στερή πλευρά του οδηγού, θραύ­ο­ντας το τζάμι. Ο 43χρονος, με τα κινη­τικά προ­βλή­ματα που είχε λόγω της νόσου του, κινή­θηκε ελά­χι­στα μέτρα εμπρός. Στη συνέ­χεια ο δράστης άνοιξε τη θύρα του συνο­δη­γού και τον πυρο­βό­λησε άλλες 2 φορές, από πολύ κοντινή από­σταση.

Η ιατρο­δι­κα­στική έκθεση κατέ­γραψε 4 τραύ­ματα: 2 εξ επαφής στον θώρακα με κατα­στροφή πνεύ­μονα, στο­μά­χου, παγκρέ­α­τος και καρδιάς, και 2 εξ επαφής στον λαιμό και την παρω­τι­δική χώρα με πλήρη διατομή τρα­χείας και σφα­γί­τι­δων φλεβών. Ο θάνατος επήλθε ως μόνη ενεργός αιτία αυτών των κακώ­σεων.

Η συμπε­ρι­φορά μετά τη δολο­φο­νία

Αμέσως μετά την πράξη, ο κατη­γο­ρού­με­νος έψαξε στο αυτο­κί­νητο του θύματος και βρήκε 200 mg ηρωίνης δίπλα στις ταχύ­τη­τες, των οποίων έκανε χρήση. Στη συνέ­χεια αφαί­ρεσε και κατέ­στρεψε τα 2 κινητά τηλέ­φωνα του 43χρονου, περι­συ­νέ­λεξε 3 από τους 4 κάλυκες, έκρυψε σε δια­φο­ρε­τι­κές τοπο­θε­σίες το κυνη­γε­τικό όπλο, το γιλέκο με τα φυσίγ­για και τα κατε­στραμ­μένα τηλέ­φωνα, και επέ­στρεψε στην οικία του. Σύμφωνα με τα πρα­κτικά της δίκης, αφού έκανε μπάνιο και ξυρί­στηκε, εμφα­νί­στηκε την επόμενη ημέρα σε κτήμα γνωστού του για να βοη­θή­σει στο μάζεμα ελιών, τηρώ­ντας τη δέσμευσή του.

Την 8η Νοεμ­βρίου 2019 το πρωί, ευρι­σκό­με­νος σε ιδιαί­τερα επι­βα­ρυ­μένη ψυχο­λο­γική κατά­σταση και λόγω στε­ρη­τι­κών συμ­πτω­μά­των, ομο­λό­γησε αυτο­βού­λως στον αστυ­νο­μικό που τον ανέ­κρινε ότι είχε σκο­τώ­σει τον 43χρονο και οδήγησε τις αρχές τόσο στον τόπο του εγκλή­μα­τος όσο και σε όλα τα σημεία από­κρυ­ψης των αντι­κει­μέ­νων. Ο αστυ­νο­μι­κός κατέ­θεσε ότι «αν δεν μας υπο­δεί­κνυε ο ίδιος τον χώρο που είχε απο­κρύ­ψει την καρα­μπίνα, σε καμία περί­πτωση δεν θα την βρί­σκαμε». Ο ίδιος αστυ­νο­μι­κός κατέ­θεσε επίσης ότι πριν από την απο­λο­γία του στον ανα­κριτή, ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε μετα­φερ­θεί στο νοσο­κο­μείο λόγω στε­ρη­τι­κών συμ­πτω­μά­των.

Δύο κατα­δί­κες, μία ισόβια ποινή και επι­κύ­ρωση χωρίς ελα­φρυ­ντικά

Πρω­τό­δικα, το Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο Κω κατα­δί­κασε τον κατη­γο­ρού­μενο σε ισόβια κάθειρξη. Μετά από έφεση, το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επα­νε­ξέ­τασε πλήρως την υπόθεση και με απόφασή του επι­κύ­ρωσε ουσια­στικά την πρω­τό­δικη κρίση, επι­βάλ­λο­ντας ισόβια κάθειρξη, συνο­λική ποινή φυλά­κι­σης 12 μηνών, συνο­λική χρη­μα­τική ποινή 900 ευρώ και έξοδα ποι­νι­κής δια­δι­κα­σίας 2.000 ευρώ. Ο κατα­δι­κα­σθείς κηρύ­χθηκε ένοχος χωρίς κανένα ελα­φρυ­ντικό για ανθρω­πο­κτο­νία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση, παρά­νομη οπλο­φο­ρία και οπλο­χρη­σία κυνη­γε­τι­κού όπλου, καθώς και παρά­νομη κατοχή όπλων και πυρο­μα­χι­κών.

Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε όλους τους αυτο­τε­λείς ισχυ­ρι­σμούς που πρόβαλε η υπε­ρά­σπιση: τον μειω­μένο κατα­λο­γι­σμό λόγω τοξι­κο­μα­νίας, τη μετα­βολή της κατη­γο­ρίας σε ανθρω­πο­κτο­νία εν βρασμώ ψυχικής ορμής, τα ελα­φρυ­ντικά ανάρ­μο­στης συμπε­ρι­φο­ράς του παθό­ντος, ειλι­κρι­νούς μετα­μέ­λειας και καλής συμπε­ρι­φο­ράς μετά την πράξη. Αιτιο­λό­γησε την απόρ­ριψη κυρίως με βάση τον μεθο­δευ­μένο χαρα­κτήρα της πράξης, τη γρήγορη και οργα­νω­μένη από­κρυψη των απο­δει­κτι­κών στοι­χείων, και την κρίση ότι ο κατα­δι­κα­σθείς παρέ­μεινε λει­τουρ­γι­κός και με πλήρη συνεί­δηση τόσο κατά τη διάρ­κεια της ανθρω­πο­κτο­νίας όσο και αμέσως μετά.

Με τον πρώτο λόγο αναί­ρε­σης, ο κατα­δι­κα­σθείς αμφι­σβη­τεί την επάρ­κεια της αιτιο­λο­γίας ως προς την απόρ­ριψη του ισχυ­ρι­σμού μειω­μέ­νου κατα­λο­γι­σμού βάσει του άρθρου 36 του Ποι­νι­κού Κώδικα. Το κεντρικό επι­χεί­ρημά του εδρά­ζε­ται σε μια αντί­φαση που εντο­πί­ζει στο σκε­πτικό της από­φα­σης: το Εφετείο αφενός παρα­δέ­χε­ται ότι προ­κύ­πτουν «ενδεί­ξεις μακρο­χρό­νιας χρήσης ηρωίνης αλλά και ψυχο­λο­γι­κής εξάρ­τη­σης υψηλής έντασης» και ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος «ενσω­μά­τωσε τη χρήση ηρωίνης στον μηχα­νι­σμό αυτορ­ρύθ­μι­σής του», αφε­τέ­ρου κατα­λή­γει ότι δεν πλη­ρού­νται τα κρι­τή­ρια του άρθρου 36 Π.Κ.

Με τον δεύτερο λόγο αναί­ρε­σης, ο κατα­δι­κα­σθείς στρέ­φε­ται κατά της απόρ­ρι­ψης της ελα­φρυ­ντι­κής περί­στα­σης που αφορά στη συμπε­ρι­φορά μετά την πράξη για μεγάλο χρονικό διά­στημα, ακόμα και κατά την κράτηση.

Ο αναι­ρε­σείων ζητά από τον Άρειο Πάγο να γίνει δεκτή η αίτησή του και να αναι­ρε­θεί η απόφαση 52/2024, ώστε να απαλ­λα­γεί από κάθε κατη­γο­ρία και ποινή, επι­κα­λού­με­νος και τυχόν αυτε­παγ­γέλ­τως εξε­τα­ζό­με­νους λόγους που ο Άρειος Πάγος θα εντο­πί­σει κατά την εξέτασή της.