Παρέμβαση Γεραπετρίτη για το θέμα των θεωρήσεων visa: Νέα προξενεία και προσλήψεις προσωπικού!

Σε ση­μα­ντι­κή πα­ρέμ­βα­ση στο μεί­ζον θέμα των θε­ω­ρή­σε­ων visa για τον ελ­λη­νι­κό Του­ρι­σμό προ­χω­ρά ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Γιώρ­γος Γε­ρα­πε­τρί­της, ο οποί­ος ανα­κοί­νω­σε την πρό­σλη­ψη 145 διοι­κη­τι­κών προ­ξε­νι­κών υπαλ­λή­λων που θα στε­λε­χώ­σουν τα προ­ξε­νεία της Ελ­λά­δας ανά τον κόσμο, αλλά και την ίδρυ­ση νέων προ­ξε­νεί­ων, σε προ­ο­ρι­σμούς που εν­δια­φέ­ρουν την Ελ­λά­δα.

Η χο­ρή­γη­ση θε­ω­ρή­σε­ων βίζα εξε­λίσ­σε­ται σε ένα από τα πλέον κρί­σι­μα –και ταυ­τό­χρο­να υπο­τι­μη­μέ­να– ζη­τή­μα­τα για την πο­ρεία του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού, με τις κα­θυ­στε­ρή­σεις και τις δυ­σλει­τουρ­γί­ες των ελ­λη­νι­κών προ­ξε­νι­κών αρχών να λει­τουρ­γούν ως «αό­ρα­το φρένο» στην ανά­πτυ­ξη νέων αγο­ρών υψη­λής αξίας. Θέμα που επι­ση­μαί­νουν δια­χρο­νι­κά οι φο­ρείς του Του­ρι­σμού. Μά­λι­στα εν­δει­κτι­κό είναι το πα­ρά­δειγ­μα του Κα­ζακ­στάν που ενώ το 2022 ξε­κί­νη­σαν τρεις πτή­σεις προς Ελ­λά­δα για του­ρι­στι­κά προ­γράμ­μα­τα, δια­κό­πη­καν λόγω των κα­θυ­στε­ρή­σε­ων στις θε­ω­ρή­σεις visa.

Πιο ανα­λυ­τι­κά στην συ­νε­δρί­α­ση του ΔΣ του ΕΒΕΑ στην οποία συμ­με­τεί­χε ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Γιώρ­γος Γε­ρα­πε­τρί­της, ο Κων­στα­ντί­νος Δε­ρι­ζιώ­της, μέλος της διοι­κού­σας επι­τρο­πής του Επι­με­λη­τη­ρί­ου και υπεύ­θυ­νος τομέα Του­ρι­σμού έθεσε το μεί­ζον αυτό θέμα στον υπουρ­γό. Η απά­ντη­ση του υπουρ­γού επι­βε­βαί­ω­σε το μέ­γε­θος του προ­βλή­μα­τος, αλλά και την πρό­θε­ση της κυ­βέρ­νη­σης να προ­χω­ρή­σει άμεσα σε ενί­σχυ­ση του συ­στή­μα­τος.

Ει­δι­κό­τε­ρα, απα­ντώ­ντας ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών ανα­κοί­νω­σε μια δέσμη άμε­σων πα­ρεμ­βά­σε­ων, με βα­σι­κό άξονα την ενί­σχυ­ση του αν­θρώ­πι­νου δυ­να­μι­κού. Όπως τό­νι­σε, έχουν ήδη προ­σλη­φθεί 145 διοι­κη­τι­κοί υπάλ­λη­λοι, προ­κει­μέ­νου να ενι­σχυ­θούν οι προ­ξε­νι­κές αρχές, οι οποί­ες τα τε­λευ­ταία χρό­νια λει­τουρ­γού­σαν με ση­μα­ντι­κά μειω­μέ­νο προ­σω­πι­κό. Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ότι, σύμ­φω­να με τον ίδιο, το προ­σω­πι­κό των προ­ξε­νεί­ων είχε μειω­θεί κατά πε­ρί­που 40%, ενώ για διά­στη­μα σχε­δόν 15 ετών δεν είχαν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί προ­σλή­ψεις.

Οι νέοι υπάλ­λη­λοι ανα­μέ­νε­ται να έχουν εγκα­τα­στα­θεί στις θέ­σεις τους έως τον Ιού­νιο, ώστε να ξε­κι­νή­σει άμεσα η επι­τά­χυν­ση των δια­δι­κα­σιών έκ­δο­σης βίζας.

Η πα­ρέμ­βα­ση αυτή θε­ω­ρεί­ται κρί­σι­μη, καθώς το βα­σι­κό «μπο­τι­λιά­ρι­σμα» εντο­πί­ζε­ται ακρι­βώς στην υπο­στε­λέ­χω­ση και στην αδυ­να­μία δια­χεί­ρι­σης του αυ­ξα­νό­με­νου όγκου αι­τή­σε­ων.

Στρα­τη­γι­κή στρο­φή στην Ινδία – Νέα προ­ξε­νεία σε Βομ­βάη και Μπαν­γκα­λόρ

Ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα δί­νε­ται από το υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών στην αγορά της Ιν­δί­ας, η οποία ανα­δει­κνύ­ε­ται σε στρα­τη­γι­κό στόχο για τον ελ­λη­νι­κό του­ρι­σμό.

Στο πλαί­σιο αυτό, ο Γιώρ­γος Γε­ρα­πε­τρί­της ανα­κοί­νω­σε την ίδρυ­ση δύο νέων προ­ξε­νι­κών αρχών σε Βομ­βάη και Μπαν­γκα­λόρ, ενι­σχύ­ο­ντας ση­μα­ντι­κά την πα­ρου­σία της Ελ­λά­δας στη χώρα.

Η κί­νη­ση αυτή συν­δέ­ε­ται άμεσα με την ευ­ρύ­τε­ρη στρα­τη­γι­κή ανά­πτυ­ξης των σχέ­σε­ων Ελ­λά­δας – Ιν­δί­ας, αλλά και με τη φι­λο­δο­ξία η χώρα να απο­τε­λέ­σει πύλη ει­σό­δου των Ινδών τα­ξι­διω­τών προς την Ευ­ρώ­πη.

Πα­ράλ­λη­λα, ο υπουρ­γός ανα­φέρ­θη­κε:

στην έναρ­ξη πτή­σε­ων από την Ινδία με την Indigo

στην προ­ε­τοι­μα­σία της Aegean για απευ­θεί­ας συν­δέ­σεις από τις αρχές του 2027

Η βελ­τί­ω­ση της δια­δι­κα­σί­ας βίζας απο­τε­λεί προ­ϋ­πό­θε­ση για την επι­τυ­χία αυτών των πρω­το­βου­λιών, καθώς χωρίς γρή­γο­ρη και αξιό­πι­στη έκ­δο­ση θε­ω­ρή­σε­ων, η αε­ρο­πο­ρι­κή συν­δε­σι­μό­τη­τα δεν μπο­ρεί να με­τα­φρα­στεί σε πραγ­μα­τι­κή ζή­τη­ση.

Νέα προ­ξε­νεία και σε άλλες αγο­ρές

Πέρα από την Ινδία, το υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών εξε­τά­ζει την ίδρυ­ση νέων προ­ξε­νι­κών αρχών και σε άλλες χώρες με αυ­ξα­νό­με­νο του­ρι­στι­κό εν­δια­φέ­ρον, όπως είπε ο Γιώρ­γος Γε­ρα­πε­τρί­της. Η κί­νη­ση αυτή αντα­πο­κρί­νε­ται στις ανά­γκες της ελ­λη­νι­κής επι­χει­ρη­μα­τι­κής κοι­νό­τη­τας, η οποία επι­διώ­κει άνοιγ­μα σε νέες αγο­ρές εκτός Ευ­ρώ­πης, προ­κει­μέ­νου να ενι­σχυ­θεί η αν­θε­κτι­κό­τη­τα του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος.

Σο­βα­ρό έλ­λειμ­μα στις θε­ω­ρή­σεις – Πίεση από την αγορά

Τα τε­λευ­ταία χρό­νια, οι ελ­λη­νι­κές του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις –ξε­νο­δο­χεία, tour operators και DMCs– εκ­φρά­ζουν έντο­να πα­ρά­πο­να για τις κα­θυ­στε­ρή­σεις στη χο­ρή­γη­ση βίζας, που συχνά οδη­γούν σε απώ­λεια κρα­τή­σε­ων και ακύ­ρω­ση τα­ξι­διών.

Το πρό­βλη­μα είναι ιδιαί­τε­ρα έντο­νο σε αγο­ρές εκτός Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, όπου η θε­ώ­ρη­ση απο­τε­λεί προ­ϋ­πό­θε­ση ει­σό­δου, όπως:

Ινδία

Αζερ­μπαϊ­τζάν

Κα­ζακ­στάν

χώρες της Ασίας και της Μέσης Ανα­το­λής

Σε μια πε­ρί­ο­δο που η Ελ­λά­δα επι­διώ­κει τη δια­φο­ρο­ποί­η­ση των αγο­ρών της και τη στρο­φή σε του­ρί­στες υψη­λό­τε­ρου ει­σο­δή­μα­τος, η δυ­σκο­λία πρό­σβα­σης μέσω βίζας υπο­νο­μεύ­ει στην πράξη τη στρα­τη­γι­κή αυτή.

Το δια­κύ­βευ­μα για τον ελ­λη­νι­κό του­ρι­σμό

Το ζή­τη­μα της βίζας δεν απο­τε­λεί απλώς μια τε­χνι­κή δια­δι­κα­σία, αλλά κρί­σι­μο πα­ρά­γο­ντα αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας.

Σε μια πε­ρί­ο­δο όπου:

ο διε­θνής αντα­γω­νι­σμός εντεί­νε­ται

οι τα­ξι­διώ­τες ανα­ζη­τούν ευ­κο­λία και τα­χύ­τη­τα

οι νέες αγο­ρές απο­τε­λούν το επό­με­νο «στοί­χη­μα»

η Ελ­λά­δα κα­λεί­ται να προ­σαρ­μο­στεί γρή­γο­ρα.

Η επι­τά­χυν­ση των δια­δι­κα­σιών θε­ω­ρή­σε­ων, η ενί­σχυ­ση των προ­ξε­νεί­ων και η βελ­τί­ω­ση του θε­σμι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος απο­τε­λούν προ­ϋ­πο­θέ­σεις ώστε η χώρα να μπο­ρέ­σει να αξιο­ποι­ή­σει πλή­ρως τις ευ­και­ρί­ες που ανοί­γο­νται σε αγο­ρές όπως η Ινδία.

Δια­φο­ρε­τι­κά, όπως προει­δο­ποιούν στε­λέ­χη του κλά­δου, ο κίν­δυ­νος είναι σαφής: οι του­ρί­στες να συ­νε­χί­σουν να επι­λέ­γουν προ­ο­ρι­σμούς που είναι απλώς πιο εύ­κο­λοι.

Το «βαθύ» πρό­βλη­μα: ασφά­λεια δι­καί­ου

Πέρα από το ζή­τη­μα της βίζας, ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών έκανε ει­δι­κή ανα­φο­ρά, απα­ντώ­ντας σε δεύ­τε­ρη ερώ­τη­ση του Κ. Δε­ρι­ζιώ­τη, σε ένα ακόμα δο­μι­κό πρό­βλη­μα που επη­ρε­ά­ζει την οι­κο­νο­μία και τον του­ρι­σμό: την έλ­λει­ψη ασφά­λειας δι­καί­ου.

Όπως ανέ­φε­ρε, πρό­κει­ται για ένα δια­χρο­νι­κό ζή­τη­μα που δη­μιουρ­γεί:

ανα­σφά­λεια στις επεν­δύ­σεις

κα­θυ­στε­ρή­σεις

γρα­φειο­κρα­τία

στρε­βλώ­σεις στη λει­τουρ­γία της αγο­ράς

Η αντι­με­τώ­πι­σή του, όπως υπο­γράμ­μι­σε, απαι­τεί βα­θιές θε­σμι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις, προ­κει­μέ­νου να δη­μιουρ­γη­θεί ένα στα­θε­ρό και αξιό­πι­στο πε­ρι­βάλ­λον για επι­χει­ρή­σεις και επεν­δυ­τές.

Η ομι­λία Γε­ρα­πε­τρί­τη 

Η ομι­λία του υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών στο ΔΣ του ΕΒΕΑ έχει ως ακο­λού­θως:

“Είναι πραγ­μα­τι­κά με­γά­λη χαρά να βρί­σκο­μαι σή­με­ρα ανά­με­σά σας. Είναι ένα φω­τει­νό διά­λειμ­μα ανά­με­σα στα όσα μας συμ­βαί­νουν και όσα συμ­βαί­νουν στο Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών το να βρί­σκο­μαι ανά­με­σα σε αν­θρώ­πους της αγο­ράς, οι οποί­οι στο τέλος της ημέ­ρας είναι και οι μόνοι, οι οποί­οι έχουν μια πραγ­μα­τι­κή ει­κό­να της οι­κο­νο­μί­ας και της κοι­νω­νί­ας. Μια ει­κό­να, η οποία αντα­να­κλά­ται στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα των πο­λι­τών, στην επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα, στην αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα.

Και για εμένα είναι ση­μα­ντι­κό, όχι μόνο να σας με­τα­φέ­ρω τις σκέ­ψεις μου, ιδίως τα κομ­μά­τια που αφο­ρούν τη γε­ω­πο­λι­τι­κή οι­κο­νο­μία, αλλά και να ακού­σω από εσάς τις δικές σας σκέ­ψεις για το πώς εσείς αντι­λαμ­βά­νε­στε αυτήν τη στιγ­μή την πο­ρεία της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας σε ένα διε­θνές πε­ρι­βάλ­λον, το οποίο, όπως το πε­ριέ­γρα­ψε ο Πρό­ε­δρος, είναι εξαι­ρε­τι­κά ευ­με­τά­βλη­το. Είναι πραγ­μα­τι­κά αγαθή τύχη και το λέω και το εννοώ, να βρί­σκε­ται στο τι­μό­νι του ΕΒΕΑ ο Γιάν­νης Μπρα­τά­κος, ο οποί­ος πέρα από άρι­στος επι­χει­ρη­μα­τί­ας, είναι ένας σπου­δαί­ος άν­θρω­πος, με απί­στευ­τη κα­τα­νό­η­ση των φαι­νο­μέ­νων και συ­ναι­σθη­μα­τι­κή νοη­μο­σύ­νη, ασυ­νή­θι­στη για έναν επι­χει­ρη­μα­τία. Ευ­τυ­χώς δεν τον άλωσε η πο­λι­τι­κή και βρί­σκε­ται σή­με­ρα ανά­με­σά σας, να πα­ρά­γει ωφέ­λι­μα, αντί­θε­τα με ορι­σμέ­νους οι οποί­οι πα­ρέ­μει­ναν στην πο­λι­τι­κή.

Να σας πω ότι αυτό το οποίο χα­ρα­κτη­ρί­ζει σή­με­ρα τη διε­θνή γε­ω­πο­λι­τι­κή αρένα είναι το ότι έχει χαθεί η έν­νοια των στα­θε­ρών. Οι στα­θε­ρές πάνω στις οποί­ες οι­κο­δο­μή­θη­κε η διε­θνής αρ­χι­τε­κτο­νι­κή ασφα­λεί­ας, αλλά και συ­νο­λι­κά το διε­θνές γε­ω­πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα μετά τον Δεύ­τε­ρο Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο, έχει αυτή τη στιγ­μή υπο­στεί μια πολύ με­γά­λη ρήξη. Η ρήξη συ­νί­στα­ται αφε­νός στο γε­γο­νός ότι έχουν κα­ταρ­γη­θεί στην πράξη οι κα­νό­νες πάνω στους οποί­ους οι­κο­δο­μή­θη­κε η διε­θνής αρένα, κυ­ρί­ως αυτό που ονο­μά­ζου­με λίγο συ­νεκ­δο­χι­κά το διε­θνές δί­καιο και από την άλλη πλευ­ρά, το γε­γο­νός ότι αυτή τη στιγ­μή έχου­με μια υπο­βάθ­μι­ση της διε­θνούς πο­λυ­μέ­ρειας.

Διε­θνείς ορ­γα­νι­σμοί, οι οποί­οι απο­τε­λού­σαν στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα τον διά­δρο­μο μέσα από τον οποίο μπο­ρού­σα­με να κα­τα­λή­ξου­με σε ορι­σμέ­νες λύ­σεις σε με­γά­λα οι­κου­με­νι­κά προ­βλή­μα­τα, φαί­νε­ται να υπο­χω­ρούν και το κενό που αφή­νουν οι διε­θνείς ορ­γα­νι­σμοί – ο Ορ­γα­νι­σμός Ηνω­μέ­νων Εθνών, ακόμη και η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση, ο Πα­γκό­σμιος Ορ­γα­νι­σμός Εμπο­ρί­ου – ου­σια­στι­κά κα­τα­λαμ­βά­νε­ται από χώρες, οι οποί­ες στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα έρ­χο­νται ου­σια­στι­κά να υπο­κα­τα­στή­σουν αυτή την διε­θνή πο­λυ­μέ­ρεια με μια μο­νο­με­ρή από­φα­ση. Και σε αυτό το νέο πε­ρι­βάλ­λον εμ­φα­νί­ζο­νται και χώρες, οι οποί­ες δεν ήταν πα­ρα­δο­σια­κά ισχυ­ρές.

Μπο­ρεί κά­ποιος να φα­ντα­στεί τι έχει συμ­βεί στο πα­ρελ­θόν. Οι Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες να απο­τε­λούν το όχημα μιας νέας λο­γι­κής για τα πα­γκό­σμια πράγ­μα­τα και ιδίως για την πα­γκό­σμια ει­ρή­νη και την πα­γκό­σμια ανά­πτυ­ξη. Αλλά αυτή τη στιγ­μή βλέ­που­με ότι και χώρες, οι οποί­ες είναι με­σαί­ου βε­λη­νε­κούς, διεκ­δι­κούν με όχημα την οι­κο­νο­μι­κή δι­πλω­μα­τία να ανα­πτύ­ξουν πολύ με­γα­λύ­τε­ρους διαύ­λους πα­γκο­σμί­ως, ακρι­βώς εκ­με­ταλ­λευό­με­νες τη ρευ­στό­τη­τα η οποία πα­ρα­τη­ρεί­ται.

Αυτό, λοι­πόν, μας οδη­γεί στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα σε ένα νέο διε­θνές πε­ρι­βάλ­λον, στο οποίο, όπως σωστά είπε ο Πρό­ε­δρος, εκεί­νο το οποίο υπο­λεί­πε­ται είναι η προ­βλε­ψι­μό­τη­τα. Ξέ­ρε­τε, παλιά η δου­λειά του Υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών ήταν πρω­τί­στως να προ­βλέ­πει τα μελ­λού­με­να, έτσι ώστε να είναι έγκαι­ρα προ­ε­τοι­μα­σμέ­νος. Αυτό έχει πε­θά­νει ως δια­δι­κα­σία λήψης από­φα­σης αλλά και ως επε­ξερ­γα­σία δε­δο­μέ­νων. Εκεί­νο, το οποίο υφί­στα­ται είναι η υπο­χρέ­ω­ση όσων βρί­σκο­νται στο τι­μό­νι της δι­πλω­μα­τί­ας να μπο­ρούν να επε­ξερ­γά­ζο­νται όλα τα δυ­να­τά σε­νά­ρια και να έχουν άμε­σες λύ­σεις και γρή­γο­ρα αντα­να­κλα­στι­κά. Διότι είναι τέ­τοια η τα­χύ­τη­τα των φαι­νο­μέ­νων, είναι τέ­τοια η απρό­βλε­πτη διά­στα­ση των γε­γο­νό­των, έτσι ώστε δεν υπάρ­χει ούτε ο χρό­νος αλλά ούτε και η ικα­νό­τη­τα να μπο­ρέ­σεις να σκε­φθείς τι είναι αυτό, το οποίο μπο­ρεί αύριο να σου ξη­με­ρώ­σει.

Βλέ­πε­τε ήδη κα­θη­με­ρι­νά το πώς δια­χει­ρι­ζό­μα­στε τα πράγ­μα­τα. Η μία μέρα είναι εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κή από την προη­γού­με­νη και σί­γου­ρα κα­νείς δεν ξέρει πώς θα είναι η αυ­ρια­νή. Ήδη βρι­σκό­μα­στε ανά­με­σα σε τρεις πο­λέ­μους, οι οποί­οι αυτήν την στιγ­μή μαί­νο­νται και μαί­νο­νται για χρό­νια, με τε­λευ­ταία τη σύρ­ρα­ξη στο Ιράν και τον Κόλπο. Πα­ρα­μέ­νει η σύρ­ρα­ξη στην Ου­κρα­νία. Βρί­σκε­ται σε εξέ­λι­ξη η κα­τά­στα­ση στην υπό στενή έν­νοια Μέση Ανα­το­λή, σε Γάζα, Δυ­τι­κή Όχθη και Λί­βα­νο. Και τώρα βε­βαί­ως, υπάρ­χει το νέο μέ­τω­πο του Ιράν και των χωρών του Κόλ­που που ανέ­δει­ξαν νέα στοι­χεία.

Ξέ­ρε­τε, είχα την τύχη να συ­να­ντή­σω τον Υπουρ­γό Εξω­τε­ρι­κών των Ηνω­μέ­νων Πο­λι­τειών δύο ημέ­ρες πριν από την έναρ­ξη των επι­χει­ρή­σε­ων, όπου εί­χα­με και συ­ζή­τη­ση σχε­τι­κά με τα επερ­χό­με­να. Όχι βε­βαί­ως στο χρο­νο­διά­γραμ­μα της επί­θε­σης, αλλά το γε­γο­νός ότι δεν πή­γαι­ναν καλά οι συ­ζη­τή­σεις και εκεί­νο, το οποίο εκεί­νη τη στιγ­μή αντε­λή­φθην, είναι ότι η σκέψη ότι θα μπο­ρού­σα­με να εξα­ντλή­σου­με κάθε δυ­να­τό­τη­τα ει­ρη­νι­κής δια­βού­λευ­σης ήταν πάρα πολύ αι­σιό­δο­ξη. Το απο­τέ­λε­σμα όλοι το γνω­ρί­ζου­με.

Νο­μί­ζω ότι από την πλευ­ρά των Ηνω­μέ­νων Πο­λι­τειών, υπήρ­χε εν­δε­χο­μέ­νως μια υπο­τί­μη­ση σε σχέση με την οι­κο­νο­μι­κή αξία σε πα­γκό­σμια με­γέ­θη του απο­κλει­σμού του Στε­νού του Ορ­μούζ.  Αλλά το εν­δια­φέ­ρον εδώ είναι ότι και οι ίδιοι οι Ιρα­νοί νο­μί­ζω, υπο­τί­μη­σαν την αξία αυτού του Στε­νού για την πα­γκό­σμια οι­κο­νο­μία. Εστί­α­ζαν πά­ντο­τε στην ανά­πτυ­ξη ενός πυ­ρη­νι­κού προ­γράμ­μα­τος ή ενός πολύ διευ­ρυ­μέ­νου βαλ­λι­στι­κού προ­γράμ­μα­τος που θα είχε τη δυ­να­τό­τη­τα να χτυ­πή­σει σε πολύ με­γά­λες απο­στά­σεις. Το πραγ­μα­τι­κό πυ­ρη­νι­κό όπλο, όμως, ήταν η δυ­να­τό­τη­τα άμε­σου απο­κλει­σμού του Στε­νού του Ορ­μούζ, που έχει φέρει ήδη τις ανα­τα­ρά­ξεις που έχει φέρει και θα επι­φέ­ρει και πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρες εάν υπάρ­χει αυτή η πα­ρά­τα­ση του πο­λέ­μου.

Εκεί­νο που έχω να σας πω, ότι προ­φα­νώς εμείς επε­ξερ­γα­ζό­μα­στε όλα τα σε­νά­ρια. Εκεί­νο, το οποίο ελ­πί­ζου­με είναι ότι οι με­σο­λα­βη­τι­κές προ­σπά­θειες που έχουν λάβει χώρα θα ευ­δο­κι­μή­σουν τις επό­με­νες ώρες ή λίγες ημέ­ρες, έτσι ώστε να υπάρ­ξει σε πρώτη φάση μια εκε­χει­ρία, η οποία θα δώσει τη δυ­να­τό­τη­τα εν τέλει να μπο­ρέ­σου­με να συ­ζη­τή­σου­με και να βρού­με τη φόρ­μου­λα για να υπάρ­ξει μία μακρά και βιώ­σι­μη ει­ρή­νη στην πε­ριο­χή. Δεν είναι εύ­κο­λο, διότι επέ­κει­να του πο­λέ­μου στο Ιράν προ­έ­κυ­ψαν άλλες συρ­ρά­ξεις, οι οποί­ες επί­σης έχουν υπο­κεί­με­να αίτια δε­κα­ε­τιών, αν όχι αιώ­νων, όπως είναι η σύρ­ρα­ξη στον Λί­βα­νο, που είναι πολύ ανη­συ­χη­τι­κή.

Οπότε, αυτήν τη στιγ­μή είναι δύ­σκο­λη η κα­τά­κτη­ση ενός πλαι­σί­ου ει­ρη­νευ­τι­κού, έστω με­τα­βα­τι­κού. Ελ­πί­ζου­με ότι θα μπο­ρέ­σει να υπάρ­ξει για πολ­λούς λό­γους. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, εί­μα­στε προ­ε­τοι­μα­σμέ­νοι για οποιο­δή­πο­τε εν­δε­χό­με­νο. Γνω­ρί­ζε­τε κα­λύ­τε­ρα από εμένα ότι οι οι­κο­νο­μι­κές συ­νέ­πειες ενός μα­κρού απο­κλει­σμού του Στε­νού του Ορ­μούζ είναι κα­τα­στρο­φι­κές για την οι­κο­νο­μία και τις συ­νέ­πειες ακόμη δεν τις έχου­με αντι­λη­φθεί, διότι δεν έχουν πε­ρά­σει απο­λύ­τως σε όλες τις αγο­ρές, παρά μόνο στις βα­σι­κές αγο­ρές που αφο­ρούν το πε­τρέ­λαιο και τα πα­ρά­γω­γα του πε­τρε­λαί­ου.

Σε αυτή την πραγ­μα­τι­κή κα­τά­στα­ση διε­θνούς ρευ­στό­τη­τας, η Ελ­λά­δα έχει μια εξαι­ρε­τι­κά στα­θε­ρή θέση, η οποία την έχει κα­τα­στή­σει ένα ιδιαι­τέ­ρως αξιό­πι­στο συ­νο­μι­λη­τή αλλά και έναν σύμ­μα­χο αρχών. Είναι πάρα πολύ δύ­σκο­λο και σας το λέω με κάθε επί­γνω­ση αυτού που λέω. Το να μπο­ρέ­σεις να ασκείς μια πο­λι­τι­κή, η οποία θα μπο­ρεί την ίδια στιγ­μή να έχει ένα χα­ρα­κτή­ρα ρε­α­λι­σμού, αλλά να στη­ρί­ζε­ται και σε αρχές. Και τούτο διότι είναι τόσα πολλά τα αντι­τι­θέ­με­να συμ­φέ­ρο­ντα που είναι πολύ δύ­σκο­λο να μπο­ρέ­σεις να ακρο­βα­τή­σεις σε δια­φο­ρε­τι­κά συμ­φέ­ρο­ντα. Όσοι επι­χεί­ρη­σαν να βρε­θούν σε μια λο­γι­κή πιο συ­ναλ­λα­κτι­κής πο­λι­τι­κής για να μπο­ρέ­σουν να πα­τή­σουν τα πόδια τους σε δια­φο­ρε­τι­κές βάρ­κες, στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα αιω­ρού­με­νοι, νο­μί­ζω ότι με­σο­πρό­θε­σμα αντε­λή­φθη­σαν, ότι αυτό μόνο επι­ζή­μιο θα είναι και ότι θα πλη­ρώ­σουν το τί­μη­μα από όλες τις πλευ­ρές.

Αντι­θέ­τως. Ποια ήταν η δική μας σκέψη την τε­λευ­ταία τριε­τία. Το πρώτο είναι ότι κλεί­νου­με τις με­γά­λες τρύ­πες, οι οποί­ες υπήρ­χαν από δε­κα­ε­τί­ες ή τα δια­χρο­νι­κά ιστο­ρι­κά μας βάρη. Το ζή­τη­μα της βιώ­σι­μης λει­τουρ­γι­κής σχέ­σης με την Τουρ­κία δεν είναι ένα και μόνο ζή­τη­μα, το οποίο ανά­γε­ται στη δικιά μας γε­ω­πο­λι­τι­κή γει­το­νι­κή σχέση, έχει να κάνει προ­φα­νώς με την οι­κο­νο­μία. Έχει να κάνει με το διε­θνές γε­ω­πο­λι­τι­κό σκη­νι­κό. Έχει, όμως, να κάνει και με κάτι ακόμα.

Η κα­τά­στα­ση ήρε­μων νερών, όπως λέ­γε­ται την τε­λευ­ταία τριε­τία, έδωσε στη χώρα τη δυ­να­τό­τη­τα να μπο­ρέ­σει να κερ­δί­σει ένα έδα­φος, το οποίο χά­θη­κε κατά τη διάρ­κεια της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης, με μια άμυνα, η οποία ήταν απο­λύ­τως υπο­βαθ­μι­σμέ­νη, με διε­θνείς σχέ­σεις, οι οποί­ες είχαν υπο­στεί πολύ με­γά­λη ρήξη και λόγω στε­ρε­ο­τύ­πων, αλλά και λόγω του γε­γο­νό­τος ότι η Ελ­λά­δα στε­ρή­θη­κε τα μέσα για να μπο­ρέ­σει να επι­βλη­θεί στο διε­θνές πε­ρι­βάλ­λον. Η Ελ­λά­δα έχασε πάρα πολύ χρόνο κατά τη διάρ­κεια της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης. Αυτό κερ­δί­ζου­με στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Ενι­σχύ­θη­κε πολύ η άμυνα, στα­θε­ρο­ποι­ή­θη­κε η οι­κο­νο­μία και ανα­πτύ­χθη­κε η δι­πλω­μα­τία.

Σή­με­ρα η Ελ­λά­δα μπο­ρεί να είναι μία μικρή, έως μι­κρο­με­σαία χώρα, το διε­θνές της απο­τύ­πω­μα όμως είναι πάρα πολύ με­γα­λύ­τε­ρο από την έκτα­ση και τον πλη­θυ­σμό της. Η Ελ­λά­δα είναι στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα όχι απλά στον σκλη­ρό πυ­ρή­να της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, αλλά πα­ρα­γω­γός πο­λι­τι­κών της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης. Αρκεί να δει κα­νείς, τα τε­λευ­ταία 7 χρό­νια, πόσες ελ­λη­νι­κές πρω­το­βου­λί­ες κα­τέ­στη­σαν ευ­ρω­παϊ­κές πο­λι­τι­κές. Είναι, στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, σε επί­πε­δο συ­μπα­ρα­γω­γής της διε­θνούς ασφα­λεί­ας. Επει­δή βρι­σκό­μα­στε στο Συμ­βού­λιο Ασφα­λεί­ας του Ορ­γα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών, στην πιο δύ­σκο­λη στιγ­μή μετά τον Δεύ­τε­ρο Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο, όπου κάθε μέρα κα­λού­μα­στε να λαμ­βά­νου­με σκλη­ρές και δύ­σκο­λες απο­φά­σεις για το μέλ­λον του πα­γκό­σμιου πλαι­σί­ου.

Και από την άλλη πλευ­ρά, συ­νει­δη­τά, ανα­πτύ­ξα­με τα τε­λευ­ταία χρό­νια μία σειρά από συμ­μα­χί­ες, οι οποί­ες κα­θι­στούν την Ελ­λά­δα στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα έναν κόμβο πο­λι­τι­κής ισχύ­ος. Αυτήν τη στιγ­μή, έχου­με τη μεί­ζο­να στρα­τη­γι­κή εται­ρι­κή σχέση με τις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες, τη στρα­τη­γι­κή σχέση με το Ισ­ρα­ήλ, τη στρα­τη­γι­κή εται­ρι­κή σχέση με τις χώρες του Κόλ­που και στρα­τη­γι­κή σχέση με την Ινδία. Ένα τε­ρά­στιο τόξο, το οποίο στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα πολ­λα­πλα­σιά­ζει τη δική μας γε­ω­πο­λι­τι­κή ισχύ, δη­μιουρ­γεί νέες συν­θή­κες που έχουν να κά­νουν με τη δια­συν­δε­σι­μό­τη­τα, και ου­σια­στι­κά κα­θι­στά την Ελ­λά­δα έναν ισό­τι­μο εταί­ρο και συ­νο­μι­λη­τή όλων αυτών των χωρών. Έτσι ώστε, σή­με­ρα που μι­λά­με, η Ελ­λά­δα να είναι σχε­δόν σε όλους τους ορ­γα­νι­σμούς σε πολύ καί­ριες θέ­σεις και να λο­γί­ζε­ται ότι η ίδια είναι πα­ρα­γω­γός και εξα­γω­γός ασφά­λειας σε άλλες χώρες, οι οποί­ες πα­ρα­δο­σια­κά ήταν είτε ισχυ­ρό­τε­ρες, είτε είχαν το βλέμ­μα τους στραμ­μέ­νο σε άλλες αντα­γω­νι­στι­κές μας χώρες.

Άρα σή­με­ρα που μι­λά­με, η Ελ­λά­δα είναι πραγ­μα­τι­κό – κατά τη γνώμη μου – υπό­δειγ­μα, σε ό, τι αφορά τη συ­νέ­πειά της στους εταί­ρους και συμ­μά­χους της, έτσι ώστε ου­σια­στι­κά να είναι η χώρα, στην οποία μπο­ρεί να στη­ρί­ζε­ται κά­ποιος. Και γιατί επι­μέ­νω πολύ στο θέμα της συ­νέ­πειας. Διότι θεωρώ ότι η αξιο­πι­στία και της οι­κο­νο­μί­ας περ­νά­ει μέσα από την αξιο­πι­στία της δι­πλω­μα­τί­ας της χώρας. Όπως όταν μια χώρα βρί­σκε­ται σε ένα κα­θε­στώς ασά­φειας και ασυ­νέ­πειας, τότε πά­ντο­τε υπάρ­χει ένα κυ­ρί­αρ­χο ρίσκο σε οποια­δή­πο­τε επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα και σε οποια­δή­πο­τε επέν­δυ­ση. Έτσι, όταν υπάρ­χει ένα σαφές δι­πλω­μα­τι­κό κε­φά­λαιο, το οποίο ανα­γνω­ρί­ζε­ται διε­θνώς, αυτό αντα­να­κλα­στι­κά εν­δυ­να­μώ­νει και τη δυ­να­τό­τη­τα και την ισχύ όλων των επεν­δύ­σε­ων, οι οποί­ες λαμ­βά­νουν χώρα από τους πο­λί­τες της χώρας αυτής.

Ει­δι­κά δε σε αυτό το πε­ρι­βάλ­λον, το οποίο αλ­λά­ζει με τον δυ­να­μι­κό τρόπο που εί­πα­με. Είναι πολύ ση­μα­ντι­κό να δούμε και τις θέ­σεις που ανα­πτύσ­σο­νται μέσα στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση, υπό την πίεση των γε­γο­νό­των, ανα­γκά­στη­κε να προ­βεί σε δύο με­γά­λες ενέρ­γειες που νο­μί­ζω σας αφο­ρούν απο­λύ­τως.

Η πρώτη είναι σας αφορά λι­γό­τε­ρο. Είναι η εν­δυ­νά­μω­ση της αμυ­ντι­κής ισχύ­ος του συλ­λο­γι­κού υπο­κει­μέ­νου της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης. Ου­σια­στι­κά, για πρώτη φορά επεν­δύ­ο­νται τε­ρά­στιοι πόροι, 800 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια σε ευ­ρω­παϊ­κή άμυνα, έτσι ώστε να απο­κτή­σει αυτό, το οποίο χα­ρα­κτη­ρί­ζου­με ως στρα­τη­γι­κή αυ­το­νο­μία της Ευ­ρώ­πης. Υπό την πίεση, και του ΝΑΤΟ και των Ηνω­μέ­νων Πο­λι­τειών, η οποία όμως είχε ένα στοι­χείο εύ­λο­γης πί­ε­σης για ανα­κα­τα­νο­μή των βαρών. Η Ελ­λά­δα ευ­τυ­χώς δεν είχε πρό­βλη­μα στην προ­σαρ­μο­γή αυτή, διότι οι επεν­δύ­σεις που γί­νο­νται στην άμυνα ήταν δια­χρο­νι­κά σε υψηλό επί­πε­δο ένα­ντι του ΑΕΠ. Είναι όμως ση­μα­ντι­κό ότι βρι­σκό­μα­στε στον πυ­ρή­να αυτής της συ­ζή­τη­σης.

Και το δεύ­τε­ρο ση­μα­ντι­κό, το οποίο ανέ­λα­βε και πάλι πολ­λα­πλα­σια­στής αυτής της πο­λι­τι­κής της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης ήταν τα όσα συμ­βαί­νουν κυ­ρί­ως στην άλλη πλευ­ρά του Ατλα­ντι­κού. Είναι η πολύ συ­στη­μα­τι­κή πλέον προ­σπά­θεια της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης να δει για πρώτη φορά το ζή­τη­μα της δικής της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας με όρους ρε­α­λι­σμού. Ξέ­ρε­τε, η ευ­ρω­παϊ­κή αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα ήταν πά­ντο­τε μια πάρα πολύ σύν­θε­τη έν­νοια, και ήταν σύν­θε­τη διότι η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση περ­νού­σε, οτι­δή­πο­τε αφο­ρού­σε την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα, μέσα από ένα πο­λι­τι­στι­κό φακό των ευ­ρω­παϊ­κών αξιών που με­τα­βο­λί­ζει τα πράγ­μα­τα.

Το απο­τέ­λε­σμα ήταν ότι η αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα ως τέ­τοια δεν ήταν ποτέ στην αιχμή των ευ­ρω­παϊ­κών πο­λι­τι­κών. Αυτό απο­δει­κνύ­ει εξάλ­λου και οι εκ­θέ­σεις Ντρά­γκι – Λέττα, τις οποί­ες σί­γου­ρα θα έχετε δει και οι οποί­ες ανα­δει­κνύ­ουν όλα αυτά τα πα­θο­λο­γι­κά φαι­νό­με­να, τα δια­χρο­νι­κά πα­θο­λο­γι­κά φαι­νό­με­να που είναι συ­στη­μι­κά της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης. Στο πλαί­σιο αυτό, πρώ­τον, η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση απο­φά­σι­σε να επεν­δύ­σει χρή­μα­τα στην αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τά της και αυτή τη στιγ­μή βρί­σκε­ται σε εξέ­λι­ξη η συ­ζή­τη­ση, η οποία γί­νε­ται για το πο­λυ­ε­τές δη­μο­σιο­νο­μι­κό πρό­γραμ­μα, στο οποίο αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα για πρώτη φορά θα έχει έναν πάρα πολύ καί­ριο και αυ­το­τε­λή λόγο.

Και το δεύ­τε­ρο είναι ότι η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση απο­φά­σι­σε, υπό την πίεση των γε­γο­νό­των, να ανοί­ξει την ομπρέ­λα της σε πε­ριο­χές του κό­σμου και σε αγο­ρές, οι οποί­ες μέχρι πρό­τι­νος ήταν σχε­δόν άγνω­στες ή τις οποί­ες αντι­με­τω­πί­ζα­με με πολύ με­γά­λη επι­φύ­λα­ξη. Ανα­φέ­ρο­μαι κυ­ρί­ως, αλλά όχι μόνο στις δύο με­γά­λες πο­λυ­με­ρείς συμ­φω­νί­ες, δη­λα­δή τη Συμ­φω­νία της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης με την MERCOSUR, για την Λα­τι­νι­κή Αμε­ρι­κή και τη Συμ­φω­νία της Ζώνης Ελεύ­θε­ρου Εμπο­ρί­ου με την Ινδία, αγορά 1.5 δι­σε­κα­τομ­μυ­ρί­ου πο­λι­τών. Άρα, αυτή τη στιγ­μή νο­μί­ζω βρι­σκό­μα­στε σε μία καί­ρια με­τα­βα­τι­κή πε­ρί­ο­δο για τον κόσμο, ιδίως όμως για την Ευ­ρώ­πη, η οποία ανα­ζη­τεί τη νέα της ταυ­τό­τη­τα και επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα μέσα σε αυτό το πλαί­σιο και έχει να επι­τε­λέ­σει έναν τε­ρά­στιο ρόλο. Τι κά­νου­με εμείς για την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα;

Συγ­γνώ­μη κύριε Πρό­ε­δρε, έχω κα­τα­λά­βει πολύ χρόνο και φο­βού­μαι ότι δεν θα έχου­με πολύ για συ­ζή­τη­ση, οπότε θα τα συμ­πτύ­ξω όλα τώρα. Όπως γνω­ρί­ζε­τε, η οι­κο­νο­μι­κή δι­πλω­μα­τία είναι μέρος της ύλης του Υπουρ­γεί­ου Εξω­τε­ρι­κών. Η από­φα­ση του Πρω­θυ­πουρ­γού, πριν από την ανά­λη­ψη της πο­λι­τι­κής ηγε­σί­ας το 2019, ήταν να με­τα­φερ­θεί αυτό το με­γά­λο κομ­μά­τι της οι­κο­νο­μι­κής δι­πλω­μα­τί­ας στο Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών και θέλω να σας δια­βε­βαιώ­σω ότι ήταν μια σοφή επι­λο­γή.

Είναι πραγ­μα­τι­κά αξιο­ση­μεί­ω­το το γε­γο­νός ότι σε όποια χώρα τα­ξι­δεύω, ανε­ξαρ­τή­τως με­γέ­θους, ανε­ξαρ­τή­τως ισχύ­ος, ανε­ξαρ­τή­τως γε­ω­γρα­φί­ας, το ένα και μόνο πράγ­μα που τί­θε­ται πάντα είναι η οι­κο­νο­μι­κή συ­νερ­γα­σία με βάση την ιδιω­τι­κή επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα των κρα­τών. Αυτό είναι κάτι το οποίο πά­ντο­τε συ­ζη­τεί­ται και είναι στην ουσία από τα πρώτα ζη­τή­μα­τα της κάθε δι­με­ρούς ατζέ­ντας. Ανα­κά­λυ­ψα κι εγώ, ευ­τυ­χώς πολύ έγκαι­ρα, τη ση­μα­σία του να μπο­ρού­με να που­λά­με κα­λύ­τε­ρα το οι­κο­νο­μι­κό κε­φά­λαιο της πα­τρί­δας μας στο εξω­τε­ρι­κό. Και είναι για εμένα ένα τε­ρά­στιο δι­πλω­μα­τι­κό όπλο.

Που­λά­με τη δυ­να­τό­τη­τα να έχου­με μία ασφα­λή χώρα, την αν­θε­κτι­κό­τη­τα της οι­κο­νο­μί­ας και κυ­ρί­ως τη δική μας επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα. Οι εξα­γω­γές μας, όπως γνω­ρί­ζε­τε, έχουν αυ­ξη­θεί πολύ. Εί­μα­στε πε­ρί­που στα 50 δις. Έχου­με αύ­ξη­ση και των άμε­σων ξένων επεν­δύ­σε­ων. Ξέ­ρε­τε ότι ψη­φί­σα­με τώρα στη Βουλή και το νόμο για τον έλεγ­χο των άμε­σων ξένων επεν­δύ­σε­ων, έτσι ώστε οι επεν­δύ­σεις αυτές να ελέγ­χο­νται και κατά την ουσία τους, κατά τα γε­ω­πο­λι­τι­κά τους κρι­τή­ρια.

Και αυτή τη στιγ­μή ανα­πτύσ­σου­με ένα με­γά­λο και φι­λό­δο­ξο στρα­τη­γι­κό σχέ­διο εξω­στρέ­φειας πε­ντα­ε­τούς διάρ­κειας, με βάση το οποίο θα στο­χεύ­σου­με αγο­ρές και θα στο­χεύ­σου­με επι­μέ­ρους χώρες. Ου­σια­στι­κά θα προ­τε­ραιο­ποί­η­σου­με τις χώρες εκεί­νες οι οποί­ες εμ­φα­νί­ζουν επεν­δυ­τι­κό εν­δια­φέ­ρον, είτε για λό­γους οι­κο­νο­μί­ας, επει­δή είναι ανα­πτυσ­σό­με­νες, είτε επει­δή ανα­πτύσ­σου­με τις δι­με­ρείς μας σχέ­σεις, είτε για λό­γους γε­ω­πο­λι­τι­κούς, αλλά μέσα στην πε­ντα­ε­τία 2026-2030. Η σκέψη είναι ότι εσείς οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες θα γνω­ρί­ζε­τε απο­λύ­τως ποιες είναι οι προ­τε­ραιό­τη­τες και σε ό, τι αφορά τα πεδία επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, δη­λα­δή ενέρ­γεια, τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη, υψηλή και­νο­το­μία, έρευ­να, logistics, πε­ρι­βάλ­λον, υπο­δο­μές, αλλά και τις χώρες.

Έχει εν­δια­φέ­ρον ότι το 2025 εί­χα­με 12 επι­χει­ρη­μα­τι­κές απο­στο­λές σε χώρες στό­χους όπως είναι τα Ηνω­μέ­να Αρα­βι­κά Εμι­ρά­τα, το Ισ­ρα­ήλ, η Σα­ου­δι­κή Αρα­βία, το Ιράκ, αλλά και πα­ρα­δο­σια­κές χώρες της Ευ­ρώ­πης, όπως είναι η Ιτα­λία, το Ηνω­μέ­νο Βα­σί­λειο, όπου εμ­φα­νι­ζό­μα­στε να εί­μα­στε οι προ­βλη­μα­τι­κοί στο ισο­ζύ­γιο, γιατί ποτέ δεν δώ­σα­με με­γά­λη έμ­φα­ση στις χώρες αυτές. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, 200 εται­ρεί­ες μέσα από αυτές τις επι­χει­ρη­μα­τι­κές απο­στο­λές, 200 ελ­λη­νι­κές εται­ρεί­ες υπέ­γρα­ψαν πε­ρί­που 1300 συμ­φω­νί­ες δι­με­ρείς. Και ήδη δρα­στη­ριο­ποιού­νται σε όλες τις χώρες και σε όποια χώρα πη­γαί­νω τε­λευ­ταία. Την προη­γού­με­νη εβδο­μά­δα τα­ξί­δε­ψα στη Βεγ­γά­ζη  μια πολύ δύ­σκο­λη χώρα, αλλά την πιο γει­το­νι­κή μας χώρα στη Με­σό­γειο, όπου ανα­πτύσ­σο­νται ήδη με­γά­λες ελ­λη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις σε πολλά πεδία και στην ανα­το­λι­κή Λιβύη και στη δυ­τι­κή Λιβύη.

Όλες αυτές οι δρά­σεις υπο­στη­ρί­χθη­καν και μέσω της ενί­σχυ­σης την οποία έχει πα­ρά­σχει το ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο και η Enterprise Greece για συμ­με­το­χή των ελ­λη­νι­κών επι­χει­ρή­σε­ων σε διε­θνείς εκ­θέ­σεις. Συ­νο­λι­κά πε­ρί­που 1.350 ελ­λη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις συμ­με­τεί­χαν το 2026 σε πε­ρισ­σό­τε­ρες από 65 διε­θνείς εκ­θέ­σεις.

Θα ήθελα να επι­ση­μά­νω τη ση­μα­σία της Ελ­λη­νι­κής Εται­ρεί­ας Επεν­δύ­σε­ων & Εξω­τε­ρι­κού Εμπο­ρί­ου, Enterprise Greece, που είναι ένα νο­μι­κό πρό­σω­πο ιδιω­τι­κού δι­καί­ου, το οποίο υπά­γε­ται στο Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών. One stop shop. Βοη­θά­ει στις εξα­γω­γές, ανα­δει­κνύ­ει τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες της κάθε χώρας, βοη­θά­ει στα πιο λο­γι­στι­κά ζη­τή­μα­τα και ου­σια­στι­κά δη­μιουρ­γεί ένα πλαί­σιο άμε­σης αρω­γής για τους Έλ­λη­νες εξα­γω­γείς.

Και επι­πλέ­ον η δεύ­τε­ρη εται­ρεία, νο­μι­κό πρό­σω­πο ιδιω­τι­κού Δι­καί­ου του Υπουρ­γεί­ου Εξω­τε­ρι­κών, η οποία είναι η Ελ­λη­νι­κή Εται­ρεία Εξα­γω­γι­κών Πι­στώ­σε­ων, Export Credit Greece, η οποία δίδει άμεση βο­ή­θεια, εγ­γυ­ή­σεις δη­λα­δή για ελ­λη­νι­κές εξα­γω­γές. Να σας πω ότι εντός Απρι­λί­ου-Μαΐου θα υπάρ­ξουν δύο θυ­γα­τρι­κές εται­ρεί­ες αυτής, έτσι ώστε να πιά­σου­με ιδιαί­τε­ρα κε­φά­λαια όπως είναι το factoring για την μία εται­ρεία και την ασφά­λι­ση βρα­χυ­πρό­θε­σμων εξα­γω­γι­κών πι­στώ­σε­ων για την άλλη, έτσι ώστε να υπάρ­χουν όλα τα ερ­γα­λεία, ου­σια­στι­κά μέσω των κρα­τι­κών εγ­γυ­ή­σε­ων να μπο­ρεί να υπάρ­χει ένα ακόμα με­γα­λύ­τε­ρο κί­νη­τρο για εσάς για εξα­γω­γές.

Το Στρα­τη­γι­κό Σχέ­διο Εξω­στρέ­φειας 2026-2030 πε­ρι­λαμ­βά­νει στο­χευ­μέ­νες δρά­σεις. Μόνο για το 2026 έχου­με 600 συ­γκε­κρι­μέ­νες δρά­σεις, τις οποί­ες θα σας επι­κοι­νω­νή­σω μέσω του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου για να έχετε γνώση. Θέλω όμως, με όποια έντα­ση φωνής μπορώ να δια­θέ­τω, να σας πα­ρα­κι­νή­σω να είστε ακόμη πιο ενερ­γη­τι­κοί και πιο τολ­μη­ροί, στο κομ­μά­τι της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και ιδίως στο κομ­μά­τι το εξα­γω­γι­κό.

Η πα­τρί­δα θα κάνει εκεί­να τα οποία οφεί­λει. Ξέ­ρε­τε, μί­λη­σε ο Γιάν­νης για το ποια ση­μα­σία έχει η πο­λι­τι­κή στα­θε­ρό­τη­τα. Θέλω να σας πω κάτι, το οποίο είναι νο­μί­ζω συ­γκλο­νι­στι­κό, αλλά δεν το αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε. Η Ελ­λά­δα είναι η μία από τις δύο χώρες της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, οι οποί­ες έχουν κυ­βέρ­νη­ση μο­νο­κομ­μα­τι­κή. Μία από τις δύο. Εί­μα­στε εμείς και η Μάλτα. Από τις χώρες που δεν έχουν προ­ε­δρι­κό σύ­στη­μα. Άρα κα­τα­λα­βαί­νε­τε ότι η Ελ­λά­δα έχει αυτό το ση­μα­ντι­κό συ­γκρι­τι­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα. Δεν ξέ­ρου­με για πόσο θα το έχει.

Το βα­σι­κό όμως είναι ότι δη­μιουρ­γεί­ται μια πραγ­μα­τι­κή υπο­δο­μή πο­λι­τι­κής ασφά­λειας. Και θέλω να σας πω ότι αυτό είναι ένα πολύ με­γά­λο πλε­ο­νέ­κτη­μα, το οποίο απο­δί­δε­ται στη χώρα μας και της το απο­δί­δουν όλοι.

Ελ­πί­ζω και όποτε γί­νουν οι επό­με­νες εκλο­γές να δώ­σουν μια κυ­βέρ­νη­ση, η οποία θα είναι στα­θε­ρή και ισχυ­ρή. Έχει ση­μα­σία να είναι ισχυ­ρή η κυ­βέρ­νη­ση και για το απο­τύ­πω­μα της οι­κο­νο­μί­ας και για το απο­τύ­πω­μα της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας. Το 2026 και το 2027 οι πε­ρισ­σό­τε­ρες από τις μισές ευ­ρω­παϊ­κές χώρες θα έχουν εκλο­γές και σε ένα πε­ρι­βάλ­λον, στο οποίο υπάρ­χει τέ­τοια ρευ­στό­τη­τα, με άνοδο της ακρο­δε­ξιάς, για τους λό­γους που όλοι γνω­ρί­ζε­τε. Με πιέ­σεις, οι οποί­ες έρ­χο­νται από πολ­λές πλευ­ρές, ενί­ο­τε μέσω και υβρι­δι­κών απει­λών, να διεμ­βο­λί­ζουν τη δη­μο­κρα­τι­κή δια­δι­κα­σία από άλλες χώρες. Αντι­λαμ­βά­νε­στε όλοι την αξία του να έχου­με εδραιω­μέ­νες θε­σμούς, η οι­κο­νο­μία να κι­νεί­ται σε ρυθ­μούς αν­θε­κτι­κό­τη­τας, η επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα μας να είναι ισχυ­ρή.

Εμείς θα κά­νου­με τη δου­λειά μας από τη δική μας πλευ­ρά και εν­θαρ­ρύ­νω κι εσάς να είστε όσο πιο ενερ­γη­τι­κοί και τολ­μη­ροί μπο­ρεί­τε για να πά­ρου­με όλοι μαζί τη χώρα λίγο πιο μπρο­στά”.

Πηγή: money-tourism.gr