Στα βάθη μιας συναλλαγής που ξεκίνησε με την ελπίδα απόκτησης ιδιόκτητης στέγης στη Ρόδο και κατέληξε σε πολυετή οδύσσεια αναζήτησης των καταβληθέντων χρημάτων, κρύβεται μια υπόθεση εμπιστοσύνης, δόλου και κατάχρησης πληρεξουσιότητας.
Το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου εξέδωσε την υπ’ αριθ. 186/2026 απόφαση επί τακτικής διαδικασίας, αναγνωρίζοντας την παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά ημεδαπής η οποία ενήργησε ως πληρεξούσια για λογαριασμό ιδιοκτητών ακινήτου και κατακράτησε αθέμιτα τις προκαταβολές που της είχαν εμπιστευθεί.
Στις αρχές του 2021, Αλβανός κάτοικος Ρόδου αποφάσισε μαζί με τη σύζυγό του να αγοράσουν ένα διαμέρισμα στη Ρόδο. Το ακίνητο ανήκε κατά αποκλειστική κυριότητα σε δύο ιδιοκτήτες: κατά ποσοστό 81,25% εξ αδιαιρέτου σε ημεδαπή χήρα και κατά ποσοστό 18,75% εξ αδιαιρέτου σε ημεδαπό. Ως μεσάζουσα και πληρεξούσια της κυρίας ιδιοκτήτριας, ανέλαβε να διεκπεραιώσει την πώληση ημεδαπή με κατοικία στην Αθήνα, η οποία ενεργούσε βάσει συμβολαιογραφικού πληρεξουσίου.
Την 21η Μαΐου 2021 υπογράφηκε το ιδιωτικό συμφωνητικό πώλησης του ακινήτου μεταξύ αφενός του ενάγοντα και της συζύγου του και αφετέρου της εναγόμενης ως πληρεξούσιας. Την ίδια ημέρα υπογραφής του συμφωνητικού, ο αγοραστής κατέβαλε στην εναγόμενη προκαταβολή ύψους 5.000 ευρώ. Λίγους μήνες αργότερα, την 24η Σεπτεμβρίου 2021, κατέβαλε σε αυτήν επιπλέον ποσό 6.000 ευρώ, ανεβάζοντας το σύνολο των καταβληθέντων στα 11.000 ευρώ.
Καθώς περνούσαν οι μήνες χωρίς να προχωράει η διαδικασία ολοκλήρωσης της αγοραπωλησίας, ο ενάγων άρχισε να ανησυχεί. Η καθυστέρηση από πλευράς της εναγόμενης δεν εξηγείτο, ούτε υπήρχε ικανοποιητική ενημέρωση για την πορεία των πραγμάτων. Έτσι, ο αγοραστής αποφάσισε να απευθυνθεί απευθείας στον συνιδιοκτήτη του ακινήτου.
Εκεί αποκαλύφθηκε μια πληροφορία που ανέτρεπε εκ βάθρων τα δεδομένα: η κυρία ιδιοκτήτρια, εκείνη για λογαριασμό της οποίας είχε εκδοθεί το πληρεξούσιο στην εναγόμενη, είχε εν τω μεταξύ αποβιώσει. Κατόπιν του θανάτου της, ο άλλος συνιδιοκτήτης είχε καταστεί μόνος αποκλειστικός κύριος του ακινήτου. Η πληρεξουσιότητα της εναγόμενης είχε ουσιαστικά εκπέσει, καθώς εκείνη που την είχε χορηγήσει δεν υπήρχε πλέον. Και όμως, τα χρήματα που είχε εισπράξει δεν αποδόθηκαν ποτέ πίσω.
Μπροστά στο αδιέξοδο, ο ενάγων και η σύζυγός του ζήτησαν επίμονα από την εναγόμενη να τους επιστρέψει το ποσό των 11.000 ευρώ που της είχαν καταβάλει. Η εναγόμενη, σύμφωνα με τα αποδειχθέντα στο δικαστήριο, δεν επέστρεψε τίποτε. Ακόμα χειρότερα, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου πολλαπλών επαφών, έδινε επανειλημμένες διαβεβαιώσεις ότι θα κατέβαλλε το ποσό, διαβεβαιώσεις που αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου.
Την 9η Αυγούστου 2024, μη υπάρχουσας άλλης διεξόδου, ο ενάγων κοινοποίησε στην εναγόμενη εξώδικη όχληση, διαμαρτυρία, πρόσκληση και δήλωση. Η εναγόμενη αγνόησε και αυτή την κίνηση. Τέσσερις ημέρες αργότερα, την 13η Αυγούστου 2024, κατατέθηκε στη Γραμματεία του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου η σχετική αγωγή, ενώ την 20ή Αυγούστου 2024 επιδόθηκε νομότυπα στην εναγόμενη.
Η υπόθεση εισήχθη προς εκδίκαση κατά την τακτική διαδικασία. Ο ενάγων εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του κ. Ειρήνη Χατζηανιωνίου .
Η εναγόμενη δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της 9ης Οκτωβρίου 2025, δεν κατέθεσε προτάσεις και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.
Η ένορκη βεβαίωση και η αναγνώριση του δόλου
Καθοριστικής σημασίας για την εκτίμηση του ύψους της ηθικής βλάβης αποδείχθηκε η ένορκη βεβαίωση ημεδαπής κατοίκου Ρόδου, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της δικηγόρου Ρόδου κ. Ελένης Ηρωνία. Η βεβαίωση αυτή, που προσκομίστηκε μετ’ επικλήσεως από τον ενάγοντα και λήφθηκε νομότυπα κατόπιν εμπρόθεσμης κλήτευσης της εναγόμενης, φώτισε τις παραμέτρους της ψυχικής ταλαιπωρίας που βίωσε ο ενάγων: η στέρηση σημαντικού χρηματικού ποσού από την περιουσία του και η μη επιστροφή του παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις της εναγόμενης.
Το δικαστήριο αναγνώρισε ρητά τον δόλο ως βαθμό πταίσματος της εναγόμενης, κρίνοντας ότι η συμπεριφορά της συνιστά αδικοπραξία.
Το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου, υποχρέωσε την εναγόμενη να καταβάλει στον ενάγοντα συνολικό ποσό 11.800 ευρώ: τα 11.000 ευρώ της περιουσιακής ζημίας πλέον 800 ευρώ χρηματικής ικανοποίησης για την ηθική βλάβη, με νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση.
Το δικαστήριο κήρυξε την απόφαση προσωρινά εκτελεστή για το ποσό των 5.000 ευρώ, κρίνοντας ότι η καθυστέρηση εκτέλεσης θα μπορούσε να προκαλέσει πρόσθετη ζημία στον ενάγοντα.
Aστική καταδίκη γυναίκας που ενήργησε ως πληρεξούσια για πώληση διαμερίσματος και κράτησε τις προκαταβολές των αγοραστών
