Εργατικό Κέντρο: Η νέα “μεταρρύθμιση” που διαλύει την κοινωνική ασφάλιση

Φι­λι­κό κρά­τος” χωρίς πο­λί­τες-Η νέα “με­ταρ­ρύθ­μι­ση” που δια­λύ­ει την κοι­νω­νι­κή ασφά­λι­ση»

Από το Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:

Τε­λι­κά, το πε­ρι­βό­η­το «κρά­τος φι­λι­κό προς τον πο­λί­τη» απο­δει­κνύ­ε­ται, για μία ακόμη φορά, φι­λι­κό μόνο προς τα χαρ­τιά και τις εξαγ­γε­λί­ες. Η σχε­δια­ζό­με­νη κα­τάρ­γη­ση 120 Το­πι­κών Διοι­κη­τι­κών Επι­τρο­πών του ΕΦΚΑ δεν είναι με­ταρ­ρύθ­μι­ση. Είναι μία συ­νει­δη­τή πο­λι­τι­κή επι­λο­γή απο­μά­κρυν­σης του πο­λί­τη από το δι­καί­ω­μά του στη δι­καιο­σύ­νη και την αξιο­πρέ­πεια.

Με­θο­δι­κά και χωρίς ου­σια­στι­κό διά­λο­γο, επι­χει­ρεί­ται η συ­γκέ­ντρω­ση όλων των αρ­μο­διο­τή­των σε ένα κε­ντρι­κό, απρό­σω­πο μη­χα­νι­σμο. Ένα μο­ντέ­λο διοί­κη­σης που δεν έχει καμία σχέση με σύγ­χρο­νο ευ­ρω­παι­κό κρά­τος, αλλά πα­ρα­πέ­μπει σε λο­γι­κές ελέγ­χου, αδια­φά­νειας και απο­κλει­σμού.

Αλή­θεια, ποιον εξυ­πη­ρε­τεί αυτή η επι­λο­γή;

Σί­γου­ρα όχι το συ­ντα­ξιού­χο που πα­λεύ­ει για τα έν­ση­μά του.

Σί­γου­ρα όχι τον ερ­γα­ζό­με­νο που ζητά το δίκιο του χωρίς να πλη­ρώ­νει δι­κη­γό­ρους.

Σί­γου­ρα όχι το νη­σιώ­τη που κα­λεί­ται να με­τα­κι­νη­θεί ή να “συν­δε­θεί” ψη­φια­κά σε μία δια­δι­κα­σία που ποτέ δεν σχε­διά­στη­κε για αυτόν.

Εξυ­πη­ρε­τεί όμως, ένα κρά­τος λι­γό­τε­ρο ελεγ­χό­με­νο, πιο συ­γκε­ντρω­τι­κό και πιο μα­κριά από την κοι­νω­νία.

Οι Το­πι­κές Διοι­κη­τι­κές Επι­τρο­πές είναι θε­σμοί που ενο­χλούν – γιατί λει­τουρ­γούν. Γιατί δί­νουν φωνή στον πο­λί­τη. Γιατί δεν αφή­νουν τις απο­φά­σεις να περ­νούν χωρίς κρίση και αντί­λο­γο. Και ακρι­βώς για αυτό μπαί­νουν στο στό­χα­στρο.

Για τη Ρόδο και συ­νο­λι­κά για τη νη­σιω­τι­κή Ελ­λά­δα, η εξέ­λι­ξη αυτή δεν είναι απλώς αρ­νη­τι­κή- είναι προ­κλη­τι­κή! Σε ένα τόπο που πλη­ρώ­νει ήδη το κό­στος της από­στα­σης, η Πο­λι­τεία έρ­χε­ται να προ­σθέ­σει κι άλλα εμπό­δια, βα­φτί­ζο­ντας την τα­λαι­πω­ρία σε “εκ­συγ­χρο­νι­σμό”.

Το Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο Ρόδου δεν πρό­κει­ται να σιω­πή­σει.

Γιατί πίσω από κάθε «κα­τάρ­γη­ση επι­τρο­πής» κρύ­βε­ται μία χα­μέ­νη υπό­θε­ση ενός ασφα­λι­σμέ­νου.

Πίσω από κάθε «κε­ντρι­κο­ποί­η­ση» κρύ­βε­ται λι­γό­τε­ρη δια­φά­νεια.

Και πίσω από κάθε «με­ταρ­ρύθ­μι­ση» αυτού του τόπου κρύ­βε­ται μία πο­λι­τι­κή που βλέ­πει τον πο­λί­τη ως αριθ­μό.

Απαι­τού­με την άμεση από­συρ­ση της διά­τα­ξης.

Απαι­τού­με σε­βα­σμό στην πε­ρι­φέ­ρεια και τους αν­θρώ­πους της.

Απαι­τού­με ένα κρά­τος που να υπη­ρε­τεί την κοι­νω­νία – όχι να την εξα­ντλεί.

Κα­λού­με όλους τους ερ­γα­ζό­με­νους και τους συ­ντα­ξιού­χους να μην απο­δε­χτούν σιω­πη­λά άλλη μία υπο­βάθ­μι­ση της ζωής τους.

Γιατί όταν κα­ταρ­γεί­ται η πρό­σβα­ση στη δι­καιο­σύ­νη, δεν μι­λά­με για με­ταρ­ρύθ­μι­ση. Μι­λά­με για επι­λο­γή.