Δικαστική ασπίδα σε εταιρία ζωοτροφών στη Ρόδο ενόψει συμφωνίας εξυγίανσης

• Απόφαση ανα­στέλ­λει μέτρα ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης και νέες κινή­σεις πίεσης από πιστω­τές, ενώ ξεκι­νούν δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με συναί­νεση 20,4% των απαι­τή­σεων

Απόφαση ασφα­λι­στι­κών μέτρων που εκδό­θηκε στη Ρόδο φέρνει στο προ­σκή­νιο τον τρόπο με τον οποίο η δια­δι­κα­σία εξυ­γί­αν­σης μπορεί να λει­τουρ­γή­σει ως «ανάσα χρόνου» για μια επι­χεί­ρηση που παρα­μέ­νει ενεργή αλλά πιέ­ζε­ται από συσ­σω­ρευ­μέ­νες οφειλές και ενέρ­γειες ανα­γκα­στι­κής είσπρα­ξης.

Στο επί­κε­ντρο βρέθηκε ημεδαπή βιο­τε­χνική εταιρία του κλάδου ζωο­τρο­φών και οι μέτοχοι που εμφα­νί­ζο­νται ως εγγυ­η­τές των δανεια­κών της υπο­χρε­ώ­σεων, σε μια συγκυ­ρία όπου οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για συμ­φω­νία εξυ­γί­αν­σης προ­χω­ρούν και το δικα­στή­ριο κλήθηκε να κρίνει αν πρέπει να «παγώ­σουν» οι ατο­μι­κές διώξεις ώστε να μη ναυα­γή­σει η προ­σπά­θεια.

Το δικα­στή­ριο χει­ρί­στηκε ταυ­τό­χρονα 2 κρίσιμα ζητή­ματα, αφενός τη δικο­νο­μική πλη­ρό­τητα της κλή­τευ­σης μετά την αναβολή και αφε­τέ­ρου την ουσία, δηλαδή αν συντρέ­χει επεί­γουσα περί­πτωση ή επι­κεί­με­νος κίν­δυ­νος που να δικαιο­λο­γεί «πάγωμα» διώξεων πριν ακόμη κατα­τε­θεί αίτηση επι­κύ­ρω­σης συμ­φω­νίας εξυ­γί­αν­σης.

Στην ουσία της υπό­θε­σης, το δικα­στή­ριο σκια­γρά­φησε μια επι­χεί­ρηση που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στη μετα­ποί­ηση, παρα­γωγή και εμπορία ζωο­τρο­φών, με λει­τουρ­γική δρα­στη­ριό­τητα και προ­σω­πικό 8 εργα­ζο­μέ­νων.

Παρά τη συνέ­χιση της λει­τουρ­γίας, κατα­γρά­φε­ται συσ­σώ­ρευση ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών, υπό το βάρος ευρύ­τε­ρων οικο­νο­μι­κών συν­θη­κών που επη­ρέ­α­σαν την αγορά τα προη­γού­μενα χρόνια.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία που αξιο­λο­γή­θη­καν, στο τέλος Αυγού­στου 2025 το συνο­λικό ύψος οφειλών εμφα­νί­ζε­ται στο ποσό των 2.642.691,00 ευρώ. Από αυτά, 847.411,00 ευρώ αφορούν τρα­πε­ζικά δάνεια, με τους μετό­χους να εμφα­νί­ζο­νται ως εγγυ­η­τές και να ενέ­χο­νται εις ολό­κλη­ρον. Στο μεταξύ, είχαν ήδη επι­βλη­θεί συντη­ρη­τι­κές κατα­σχέ­σεις σε τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς της εται­ρίας από 2 εμπο­ρι­κές εται­ρίες του ίδιου κλάδου, με βάση 2 δια­τα­γές πλη­ρω­μής ποσών κεφα­λαίου 49.500 ευρώ και 60.000 ευρώ αντί­στοιχα.

Σε αυτό το περι­βάλ­λον, η υπόθεση αποκτά χαρα­κτη­ρι­στικά «αγώνα δρόμου» πριν από κλι­μά­κωση εκτε­λέ­σεων, καθώς η επιβολή νέων μέτρων θα μπο­ρούσε να επη­ρε­ά­σει τη ρευ­στό­τητα και να πλήξει τη δυνα­τό­τητα συνέ­χι­σης της δρα­στη­ριό­τη­τας, άρα και την προ­ο­πτική συλ­λο­γι­κής λύσης μέσω εξυ­γί­αν­σης.

Το αίτημα στη­ρί­χθηκε στο πλαίσιο του ν. 4738/2020, που προ­βλέ­πει δυνα­τό­τητα λήψης προ­λη­πτι­κών μέτρων πριν από την κατά­θεση αίτησης επι­κύ­ρω­σης συμ­φω­νίας εξυ­γί­αν­σης, υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις και για περιο­ρι­σμένο χρονικό διά­στημα. Καθο­ρι­στικό στοι­χείο στην υπόθεση ήταν η επί­κληση ότι υφί­στα­ται συναί­νεση πιστω­τών που εκπρο­σω­πούν ποσοστό 20,4% επί του συνόλου των απαι­τή­σεων, μέσω 2 βασικών πιστω­τών με απαι­τή­σεις 176.250,02 ευρώ και 364.060 ευρώ αντί­στοιχα.

Οι αιτού­ντες ζήτησαν, μεταξύ άλλων, ανα­στολή μέτρων ατο­μι­κής και συλ­λο­γι­κής ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης και ανα­στολή ή απα­γό­ρευση νέων ασφα­λι­στι­κών μέτρων, έκδοσης δια­τα­γών πλη­ρω­μής, μέτρων διοι­κη­τι­κής εκτέ­λε­σης ή δέσμευ­σης λογα­ρια­σμών και συμ­ψη­φι­σμών. Παράλ­ληλα, τέθηκε και αίτημα για άρση ήδη επι­βλη­θει­σών κατα­σχέ­σεων εις χείρας τρίτων, το οποίο όμως δεν κρίθηκε ότι εντάσ­σε­ται στα προ­βλε­πό­μενα προ­λη­πτικά μέτρα του συγκε­κρι­μέ­νου άρθρου και απορ­ρί­φθηκε ως μη νόμιμο στο συγκε­κρι­μένο πλαίσιο.

Το Ελλη­νικό Δημόσιο παρε­νέβη προ­βάλ­λο­ντας ότι είναι πιστω­τής της εται­ρίας με ληξι­πρό­θε­σμη απαί­τηση 37.978,00 ευρώ και ότι δεν συντρέ­χει επεί­γουσα περί­πτωση ή επι­κεί­με­νος κίν­δυ­νος, ιδίως ως προς την επέ­κταση προ­στα­σίας στους μετό­χους και εγγυ­η­τές.

Η παρέμ­βαση έγινε δεκτή μόνο στο σκέλος που αφο­ρούσε στο αίτημα για άρση κατα­σχέ­σεων, αφού το συγκε­κρι­μένο αίτημα απορ­ρί­φθηκε ως μη νόμιμο, ενώ κατά τα λοιπά το δικα­στή­ριο δεν υιο­θέ­τησε την ουσια­στική ένσταση περί έλλει­ψης κιν­δύ­νου.

Από την εκτί­μηση των εγγρά­φων και των ισχυ­ρι­σμών, πιθα­νο­λο­γή­θηκε ότι οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για συμ­φω­νία εξυ­γί­αν­σης βρί­σκο­νται σε εξέλιξη και ότι η λήψη προ­λη­πτι­κών μέτρων είναι ανα­γκαία ώστε να απο­τρα­πεί το ενδε­χό­μενο να ακυ­ρω­θεί η προ­σπά­θεια από μεμο­νω­μέ­νες ατο­μι­κές διώξεις. Η απόφαση απο­τυ­πώ­νει τη λογική ότι η κλι­μά­κωση μέτρων εκτέ­λε­σης μπορεί να οδη­γή­σει πρόωρα σε πλήρη αδυ­να­μία απο­πλη­ρω­μής, με απο­τέ­λε­σμα να πληγούν τελικά και οι ίδιοι οι πιστω­τές ως προς την είσπραξη.

Ιδιαί­τερη βαρύ­τητα δίνεται και στην επέ­κταση των μέτρων στους μετό­χους που εμφα­νί­ζο­νται ως εγγυ­η­τές, με το σκε­πτικό ότι ενέρ­γειες εκτέ­λε­σης και σε βάρος τους μπορεί να ανα­τρέ­ψουν συνο­λικά το περι­βάλ­λον δια­πραγ­μά­τευ­σης και να δυσχε­ρά­νουν την κατάρ­τιση συμ­φω­νίας για την εταιρία.

Το δικα­στή­ριο διέταξε 2 βασικές κατη­γο­ρίες προ­λη­πτι­κών μέτρων.

Πρώτον, ανα­στολή όλων των μέτρων ατο­μι­κής ή συλ­λο­γι­κής ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης κατά των αιτού­ντων, επί κινητής ή ακί­νη­της περιου­σίας τους, είτε στα χέρια τους είτε στα χέρια τρίτων.

Δεύ­τε­ρον, ανα­στολή ή απα­γό­ρευση λήψης ασφα­λι­στι­κών μέτρων δια­σφά­λι­σης απαι­τή­σεων σε βάρος τους, έκδοσης δια­τα­γών πλη­ρω­μής, εγγρα­φής προ­ση­μειώ­σεων υπο­θή­κης και ενε­χύ­ρου, μέτρων διοι­κη­τι­κής εκτέ­λε­σης από το Ελλη­νικό Δημόσιο και φορείς κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης, δέσμευ­σης τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών ή συμ­ψη­φι­σμού με υπό­λοιπα τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών.

Το χρονικό όριο ορί­στηκε ρητά. Τα μέτρα ισχύουν έως την κατά­θεση αίτησης επι­κύ­ρω­σης συμ­φω­νίας εξυ­γί­αν­σης της εται­ρίας και σε κάθε περί­πτωση έως τις 2 Απρι­λίου 2026, καθώς είχε προη­γη­θεί προ­σω­ρινή διαταγή στις 2 Δεκεμ­βρίου 2025 και η σχετική νομο­θε­σία προ­βλέ­πει ανώτατο τετρά­μηνο χωρίς δυνα­τό­τητα παρά­τα­σης στο συγκε­κρι­μένο στάδιο. Δια­τά­χθηκε επίσης η δημο­σί­ευση της από­φα­σης στο Ηλε­κτρο­νικό Μητρώο Φερεγ­γυό­τη­τας.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε η δικη­γό­ρος κ. Βασι­λική Δεστούνη.