Αναβολή για τις 24 Ιουνίου 2026 της δίκης με κατηγορούμενο τον δήμαρχο Ρόδου και 10 ακόμη αιρετούς για τις αποφάσεις σφράγισης

• Η δια­δι­κα­σία δεν προ­χώ­ρησε στην ουσία λόγω κωλύ­μα­τος του δικη­γό­ρου Θρα­σύ­βου­λου Κονταξή, ενώ ένσταση για ιδιά­ζουσα δωσι­δι­κία θα τεθεί όταν ξεκι­νή­σει η δίκη

Η υπόθεση που ανα­δει­κνύει με τον πιο αιχμηρό τρόπο τα όρια ανάμεσα στη διοι­κη­τική υπο­χρέ­ωση και στην πολι­τική δια­χεί­ριση, με φόντο τη λει­τουρ­γία μπι­τσό­μπα­ρων και την εφαρ­μογή απο­φά­σεων ανά­κλη­σης αδειών και σφρα­γί­σεων στη Ρόδο, δεν μπήκε ακόμη στην ουσία της. Στην αίθουσα του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου, η πρώτη δια­δι­κα­στική κίνηση κατέ­ληξε χθες σε αναβολή, όχι λόγω συζή­τη­σης περί αρμο­διό­τη­τας, αλλά λόγω κωλύ­μα­τος συνη­γό­ρου υπε­ρά­σπι­σης.

Η υπόθεση ανα­βλή­θηκε για την 24η Ιουνίου 2026, καθώς ο δικη­γό­ρος κ. Θρα­σύ­βου­λος Κοντα­ξής δεν μπόρεσε να παρα­στεί λόγω κωλύ­μα­τος. Παρό­ντες στη δια­δι­κα­σία ήταν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Άκης Δημη­τριά­δης και Κώστας Χαλκιάς.

Οι κατη­γο­ρίες και το πλαίσιο της παρά­βα­σης καθή­κο­ντος

Η δικο­γρα­φία αφορά 11 κατη­γο­ρού­με­νους, αιρε­τούς και στελέχη του Δήμου Ρόδου, με κατη­γο­ρία για παρά­βαση καθή­κο­ντος δια παρα­λεί­ψεως και κατ’ εξα­κο­λού­θηση. Το κατη­γο­ρη­τή­ριο, όπως περι­γρά­φε­ται, εστιά­ζει σε πράξεις και κυρίως παρα­λεί­ψεις που συν­δέ­ο­νται με την μη έγκαιρη ανά­κληση αδειών λει­τουρ­γίας και την μη έγκαιρη σφρά­γιση κατα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος, παρά τις δια­πι­στω­μέ­νες πολε­ο­δο­μι­κές παρα­βά­σεις.

Η υπόθεση έχει τη δική της ιδιαι­τε­ρό­τητα, επειδή τα επίδικα δεν είναι ένα μεμο­νω­μένο περι­στα­τικό, αλλά ένα σύνολο από υπη­ρε­σια­κές ανα­φο­ρές, αυτο­ψίες και έγγραφα που εκτεί­νο­νται σε δια­φο­ρε­τι­κές χρο­νι­κές περιό­δους.

Σύμφωνα με το κλη­τή­ριο θέσπι­σμα, οι κατη­γο­ρού­με­νοι φέρο­νται να είχαν την υπο­χρέ­ωση να ενερ­γή­σουν εντός συγκε­κρι­μέ­νων προ­θε­σμιών, με κεντρικό χρονικό κανόνα την προ­θε­σμία των 20 ημερών για την απόφαση ανά­κλη­σης άδειας λει­τουρ­γίας και συνα­κό­λουθα σφρά­γι­σης, όταν υπάρ­χουν βεβαιω­μέ­νες πολε­ο­δο­μι­κές παρα­βά­σεις.

Η κατη­γο­ρία στη­ρί­ζε­ται στη θέση ότι η παρά­λειψη οφει­λό­με­νης ενέρ­γειας είχε ως απο­τέ­λε­σμα τη συνέ­χιση της λει­τουρ­γίας των κατα­στη­μά­των, με την εισαγ­γε­λική απο­τί­μηση να απο­δί­δει σκοπό προ­σπο­ρι­σμού περιου­σια­κού οφέλους σε τρίτους και βλάβη του κράτους.

Αυτή ακριβώς η στό­χευση είναι που καθιστά την υπόθεση πολι­τικά και κοι­νω­νικά φορ­τι­σμένη στη Ρόδο, καθώς αγγίζει την καθη­με­ρι­νό­τητα του του­ρι­σμού, τη δια­χεί­ριση του δημό­σιου χώρου και τη λει­τουρ­γία επι­χει­ρή­σεων υψηλής επι­σκε­ψι­μό­τη­τας.

Η υπόθεση συν­δέ­ε­ται με συγκε­κρι­μένα κατα­στή­ματα, τα οποία κατο­νο­μά­ζο­νται στη δικο­γρα­φία και για τα οποία περι­γρά­φο­νται, κατά περί­πτωση, υπη­ρε­σια­κές δια­πι­στώ­σεις και έγγραφα. Πρό­κει­ται για 10 κατα­στή­ματα και για κάθε ένα το κλη­τή­ριο θέσπι­σμα κατα­γρά­φει συγκε­κρι­μέ­νες ανα­φο­ρές, αυτο­ψίες, έγγραφα κοι­νο­ποί­η­σης προς τον Δήμο Ρόδου και, σε ορι­σμένα σημεία, ανα­λυ­τι­κές περι­γρα­φές των κατα­σκευών που κρί­θη­καν αυθαί­ρε­τες ή παρά­νο­μες.

Ο κοινός παρο­νο­μα­στής, σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, είναι ότι ενώ οι δια­πι­στώ­σεις είχαν γίνει, οι διοι­κη­τι­κές απο­φά­σεις δεν εκδό­θη­καν εντός των προ­θε­σμιών που προ­έ­βλεπε το πλαίσιο.

Κατη­γο­ρού­με­νοι είναι ειδι­κό­τερα οι κκ Στέ­φα­νος Δράκος του Ιωάννη, Τσα­μπίκα Κια­χα­γιά του Συμεών, Νικό­λαος Καρα­μα­ρί­της του Ιωάννη, Βασί­λειος Παπα­οι­κο­νό­μου του Μιχαήλ, Μιχαήλ Σεΐτης του Κων­στα­ντί­νου, Αθα­νά­σιος Στάμος του Πέτρου, Alexandre Basile Coliadis (Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης) του Ανα­στα­σίου, Ιωάννης Αφε­ντού­λης του Σταύρου, Εμμα­νουήλ Καζούλ­λης του Αντω­νίου, Μιχαήλ Σταυρής του Σταύρου, Δημή­τριος Ιωσήφ του Στυ­λια­νού.

Η παρα­πο­μπή τους συν­δέ­ε­ται, σύμφωνα με το κλη­τή­ριο θέσπι­σμα, με την ιδιό­τητα του υπαλ­λή­λου υπό την έννοια του άρθρου 13 του Ποι­νι­κού Κώδικα και με τις υπο­χρε­ώ­σεις που απο­δί­δο­νται στην Επι­τροπή Ποιό­τη­τας Ζωής του Δήμου Ρόδου ως αρμόδιο όργανο για τη λήψη απο­φά­σεων ανά­κλη­σης αδειών και σφρα­γί­σεων.

Η υπόθεση δεν αφορά μόνο στον νομικό χαρα­κτη­ρι­σμό μιας παρά­λει­ψης. Είναι ένα πολι­τικό και διοι­κη­τικό τεστ για το πώς λει­τουρ­γεί ένας μεγάλος νησιω­τι­κός δήμος υπό διαρκή του­ρι­στική πίεση, πώς απαντά σε δια­πι­στώ­σεις πολε­ο­δο­μι­κών παρα­βά­σεων, πώς ελέγχει τη χρήση δημό­σιων και κοι­νό­χρη­στων χώρων και πώς ισορ­ρο­πεί ανάμεσα στην οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα και στην επιβολή των κανόνων.