• Η διοίκηση κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για ζητήματα υγιεινής και ασφάλειας, περιγράφοντας ανεξέλεγκτη παρουσία ζώων σε κρίσιμες υποδομές όπως κουζίνα και μηχανόροφο, ενώ καλεί τις υπηρεσίες του Δήμου Ρόδου να ενεργήσουν βάσει του άρθρου 7 του Ν.4830/2021
Η εικόνα ενός νοσοκομείου που παλεύει καθημερινά να προστατεύσει ασθενείς και προσωπικό, δεν συνδέεται εύκολα στη δημόσια αντίληψη με την ανεξέλεγκτη παρουσία ζώων σε εσωτερικούς χώρους. Κι όμως, στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου, ένα πρόβλημα που ξεκίνησε ως ενόχληση και εξελίχθηκε σε επίμονη εστία ανησυχίας, περιγράφεται πλέον ως ζήτημα με μείζονες διαστάσεις.
Η διοίκηση, μπροστά στη συνεχή επιδείνωση της κατάστασης, αποφάσισε να απευθυνθεί στην Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Ρόδου, επιδιώκοντας τη συνδρομή της για την αντιμετώπιση της παρουσίας γατών εντός και πέριξ του νοσοκομείου και την επείγουσα απομάκρυνσή τους.
Το φαινόμενο δεν είναι νέο ούτε αιφνιδιαστικό. Αντιθέτως, γίνεται λόγος για επαναφορά ενός ζητήματος που είχε ήδη επισημανθεί και στο παρελθόν και μάλιστα εγγράφως. Το στοιχείο που αλλάζει δραματικά την εικόνα είναι η κλιμάκωση. Οι γάτες, όπως περιγράφεται, έχουν αυξηθεί σε αριθμό και κινούνται ανενόχλητες τόσο στον περιβάλλοντα χώρο όσο και εντός του νοσοκομείου.
Οι γάτες φέρονται να εισχωρούν στον μηχανόροφο, να μπαίνουν στην κουζίνα, να ξαπλώνουν στα καθίσματα αναμονής των ασθενών και να ανεβαίνουν στα περβάζια των παραθύρων. Παράλληλα, γίνεται αναφορά σε ρύπανση από περιττώματα, στοιχείο που μετατρέπει την παρουσία τους από ζήτημα τάξης σε ζήτημα υγιεινής, με όλες τις προεκτάσεις που αυτό συνεπάγεται σε έναν χώρο περίθαλψης. Η διοίκηση του νοσοκομείου δεν περιορίζεται στην καταγραφή της όχλησης. Εστιάζει στη δυνητική επικινδυνότητα, συνδέοντας τα περιττώματα και τη σκόνη που παράγεται από αυτά με παθογόνους μικροοργανισμούς, οι οποίοι, όπως επισημαίνεται, είναι δυνατόν να προκαλέσουν σοβαρές ασθένειες στον άνθρωπο.
Η αναφορά σε ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού, όπως μικρά παιδιά, ηλικιωμένους και άτομα με ευπαθές ανοσοποιητικό σύστημα, φωτίζει τον πυρήνα της ανησυχίας: ένα νοσοκομείο δεν μπορεί να λειτουργεί με «γκρίζες ζώνες» στη διαχείριση κινδύνων, ειδικά όταν αφορά ανθρώπους που ήδη δοκιμάζονται από ασθένεια ή μειωμένη άμυνα του οργανισμού.
Η εικόνα γατών σε καθίσματα αναμονής και σε σημεία επαφής με ασθενείς δεν αποτελεί απλώς αισθητικό ή λειτουργικό πρόβλημα. Αγγίζει την καθημερινή αίσθηση ασφάλειας των πολιτών που προσέρχονται για εξέταση, νοσηλεία ή συνοδεία, αλλά και την υποχρέωση του ιδρύματος να διατηρεί ένα περιβάλλον με κανόνες καθαριότητας και ελέγχου πρόσβασης. Σε τέτοιες συνθήκες, ακόμη και ο κίνδυνος, ακόμη και η υπόνοια ανεπαρκούς υγειονομικής θωράκισης, αρκεί για να δημιουργήσει εύλογη αναστάτωση. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και σε μια δεύτερη διάσταση, τη μεταφορά μικροβιακού φορτίου και παρασίτων. Όπως αναφέρεται, οι γάτες με τα πόδια τους μεταφέρουν βακτήρια από σκουπιδότοπους και βρώμικες περιοχές όπου συχνάζουν, ενώ «φιλοξενούν» στο σώμα τους αιμομυζικά παράσιτα όπως ψύλλους και ακάρεα, τα οποία μπορούν να διασπείρονται στους χώρους που επισκέπτονται. Η απόφαση της διοίκησης να απευθυνθεί στην Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Ρόδου δεν είναι μια τυπική κίνηση επικοινωνίας. Αποτυπώνει την εκτίμηση ότι το ζήτημα έχει ξεπεράσει τα όρια μιας εσωτερικής διαχείρισης, είτε επειδή οι παρεμβάσεις δεν αποδίδουν είτε επειδή απαιτείται συντονισμός φορέων με σαφείς αρμοδιότητες. Σε απλά λόγια, όταν ένα πρόβλημα «μένει», όταν επανέρχεται, όταν επιδεινώνεται, τότε η διοίκηση αναζητά θεσμική στήριξη που να εξασφαλίζει αποτέλεσμα, συνέχεια και συμμόρφωση.
Ο ρόλος του Δήμου Ρόδου και η αναφορά στο άρθρο 7 του Ν.4830/2021
Γίνεται ρητή μνεία στη συνδρομή των αρμόδιων υπηρεσιών του Δήμου Ρόδου, όπως προβλέπεται στο άρθρο 7 του Ν.4830/2021. Η αναφορά δεν αξιοποιείται ως νομικός σχολιασμός, αλλά ως πρακτική υπόδειξη αρμοδιότητας: το νοσοκομείο αποδίδει στον Δήμο ρόλο κεντρικού φορέα που οφείλει να συνδράμει ώστε να διασφαλιστεί η υγιεινή και η ασφάλεια, τόσο του προσωπικού όσο και των ασθενών.
Το μήνυμα είναι σαφές. Η υγειονομική ασφάλεια ενός νοσοκομείου δεν μπορεί να εξαρτάται από άτυπες πρωτοβουλίες ή από την καλή πρόθεση τρίτων. Χρειάζεται οργανωμένη αντιμετώπιση, με υπηρεσίες που έχουν ευθύνη και δυνατότητα εφαρμογής μέτρων, ώστε η λύση να είναι διαρκής και όχι περιστασιακή.
