Στις 9 Δεκεμβρίου 2025 κρίνονται οι αναστολές της ΔΕΥΑΡ κατά της Περιφέρειας και της ΑΑΔΕ στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου

• Από την πλήρη απόρ­ρι­ψη των προ­σω­ρι­νών δια­τα­γών στην ανα­συ­γκρό­τη­ση των επι­χει­ρη­μά­των με φόντο οφει­λές άνω των 6,3 εκατ. ευρώ και μια θε­σμι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση που δο­κι­μά­ζει Πε­ρι­φέ­ρεια και δη­μο­τι­κή επι­χεί­ρη­ση

Η υπό­θε­ση που έχει δι­χά­σει τον θε­σμι­κό χάρτη της Ρόδου ει­σέρ­χε­ται σε νέα τρο­χιά. Μετά την απόρ­ρι­ψη των αι­τη­μά­των προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής που κα­τέ­θε­σε η ΔΕΥΑ Ρόδου κατά της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και της ΑΑΔΕ, το επό­με­νο κα­θο­ρι­στι­κό βήμα το­πο­θε­τεί­ται στις 9 Δε­κεμ­βρί­ου 2025, οπότε και έχει προσ­διο­ρι­στεί να συ­ζη­τη­θούν ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου οι δύο αι­τή­σεις ανα­στο­λής της δη­μο­τι­κής επι­χεί­ρη­σης.

Η μέχρι τώρα δια­δρο­μή ανέ­δει­ξε σκλη­ρές νο­μι­κές εν­στά­σεις, έθεσε στο τρα­πέ­ζι το ζή­τη­μα της δι­καιο­δο­σί­ας και απο­κά­λυ­ψε μια οι­κο­νο­μι­κή πίεση που δια­χέ­ε­ται από τα τα­μεία της ΔΕΥΑΡ έως την κοι­νω­νία της Ρόδου.

Στο με­σο­διά­στη­μα, η Πε­ρι­φέ­ρεια επι­λέ­γει χα­μη­λούς τό­νους και ανοι­χτό δί­αυ­λο επι­κοι­νω­νί­ας, ενώ η δη­μο­τι­κή επι­χεί­ρη­ση επι­μέ­νει σε γραμ­μή αντι­πα­ρά­θε­σης, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η ουσία δεν κρί­θη­κε.

Η από­φα­ση που άλ­λα­ξε την ισορ­ρο­πία

Το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου είπε ένα κα­θα­ρό όχι στα αι­τή­μα­τα προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής της ΔΕΥΑΡ. Η πρώτη αί­τη­ση απορ­ρί­φθη­κε επει­δή δεν είχε ολο­κλη­ρω­θεί η νό­μι­μη δια­δι­κα­σία, καθώς το δι­κό­γρα­φο της ανα­κο­πής δεν είχε επι­δο­θεί εμπρό­θε­σμα. Η δεύ­τε­ρη κρί­θη­κε ακα­τάλ­λη­λη προς εκ­δί­κα­ση από πο­λι­τι­κό δι­κα­στή­ριο, με το δι­κα­στή­ριο να δη­λώ­νει αναρ­μό­διο λόγω της φύσης της δια­φο­ράς που ερεί­δε­ται σε προ­γραμ­μα­τι­κή σύμ­βα­ση με­τα­ξύ νο­μι­κών προ­σώ­πων δη­μο­σί­ου δι­καί­ου και πα­ρα­πέ­μπει σε διοι­κη­τι­κή δι­καιο­δο­σία. Η διπλή αυτή απόρ­ρι­ψη δεν είχε μόνο δι­κο­νο­μι­κό βάρος. Επη­ρέ­α­σε την πο­λι­τι­κή και θε­σμι­κή αφή­γη­ση γύρω από το ποιος έχει τον τε­λευ­ταίο λόγο όταν μια σύμ­βα­ση δια­κυ­βεύ­ει την ομαλή λει­τουρ­γία κρί­σι­μων υπο­δο­μών ύδρευ­σης.

Η στρο­φή της Πε­ρι­φέ­ρειας σε διά­λο­γο

Παρά τη δι­κα­στι­κή δι­καί­ω­ση, η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου απέ­φυ­γε τις θριαμ­βο­λο­γί­ες. Με δη­μό­σια το­πο­θέ­τη­ση υπο­γράμ­μι­σε ότι η προ­σφυ­γή της ΔΕΥΑΡ υπήρ­ξε επι­λο­γή και όχι ανα­γκαιό­τη­τα, επι­μέ­νο­ντας πως η τή­ρη­ση των κα­νό­νων απο­τε­λεί προ­ϋ­πό­θε­ση για στα­θε­ρό­τη­τα. Ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης κά­λε­σε σε συ­νά­ντη­ση τον πρό­ε­δρο των ερ­γα­ζο­μέ­νων της ΔΕΥΑΡ Ελευ­θέ­ριο Κα­ρα­νι­κό­λα, ενώ είχε προη­γη­θεί επαφή με τον δή­μαρ­χο Ρόδου Αλέ­ξαν­δρο Κο­λιά­δη. Το μή­νυ­μα που εκ­πέ­μπε­ται είναι σαφές. Η Πε­ρι­φέ­ρεια θα διεκ­δι­κεί νο­μί­μως τα οφει­λό­με­να χωρίς να στραγ­γα­λί­ζει τη λει­τουρ­γι­κό­τη­τα της επι­χεί­ρη­σης και με πρό­θε­ση να δια­σφα­λί­ζε­ται η μι­σθο­δο­σία.

Η γραμ­μή της ΔΕΥΑΡ και το αφή­γη­μα της  μη κρί­σης της ου­σί­ας

Στον αντί­πο­δα, η ΔΕΥΑΡ εξέ­δω­σε ανα­κοί­νω­ση με την οποία υπο­στη­ρί­ζει ότι το δι­κα­στή­ριο δεν ει­σήλ­θε στην ουσία των αι­τή­σε­ων ανα­στο­λής, κρί­νο­ντας απο­κλει­στι­κά ζη­τή­μα­τα αρ­μο­διό­τη­τας και επι­δό­σε­ων. Κατά την επι­χεί­ρη­ση, η ου­σια­στι­κή συ­ζή­τη­ση με­τα­φέ­ρε­ται στα διοι­κη­τι­κά δι­κα­στή­ρια, όπου δη­λώ­νει ότι κα­τα­θέ­τει εκ νέου αί­τη­ση. Η ρη­το­ρι­κή αυτή εδρά­ζε­ται στην άποψη ότι οι κα­τα­σχέ­σεις στε­ρού­νται τυ­πι­κών προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων και ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια δεν έχει εξου­σία ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης σε βάρος δη­μο­τι­κής επι­χεί­ρη­σης για έσοδα που θε­ω­ρού­νται δη­μό­σια. Είναι μια θέση που ανα­δει­κνύ­ει την πρό­θε­ση της ΔΕΥΑΡ να κερ­δί­σει χρόνο και να ανα­ζη­τή­σει ευ­νοϊ­κό­τε­ρο φό­ρουμ κρί­σης, αλλά και που οξύ­νει την πο­λι­τι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση.

Τα πρό­σω­πα στη δι­κα­στι­κή αί­θου­σα

Στην πλευ­ρά της ΔΕΥΑΡ, τη νο­μι­κή γραμ­μή υπο­στή­ρι­ξαν οι Βα­σί­λης Χα­τζη­γιαν­νά­κης, Άκης Δη­μη­τριά­δης και Καλ­λι­ρόη Νι­κο­λι­δά­κη. Από την πλευ­ρά της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου πα­ρέ­στη­σαν οι Ευάγ­γε­λος Πε­τρό­που­λος, Γιώρ­γος Μαυ­ρομ­μά­της και Έλλη Βε­λιά­δη. Την ΑΑΔΕ εκ­προ­σώ­πη­σε η νο­μι­κή σύμ­βου­λος του Κρά­τους Νένα Χαρ­λαύ­τη. Η αντι­πα­ρά­θε­ση δεν πε­ριο­ρί­στη­κε σε νο­μι­κές πα­ρα­πο­μπές. Ήταν διαρ­κής και επί­μο­νη, με κάθε πλευ­ρά να επι­χει­ρεί να κα­το­χυ­ρώ­σει το πεδίο δι­καιο­δο­σί­ας που τη συμ­φέ­ρει και να απο­δο­μή­σει τη νο­μι­μό­τη­τα των πρά­ξε­ων της άλλης.

Το οι­κο­νο­μι­κό απο­τύ­πω­μα μιας σύ­γκρου­σης που πονά

Στην καρ­διά της υπό­θε­σης βρί­σκο­νται οι οφει­λές 6.384.094,10 ευρώ που απο­δί­δει η Πε­ρι­φέ­ρεια στη ΔΕΥΑΡ βάσει της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης του 2022 για τη λει­τουρ­γία και δια­χεί­ρι­ση του υδρευ­τι­κού έργου από το φράγ­μα Γα­δου­ρά. Πα­ράλ­λη­λα, η ΔΟΥ Ρόδου έχει βε­βαιώ­σει 6.537.312,36 ευρώ με πράξη εί­σπρα­ξης, επι­βα­ρύ­νο­ντας την επι­χεί­ρη­ση με μέτρα που αφαι­ρούν στη φο­ρο­λο­γι­κή ενη­με­ρό­τη­τα. Η Πε­ρι­φέ­ρεια αντι­τεί­νει ότι η ΔΕΥΑΡ έχει υπα­χθεί σε ρύθ­μι­ση στη ΔΟΥ και έχει κα­τα­βά­λει την πρώτη δόση, στοι­χείο που κατά την άποψή της επι­βε­βαιώ­νει έμ­με­σα την οφει­λή. Επι­πλέ­ον, επι­κα­λεί­ται ρευ­στό­τη­τα και απο­θε­μα­τι­κά που επι­τρέ­πουν την κά­λυ­ψη βα­σι­κών υπο­χρε­ώ­σε­ων, με ανα­φο­ρές για κέρδη το 2024 κοντά στα 6 εκατ. ευρώ. Η ΔΕΥΑΡ αρ­νεί­ται ότι το σύ­νο­λο του ποσού είναι απαι­τη­τό και επι­μέ­νει σε ακυ­ρό­τη­τες των πρά­ξε­ων εκτέ­λε­σης.

Η ρίζα της δια­μά­χης και το φράγ­μα Γα­δου­ρά

Η προ­γραμ­μα­τι­κή σύμ­βα­ση της 6ης Ιου­νί­ου 2022 όρισε πλαί­σιο λει­τουρ­γί­ας, συ­ντή­ρη­σης και πα­ρο­χής νερού προς τη Ρόδο. Η Πε­ρι­φέ­ρεια οφεί­λει να πλη­ρώ­νει τον ανά­δο­χο του έργου και η ΔΕΥΑΡ να επι­στρέ­φει τις δα­πά­νες εντός προ­θε­σμιών. Η Πε­ρι­φέ­ρεια θε­ω­ρεί ότι η μη κα­τα­βο­λή των συμ­φω­νη­μέ­νων ποσών την υπο­χρέ­ω­σε σε μέτρα ανα­γκα­στι­κής εί­σπρα­ξης και σε κα­τά­σχε­ση εις χεί­ρας τρα­πε­ζών. Η ΔΕΥΑΡ αντι­τάσ­σει πως τέ­τοιες πρά­ξεις μπο­ρούν να κι­νού­νται μόνο από την ΑΑΔΕ, επι­κα­λού­με­νη το νο­μο­θε­τι­κό πλαί­σιο που διέ­πει την εί­σπρα­ξη δη­μο­σί­ων εσό­δων και επι­μέ­νο­ντας ότι τα κα­τα­σχε­τή­ρια εμ­φα­νί­ζουν τυ­πι­κές ελ­λεί­ψεις.

Πώς φτά­σα­με στην κο­ρύ­φω­ση

Το νήμα της κλι­μά­κω­σης ξε­κι­νά από την άνοι­ξη. Στις 13 Μαΐου 2025 η ΔΟΥ Ρόδου βε­βαί­ω­σε 6.537.312,36 ευρώ. Στις 18 Ιου­νί­ου 2025 η Πε­ρι­φέ­ρεια επέ­βα­λε κα­τά­σχε­ση εις χεί­ρας τρα­πε­ζών για 6.384.094,10 ευρώ, κι­νώ­ντας την πλέον σκλη­ρή φάση της διεκ­δί­κη­σης. Στο με­τα­ξύ, η ανά­δο­χος εται­ρεία λει­τουρ­γί­ας του έργου όχλη­σε για ανε­ξό­φλη­τες απαι­τή­σεις πε­ρί­που 4,9 εκατ. ευρώ, προ­σθέ­το­ντας ασφυ­κτι­κή πίεση στην εφο­δια­στι­κή αλυ­σί­δα του έργου· μια πίεση που με­τα­τρά­πη­κε σε θε­σμι­κή κρίση όταν η ΔΕΥΑΡ, αντί να ανα­γνω­ρί­σει μέρος της οφει­λής και να κλεί­σει συμ­φω­νία, επέ­λε­ξε να ση­κώ­σει το γάντι της δι­κα­στι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης. Στις 20 Ιου­νί­ου 2025 η δη­μο­τι­κή επι­χεί­ρη­ση προ­χώ­ρη­σε τε­λι­κά σε ρύθ­μι­ση στη ΔΟΥ για 7,29 εκατ. ευρώ μαζί με προ­σαυ­ξή­σεις, χωρίς ωστό­σο να κλεί­νει το μέ­τω­πο με την Πε­ρι­φέ­ρεια.

Η δι­καιο­δο­σία στο μι­κρο­σκό­πιο

Το κρί­σι­μο νο­μι­κό ερώ­τη­μα πα­ρα­μέ­νει. Έχουν τα πο­λι­τι­κά δι­κα­στή­ρια αρ­μο­διό­τη­τα να εξε­τά­σουν ανα­στο­λές που σχε­τί­ζο­νται με εκτε­λέ­σεις βάσει προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης με­τα­ξύ δη­μο­σί­ων φο­ρέ­ων ή η δια­φο­ρά ανή­κει στα διοι­κη­τι­κά δι­κα­στή­ρια; Η πρό­σφα­τη απόρ­ρι­ψη των προ­σω­ρι­νών δια­τα­γών έγει­ρε τη ζυ­γα­ριά προς τη διοι­κη­τι­κή δι­καιο­δο­σία, χωρίς όμως να κλεί­νει ορι­στι­κά το κε­φά­λαιο για τα έν­δι­κα βοη­θή­μα­τα που έχει ήδη ασκή­σει η ΔΕΥΑΡ. Ο διά­λο­γος περί νο­μι­μό­τη­τας των κα­τα­σχε­τη­ρί­ων, των επι­δό­σε­ων και της τή­ρη­σης προ­θε­σμιών θα ανα­με­τρη­θεί εκ νέου με την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα μιας σύμ­βα­σης που επη­ρε­ά­ζει την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα χι­λιά­δων πο­λι­τών.

Η στάση των θε­σμών και το μή­νυ­μα προς  την κοι­νω­νία

Η Πε­ρι­φέ­ρεια δια­τυ­μπα­νί­ζει ότι δεν αμ­φι­σβη­τεί­ται η οφει­λή και ότι η ίδια θα εγ­γυ­η­θεί, εφό­σον απαι­τη­θεί, τη μι­σθο­δο­σία των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Η πρό­σκλη­ση σε συ­νά­ντη­ση προς τον Ελευ­θέ­ριο Κα­ρα­νι­κό­λα και η προη­γού­με­νη επαφή με τον Αλέ­ξαν­δρο Κο­λιά­δη δεί­χνουν μια στρα­τη­γι­κή εκτό­νω­σης. Η ΔΕΥΑΡ, από την πλευ­ρά της, επι­μέ­νει πως ενερ­γεί με σε­βα­σμό στη δι­κα­στι­κή δια­δι­κα­σία και στις θε­σμι­κές αρ­μο­διό­τη­τες, δια­σφα­λί­ζο­ντας τα συμ­φέ­ρο­ντα της επι­χεί­ρη­σης, των ερ­γα­ζο­μέ­νων και των πο­λι­τών. Η αντι­πα­ρά­θε­ση πλέον δεν είναι μόνο λο­γι­στι­κός υπο­λο­γι­σμός. Είναι και ζή­τη­μα αξιο­πι­στί­ας απέ­να­ντι στην κοι­νω­νία που ζητά κα­θα­ρό νερό, στα­θε­ρές υπη­ρε­σί­ες και δια­φα­νή δια­χεί­ρι­ση.

Το βλέμ­μα στην  9η Δε­κεμ­βρί­ου 2025

Με τη σκιά των απορ­ρι­φθέ­ντων προ­σω­ρι­νών δια­τα­γών να δε­σπό­ζει, η 9η Δε­κεμ­βρί­ου 2025 κα­θί­στα­ται ημε­ρο­μη­νία ορό­ση­μο. Οι δύο αι­τή­σεις ανα­στο­λής της ΔΕΥΑΡ θα βρε­θούν στο επί­κε­ντρο ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου. Στο τρα­πέ­ζι θα κα­θί­σουν εκ νέου η αρ­μο­διό­τη­τα, η επάρ­κεια των επι­δό­σε­ων, ο χα­ρα­κτή­ρας των πρά­ξε­ων εκτέ­λε­σης και, πάνω από όλα, το αν και πώς μπο­ρεί να πα­γώ­σει για εύ­λο­γο χρόνο μια διεκ­δί­κη­ση που τρέ­χει με ρυθ­μούς τα­μεια­κής αι­μορ­ρα­γί­ας. Το απο­τέ­λε­σμα δεν θα έχει μόνο νο­μι­κό εν­δια­φέ­ρον. Θα δώσει τόνο στην προ­σπά­θεια εξεύ­ρε­σης θε­σμι­κής λύσης και θα κα­θο­ρί­σει πώς μοι­ρά­ζε­ται το βάρος ανά­με­σα σε μια Πε­ρι­φέ­ρεια που αρ­νεί­ται να μεί­νει εκτε­θει­μέ­νη και μια δη­μο­τι­κή επι­χεί­ρη­ση που δια­χει­ρί­ζε­ται το πο­λύ­τι­μο αγαθό του νερού.