Γιώργος Χότζογλου: «Ο τουρισμός έσπασε ρεκόρ, οι εργαζόμενοι όμως δεν ζουν με 6 μήνες δουλειάς»

• Ο πρό­ε­δρος της ΠΟΕΕΤ μιλά στη «δ» για τη χρο­νιά των 34 εκατ. αφί­ξε­ων, την ακρί­βεια, την υπο­στε­λέ­χω­ση, το επί­δο­μα ανερ­γί­ας, τη στε­γα­στι­κή κρίση και το ερ­γα­σια­κό μο­ντέ­λο που χρειά­ζε­ται η Ελ­λά­δα για να κρα­τή­σει τους αν­θρώ­πους της στον του­ρι­σμό

Η φε­τι­νή του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δος μπο­ρεί να κα­τέ­γρα­ψε ιστο­ρι­κά νού­με­ρα, με πε­ρισ­σό­τε­ρες από 34 εκα­τομ­μύ­ρια αφί­ξεις και τζίρο που ξε­πέ­ρα­σε τα 20 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ, όμως -όπως προει­δο­ποιεί ο πρό­ε­δρος της Πα­νελ­λή­νιας Ομο­σπον­δί­ας Επι­σι­τι­σμού-Του­ρι­σμού, Γιώρ­γος Χό­τζο­γλου- η βι­τρί­να δεν λέει πάντα όλη την αλή­θεια. Οι δεί­κτες ανε­βαί­νουν, αλλά οι άν­θρω­ποι που στη­ρί­ζουν τον κλάδο συ­νε­χί­ζουν να ζουν με επο­χι­κές απο­δο­χές, μι­σθούς που πρέ­πει να κρα­τή­σουν για έναν ολό­κλη­ρο χρόνο, αδυ­να­τώ­ντας πλέον να κα­λύ­ψουν βα­σι­κές ανά­γκες σε ένα πε­ρι­βάλ­λον διαρ­κώς αυ­ξα­νό­με­νης ακρί­βειας. Ο ίδιος μιλά ανοι­χτά για μια αγορά που «καρ­τε­λο­ποι­ή­θη­κε», για ελεγ­κτι­κούς μη­χα­νι­σμούς που κα­θυ­στέ­ρη­σαν να ενερ­γο­ποι­η­θούν και για μια πο­λι­τεία που άφησε πίσω της τον κόσμο του του­ρι­σμού, μειώ­νο­ντας τη διάρ­κεια της επι­δό­τη­σης ανερ­γί­ας από πέντε σε μόλις τρεις μήνες, μια από­φα­ση που, όπως το­νί­ζει, εξώ­θη­σε χι­λιά­δες ερ­γα­ζό­με­νους εκτός επαγ­γέλ­μα­τος και άνοι­ξε τον δρόμο για προ­σλή­ψεις από τρί­τες χώρες χωρίς εξει­δί­κευ­ση.

Την ίδια ώρα, το στε­γα­στι­κό αδιέ­ξο­δο στις του­ρι­στι­κές πε­ριο­χές λει­τουρ­γεί σαν δεύ­τε­ρη πίεση. Με το κό­στος ζωής να καλ­πά­ζει και τις δια­θέ­σι­μες κα­τοι­κί­ες να λεί­πουν, ο κ. Χο­τζό­γλου προ­τεί­νει λύ­σεις που εφαρ­μό­ζο­νται ήδη σε άλλες ευ­ρω­παϊ­κές χώρες.

Οι­κι­σμούς για επο­χι­κούς ερ­γα­ζό­με­νους, με δυ­να­τό­τη­τα αξιο­ποί­η­σης και από άλ­λους κλά­δους τον χει­μώ­να, μέσα από μο­ντέ­λα συ­νερ­γα­σί­ας κρά­τους και ιδιω­τών.

«Ο ευ­ρω­παϊ­κός δρό­μος είναι ένας», υπο­γραμ­μί­ζει o κ. Χό­τζο­γλου, κα­λύ­τε­ροι μι­σθοί, αν­θρώ­πι­νες συν­θή­κες, όχι 7ήμερα και 14ωρα. Για να πα­ρα­μεί­νει ο του­ρι­σμός ισχυ­ρός, πρέ­πει πρώτα να μεί­νουν οι άν­θρω­ποι που τον κρα­τούν όρθιο.

Ανα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη:

• Κύριε Πρό­ε­δρε εί­θι­σται στο τέλος της σεζόν να κά­νου­με απο­λο­γι­σμό με βάση τα δε­δο­μέ­να και όχι τις προσ­δο­κί­ες. Ποια τε­λι­κά είναι η φε­τι­νή απο­τί­μη­ση; Η με­γά­λη πλειο­ψη­φία του του­ρι­στι­κού κλά­δου υπο­στη­ρί­ζει, ότι οι αφί­ξεις πήγαν θαυ­μά­σια, οι ει­σπρά­ξεις όμως δεν ταυ­τί­στη­καν με βάση την ανο­δι­κή κί­νη­ση που πα­ρου­σιά­στη­κε στις επι­χει­ρή­σεις;

Η αλή­θεια είναι κυρία Πα­μπρή, πως αυτή την εκτί­μη­ση εί­χα­με και εμείς δηλ. ενώ πή­γα­με καλά στις αφί­ξεις φά­νη­κε πως ει­σπράτ­του­με λι­γό­τε­ρα!! Τα απο­τε­λέ­σμα­τα όμως που δη­μο­σί­ευ­σε η ΤτΕ δεί­χνουν ορια­κή αύ­ξη­ση σε σχέση με πέ­ρυ­σι και στα έσοδα.

Συ­νο­ψί­ζο­ντας λοι­πόν η χρο­νιά κρί­νε­ται θε­τι­κά μιας εί­χα­με πάνω από 34 εκ. αφί­ξεις και κύκλο ερ­γα­σιών πάνω από 20 δις ευρώ!

• Παρά τη ρεκόρ του­ρι­στι­κή χρο­νιά, λέτε πως ο μέσος μι­σθός των 950–1.200 ευρώ δεν αρκεί για να ζήσει κά­ποιος. Ποιο θε­ω­ρεί­τε ότι είναι το ελά­χι­στο επί­πε­δο αξιο­πρε­πούς αμοι­βής σή­με­ρα και ποιος θα επω­μι­σθεί το βάρος της ακρί­βειας που πα­ρα­τη­ρεί­ται στην αγορά; Τι δεν λει­τουρ­γεί σωστά;

Θα πρέ­πει να ξε­κα­θα­ρί­σου­με προς απο­φυ­γή πα­ρε­ξη­γή­σε­ων πως ο μέσος μι­σθός στον κλάδο των 950€ – 1.200€ δεν κα­τα­βάλ­λε­ται 14 φορές τον χρόνο, μιας και μι­λά­με για επο­χι­κά ερ­γα­ζό­με­νους που στην κα­λύ­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση δου­λεύ­ουν 6 μήνες και κα­λού­νται να βιο­πο­ρι­στούν 12 μήνες με αυτόν τον μισθό και εν­νο­εί­ται πως αυτό δεν είναι επι­λο­γή μας αλλά η φύση της δου­λειάς μας είναι αυτή!

Μα­κά­ρι ξε­νο­δο­χεία και εστί­α­ση να ήταν όλα 12μηνης λει­τουρ­γί­ας! Τώρα όσον αφορά στο ποιος θα επω­μι­σθεί το βάρος της ακρί­βειας, σί­γου­ρα όχι οι ερ­γα­ζό­με­νοι!

Θυ­μη­θεί­τε το αφή­γη­μα της Κυ­βέρ­νη­σης όταν ξε­κί­νη­σε το φαι­νό­με­νο! Έφται­γε η ει­σβο­λή της Ρω­σί­ας στην Ου­κρα­νία, μετά μας έλε­γαν πως το φαι­νό­με­νο της ακρί­βειας είναι πα­νευ­ρω­παϊ­κό. Χά­θη­κε έτσι πο­λύ­τι­μος χρό­νος, το φαι­νό­με­νο θέ­ριε­ψε και η αγορά καρ­τε­λο­ποι­ή­θη­κε. Άρα λοι­πόν τα αντα­να­κλα­στι­κά δεν λει­τούρ­γη­σαν έγκαι­ρα και οι ελεγ­κτι­κοί μη­χα­νι­σμοί ακόμη και τώρα που μι­λά­με είναι ανύ­παρ­κτοι!

• Έχετε επα­νει­λημ­μέ­να επι­ση­μά­νει ότι το επί­δο­μα ανερ­γί­ας πα­ρα­μέ­νει ανε­παρ­κές. Ποια είναι τα συ­γκε­κρι­μέ­να αι­τή­μα­τα της ΠΟΕΕΤ προς την κυ­βέρ­νη­ση; Μοιά­ζει σε αυτή την υπό­θε­ση σαν να έχει πα­γώ­σει ο χρό­νος;

Στις 26/11/25 η ΠΟΕΕΤ πραγ­μα­το­ποί­η­σε αιφ­νι­δια­στι­κή πα­ρά­στα­ση δια­μαρ­τυ­ρί­ας έξω από το Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου για το συ­γκε­κρι­μέ­νο θέμα.

Μην ξε­χνά­με πως η επι­βί­ω­ση τους χει­με­ρι­νούς μήνες με μόλις 3 μήνες επι­δό­τη­ση είναι αδύ­να­τη και αυτός είναι ο λόγος που οι ερ­γα­ζό­με­νοι εγκα­τα­λεί­πουν μα­ζι­κά τον κλάδο!

Η πρό­τα­ση της ΠΟΕΕΤ προς την Κυ­βέρ­νη­ση είναι να επα­νέλ­θει η επι­δό­τη­ση στους 5 μήνες όπως ήταν πριν τα μνη­μό­νια και για να μην βια­στούν κά­ποιοι να πουν πως εμείς θέ­λου­με να κα­θό­μα­στε και να μας πλη­ρώ­νει το κρά­τος. Η πρό­τα­ση μας είναι να συ­νε­χι­στεί το επο­χι­κό τα­μείο ανερ­γί­ας με τα έν­ση­μα που θα μα­ζέ­ψου­με το κα­λο­καί­ρι ώστε να χτυ­πή­σου­με την ψευ­δώς υπο­δη­λω­μέ­νη ερ­γα­σία, να δει ο ΕΦΚΑ πα­ρα­πά­νω ει­σπρά­ξεις, να έχουν και οι ερ­γα­ζό­με­νοι πα­ρα­πά­νω ει­σό­δη­μα τους χει­με­ρι­νούς μήνες! Έτσι θα ξε­πα­γώ­σει ο χρό­νος που μοιά­ζει να πά­γω­σε το 2013 όταν με το μνη­μο­νια­κό νόμο μειώ­θη­κε το τα­μείο ανερ­γί­ας!

• Η απου­σία 80 χι­λιά­δων ερ­γα­ζο­μέ­νων από τον του­ρι­σμό αντι­λαμ­βά­νο­μαι ότι σε ένα με­γά­λο μέρος, οφεί­λε­ται και στη μεί­ω­ση της διάρ­κειας του επι­δό­μα­τος ανερ­γί­ας στους τρεις μήνες. Τε­λι­κά η κυ­ρί­αρ­χη βιο­μη­χα­νία της χώρας θα μεί­νει όρθια με ξε­νο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λους από τρί­τες χώρες;

Όπως προ­α­να­φέ­ρα­με η μεί­ω­ση της χρο­νι­κής διάρ­κειας του τα­μεί­ου ανερ­γί­ας είναι ο νού­με­ρο ένας πα­ρά­γο­ντας που οι ερ­γα­ζό­με­νοι εγκα­τα­λεί­πουν τον κλάδο! Φυ­σι­κά ο κλά­δος και εν γένει ο Ελ­λη­νι­κός Του­ρι­σμός δεν θα επι­βιώ­σει με ερ­γα­ζό­με­νους από τρί­τες Χώρες. Δεν μπο­ρούν οι συ­νάν­θρω­ποί μας από το Μπα­γκλα­ντές, το Πα­κι­στάν, το Νεπάλ, τις Φι­λιπ­πί­νες να κα­λύ­ψουν τις άκρως εξει­δι­κευ­μέ­νες θέ­σεις ερ­γα­σί­ας που είναι κενές!

Το μόνο που θα πε­τύ­χου­με έτσι είναι η αλ­λοί­ω­ση της ποιό­τη­τας του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος και στο τέλος να χα­λά­σου­με το καλό brandname που έχου­με φτιά­ξει σαν Χώρα.

• Η στε­γα­στι­κή κρίση για τους επο­χι­κά ερ­γα­ζό­με­νους είναι μια από τις βα­σι­κές αι­τί­ες που άν­θρω­ποι εγκα­τα­λεί­πουν τον κλάδο. Ποιες πα­ρεμ­βά­σεις ζη­τά­τε από το κρά­τος για το στε­γα­στι­κό των ερ­γα­ζο­μέ­νων στον του­ρι­σμό;

Φα­ντά­ζο­μαι ότι το ερώ­τη­μά σας αφορά στο πρό­βλη­μα στέ­γα­σης των επο­χι­κά ερ­γα­ζό­με­νων κατά τη διάρ­κεια της σαι­ζόν. Δυ­στυ­χώς ενώ στις κλα­δι­κές συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις υπάρ­χει πρό­βλε­ψη για πα­ρα­κρά­τη­ση από τον βα­σι­κό μισθό ενός ποσού για στέ­γα­ση και σί­τι­ση εν τού­της βλέ­που­με πως δεν υπάρ­χουν δια­θέ­σι­μα κα­τα­λύ­μα­τα ώστε να τα μι­σθώ­σουν οι ερ­γο­δό­τες για το προ­σω­πι­κό.

Η λύση που εί­χα­με προ­τεί­νει και που εφαρ­μό­ζε­ται και σε Ισπα­νία και Κρο­α­τία τώρα τε­λευ­ταία, είναι να δη­μιουρ­γη­θούν χωριά – οι­κι­σμοί με προ­κάτ σπί­τια σε εκτά­σεις που δόξα τω Θεώ υπάρ­χουν έτσι ώστε τους κα­λο­και­ρι­νούς μήνες να δια­μέ­νουν οι επο­χι­κά ερ­γα­ζό­με­νοι και μετά να κα­τοι­κού­νται από εκ­παι­δευ­τι­κούς, για­τρούς, αστυ­νο­μι­κούς, στρα­τιω­τι­κούς αλλά και από ερ­γά­τες γης! Αυτό το σχέ­διο μπο­ρεί κάλ­λι­στα να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί από το κρά­τος αλλά και από ιδιώ­τες μαζί! Μια μορφή ΣΔΙΤ σε αυτή την πε­ρί­πτω­ση.

• Ποιο μο­ντέ­λο ερ­γα­σια­κών σχέ­σε­ων στις ευ­ρω­παϊ­κές χώρες θε­ω­ρεί­τε ότι θα έπρε­πε να υιο­θε­τή­σει και η Ελ­λά­δα;

Είναι γε­γο­νός πως οι αντα­γω­νι­στές μας έχουν κα­τα­φέ­ρει και μας έχουν πάρει πάρα πολύ με­γά­λο αριθ­μό ερ­γα­ζό­με­νων! Το μο­ντέ­λο είναι ένα και είναι απλό.

Ικα­νο­ποι­η­τι­κοί μι­σθοί (εί­μα­στε σχε­δόν 25% πιο κάτω σε σχέση με τον μέσο Ευ­ρω­παϊ­κό όρο στον κλάδο), αν­θρώ­πι­νες ερ­γα­σια­κές συν­θή­κες.

Που­θε­νά σε καμία Ευ­ρω­παϊ­κή Χώρα οι συ­νά­δελ­φοί μας δεν δου­λεύ­ουν 7ήμερο και 14 ώρες την ημέρα.

Αυτό το μο­ντέ­λο που εφαρ­μό­ζε­ται σε όλη την Ευ­ρώ­πη πρέ­πει να υιο­θε­τή­σου­με γιατί ένας ικα­νο­ποι­η­μέ­νος ερ­γα­ζό­με­νος είναι πα­ρα­γω­γι­κός!