Ανησυχία για το καμπαναριό του Ιερού Ναού Ευαγγελισμού στο κέντρο της πόλης της Ρόδου

• Μη­τρο­πο­λί­της Κύ­ριλ­λος: «Γνω­ρί­ζου­με το πρό­βλη­μα • Έχου­με έτοι­μες όλες τις με­λέ­τες και ανα­ζη­τού­με χρη­μα­το­δό­τη­ση» • Οι συ­μπο­λί­τες μας εκ­φρά­ζουν την ανη­συ­χία τους στα Μέσα Κοι­νω­νι­κής Δι­κτύ­ω­σης

Προ­βλή­μα­τα πα­ρου­σιά­ζει εδώ και καιρό το κα­μπα­να­ριό του Ιερού Ναού Ευαγ­γε­λι­σμού, που βρί­σκε­ται στο κέ­ντρο της πόλης της Ρόδου. Το θέμα βρέ­θη­κε στο επί­κε­ντρο του δη­μό­σιου δια­λό­γου με αφορ­μή διά­φο­ρες φω­το­γρα­φί­ες που δη­μο­σιεύ­τη­καν στα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης από συ­μπο­λί­τες μας, οι οποί­οι κατά εκα­το­ντά­δες, εκ­φρά­ζουν την έντο­νη ανη­συ­χία τους για την κα­τά­στα­σή του αλλά και για το τι μέλ­λει γε­νέ­σθαι.

Κλη­θείς να σχο­λιά­σει το θέμα στον Ρ/Σ TopFm (στη Ρένα Βε­νια­νά­κη) ο Σε­βα­σμιό­τα­τος Μη­τρο­πο­λί­της Ρόδου, κ.κ. Κύ­ριλ­λος δή­λω­σε τα εξής:

«Το κα­μπα­να­ριό του Ιερού Ναού Ευαγ­γε­λι­σμού έχει πα­ρου­σιά­σει, εδώ και μία διε­τία, μία ρηγ­μά­τω­ση στη νότια πλευ­ρά –στην πέ­τρι­νη επέν­δυ­σή του. Το γνω­ρί­ζου­με γι’ αυτό και δώ­σα­με εντο­λή για να εκ­πο­νη­θούν οι απα­ραί­τη­τες με­λέ­τες, οι οποί­ες και πέ­ρα­σαν από το το­πι­κό συμ­βού­λιο. Ακο­λού­θως, προ­ω­θή­θη­καν στο Κε­ντρι­κό Αρ­χαιο­λο­γι­κό Συμ­βού­λιο από όπου επί­σης εγκρί­θη­καν και σή­με­ρα ο φά­κε­λος είναι έτοι­μος για να προ­χω­ρή­σου­με στις ερ­γα­σί­ες. Ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός επι­σκευ­ής ανέρ­χε­ται στις 350.000 ευρώ πε­ρί­που, καθώς είναι ένα με­γά­λο έργο. Βέ­βαια, στο κα­μπα­να­ριό έχουν γίνει κι άλλες ερ­γα­σί­ες στο εσω­τε­ρι­κό του –όσον αφορά στη στα­τι­κό­τη­τά του ενώ έχει αλ­λα­χτεί όλο το σύ­στη­μα που στε­ρε­ώ­νο­νται οι κα­μπά­νες. Να ση­μειώ­σου­με ότι οι κα­μπά­νες ζυ­γί­ζουν αρ­κε­τούς τό­νους από την εποχή που χτί­στη­κε ο ναός. Πρέ­πει να γίνει κα­θαί­ρε­ση, να φτια­χτεί ο εσω­τε­ρι­κός οπλι­σμός και μετά να το­πο­θε­τη­θούν ξανά οι πέ­τρες. Δεν είναι μια απλή δια­δι­κα­σία και δεν μπο­ρού­με να κά­νου­με απλές πα­ρεμ­βά­σεις. Πρό­κει­ται για μνη­μεία πολ­λών ετών τα οποία απαι­τούν με­λέ­τες, δια­δι­κα­σί­ες, άδειες κ.λπ. Συ­νε­πώς, αυτό που ανα­ζη­τού­με είναι η χρη­μα­το­δό­τη­ση».

Ο Σε­βα­σμιό­τα­τος Μη­τρο­πο­λί­της Ρόδου επε­σή­μα­νε πως η κα­τά­στα­ση του κα­μπα­να­ριού είναι κάτι που απα­σχο­λεί τη Μη­τρό­πο­λη και βε­βαί­ως έχει προ­κα­λέ­σει ανη­συ­χία, αλλά οι μη­χα­νι­κοί, τους οποί­ους κά­λε­σε να το εξε­τά­σουν, τον δια­βε­βαί­ω­σαν ότι δεν υπάρ­χει άμε­σος κίν­δυ­νος να επέλ­θει κα­τάρ­ρευ­ση.

«Πάρα ταύτα, ο ναός έχει απευ­θυν­θεί στις αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες για να απο­κλει­στεί ο χώρος με στόχο την απο­σό­βη­ση οποιου­δή­πο­τε κιν­δύ­νου», επε­σή­μα­νε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά απευ­θύ­νο­ντας έκ­κλη­ση για να υπάρ­ξει αντα­πό­κρι­ση και αρωγή εφό­σον υπάρ­χει έτοι­μος ο φά­κε­λος για το έργο.

Ιστο­ρι­κό του Ιερού Ναού Ευαγ­γε­λι­σμού της Θε­ο­τό­κου Πλα­τεία Ελευ­θε­ρί­ας, Μαν­δρά­κι, Ρόδος

Στη νε­ό­τε­ρη πόλη, στην πλα­τεία Ελευ­θε­ρί­ας, βρί­σκε­ται ο ναός του Ευαγ­γε­λι­σμού της Θε­ο­τό­κου. Οι­κο­δο­μή­θη­κε την πε­ρί­ο­δο 1924/1925-1929 κατά μί­μη­ση, και απο­τε­λώ­ντας μία σύγ­χρο­νη μορ­φο­λο­γι­κή από­δο­ση του κοι­νο­βια­κού ναού των Ιπ­πο­τών, που βρι­σκό­ταν στο δυ­τι­κό οχυ­ρω­μέ­νο τμήμα του Κολ­λά­κιου και κα­τα­στρά­φη­κε ολο­σχε­ρώς έπει­τα από έκρη­ξη πυ­ρί­τι­δας το 1856.

Ο νέος ναός, αφιε­ρω­μέ­νος επί­σης στον Άγιο Ιω­άν­νη, βα­σί­στη­κε στα σχέ­δια των Bernard Eugène Antoin Rottiers του 1828 και Eugène Flandin του 1853. Την επί­βλε­ψη της κα­τα­σκευ­ής ανέ­λα­βε ο Ιτα­λός αρ­χι­τέ­κτο­νας Florestano di Fausto. Οι­κο­δο­μή­θη­κε στον αρ­χι­τε­κτο­νι­κό τύπο της τρί­κλι­της ξυ­λό­στε­γης βα­σι­λι­κής με υπε­ρυ­ψω­μέ­νο το κε­ντρι­κό κλί­τος και τρι­με­ρές ιερό, με εντυ­πω­σια­κά ανοίγ­μα­τα στις όψεις που προ­σι­διά­ζουν με αντί­στοι­χα σε δυ­τι­κούς ναούς.

Το εξί­σου εντυ­πω­σια­κό πυρ­γοει­δές κω­δω­νο­στά­σιο στα ανα­το­λι­κά με τον εντοι­χι­σμέ­νο μαρ­μά­ρι­νο θυρεό με το λιο­ντά­ρι του Αγίου Μάρ­κου, ύψους 26μ., προ­στέ­θη­κε ένα χρόνο μετά την απο­πε­ρά­τω­ση του ναού. Λίγο αρ­γό­τε­ρα, δια­μορ­φώ­θη­κε το τρι­γω­νι­κό πε­ρί­κλει­στο με στοά αί­θριο, με πε­ρί­κε­ντρη στε­γα­σμέ­νη κα­τα­σκευή και φιάλη αγια­σμού στο μέσον.

Μετά την εν­σω­μά­τω­ση της Δω­δε­κα­νή­σου το 1947, ο κα­θο­λι­κός ναός του Αγίου Ιω­άν­νη με­τα­τρά­πη­κε σε ορ­θό­δο­ξο και αφιε­ρώ­θη­κε στον Ευαγ­γε­λι­σμό της Θε­ο­τό­κου. Εγκαι­νιά­στη­κε από τον Μη­τρο­πο­λί­τη Ρόδου Τι­μό­θεο.

Ο ναός πα­ρα­μέ­νει αναλ­λοί­ω­τος εξω­τε­ρι­κά, ενώ το εσω­τε­ρι­κό προ­σαρ­μό­στη­κε ώστε να αντα­πο­κρί­νε­ται στις ανά­γκες της ορ­θό­δο­ξης λα­τρεί­ας στην οποία και απο­δό­θη­κε. Οι ση­μα­ντι­κό­τε­ρες από τις αλ­λα­γές αφο­ρούν στην αντι­κα­τά­στα­ση του τέ­μπλου, των οξυ­κό­ρυ­φων αψί­δων που διαι­ρούν το εγκάρ­σιο κλί­τος, του πλίν­θι­νου δα­πέ­δου, των αλα­βά­στρι­νων πα­ρα­θύ­ρων και του δια­κό­σμου των τοί­χων.

Το τέ­μπλο, σύμ­φω­να με επι­γρα­φή σε θω­ρά­κιο, είναι έργο των αδελ­φών Σκαρή από τον Πει­ραιά, ενώ η τοι­χο­γρά­φη­ση πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε με­τα­ξύ 1951 και 1961 από τον Φώτη Κό­ντο­γλου, τον μα­θη­τή του Ιω­άν­νη Τερζή και τον μα­θη­τευό­με­νο Πα­ντε­λή Οδα­μπά­ση. Στους ίδιους ζω­γρά­φους απο­δί­δο­νται και οι τέσ­σε­ρις κύ­ριες δε­σπο­τι­κές ει­κό­νες. Πε­ρισ­σό­τε­ρα στοι­χεία για την ταυ­τό­τη­τα του ναού πα­ρέ­χει η μαρ­μά­ρι­νη ανα­θη­μα­τι­κή επι­γρα­φή στον δυ­τι­κό τοίχο εσω­τε­ρι­κά, όπου ανα­γρά­φο­νται οι χο­ρη­γοί του δια­κό­σμου, τα έτη τοι­χο­γρά­φη­σης και το όνομα του τότε Μη­τρο­πο­λί­τη Ρόδου Σπυ­ρί­δω­νος.

Η ολο­κλή­ρω­ση των τρο­πο­ποι­ή­σε­ων και της αγιο­γρά­φη­σης του εσω­τε­ρι­κού της εκ­κλη­σί­ας του Ευαγ­γε­λι­σμού της Θε­ο­τό­κου συ­νέ­πε­σε με την πρω­το­βου­λία του Οι­κου­με­νι­κού Πα­τριαρ­χεί­ου για Πα­νορ­θό­δο­ξη Σύ­νο­δο, η οποία πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε εντός του ναού στις 24 Σε­πτεμ­βρί­ου-1 Οκτω­βρί­ου 1961. Σε θύ­μη­ση αυτής της διά­σκε­ψης τους κί­ο­νες του ναού κο­σμούν τα λά­βα­ρα των ορ­θό­δο­ξων Πα­τριαρ­χεί­ων που πα­ρευ­ρέ­θη­καν.