Ενυδρείο Ρόδου: Γεμίζει τα κρατικά ταμεία, αλλά καταρρέει από διάβρωση

• Καμία ου­σια­στι­κή πα­ρέμ­βα­ση δεν έχει πραγ­μα­το­ποι­θεί, ενώ από το 2010 υπάρ­χει με­λέ­τη ανα­βάθ­μι­σης που έμει­νε στα «συρ­τά­ρια». Η θά­λασ­σα συ­νε­χί­ζει να «ρο­κα­νί­ζει» το ιστο­ρι­κό κτή­ριο…

Το Ενυ­δρείο της Ρόδου, ένα από τα πιο εμ­βλη­μα­τι­κά κτή­ρια και το­πό­ση­μα του νη­σιού, εξα­κο­λου­θεί να πα­ρα­μέ­νει εγκλω­βι­σμέ­νο σε υπο­σχέ­σεις και ανεκ­πλή­ρω­τα σχέ­δια.

Από το 2010 υπάρ­χει ολο­κλη­ρω­μέ­νη με­λέ­τη για την ανά­πλα­ση και επέ­κτα­σή του, η οποία θα ανα­βάθ­μι­ζε ρι­ζι­κά τους χώ­ρους, θα πρό­σφε­ρε νέες υπο­δο­μές, με­γά­λες δε­ξα­με­νές, πω­λη­τή­ριο, χώ­ρους υγιει­νής και κε­ντρι­κή δε­ξα­με­νή χον­δροϊ­χθύ­ων, κα­θι­στώ­ντας το Ενυ­δρείο αντά­ξιο της ιστο­ρί­ας και της του­ρι­στι­κής ση­μα­σί­ας του. Η εξέ­δρα μπρο­στά από το Ενυ­δρείο έχει ήδη σχε­δόν κα­ταρ­ρεύ­σει, ενώ είναι ορα­τός ο κίν­δυ­νος να επη­ρε­α­στεί και το ίδιο το μνη­μεια­κό κτή­ριο ενώ σύμ­φω­να με τα στοι­χεία πε­ρί­που 90χιλ είναι τον χρόνο οι επι­σκέ­πτες του ενυ­δρεί­ου.

«Μεί­νε­τε ήσυ­χοι, άμεσα θα το εντά­ξου­με» ακού­στη­κε επα­νει­λημ­μέ­νως από χείλη υπουρ­γών, ως υπό­σχε­ση στις αγω­νιώ­δεις προ­σπά­θειες του εκά­στο­τε Διευ­θυ­ντή και των αν­θρώ­πων του Υδρο­βιο­λο­γι­κού Σταθ­μού, για την επέ­κτα­ση του Ενυ­δρεί­ου και του πε­ρι­βάλ­λο­ντος χώρου του Φάρου, σε κά­ποιο χρη­μα­το­δο­τι­κό πρό­γραμ­μα. Οι άν­θρω­ποι του ΥΣΡ, βλέ­πουν υπουρ­γούς και κυ­βερ­νή­σεις να περ­νούν, ενώ οι υπο­σχέ­σεις πα­ρα­μέ­νουν ανεκ­πλή­ρω­τες. Ωστό­σο, παρά τις επα­νει­λημ­μέ­νες δια­βε­βαιώ­σεις υπουρ­γών ότι «άμεσα θα εντα­χθεί» σε χρη­μα­το­δο­τι­κά προ­γράμ­μα­τα, η με­λέ­τη έμει­νε στα συρ­τά­ρια και οι υπο­σχέ­σεις δεν υλο­ποι­ή­θη­καν ποτέ.

Ο χώρος, που κα­θη­με­ρι­νά συ­γκε­ντρώ­νει εκα­το­ντά­δες του­ρί­στες, πα­ρα­μέ­νει εκτε­θει­μέ­νος χωρίς καμία ου­σια­στι­κή πα­ρέμ­βα­ση, παρά τις συ­νε­χείς επι­ση­μάν­σεις για την ανα­γκαιό­τη­τα άμε­σων έργων απο­κα­τά­στα­σης και θω­ρά­κι­σης. Κι όμως, το Ενυ­δρείο απο­τε­λεί έναν από τους βα­σι­κούς πό­λους έλξης του­ρι­στών στη Ρόδο, με πε­ρί­που 90χιλ. επι­σκέ­πτες κάθε χρόνο. Τα έσοδα από αυτή την κί­νη­ση γε­μί­ζουν τα τα­μεία του κρά­τους μέσω του υπουρ­γεί­ου Ανά­πτυ­ξης, στο οποίο υπά­γε­ται το Ελ­λη­νι­κό Κέ­ντρο Θα­λασ­σί­ων Ερευ­νών, ενώ ο πε­ρι­βάλ­λων χώρος ανή­κει στο υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών.

Έμει­ναν σε σχέ­δια και υπο­σχέ­σεις

Παρά την οι­κο­νο­μι­κή αυτή συμ­βο­λή στον κρα­τι­κό κορ­βα­νά, δεν έχει υπάρ­ξει καμία ου­σια­στι­κή προ­σπά­θεια έντα­ξης του Ενυ­δρεί­ου σε ένα συ­νο­λι­κό σχέ­διο ανα­βάθ­μι­σης και προ­στα­σί­ας, ενώ προ ημε­ρών ο βου­λευ­τής Μάνος Κόν­σο­λας με σχε­τι­κή ερώ­τη­ση ζητά απα­ντή­σεις από τους συ­ναρ­μό­διους υπουρ­γούς. Σή­με­ρα, η αδρά­νεια αυτή έχει σο­βα­ρές συ­νέ­πειες. Το κτή­ριο, βρί­σκε­ται στην πα­ρα­λία της Ρόδου, μια πε­ριο­χή που πλήτ­τε­ται έντο­να από τη διά­βρω­ση των ακτών. Δε­κα­πέ­ντε χρό­νια μετά, η με­λέ­τη ανα­βάθ­μι­σης πα­ρα­μέ­νει στα συρ­τά­ρια, το Ενυ­δρείο συ­νε­χί­ζει να γε­μί­ζει τα κρα­τι­κά τα­μεία, αλλά η ει­κό­να του χει­ρο­τε­ρεύ­ει μέρα με τη μέρα. Ένα εμ­βλη­μα­τι­κό το­πό­ση­μο της Ρόδου, αντί να εξε­λίσ­σε­ται σε σύγ­χρο­νο μου­σείο-ενυ­δρείο αντά­ξιο των διε­θνών προ­τύ­πων, εγκα­τα­λεί­πε­ται στη φθορά του χρό­νου και της θά­λασ­σας.

Η επέ­κτα­ση προ­έ­βλε­πε την ανα­βάθ­μι­ση των υπο­δο­μών και των πα­ρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών προς Βορρά του υφι­στα­μέ­νου Μου­σεί­ου ΥΣΡ, που θα κά­λυ­πτε τον χώρο της ανοι­κτής δε­ξα­με­νής φώ­κιας, καθώς και όλο το υπε­ρυ­ψω­μέ­νο και οριο­θε­τη­μέ­νο, με κο­λω­νά­κια και κι­γκλί­δω­μα, παλιό ιτα­λι­κό κτί­σμα σε σχήμα τρι­φυλ­λιού, που απο­τε­λού­σε τη βο­ρειό­τε­ρη άκρη του πα­ρά­κτιου πε­ρι­πά­του της πόλης και όπου εδρα­ζό­ταν (πριν υπο­χω­ρή­σει και με­τα­φερ­θεί) ο πα­λιός φάρος.

Μια επέ­κτα­ση προ­κει­μέ­νου να με­γα­λώ­σει ο χώρος του Μου­σεί­ου, να στε­γά­σει και άλλες δρα­στη­ριό­τη­τες, εκτός από τον κυ­ρί­ως εκ­θε­σια­κό χώρο, όπως νέες με­γά­λες δε­ξα­με­νές ιχθύ­ων, πω­λη­τή­ριο, χώ­ρους υγιει­νής και δε­ξα­με­νή ασφα­λεί­ας, για την προ­σω­ρι­νή πα­ρα­μο­νή ψα­ριών. Το ση­μείο εν­δια­φέ­ρο­ντος απο­τε­λού­σε η νέα με­γά­λη δε­ξα­με­νή Χον­δροι­χθύ­ων.

Το ιστο­ρι­κό του Ενυ­δρεί­ου

Το κυ­ρί­ως κτή­ριο του ση­με­ρι­νού Υδρο­βιο­λο­γι­κού Σταθ­μού Ρόδου κα­τα­σκευά­στη­κε στο βο­ρειό­τε­ρο άκρο του νη­σιού, κατά τη χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο 1934 – 1936 ενόσω η Δω­δε­κά­νη­σος βρι­σκό­ταν υπό Ιτα­λι­κή κα­το­χή και λει­τούρ­γη­σε το 1937 ως “Reale Istituto di Ricerche Biologiche di Rodi”. Από την εν­σω­μά­τω­ση των Δω­δε­κα­νή­σων το 1945 και έως το 1963, το Ιν­στι­τού­το λει­τούρ­γη­σε ως Πε­ρι­φε­ρεια­κός Σταθ­μός του Ελ­λη­νι­κού Υδρο­βιο­λο­γι­κού Ιν­στι­τού­του, υπό την επο­πτεία της Ακα­δη­μί­ας Αθη­νών. Το 1963, ως ερευ­νη­τι­κή μο­νά­δα και Ενυ­δρείο–Μου­σείο με την ονο­μα­σία «Υδρο­βιο­λο­γι­κός Σταθ­μός Ρόδου», πέ­ρα­σε στη δι­καιο­δο­σία του Ιν­στι­τού­του Ωκε­α­νο­γρα­φι­κών και Αλιευ­τι­κών Ερευ­νών (Ι.ΩΚ.Α.Ε.). Το τε­λευ­ταίο με­το­νο­μά­στη­κε το 1985 σε Εθνι­κό Κέ­ντρο Θα­λάσ­σιων Ερευ­νών και το 2004, μετά την ενο­ποί­η­ση του με το Ιν­στι­τού­το Θα­λάσ­σιας Βιο­λο­γί­ας Κρή­της, σε Ελ­λη­νι­κό Κέ­ντρο Θα­λασ­σί­ων Ερευ­νών (ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε.).

Φω­το­γρα­φί­ες:

Β. Καυ­με­νά­κης