Παραπέμπονται σε δίκη τρεις Ροδίτες για γενετήσιες πράξεις με ανήλικη και πορνογραφία ανηλίκων

• Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου έκρινε επαρ­κείς τις ενδεί­ξεις για τον βασικό κατη­γο­ρού­μενο και δια­τη­ρεί τους περιο­ρι­στι­κούς όρους, ενώ για συγκα­τη­γο­ρού­μενο κηρύσ­σε­ται απα­ρά­δε­κτη η δίωξη λόγω στρα­τιω­τι­κής δικαιο­δο­σίας και παρα­πέ­μπε­ται ο φάκελος στο Στρα­το­δι­κείο

Μία υπόθεση που προ­κά­λεσε θόρυβο στην κοι­νω­νία της Ρόδου περνά πλέον το κατώφλι της ακρο­α­μα­τι­κής δια­δι­κα­σίας. Με βού­λευμά του, το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου παρα­πέ­μπει βασικό κατη­γο­ρού­μενο να δικα­στεί από το Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο της περι­φέ­ρειας του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου για δύο κακουρ­γη­μα­τι­κές πράξεις: γενε­τή­σιες πράξεις με ανήλικη κατά συρροή και πορ­νο­γρα­φία ανη­λί­κων κατ’ εξα­κο­λού­θηση, ενώ για έτερο κατη­γο­ρού­μενο κηρύσ­σει απα­ρά­δε­κτη τη δίωξη λόγω αναρ­μο­διό­τη­τας της πολι­τι­κής δικαιο­σύ­νης και δια­τάσ­σει την απο­στολή της υπό­θε­σης στον αρμόδιο στρα­τιω­τικό Εισαγ­γε­λέα.

Η υπόθεση, που ξεκί­νησε από καταγ­γε­λία μητέρας τον Οκτώ­βριο του 2021 και «φού­ντωσε» μέσα από τη χρήση εφαρ­μο­γών όπως το Instagram και το Snapchat, ανα­δει­κνύει με οξύ τρόπο τους κιν­δύ­νους που καρα­δο­κούν στην ψηφιακή καθη­με­ρι­νό­τητα των εφήβων.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης όπως προ­κύ­πτει από τη δικο­γρα­φία

Η υπόθεση ξεκί­νησε με καταγ­γε­λία της μητέρας της ανή­λι­κης τον Οκτώ­βριο του 2021, όταν κυκλο­φό­ρη­σαν γυμνές φωτο­γρα­φίες της μαθή­τριας σε κύκλους συνο­μη­λί­κων. Η ανήλικη κατέ­θεσε ότι είχε επι­κοι­νω­νία με νεαρούς μέσω Instagram και Snapchat, ότι απέ­στειλε οικειο­θε­λώς φωτο­γρα­φίες και ότι συνα­ντή­θηκε δύο φορές με τον ενήλικο, με τον οποίο όπως περι­γρά­φε­ται έλαβαν χώρα γενε­τή­σιες πράξεις στο εσω­τε­ρικό οχή­μα­τος, στις περιο­χές «Κάραβος» και «Αίθωνας» στον Αρχάγ­γελο.

Παρά το γεγονός ότι η ίδια ισχυ­ρί­στηκε πως αρχικά δήλωσε ότι είναι μεγα­λύ­τερη, η ηλικία της (κάτω των 15) είναι για τη Δικαιο­σύνη καθο­ρι­στική, καθώς ο νόμος προ­στα­τεύει απο­λύ­τως τους ανη­λί­κους αυτού του ηλι­κια­κού φάσμα­τος.

Η δικο­γρα­φία απο­τυ­πώ­νει επίσης το ψηφιακό απο­τύ­πωμα της υπό­θε­σης: μηνύ­ματα σε πλατ­φόρ­μες κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, απο­στολή οπτικού υλικού και ισχυ­ρι­σμούς για αυτό­ματη δια­γραφή περιε­χο­μέ­νου στη λει­τουρ­γία του Snapchat. Ωστόσο, κατά την ανα­κρι­τική και δικα­στική επε­ξερ­γα­σία, προ­έ­κυψε ύπαρξη απο­θη­κευ­μέ­νων αρχείων στο κινητό του βασικού κατη­γο­ρού­με­νου, γεγονός που, κατά την κρίση του Συμ­βου­λίου, προ­σκρούει στους αρχι­κούς ισχυ­ρι­σμούς ότι δεν δια­τη­ρούσε υλικό.

Κεντρι­κός ισχυ­ρι­σμός της υπε­ρά­σπι­σης ήταν η «πραγ­μα­τική πλάνη» ως προς την ηλικία της ανή­λι­κης, με τον κατη­γο­ρού­μενο να υπο­στη­ρί­ζει ότι πίστευε πως ήταν μεγα­λύ­τερη. Το Συμ­βού­λιο όμως επι­ση­μαί­νει ότι ακόμη και το ενδε­χό­μενο γνώσης πως το πρόσωπο μπορεί να είναι νεότερο των 15 ετών αρκεί για τη θεμε­λί­ωση ενδε­χό­με­νου δόλου. Επι­πλέον, αξιο­λο­γεί ως μη πει­στική τη μετα­γε­νέ­στερη παρα­δοχή περί ύπαρξης βίντεο και «φωτο-βίντεο» στο κινητό, σε αντί­θεση με τις αρχικές εξη­γή­σεις περί μη απο­θή­κευ­σης «φωτο­γρα­φιών», κρί­νο­ντας ότι η ουσία δεν αλλάζει από την τεχνική μορφή του αρχείου.

Η γραμμή άμυνας συγκα­τη­γο­ρου­μέ­νων για μη διανομή υλικού και πρό­σκαιρη κατοχή, όπως απο­τυ­πώ­θηκε στις απο­λο­γίες τους και σε σχετικό ρεπορ­τάζ της τοπικής εφη­με­ρί­δας, παρα­μέ­νει αντι­κεί­μενο δικα­στι­κής διε­ρεύ­νη­σης. Το βού­λευμα δια­χω­ρί­ζει ρόλους και αρμο­διό­τη­τες, παρα­πέ­μπο­ντας τον βασικό κατη­γο­ρού­μενο στο Μικτό Ορκωτό, ενώ για τον άλλο απο­φα­σί­ζει την απο­στολή στον στρα­τιω­τικό Εισαγ­γε­λέα, λόγω της ιδιό­τη­τάς του κατά τον κρίσιμο χρόνο.

Σύμφωνα με τα δια­λαμ­βα­νό­μενα, οι δύο συνα­ντή­σεις τοπο­θε­τού­νται στις 18 Ιουλίου 2021 (περί ώρα 20:00) και περί τις 30 Ιουλίου 2021, με κοινό στοι­χείο τον χώρο του οχή­μα­τος και τις επί­μα­χες γενε­τή­σιες πράξεις. Το υλικό φωτο­γρα­φίες και βίντεο φέρεται να δια­κι­νή­θηκε αργό­τερα μέσω εφαρ­μο­γών, ενώ η «ανά­φλεξη» της δημό­σιας συζή­τη­σης στην κοι­νό­τητα ήρθε όταν συμ­μα­θη­τές και νεαροί δήλωσαν ότι έλαβαν ή είδαν το περιε­χό­μενο.

Πέρα από τον σκληρό πυρήνα των ποι­νι­κών αξιο­λο­γή­σεων, η υπόθεση ανοίγει ένα ευρύ­τερο παρά­θυρο σε μια ανη­συ­χη­τική πραγ­μα­τι­κό­τητα: την εξοι­κεί­ωση των εφήβων με την απο­στολή προ­σω­πι­κού, άκρως ευαί­σθη­του υλικού, μέσα σε συν­θή­κες επί­πλα­στης ιδιω­τι­κό­τη­τας. Η ευκολία ανταλ­λα­γής εικόνων και βίντεο, η αίσθηση «αυτο­κα­τα­στρο­φής» μηνυ­μά­των και η πίστη ότι το περιε­χό­μενο δεν αφήνει ίχνη συγκρού­ο­νται με τη δια­πι­στω­μένη και εδώ δυνα­τό­τητα απο­θή­κευ­σης και ανα­πα­ρα­γω­γής. Η τραυ­μα­τική εμπει­ρία που βίωσε η ανήλικη δεν είναι μεμο­νω­μένο περι­στα­τικό. Είναι μάθημα για σχολεία, γονείς και φορείς να επεν­δύ­σουν στην ψηφιακή αγωγή, στην οποία η συναί­νεση δεν αναιρεί την ανάγκη προ­στα­σίας των ανη­λί­κων και ο «πει­ρα­μα­τι­σμός» δεν επι­τρέ­πε­ται να γίνει εργα­λείο εκβια­σμού ή δια­πό­μπευ­σης.

Το βού­λευμα ανα­φέ­ρε­ται ρητά στη διά­κριση ανάμεσα στην απλή πρό­σβαση σε πορ­νο­γρα­φικό περιε­χό­μενο και στη βαριά ποινική αξιο­λό­γηση της κατοχής/δια­κί­νη­σης υλικού παι­δι­κής πορ­νο­γρα­φίας, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι ο νομο­θέ­της δεν απο­σκο­πεί στην «ποι­νι­κο­ποί­ηση της περιέρ­γειας», αλλά τιμωρεί με αυστη­ρό­τητα την παρα­γωγή, κατοχή και κυρίως τη διανομή υλικού με ανή­λι­κους. Η κρι­σι­μό­τητα της ηλικίας κάτω των 15 ετών, η προ­σβολή της γενε­τή­σιας ελευ­θε­ρίας και η ανάγκη απο­τρο­πής κάθε μορφής «εμπο­ρευ­μα­το­ποί­η­σης» ανή­λι­κου σώματος δια­πνέ­ουν το σκε­πτικό.

Μετά την παρα­πο­μπή, τον λόγο έχει το Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο, όπου θα κριθεί εάν οι ενδεί­ξεις που αξιο­λό­γησε το Συμ­βού­λιο μετα­τρέ­πο­νται σε απο­δεί­ξεις ενοχής πέραν πάσης λογικής αμφι­βο­λίας. Οι περιο­ρι­στι­κοί όροι παρα­μέ­νουν σε ισχύ μέχρι την ορι­στική εκδί­καση, ενώ ο φάκελος του συγκα­τη­γο­ρού­με­νου, για τον οποίο κρίθηκε το απα­ρά­δε­κτο της δίωξης, θα εξε­τα­στεί υπό το πρίσμα της στρα­τιω­τι­κής δικαιο­δο­σίας.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται η δικη­γό­ρος κ. Μύριαμ Τομαρά.