Το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου απέρριψε αίτηση πτώχευσης επαγγελματία με οφειλές άνω των 270.000 ευρώ

Με την υπ’ αριθμ. Ε53/2025 απόφαση, το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, δικά­ζο­ντας υπό τη δια­δι­κα­σία της εκού­σιας δικαιο­δο­σίας (άρθρα 173 επ. του Ν. 4738/2020), απέρ­ριψε αίτηση πτώ­χευ­σης φυσικού προ­σώ­που επαγ­γελ­μα­τία, με συνο­λι­κές ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές άνω των 270.000 ευρώ, λόγω ανε­πάρ­κειας περιου­σια­κών στοι­χείων για την κάλυψη των εξόδων της δια­δι­κα­σίας.

Η υπόθεση παρου­σιά­ζει ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον, καθώς ενερ­γο­ποιεί το πλαίσιο του άρθρου 178 Ν. 4738/2020, που επι­τρέ­πει, αντί της πτώ­χευ­σης, την κατα­χώ­ρηση στο Ηλε­κτρο­νικό Μητρώο Φερεγ­γυό­τη­τας (Η.Μ.Φ.) – πράξη που, αν και δεν ισο­δυ­να­μεί με πτώ­χευση, οδηγεί σε απαλ­λαγή από τα χρέη, μετά την πάροδο 36 μηνών.

Ο αιτών, πρώην επι­χει­ρη­μα­τίας που δια­τη­ρούσε καφε­τέ­ρια στην Ιαλυσό Ρόδου από το 2015, υπέβαλε ηλε­κτρο­νικά την αίτησή του για κήρυξη πτώ­χευ­σης στις 7 Οκτω­βρίου 2024, μέσω του Η.Μ.Φ., συνο­δευό­μενη από όλα τα προ­βλε­πό­μενα δικαιο­λο­γη­τικά, όπως προ­βλέ­πει το άρθρο 174 του Ν. 4738/2020.

Η επι­χεί­ρηση διέκοψε τη λει­τουρ­γία της την 29η.2.2024, και ο αιτών βρέθηκε άνεργος, χωρίς άλλα εισο­δή­ματα, με μονα­δική κινητή περιου­σία δύο αυτο­κί­νητα μικρής αξίας.

Οι συνο­λι­κές οφειλές του, σύμφωνα με τα έγγραφα της υπό­θε­σης, ανέρ­χο­νται σε:

• 177.374,58 ευρώ προς ασφα­λι­στικά ταμεία (ΙΚΑ, ΟΑΕΕ, ΕΦΚΑ),

• 86.517,19 ευρώ προς τη ΔΟΥ,

• 8.380,92 ευρώ προς τον Δήμο Ρόδου και

• αρκετές οφειλές σε ιδιώτες – προ­μη­θευ­τές.

Η απόφαση στη­ρί­χθηκε στη ρητή απαί­τηση του Ν. 4738/2020 για πιθα­νο­λό­γηση της επάρ­κειας της περιου­σίας του αιτού­ντος για να καλυ­φθούν τα έξοδα της πτω­χευ­τι­κής δια­δι­κα­σίας (άρθρα 173 και 178). Από τα στοι­χεία που προ­σκο­μί­στη­καν απο­δεί­χθηκε:

• Έλλειψη ακί­νη­της περιου­σίας.

• Κινητή περιου­σία χαμηλής αντι­κει­με­νι­κής αξίας (συνο­λικά 2.200 ευρώ).

• Αδυ­να­μία ρευ­στο­ποί­η­σης περιου­σια­κών στοι­χείων σε χρόνο κατάλ­ληλο για κάλυψη των δια­δι­κα­στι­κών εξόδων.

• Μη επάρ­κεια εισο­δη­μά­των.

Το Δικα­στή­ριο δια­πί­στωσε ότι δεν συντρέ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για πλήρη πτώ­χευση, καθώς δεν υφί­στα­ται ούτε στοι­χειώ­δης ρευ­στο­ποι­ή­σιμη περιου­σία, ούτε ελπίδα κάλυψης των εξόδων (π.χ. για αμοιβή συν­δί­κου).

Ο αιτών εκπρο­σω­πή­θηκε στη δια­δι­κα­σία από τον δικη­γόρο κ. Ανα­στά­σιο Μπα­κα­λούμα.

Αξιο­ση­μεί­ωτο είναι ότι καμία παρέμ­βαση δεν ασκή­θηκε από πιστω­τές εντός των 30 ημερών από τη δημο­σί­ευση της αίτησης, γεγονός που επέ­τρεψε την πρόοδο της δια­δι­κα­σίας σύμφωνα με τη δια­δι­κα­σία “πτώ­χευ­σης μικρού αντι­κει­μέ­νου”.

Το Δικα­στή­ριο απορ­ρί­πτει την αίτηση κήρυξης πτώ­χευ­σης και δια­τάσ­σει:

• Την κατα­χώ­ρηση του αιτού­ντος στο Η.Μ.Φ., σύμφωνα με το άρθρο 178 Ν. 4738/2020.

• Ορίζει ως ημε­ρο­μη­νία παύσης πλη­ρω­μών την 1η.6.2023, εντός του επι­τρε­πτού χρο­νι­κού ορίου των δύο ετών.

• Δια­τάσ­σει την επι­στροφή του παρα­βό­λου 250 ευρώ στον αιτού­ντα.

Η απόρ­ριψη της αίτησης δεν οδηγεί σε απώλεια των οφελών του πτω­χευ­τι­κού δικαίου, καθώς η κατα­χώ­ρηση στο Η.Μ.Φ. συνε­πά­γε­ται, με την παρέ­λευση 36 μηνών, την αυτό­ματη απαλ­λαγή από όλα τα χρέη σύμφωνα με το άρθρο 192 Ν. 4738/2020, χωρίς ανάγκη δεύ­τε­ρης δίκης ή από­φα­σης.