Απορρίφθηκε προσφυγή για τον ορισμό αναπληρωτή προϊσταμένου στον Δήμο Ρόδου

• Η Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Αι­γαί­ου έκρι­νε νόμω αβά­σι­μη την έν­στα­ση μό­νι­μου υπαλ­λή­λου • Στο επί­κε­ντρο η βαθ­μο­λο­γι­κή κα­τά­τα­ξη και η μη προ­σκό­μι­ση κρί­σι­μων εγ­γρά­φων

Μία τυ­πι­κή, φαι­νο­με­νι­κά διοι­κη­τι­κή από­φα­ση στον Δήμο Ρόδου, εξε­λί­χθη­κε σε δια­μά­χη με έντο­νη γρα­φειο­κρα­τι­κή και νο­μι­κή διά­στα­ση. Μό­νι­μος υπάλ­λη­λος του Δήμου προ­σέ­φυ­γε κατά της από­φα­σης με την οποία ορί­στη­κε ανα­πλη­ρω­τής προϊ­στά­με­νος σε τε­χνι­κή υπη­ρε­σία, επι­κα­λού­με­νος προ­τε­ραιό­τη­τα βάσει προ­σό­ντων και βαθ­μο­λο­γι­κής κα­τά­τα­ξης.

Η Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Αι­γαί­ου, εξε­τά­ζο­ντας τους ισχυ­ρι­σμούς και τα σχε­τι­κά έγ­γρα­φα, έκρι­νε την προ­σφυ­γή νόμω αβά­σι­μη, απορ­ρί­πτο­ντάς την.

Το υπό­βα­θρο της από­φα­σης

Η θέση του ανα­πλη­ρω­τή προϊ­στα­μέ­νου προ­έ­κυ­ψε λόγω κενού που δη­μιουρ­γή­θη­κε το 2024. Οι δύο αρ­χαιό­τε­ροι υπάλ­λη­λοι της ορ­γα­νι­κής μο­νά­δας δή­λω­σαν ότι δεν επι­θυ­μούν να ανα­λά­βουν τη θέση. Το βάρος της επι­λο­γής με­τα­φέρ­θη­κε στους επό­με­νους κατά σειρά αρ­χαιό­τη­τας, με βάση τον πλε­ο­νά­ζο­ντα χρόνο στον βαθμό Α’.

Ο υπάλ­λη­λος που κα­τέ­θε­σε την προ­σφυ­γή υπο­στή­ρι­ξε ότι υπε­ρεί­χε σε βαθ­μο­λο­γι­κή κα­τά­τα­ξη και προ­ϋ­πη­ρε­σία, βα­σί­ζο­ντας το αί­τη­μά του σε:

• Την ανα­γνώ­ρι­ση προ­ϋ­πη­ρε­σί­ας στον ιδιω­τι­κό τομέα

• Την κα­το­χή ενιαί­ου και αδιά­σπα­στου τί­τλου σπου­δών με­τα­πτυ­χια­κού επι­πέ­δου (integrated master)

• Το γε­γο­νός ότι πλη­ρού­σε τις ορ­γα­νι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την κα­τά­λη­ψη της θέσης

Ωστό­σο, σύμ­φω­να με τα επί­ση­μα δε­δο­μέ­να που έλαβε υπόψη η Διοί­κη­ση, κατά την ημε­ρο­μη­νία έκ­δο­σης της προ­σβαλ­λό­με­νης από­φα­σης (05.02.2025), ο εν λόγω υπάλ­λη­λος δεν είχε προ­σκο­μί­σει το σχε­τι­κό έγ­γρα­φο για την ανα­γνώ­ρι­ση του με­τα­πτυ­χια­κού τί­τλου στο μη­τρώο του, όπως προ­βλέ­πει η σχε­τι­κή εγκύ­κλιος.

Το κρί­σι­μο ζή­τη­μα: πότε κα­τα­με­τρά­ται ο χρό­νος;

Η υπό­θε­ση δεν κρί­θη­κε βάσει γε­νι­κών προ­σό­ντων αλλά με γνώ­μο­να την υπη­ρε­σια­κή κα­τα­γρα­φή. Ο υπάλ­λη­λος που τε­λι­κά επε­λέ­γη ως ανα­πλη­ρω­τής προϊ­στά­με­νος είχε, απο­δε­δειγ­μέ­να και εγ­γε­γραμ­μέ­να στον υπη­ρε­σια­κό του φά­κε­λο, πε­ρισ­σό­τε­ρο πλε­ο­νά­ζο­ντα χρόνο στον Α’ βαθμό.

Η Διοί­κη­ση υπο­γράμ­μι­σε ότι η μη έγκαι­ρη υπο­βο­λή δια­πι­στω­τι­κής πρά­ξης για το integrated master εμπό­δι­σε τη μο­ριο­δό­τη­ση του υπαλ­λή­λου που προ­σέ­φυ­γε. Οι αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες δεν μπο­ρού­σαν να συ­νε­κτι­μή­σουν μη εγ­γε­γραμ­μέ­να προ­σό­ντα — ανε­ξαρ­τή­τως αν αυτά υπήρ­χαν στην πράξη.

Νο­μι­κή βάση  της από­φα­σης

Με βάση τις δια­τά­ξεις των άρ­θρων 85, 87, 89 και 100 του ν. 3584/2007, η ανα­πλή­ρω­ση προϊ­στα­μέ­νου στη­ρί­ζε­ται στην ιε­ραρ­χία βαθ­μού και πλε­ο­νά­ζο­ντος χρό­νου. Το κρά­τος δεν εξε­τά­ζει τη σκο­πι­μό­τη­τα των απο­φά­σε­ων των ΟΤΑ, αλλά απο­κλει­στι­κά τη νο­μι­μό­τη­τά τους.

Η προ­σφυ­γή, αν και πα­ρα­δε­κτή, δεν πα­ρου­σί­α­ζε νο­μι­κή βάση ικανή να ανα­τρέ­ψει την από­φα­ση, αφού ο υπάλ­λη­λος που επι­λέ­χθη­κε πλη­ρού­σε αντι­κει­με­νι­κά τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις με βάση τα κα­τα­χω­ρη­μέ­να στοι­χεία.

Το ευ­ρύ­τε­ρο συ­μπέ­ρα­σμα

Η υπό­θε­ση δεί­χνει πώς ένα διοι­κη­τι­κό κενό μπο­ρεί να οδη­γή­σει σε αντι­πα­ρα­θέ­σεις, αλλά κυ­ρί­ως πόσο κρί­σι­μο είναι για τους υπαλ­λή­λους να δια­τη­ρούν επι­και­ρο­ποι­η­μέ­νο και πλή­ρες μη­τρώο προ­σω­πι­κού. Η ουσία του δι­καί­ου, όσο εύ­λο­γη κι αν είναι, δεν αρκεί χωρίς την τυ­πι­κή τεκ­μη­ρί­ω­ση.

Πρό­κει­ται για μία πε­ρί­πτω­ση που φω­τί­ζει το χάσμα με­τα­ξύ ου­σια­στι­κών προ­σό­ντων και γρα­φειο­κρα­τι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας — και επι­βε­βαιώ­νει ότι, στο δη­μό­σιο, ο χρό­νος και η τεκ­μη­ρί­ω­ση είναι τα πάντα.