Συζητήθηκε μια ακόμα αίτηση της «Καζίνο Ρόδου Α.Ε.» για τον ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ.

Για την 9η Μαρ­τί­ου 2015 ανε­βλή­θη η προ­σφυ­γή του δι­κη­γό­ρου κ. Μ. Κου­τσού­κου

Ακόμη μια αί­τη­ση για την ακύ­ρω­ση πρά­ξε­ων του Δήμου Ρόδου για την επι­βο­λή ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. και η επι­στρο­φή ως αχρε­ω­στή­τως κα­τα­βλη­θέ­ντων ποσών για τον ίδιο φόρο που υπέ­βα­λε η Κα­ζί­νο Ρόδου ΑΕ συ­ζη­τή­θη­κε χθες ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου.

Εκ­κρε­μεί η έκ­δο­ση από­φα­σης επί 8 ακόμη αι­τή­σε­ων της εται­ρεί­ας για την ακύ­ρω­ση ισά­ριθ­μων απο­φά­σε­ων επι­βο­λής ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ..

Η Κα­ζί­νο Ρόδου ΑΕ έχει κα­τα­θέ­σει ενώ­πιον του Τριµελούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου προ­σφυ­γές με τις οποί­ες ζητεί την ακύ­ρω­ση πρά­ξε­ων του Διευ­θυ­ντή Εσό­δων και Πε­ριου­σί­ας του Δήµου Ρόδου µε τις οποί­ες απερ­ρί­φθη­σαν τα αιτήµατά της µε τα οποία ζητεί την ανά­κλη­ση δη­λώ­σε­ων από­δο­σης και την επι­στρο­φή ως αχρε­ω­στή­τως κα­τα­βλη­θέ­ντος δηµοτι­κού φόρου που υπερ­βαί­νουν πλέον τα 2 εκατ. ευρώ.

H “Kαζίνο Pόδου AE” µε τις προ­σφυ­γές της υπο­στη­ρί­ζει ότι κακώς της επι­βλή­θη­κε και κακώς απο­δέ­χτη­κε να κα­τα­βά­λει από το έτος 2003 δηµοτικό φόρο και διεκ­δι­κεί να της επι­στρα­φεί.

Υπο­στη­ρί­ζει στο Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο ότι η λει­τουρ­γία της επι­χεί­ρη­σης γί­νε­ται µε ει­δι­κό νόµο, που προ­βλέ­πει την κα­τα­βο­λή ει­δι­κών φόρων στο ελ­λη­νι­κό δηµόσιο και ότι δεν δι­καιο­λο­γεί­ται η κα­τα­βο­λή ΔΗ­ΦΟ­ΔΩ από µέρους της.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόµη ότι η διά­τα­ξη του άρ­θρου 60 του Ν. 2214/1994, βάσει της οποί­ας επι­βάλ­λε­ται ο ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ., είναι αντί­θε­τη προς το Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­τι­κό Δί­καιο και το Ελ­λη­νι­κό Σύ­νταγµα.

Η διά­τα­ξη αυτή σύµφωνα µε τους ισχυ­ρισµούς του Kαζίνο αντι­βαί­νει µεταξύ άλλων στα άρθρα 43, 56 και 49 της Συν­θή­κης της Ευ­ρω­παϊ­κής Κοι­νό­τη­τας τα οποία θε­σπί­ζουν την ελεύ­θε­ρη εγκα­τά­στα­ση των προ­σώ­πων (και επι­τη­δευµατιών), την ελεύ­θε­ρη κυ­κλο­φο­ρία των κε­φα­λαί­ων και την ελεύ­θε­ρη πα­ρο­χή υπη­ρε­σιών. Επι­πλέ­ον υπο­στη­ρί­ζει ότι, η διά­τα­ξη αυτή µε την οποία επι­βάλ­λε­ται ο ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. είναι αντί­θε­τη µεταξύ άλλων στα άρθρα 4 παρ. 5, 5 παρ. 1, και 25 παρ. 1Δ του Συ­ντάγµατος, τα οποία θε­σπί­ζουν την αρχή της φο­ρο­λο­γι­κής ισό­τη­τας, την ελεύ­θε­ρη ανά­πτυ­ξη της επι­χει­ρηµατι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας και την αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας.

Ο Δήμος Ρόδου στο φά­κε­λο που έχει κα­τα­θέ­σει ενώ­πιον του δι­κα­στη­ρί­ου υπο­στη­ρί­ζει ότι η “Κα­ζί­νο Ρόδου ΑΕ” υπέ­βα­λε τις αι­τή­σεις επι­στρο­φής του φόρου πέντε έτη μετά την υπο­βο­λή των οι­κεί­ων δη­λώ­σε­ων και επι­ση­μαί­νει ότι δεν δι­καιο­λο­γεί­ται ο ισχυ­ρι­σμός της για πλάνη περί τα πράγ­μα­τα.

Επι­ση­μαί­νε­ται ότι οι αι­τή­σεις επι­στρο­φής και οι προ­σφυ­γές της Κα­ζί­νο Ρόδου ΑΕ είναι απορ­ρι­πτέ­ες ως απα­ρά­δε­κτες. Το­νί­ζε­ται επί­σης ότι όλοι οι λόγοι των προ­σφυ­γών είναι νο­μι­κά, ερ­μη­νευ­τι­κά επι­χει­ρή­μα­τα με τα οποία υπο­στη­ρί­ζε­ται έλ­λει­ψη φο­ρο­λο­γι­κής υπο­χρε­ώ­σε­ως της στην κα­τα­βο­λή του ΔΗ.ΦΟ.ΔΟ.. Κάτι που απο­δί­δε­ται στο γε­γο­νός ότι η διοί­κη­ση της εται­ρεί­ας ήλθε σε σύ­γκρου­ση με το Δήμο Ρο­δί­ων επει­δή αυτός αξί­ω­σε φορ­τι­κά να υπο­χρε­ω­θεί να εκ­πλη­ρώ­σει τις συμ­βα­τι­κές υπο­χρε­ώ­σεις που ανέ­λα­βε μετά από πλειο­δο­τι­κό δια­γω­νι­σμό για την κα­τα­σκευή έργων αντι­σταθ­μι­στι­κού χα­ρα­κτή­ρα συ­νο­λι­κού ύψους 20 δισ. δρχ.

Όπως τό­νι­σε ο Δήμος Ρόδου στα σχε­τι­κά υπο­μνή­μα­τα, η Κα­ζί­νο Ρόδου ΑΕ έκρι­νε ότι πρέ­πει να πε­ρά­σει στην αντε­πί­θε­ση και να εμ­φα­νί­ζε­ται πλέον ότι τε­λού­σε σε νο­μι­κή πλάνη σχε­τι­κά με την υπο­χρέ­ω­ση κα­τα­βο­λής του ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ..

Επι­ση­μαί­νε­ται ακόμη ότι την υπο­τι­θέ­με­νη πλάνη της Κα­ζί­νο Ρόδου ΑΕ δεν τη στη­ρί­ζει σε σαφή πρό­νοια του νόμου, αλλά σε ερ­μη­νευ­τι­κά επι­χει­ρή­μα­τα της κεί­με­νης νο­μο­θε­σί­ας.

Η δη­μο­τι­κή αρχή απορ­ρί­πτει πα­ρα­πέ­ρα τους ισχυ­ρι­σμούς της Κα­ζί­νο Ρόδου ΑΕ περί αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας του νόμου επι­ση­μαί­νο­ντας ότι ο ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. επι­βλή­θη­κε με νόμο που ακο­λού­θη­σε τον Ν. 2214/1994 και επο­μέ­νως ως νε­ό­τε­ρος νόμος και μά­λι­στα το­πι­κός επι­κρα­τεί του προ­γε­νέ­στε­ρου γε­νι­κού.

Το­νί­ζει πα­ρα­πέ­ρα ότι η κοι­νο­τι­κή νο­μο­θε­σία που απα­γο­ρεύ­ει νο­μι­κά εμπό­δια στην ελεύ­θε­ρη εγκα­τά­στα­ση επι­χει­ρή­σε­ων στην Ε.Ε, κα­θό­λου δεν σχε­τί­ζε­ται με την ύπαρ­ξη του ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. γιατί καμία δυ­σμε­νής διά­κρι­ση δεν επι­βάλ­λε­ται εις βάρος επι­χει­ρή­σε­ων προ­ερ­χό­με­νων από άλλη χώρα που θα ήθε­λαν να εγκα­τα­στα­θούν στα Δω­δε­κά­νη­σα.

Απορ­ρί­πτε­ται πα­ρα­πέ­ρα και ο ισχυ­ρι­σμός ότι η ύπαρ­ξη του ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. συ­νι­στά πα­ρά­βα­ση του άρ­θρου 49 της Συν­θή­κης της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης διότι δήθεν απο­τε­λεί φο­ρο­λο­γι­κό εμπό­διο. Η ερ­μη­νεία που δίνει η Κα­ζί­νο Ρόδου ΑΕ, όπως το­νί­ζει η δη­μο­τι­κή αρχή, κα­θι­στά αντί­θε­τη προς τη συν­θή­κη κάθε δια­φο­ρε­τι­κή φο­ρο­λο­γία με­τα­ξύ των κρα­τών μελών της κοι­νό­τη­τας και συ­γκε­κρι­μέ­να κάθε με­γα­λύ­τε­ρη φο­ρο­λο­γι­κή επι­βά­ρυν­ση σε σχέση με τη φο­ρο­λο­γία του κρά­τους προ­ε­λεύ­σε­ως της επι­χει­ρή­σε­ως ή του προ­σώ­που που επι­θυ­μεί να προ­σφέ­ρει τις υπη­ρε­σί­ες του σε άλλο κρά­τος μέλος. Ταυ­τό­χρο­να δε η Κα­ζί­νο Ρόδου ΑΕ δη­λώ­νει στις προ­σφυ­γές της ότι ο φόρος αυτός είναι γε­νι­κός για όλες τις επι­χει­ρή­σεις της Δω­δε­κα­νή­σου χωρίς καμία διά­κρι­ση κα­νε­νός εί­δους.

-Στο με­τα­ξύ για την 9η Μαρ­τί­ου 2015 ανα­βλή­θη­κε όμοια προ­σφυ­γή του δι­κη­γό­ρου κ. Μα­νώ­λη Κου­τσού­κου αλλά και η συ­ζή­τη­ση πρό­σθε­της πα­ρέμ­βα­σης του δι­κη­γό­ρου κ. Μα­νώ­λη Μπα­κα­λού­μα.

Θυ­μί­ζου­με ότι με την προ­σφυ­γή του κ. Κου­τσού­κου αµφι­σβη­τεί­ται η νοµιµότητα, η συ­νταγµατι­κό­τη­τα, η ανα­λο­γι­κό­τη­τα και η συµβα­τό­τη­τα του Δηµοτι­κού Φόρου Δω­δε­κα­νή­σου (ΔΗ­ΦΟ­ΔΩ) µε το άρθρο 33 της υπ’αριθµ. 6 κα­τευ­θυ­ντή­ριας οδη­γί­ας (DIRECTIVA) της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, ενώ υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι ο φόρος πα­ρα­βιά­ζει και τις αρχές της ισό­τη­τας.

Ο κύ­ριος λόγος ανα­βο­λής της εκ­δί­κα­σης των προ­σφυ­γών, που προ­τά­θη­κε, είναι το γε­γο­νός ότι ενώ­πιον του ΣτΕ εκκρεµεί η έκ­δο­ση από­φα­σης επί δύο αναι­ρέ­σε­ων ερ­γο­λα­βι­κής κοι­νο­πρα­ξί­ας εται­ρειών των Αθη­νών κατά της νοµιµότη­τας και συ­νταγµατι­κό­τη­τας επι­βο­λής του ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. και συ­γκε­κριµένα της Κοι­νο­πρα­ξί­ας µε την επωνυµία «Κοι­νο­πρα­ξία Νο­σο­κοµείου Ρόδου ΤΕΡΝΑ Α.Ε. – ΑΚΤΩΡ Α.Τ.Ε-ΕΜΠΕ­ΔΟΣ Α.Ε. – J & P ABAΞ Α.Ε. – ΙΜΕC GMBH» κατά του Δήµου Ρόδου.

Όπως το­νί­στη­κε χθες η έκ­βα­ση της συ­γκε­κρι­μέ­νης δίκης θα δη­μιουρ­γή­σει νο­μο­λο­γία ικανή να κα­θο­ρί­σει την έκ­βα­ση του συ­νό­λου των αι­τή­σε­ων ενώ­πιον του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου για την ακύ­ρω­ση του ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ..