ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Πέθανε η Μαίρη Χρονοπούλου

news room 2 λεπτά ανάγνωση
ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

Πέ­θα­νε σε ηλι­κία 90 ετών η με­γά­λη πρω­τα­γω­νί­στρια του πα­λιού ελ­λη­νι­κού κι­νη­μα­το­γρά­φου Μαίρη Χρο­νο­πού­λου.

Η ηθο­ποιός νο­ση­λευό­ταν δια­σω­λη­νω­μέ­νη στο νο­σο­κο­μείο «Ευαγ­γε­λι­σμός, μετά από πτώση στα σκα­λιά του σπι­τιού της.

Η σπου­δαία ηθο­ποιός είχε αγα­πη­θεί από το κοινό μέσα από εμ­βλη­μα­τι­κούς ρό­λους που θα μεί­νουν για πάντα στη συλ­λο­γι­κή μνήμη. Το ερ­μη­νευ­τι­κό της τα­λέ­ντο κι­νή­θη­κε σε μια με­γά­λη γκάμα από την κω­μω­δία, το μιού­ζι­καλ μέχρι το δράμα στον παλιό και τον νε­ό­τε­ρο κι­νη­μα­το­γρά­φο, ενώ συ­νερ­γά­στη­κε με τα με­γα­λύ­τε­ρα ονό­μα­τα πα­ρα­γω­γών, σκη­νο­θε­τών και ηθο­ποιών.

Σταρ του πα­λιού ελ­λη­νι­κού κι­νη­μα­το­γρά­φου

Γεν­νη­μέ­νη το 1933 στην Αθήνα, η Μαίρη Χρο­νο­πού­λου δια­κρί­θη­κε στο θέ­α­τρο, στον κι­νη­μα­το­γρά­φο αλλά και στο τρα­γού­δι.

Στον κι­νη­μα­το­γρά­φο πρω­το­εμ­φα­νί­στη­κε ως κο­μπάρ­σος στο «Χα­ρού­με­νο Ξε­κί­νη­μα» του Ντί­νου Δη­μό­που­λου, πα­ρα­γω­γής Φίνος Φιλμ το 1954, όταν ήταν ακόμη φοι­τή­τρια. Το 1958 πήρε ένα μικρό ρόλο στο «Τε­λευ­ταίο ψέμα» του Μι­χά­λη Κα­κο­γιάν­νη, πάλι στη Φίνος Φιλμ. Από το 1963 και μετά πρω­τα­γω­νί­στη­σε σε πλή­θος δρα­μα­τι­κών ται­νιών της Φίνος Φιλμ, και όχι μόνο, σε ρό­λους ντά­μας και μοι­ραί­ας γυ­ναί­κας, δίπλα σε όλους τους άντρες πρω­τα­γω­νι­στές της επο­χής, όπως οι Νίκος Κούρ­κου­λος, Φαί­δων Γε­ωρ­γί­τσης, Δη­μή­τρης Πα­πα­μι­χα­ήλ, Γιώρ­γος Φού­ντας και Αλέ­κος Αλε­ξαν­δρά­κης.

Με­σου­ρά­νη­σε τις δε­κα­ε­τί­ες του 1960 και 1970 ως μία από τις σταρ της χρυ­σής επο­χής του ελ­λη­νι­κού κι­νη­μα­το­γρά­φου.

Με­τα­ξύ των ξε­χω­ρι­στών ερ­μη­νειών της, εκεί­νη στην ται­νία «Τα κόκ­κι­να φα­νά­ρια» του Βα­σί­λη Γε­ωρ­γιά­δη, ται­νία υπο­ψή­φια για το Οσκαρ ξε­νό­γλωσ­σης ται­νί­ας το 1964, καθώς και τις ται­νί­ες του Θό­δω­ρου Αγ­γε­λό­που­λου «Οι κυ­νη­γοί» και «Τα­ξί­δι στα Κύ­θη­ρα».

Κέρ­δι­σε βρα­βείο Α’ γυ­ναι­κεί­ου ρόλου στο Φε­στι­βάλ Θεσ­σα­λο­νί­κης με την ται­νία «Τα παι­διά της χε­λι­δό­νας» του Κώστα Βρετ­τά­κου, το 1987, ενώ τον Ιού­νιο του 2021 τι­μή­θη­κε με το Βρα­βείο Συ­νο­λι­κής Προ­σφο­ράς στην Τε­λε­τή Απο­νο­μής των Βρα­βεί­ων ΙΡΙΣ από την Ελ­λη­νι­κή Ακα­δη­μία Κι­νη­μα­το­γρά­φου.

«Πού είναι το βρα­βείο μου; Βαρύ πολύ! Τον κι­νη­μα­το­γρά­φο τον λά­τρε­ψα από την πρώτη στιγ­μή κι αυτός με αγά­πη­σε με τη σειρά του, δεν μπορώ να πω. Κι ο κι­νη­μα­το­γρά­φος μού έδωσε με­γά­λες χαρές. Μου αρέ­σει να παίρ­νω βρα­βεία και ευ­χα­ρι­στώ την Ακα­δη­μία που μου το χά­ρι­σε. Δείξ­τε μου έναν άν­θρω­πο που να μην του αρέ­σει να παίρ­νει βρα­βεία και θα σας δείξω έναν με­γά­λο ψεύτη. Σας ευ­χα­ρι­στώ πολύ που ήρ­θα­τε εδώ απόψε. Αλή­θεια σας ευ­χα­ρι­στώ, θα κλάψω» είχε δη­λώ­σει η ίδια πα­ρα­λαμ­βά­νο­ντας το βρα­βείο της, ενώ στο τέλος πρό­σθε­σε: «Αυτό το χει­ρο­κρό­τη­μα το δέ­χο­μαι για το ότι μετά από τόσα χρό­νια ανέ­βη­κα και πάλι στη σκηνή και μά­λι­στα με μπα­στού­νι».

Σχολιασμός Άρθρου

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

Προσθέστε ένα σχόλιο

Το E-mail δεν θα δημοσιευτεί.
Πρέπει να συμπληρωθούν όλα τα πεδία για την υποβολή του σχολίου.