Δημοπρατείται η αποκατάσταση και επαναλειτουργία του εμβληματικού Εθνικού Θεάτρου Ρόδου

Ιστο­ρι­κής ση­μα­σί­ας η ομό­φω­νη από­φα­ση της Οι­κο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου

Κλεί­νει ορι­στι­κά άλλη μια πληγή του νο­ση­ρού πα­ρελ­θό­ντος

Ιστο­ρι­κής ση­μα­σί­ας χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται η ση­με­ρι­νή συ­νε­δρί­α­ση της Οι­κο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, η οποία συ­νήλ­θε υπό την προ­ε­δρία του Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη, Γιώρ­γου Χα­τζη­μάρ­κου και με ομό­φω­νη από­φα­σή της, έδωσε το «πρά­σι­νο φως» για την δη­μο­πρά­τη­ση του έργου της απο­κα­τά­στα­σης και επα­να­λει­τουρ­γί­ας του εμ­βλη­μα­τι­κού Εθνι­κού Θε­ά­τρου Ρόδου.

Η ση­μα­σία της ση­με­ρι­νής συ­νε­δρί­α­σης, της πρώ­της για το 2023 και με μο­να­δι­κό θέμα την έγκρι­ση των όρων δη­μο­πρά­τη­σης του έργου, κα­τα­δει­κνύ­ε­ται και από την συμ­με­το­χή (μέσω τη­λε­διά­σκε­ψης) της Υπουρ­γού Πο­λι­τι­σμού, Λίνας Μεν­δώ­νη. Η υπουρ­γός ανα­φέρ­θη­κε στην με­γά­λη ση­μα­σία του έργου, όσον αφορά το πο­λι­τι­στι­κό κε­φά­λαιο όχι μόνο της Δω­δε­κα­νή­σου, αλλά και της χώρας συ­νο­λι­κά, γε­γο­νός που δι­καιο­λο­γεί και την από­φα­ση χρη­μα­το­δό­τη­σής του από το Τα­μείο Ανά­καμ­ψης και Αν­θε­κτι­κό­τη­τας, παρά τον πολύ υψηλό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του, χρη­μα­το­δό­τη­ση η οποία «ξε­κλεί­δω­σε» χάρη στον ίδιο τον  Πρω­θυ­πουρ­γό, Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη, ο οποί­ος δε­σμεύ­τη­κε για την απο­κα­τά­στα­ση του ιστο­ρι­κού κτι­ρί­ου, ήδη από τον Νο­έμ­βριο του 2021, οπότε και το επι­σκέ­φθη­κε, μαζί με την κα Μεν­δώ­νη και ενη­με­ρώ­θη­κε για την ιστο­ρία και τους συμ­βο­λι­σμούς που το συ­νο­δεύ­ουν.

Στην ση­με­ρι­νή συ­νε­δρί­α­ση της Οι­κο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής, συμ­με­τεί­χαν επί­σης ο Δή­μαρ­χος Ρόδου, Αντώ­νης Κα­μπου­ρά­κης, ο Αντι­δή­μαρ­χος Πο­λι­τι­στι­κών Μνη­μεί­ων και Υπη­ρε­σί­ας Δό­μη­σης, Στέ­φα­νος Δρά­κος, ο οποί­ος είναι και πρό­ε­δρος της κοι­νής επι­τρο­πής πα­ρα­κο­λού­θη­σης της Προ­γραμ­μα­τι­κής Σύμ­βα­σης που έχει συ­να­φθεί με­τα­ξύ ΥΠΠΟ, Πε­ρι­φέ­ρειας Ν. Αι­γαί­ου και Δήμου Ρόδου, ο Αντι­δή­μαρ­χος Οι­κο­νο­μι­κών, Τάσος Σπα­νός και ο Αντι­δή­μαρ­χος Επι­κοι­νω­νί­ας, Κώ­στας Τα­ρα­σλιάς.

Το έργο «Απο­κα­τά­στα­ση και επα­να­λει­τουρ­γία Εθνι­κού Θε­ά­τρου Ρόδου»  που θα ξα­να­δώ­σει ζωή στο εμ­βλη­μα­τι­κό, ιστο­ρι­κό κτί­ριο, είναι συ­νο­λι­κού αρ­χι­κού εκτι­μώ­με­νου προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 17.235.000,00 €.  Χρη­μα­το­δο­τεί­ται με το ποσό των 16.800.000,00 € συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου ΦΠΑ 24% από το Τα­μείο Ανά­καμ­ψης και Αν­θε­κτι­κό­τη­τας, με το ποσό των 400.000,00 € από την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και με το ποσό των 35.000,00 € από τον Δήμο Ρόδου.

Η συ­νο­λι­κή προ­θε­σμία εκτέ­λε­σης του έργου ορί­ζε­ται σε 24 μήνες από την ημέρα υπο­γρα­φής της σύμ­βα­σης με τον ανά­δο­χο.

Η απο­κα­τά­στα­ση και η επα­να­λει­τουρ­γία του Εθνι­κού Θε­ά­τρου Ρόδου, απο­τε­λεί  όνει­ρο όλης της κοι­νω­νί­ας της Ρόδου, ένα ακόμα στοί­χη­μα, να κλεί­σει ορι­στι­κά  μια ακόμη πληγή δε­κα­ε­τιών, από τις πολ­λές  που κλη­ρο­δό­τη­σαν στον τόπο οι δια­χει­ρι­στές ενός νο­ση­ρού και τραυ­μα­τι­κού πα­ρελ­θό­ντος,  δια­σφα­λί­ζο­ντας για το ιστο­ρι­κό κτί­ριο την ανα­βί­ω­ση του ρόλου που μπο­ρεί να δια­δρα­μα­τί­σει στα πο­λι­τι­στι­κά δρώ­με­να, όχι μόνο της Ρόδου, αλλά ολό­κλη­ρης της χώρας.

Ο δρό­μος γι’ αυτό το ιστο­ρι­κής ση­μα­σί­ας έργο άνοι­ξε κατά την  επί­σκε­ψη του Πρω­θυ­πουρ­γού Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη και της Υπουρ­γού Πο­λι­τι­σμού Λίνας Μεν­δώ­νη στη Ρόδο, στις 5 Νο­εμ­βρί­ου 2021, οπότε ο Πρω­θυ­πουρ­γός, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας την ιστο­ρι­κή, αρ­χι­τε­κτο­νι­κή και καλ­λι­τε­χνι­κή αξία του Εθνι­κού Θε­ά­τρου, καθώς και την με­γά­λη πο­λι­τι­σμι­κή συ­νει­σφο­ρά του από την πε­ρί­ο­δο της ανέ­γερ­σής του επί Ιτα­λο­κρα­τί­ας, μέχρι και την πε­ρί­ο­δο ανα­στο­λής της λει­τουρ­γί­ας του,  προ­έ­βη στην ανα­κοί­νω­ση της συμ­φω­νί­ας συ­νερ­γα­σί­ας με­τα­ξύ του Υπουρ­γεί­ου Πο­λι­τι­σμού, του Δήμου Ρόδου και της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

Της εξαγ­γε­λί­ας της χρη­μα­το­δό­τη­σης απο­κα­τά­στα­σης του εμ­βλη­μα­τι­κού αυτού κτι­ρί­ου, προη­γή­θη­κε μια μακρά πε­ρί­ο­δος συ­νερ­γα­σί­ας και συ­νεν­νο­ή­σε­ων ανά­με­σα στον Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο, τον Δή­μαρ­χο Αντώ­νη Κα­μπου­ρά­κη και την Υπουρ­γό Πο­λι­τι­σμού Λίνα Μεν­δώ­νη, δε­δο­μέ­νου ότι πρό­κει­ται για ένα έργο σύν­θε­το και απαι­τη­τι­κό, λόγω της ιδιαι­τε­ρό­τη­τας και της ιστο­ρι­κό­τη­τας του.

Ακο­λού­θη­σε η υπο­γρα­φή  Προ­γραμ­μα­τι­κής Σύμ­βα­σης Πο­λι­τι­στι­κής Ανά­πτυ­ξης  με­τα­ξύ της  Υπουρ­γού Πο­λι­τι­σμού, Λίνας Μεν­δώ­νη, του Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου Γιώρ­γου Χα­τζη­μάρ­κου και του Δη­μάρ­χου Ρόδου Αντώ­νη Β. Κα­μπου­ρά­κη, για την υλο­ποί­η­ση του έργου  και η έγκρι­ση από την Ει­δι­κή Υπη­ρε­σία Συ­ντο­νι­σμού Τα­μεί­ου Ανά­καμ­ψης (ΕΥΣΤΑ) του Υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών, της χρη­μα­το­δό­τη­σής του από το Τα­μείο Ανά­καμ­ψης και Αν­θε­κτι­κό­τη­τας με το χρη­μα­τι­κό ποσό των 16.800.000,00 € συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου ΦΠΑ 24%.

Μετά την θε­τι­κή αξιο­λό­γη­ση της ΕΥΣΤΑ επί της πλη­ρό­τη­τας των στοι­χεί­ων του έργου και της συμ­βα­τό­τη­τας αυτού με τους γε­νι­κούς και ει­δι­κούς στό­χους του Τα­μεί­ου Ανά­καμ­ψης και Αν­θε­κτι­κό­τη­τας, ο Ανα­πλη­ρω­τής Υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών Θε­ό­δω­ρος Σκυ­λα­κά­κης, υπέ­γρα­ψε την από­φα­ση έντα­ξης.

Η Υπουρ­γός Πο­λι­τι­σμού Λίνα Μεν­δώ­νη, κατά την ση­με­ρι­νή συ­νε­δρί­α­ση της Οι­κο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής, δή­λω­σε:

«Η ση­με­ρι­νή ημέρα είναι πολύ ση­μα­ντι­κή για όλους μας. Θέλω να σας ευ­χα­ρι­στή­σω, διότι το γε­γο­νός ότι το Εθνι­κό Θέ­α­τρο της Ρόδου εντά­χθη­κε στο Τα­μείο Ανά­καμ­ψης, είναι το απο­τέ­λε­σμα μιας συ­νερ­γα­σί­ας όλων μας. Πι­στεύω ότι είναι ένα από τα έργα που πραγ­μα­τι­κά δι­καιώ­νουν τον ορι­σμό και τις επι­λε­ξι­μό­τη­τες του Τα­μεί­ου Ανά­καμ­ψης και Αν­θε­κτι­κό­τας. Είναι ένα έργο ανα­πτυ­ξια­κό, βαριά πο­λι­τι­στι­κό, το οποίο έχει πολύ με­γά­λο κοι­νω­νι­κό αντί­κρι­σμα, όχι μόνο για την Ρόδο αλλά για ολό­κλη­ρο το Αι­γαίο, ένα έργο που έχει συν­δε­θεί ιστο­ρι­κά με πολύ ση­μα­ντι­κές στιγ­μές του λυ­ρι­κού θε­ά­τρου και της όπε­ρας. Εκτός από την πο­λι­τι­στι­κή του διά­στα­ση, θα το­νώ­σει ιδιαί­τε­ρα το του­ρι­στι­κό προ­ϊ­όν της Ρόδου και πραγ­μα­τι­κά θέλω να σας ευ­χα­ρι­στή­σω για την εξαι­ρε­τι­κή συ­νερ­γα­σία.  Επει­δή ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του είναι με­γά­λος για έργο πο­λι­τι­σμού, η υιο­θέ­τη­ση της πρό­τα­σής μας από τον Πρω­θυ­πουρ­γό, ήταν αυτή που «ξε­κλεί­δω­σε» όλη την δια­δι­κα­σία για την χρη­μα­το­δό­τη­σή του. Θέλω να ευ­χη­θώ να έχου­με ανά­δο­χο το συ­ντο­μό­τε­ρο δυ­να­τόν και  μέχρι το τέλος του 2025, να εί­μα­στε όλοι γεροί για να το εγκαι­νιά­σου­με».

Τις ευ­χα­ρι­στί­ες και την ευ­γνω­μο­σύ­νη του προς την Υπουρ­γό Πο­λι­σμού, Λίνα Μεν­δώ­νη και δια μέσου αυτής και προς τον Πρω­θυ­πουρ­γό Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη,  εξέ­φρα­σε ο Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης, Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος.

«Είναι με­γά­λη η χαρά μας που η νέα χρο­νιά μπαί­νει “με το δεξί”. Χωρίς την δική σας κα­τα­λυ­τι­κή πα­ρέμ­βα­ση, δεν θα βρι­σκό­μα­σταν σή­με­ρα σε αυτή την εξαι­ρε­τι­κά ευ­χά­ρι­στη θέση. Μέσα από αυτό το ερεί­πιο που σύ­ντο­μα θα πάψει να μας ντρο­πιά­ζει, μας δώ­σα­τε την υπέ­ρο­χη εί­δη­ση για την διά­σω­ση του Εθνι­κού Θε­ά­τρου. Ενός μνη­μεί­ου, εξαι­ρε­τι­κά σπου­δαί­ου, για το πο­λι­τι­στι­κό κε­φά­λαιο του τόπου και της χώρας μας, που για χρό­νια το βλέ­πα­με να ρη­μά­ζει», ανέ­φε­ρε ο Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης και πρό­σθε­σε:

«Ένας ακόμη σκε­λε­τός από το πα­ρελ­θόν, που βγά­λα­με από την ντου­λά­πα για να τον φτιά­ξου­με. Ήταν πιο δύ­σκο­λο από ό,τι πε­ρι­μέ­να­με, ένα πολύ απαι­τη­τι­κό έργο για το οποίο ερ­γά­στη­καν πολ­λοί άν­θρω­ποι. Εί­μα­στε πολύ χα­ρού­με­νοι που φτά­σα­με σή­με­ρα σε αυτήν την υπέ­ρο­χη μέρα. Και ανα­ρω­τιέ­μαι, πώς  η ομάδα των “ευαί­σθη­των’, θα βγά­ζει από  από εδώ και στο εξής ψη­φί­σμα­τα και ανα­κοι­νώ­σεις; Πώς θα δεί­χνει την συ­γκί­νη­σή της πάνω στο ερεί­πιο; Επι­πλέ­ον, τους στε­ρή­σα­με τη χαρά να γκρε­μί­σουν ό,τι απέ­μει­νε. Είναι η πρώτη φορά που κάτι θα “ξη­λω­θεί” για να  αντι­κα­τα­στα­θεί. Με σχέ­διο, με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, με σύμ­βα­ση, με ανά­δο­χο, με υπό­λο­γο που φέρει την ευ­θύ­νη. Διότι τόσα χρό­νια, έπαι­ζαν απλώς με τα κρο­κο­δεί­λια δά­κρυα, “ξή­λω­σαν” τα πάντα, κα­τέ­στρε­ψαν ό,τι όμορ­φο υπήρ­χε μέσα στο Εθνι­κό Θέ­α­τρο, χά­θη­καν όλα εκεί­να που έπρε­πε να έχουν φυ­λα­χθεί ως κόρη οφθαλ­μού. Kαι είναι αυτή η ομάδα που εγώ απο­κα­λώ “γκρουπ της κα­κο­μοι­ριάς”, “συμ­μο­ρία της μι­ζέ­ριας” η οποία πρώτη πάλι θα επι­τε­θεί για το… χρώμα της κουρ­τί­νας. Αυτό που έχει ση­μα­σία, είναι το πο­λι­τι­κό μή­νυ­μα που βγαί­νει σή­με­ρα από εδώ. Ένα πολύ ισχυ­ρό μή­νυ­μα για το πώς ξα­να­χτί­ζε­ται ένας τόπος. Γιa όλα αυτά που ξέ­χα­σε ακόμη και ο χρό­νος, για όλους τους σκε­λε­τούς που βρή­κα­με στις ντου­λά­πες, κά­νο­ντας το αδύ­να­το δυ­να­τό».

Ο Δή­μαρ­χος Ρόδου, Αντώ­νης Κα­μπου­ρά­κης, δή­λω­σε:

“Η απο­κα­τά­στα­ση του Εθνι­κού Θε­ά­τρου, είναι ένα με­γά­λο έργο για τη Ρόδο, το Νότιο Αι­γαίο και για ολό­κλη­ρη τη χώρα μας. Πρό­κει­ται για ένα εμ­βλη­μα­τι­κό το­πό­ση­μο το οποίο φι­λο­ξέ­νη­σε στο πα­ρελ­θόν πε­ρί­φη­μες πα­ρα­στά­σεις και πο­λι­τι­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες και που στέ­γα­σε το Πνεύ­μα στον τόπο μας.

Θέλω να εκ­φρά­σω την ευ­γνω­μο­σύ­νη μου, στον Πρω­θυ­πουρ­γό Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη και στην Υπουρ­γό Πο­λι­τι­σμού Λίνα Μεν­δώ­νη, διότι η Ρόδος απο­κτά ξανά όχι απλώς ένα εμ­βλη­μα­τι­κό πε­ριου­σια­κό στοι­χείο. Απο­κτά μία στέγη πο­λι­τι­σμού, πνεύ­μα­τος, μόρ­φω­σης και προ­σφο­ράς στο Ρο­δί­τη στη Ρο­δί­τισ­σα, στο Δω­δε­κα­νή­σιο και στη Δω­δε­κα­νή­σια, στους Πο­λί­τες του Ν. Αι­γαί­ου, σε όλους τους Έλ­λη­νες και τις Ελ­λη­νί­δες και σε όλους τους Ευ­ρω­παί­ους που προσ­δο­κού­με να μας επι­σκε­φθούν και να χα­ρούν με το απο­τέ­λε­σμα που σύ­ντο­μα θα κλη­θού­με να εγκαι­νιά­σου­με.

Θερ­μές ευ­χα­ρι­στί­ες και στον πρό­ε­δρο της Οι­κο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής, τον Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο. Όλοι μαζί, με το Δήμο Ρόδου να απο­τε­λεί βα­σι­κό κρίκο αυτής της προ­σπά­θειας, προ­χω­ρά­με στην υλο­ποί­η­ση ενός με­γά­λου έργου στις ψυχές και στο μυαλό μας. Και είμαι βέ­βαιος, ότι ο Ελ­λη­νι­κός Λαός θα το απο­δε­χθεί  με με­γά­λη ευ­γνω­μο­σύ­νη προς αυ­τούς που είδαν την λύση και την εφάρ­μο­σαν και όχι προς αυ­τούς που με διά­φο­ρες δι­καιο­λο­γί­ες προ­σπα­θού­σαν να κερ­δί­σουν χρόνο, χωρίς να προ­σφέ­ρουν απο­τε­λέ­σμα­τα”

Ιστο­ρι­κά στοι­χεία

Το Εθνι­κό Θέ­α­τρο Ρόδου απο­τε­λεί εμ­βλη­μα­τι­κό κτή­ριο για όλους τους Δω­δε­κα­νή­σιους. Σχε­διά­στη­κε από τον νεαρό αρ­χι­τέ­κτο­να Αρ­μά­ντο Μπερ­να­μπί­τι και απο­τε­λεί δείγ­μα “ορ­θο­λο­γι­στι­κής αρ­χι­τε­κτο­νι­κής”.   Εγκαι­νιά­σθη­κε το 1937 ως θέ­α­τρο Giacomo Puccini.

Το πρώτο έργο που ανέ­βη­κε στην τε­ρά­στια (για τα τότε δε­δο­μέ­να της χώρας) σκηνή του, ήταν η όπερα Μα­ντάμ Μπά­τερ­φλάι του Giacomo Puccini, τον Μάιο του 1937. Από την κα­τα­σκευή του στη δε­κα­ε­τία του ’30 μέχρι και το 2006 λει­τουρ­γού­σε κα­νο­νι­κά με πλή­θος ση­μα­ντι­κών πα­ρα­στά­σε­ων υψη­λού καλ­λι­τε­χνι­κού επι­πέ­δου.

Από το 1965, το Εθνι­κό Θέ­α­τρο Ρόδου, πέ­ρα­σε στην κυ­ριό­τη­τα του Δήμου Ρόδου και λει­τούρ­γη­σε σαν κι­νη­μα­το­γρά­φος μέχρι το 1969. Επί χού­ντας το 1969 κι ενώ το μόνο που χρεια­ζό­ταν, ήταν η αντι­κα­τά­στα­ση των κα­θι­σμά­των της πλα­τεί­ας, έγινε μια δα­πα­νη­ρή επι­σκευή, η οποία κρά­τη­σε μέχρι το 1982, με απο­τέ­λε­σμα να μειω­θεί η μο­να­δι­κή ηχη­τι­κή του θε­ά­τρου. Κα­τε­δά­φι­σαν τη γα­λα­ρία που εξυ­πη­ρε­τού­σε τους θε­α­τές του φτω­χού βα­λα­ντί­ου και την ένω­σαν με τα θε­ω­ρεία.

Έκλει­σαν μό­νι­μα την ανοι­γό­με­νη κι­νη­τή στέγη που εξυ­πη­ρε­τού­σε τις κα­λο­και­ρι­νές πα­ρα­στά­σεις, αχρή­στευ­σαν τους υπάρ­χο­ντες αγω­γούς εξα­ε­ρι­σμού και τους αντι­κα­τέ­στη­σαν με και­νούρ­γιους για κλι­μα­τι­σμό. Ωστό­σο, διε­σώ­θη ο χώρος της ορ­χή­στρας που είχε τη δυ­να­τό­τη­τα να εξυ­πη­ρε­τή­σει 60 ορ­γα­νο­παί­κτες.

Το 1982 λει­τούρ­γη­σε σαν κι­νη­μα­το­γρά­φος, ωστό­σο, το κτή­ριο από το 1981 και μετά δεν συ­ντη­ρή­θη­κε συ­στη­μα­τι­κά, με απο­τέ­λε­σμα να πα­ρου­σιά­ζει ση­μα­ντι­κής έκτα­σης φθο­ρές. Λει­τούρ­γη­σε από το 1987 ως τα μέσα της δε­κα­ε­τί­ας του 2000 και έκτο­τε η λει­τουρ­γία του κτη­ρί­ου στα­μά­τη­σε.

Η μη συ­στη­μα­τι­κή συ­ντή­ρη­ση από το 1981 και μετά, αλλά και οι απο­σπα­σμα­τι­κές ερ­γα­σί­ες, χωρίς συ­στη­μα­τι­κό πλάνο συ­ντη­ρή­σε­ων, με ταυ­τό­χρο­νη αλ­λα­γή χρή­σε­ων χώρων και εκτε­τα­μέ­νες προ­σθή­κες και τρο­πο­ποι­ή­σεις Η/Μ εγκα­τα­στά­σε­ων, οδή­γη­σαν στο να δια­κο­πεί η λει­τουρ­γία του το 2006. Έκτο­τε πα­ρα­μέ­νει κλει­στό, με τον χρόνο να αυ­ξά­νει εκ­θε­τι­κά τα προ­βλή­μα­τα.

Το έργο αφορά στην ολο­κλή­ρω­ση των με­λε­τών εφαρ­μο­γής και την εκτέ­λε­ση όλων των ερ­γα­σιών (οι­κο­δο­μι­κών, ηλε­κτρο­μη­χα­νο­λο­γι­κών κλπ) για την πλήρη απο­κα­τά­στα­ση του Μνη­μεί­ου, ώστε να είναι έτοι­μο για λει­τουρ­γία ως κέ­ντρο πο­λι­τι­σμού, ανοι­κτό για το κοινό, με αί­θου­σες θε­ά­τρου (λυ­ρι­κού και πρό­ζας), χορού και μου­σι­κής, αί­θου­σες μό­νι­μων και πε­ριο­δι­κών εκ­θέ­σε­ων, χώ­ρους πολ­λα­πλών χρή­σε­ων, πω­λη­τή­ριο και χώρο ανα­ψυ­χής σύμ­φω­να με τις εγκε­κρι­μέ­νες ορι­στι­κές με­λέ­τες.

Κύ­ριος στό­χος των σχε­δια­ζό­με­νων πα­ρεμ­βά­σε­ων είναι η απο­κα­τά­στα­ση του Εθνι­κού Θε­ά­τρου, με τρόπο που θα δια­φυ­λάσ­σει στον μέ­γι­στο δυ­να­τό βαθμό την αρ­χι­κή του μορφή και αξιο­ποιώ­ντας τα αυ­θε­ντι­κά υλικά κα­τα­σκευ­ής. Πα­ράλ­λη­λα, θα εκ­συγ­χρο­νι­στεί με τις απα­ραί­τη­τες τε­χνο­λο­γι­κές και λει­τουρ­γι­κές υπο­δο­μές.

Οι κύ­ριοι άξο­νες στους οποί­ους βα­σί­ζε­ται η πρό­τα­ση επέμ­βα­σης είναι οι εξής:

• Αντι­με­τώ­πι­ση του κτη­ρί­ου ως μνη­μεί­ου και η απο­κα­τά­στα­σή του κατά το δυ­να­τόν πλη­σιέ­στε­ρα στην αρ­χι­κή του μορφή, με τον απα­ραί­τη­το τε­χνο­λο­γι­κό και λει­τουρ­γι­κό εκ­συγ­χρο­νι­σμό.

• Απο­κα­τά­στα­ση των μορ­φο­λο­γι­κών χα­ρα­κτη­ρι­στι­κών του και η ανά­δει­ξη του θε­α­τρι­κού χώρου στο πνεύ­μα της αρ­χι­κής ιδέας.

• Λει­τουρ­γι­κή με­τα­τρο­πή του σε κέ­ντρο πο­λι­τι­σμού, ανοι­κτό για το κοινό ανε­ξαρ­τή­τως πα­ρα­στά­σε­ων, με αί­θου­σες θε­ά­τρου (λυ­ρι­κού και πρό­ζας), χορού και μου­σι­κής, αί­θου­σες μό­νι­μων και πε­ριο­δι­κών εκ­θέ­σε­ων, χώ­ρους πολ­λα­πλών χρή­σε­ων, πω­λη­τή­ριο και χώρο ανα­ψυ­χής.

• Πλή­ρης αξιο­ποί­η­ση χώρων απο­κλει­στι­κά για πα­ρου­σί­α­ση θε­α­μά­των και δρώ­με­νων με θέμα τον πο­λι­τι­σμό και την πα­ρά­δο­ση.

• Δυ­να­τό­τη­τα φι­λο­ξε­νί­ας εκ­δη­λώ­σε­ων όχι μόνο με­γά­λου, αλλά και μι­κρού βε­λη­νε­κούς, και δυ­να­τό­τη­τα πει­ρα­μα­τι­κών εφαρ­μο­γών.

• Εναλ­λα­κτι­κές δυ­να­τό­τη­τες πολ­λα­πλών και αντα­πο­δο­τι­κών χρή­σε­ων, που θα συ­νά­δουν το επί­πε­δο ποιό­τη­τας του χώρου (π.χ. οι τα­κτι­κές πα­ρου­σιά­σεις της Ρόδου σε επι­σκέ­πτες).

• Αξιο­ποί­η­ση του αρ­χι­κού σχε­δια­σμού του και του αυ­θε­ντι­κού υλι­κού με γνώ­μο­να την αει­φό­ρο λει­τουρ­γία του ΕΘΡ.

• Χρήση συμ­βα­τών σύγ­χρο­νων συ­στη­μά­των, ΑΓΙΕ και εφαρ­μο­γή συ­στη­μά­των φυ­σι­κού φω­τι­σμού και δρο­σι­σμού στα πλαί­σια των σύγ­χρο­νων απαι­τή­σε­ων λει­τουρ­γι­κό­τη­τας.

• Ορ­θο­λο­γι­κή λει­τουρ­γία με το μι­κρό­τε­ρο δυ­να­τό κό­στος συ­ντή­ρη­σης σε βάθος χρό­νου, αλλά και ανά­δει­ξη του κτη­ρί­ου όχι μόνο ως «δο­χεί­ου πο­λι­τι­σμού», αλλά και ως αντι­κει­μέ­νου με δική του πο­λι­τι­στι­κή υπε­ρα­ξία.