Mobbing και “βασιλικές” συμπεριφορές στους χώρους εργασίας

Επί­και­ρο ή όχι κα­λού­μα­στε να ανα­δεί­ξου­με θέ­μα­τα άνι­σων συ­μπε­ρι­φο­ρών δε διά­φο­ρους χώ­ρους όπως στους χώ­ρους ερ­γα­σί­ας. Η με­γά­λη διά­στα­ση που δό­θη­κε στο θέμα του χαμού της βα­σί­λισ­σας της Αγ­γλί­ας και η δια­δο­χή του στέμ­μα­τος από τον πρω­τό­το­κο γιό της μοι­ραία μας οδη­γεί σε ατυ­χείς συ­γκρί­σεις στην Ελ­λη­νι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που ζούμε. Συ­γκρί­σεις που μοι­ραία γί­νο­νται εξαι­τί­ας

Μοι­ρα­ζό­μα­στε από κοι­νού τους χώ­ρους ερ­γα­σί­ας και προ­σπα­θού­με να συ­νυ­πάρ­ξου­με σε δύ­σκο­λες συν­θή­κες και μέσα σ’ όλα αυτά να δε­χό­μα­στε συ­μπε­ρι­φο­ρές Μobbing από συ­να­δέλ­φους ή μη.

Μια μικρή ανα­ζή­τη­ση στο δια­δί­κτυο θα βοη­θού­σε να κα­τα­νο­ή­σου­με όλοι τι εστί Mobbing. Όπως ανα­φέ­ρε­ται και στην επί­ση­μη ιστο­σε­λί­δα του ΚΕΠΕΑ sic “Με τον όρο mobbing (από το αγ­γλι­κό ρήμα <mob> που ση­μαί­νει επι­τί­θε­μαι, πε­ρι­κυ­κλώ­νω, ενο­χλώ) εν­νο­εί­ται η ηθική πα­ρε­νό­χλη­ση ερ­γα­ζο­μέ­νων στο χώρο ερ­γα­σί­ας τους. Είναι δη­λα­δή κάθε κα­τα­χρη­στι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά που εκ­δη­λώ­νε­ται με λόγια, πρά­ξεις, γρα­πτά μη­νύ­μα­τα και μπο­ρεί να ζη­μιώ­σει την προ­σω­πι­κό­τη­τα, την αξιο­πρέ­πεια ή τη σω­μα­τι­κή ή ψυ­χι­κή ακε­ραιό­τη­τα του ατό­μου, να θέσει σε κίν­δυ­νο την ερ­γα­σία του ή να δια­τα­ρά­ξει το ερ­γα­σια­κό κλίμα. Πρό­κει­ται για συ­στη­μα­τι­κή, με­θο­δι­κή και συ­νε­χή (του­λά­χι­στον μία φορά την εβδο­μά­δα και για με­γά­λο χρο­νι­κό διά­στη­μα) άσκη­ση ψυ­χο­λο­γι­κής βίας, ηθι­κής βίας, δια­μόρ­φω­ση εχθρι­κού και τα­πει­νω­τι­κού ερ­γα­σια­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος, για την επι­βο­λή δια­κρι­τι­κής με­τα­χεί­ρι­σης και τρο­μο­κρα­τί­ας, που προ­σβά­λει την προ­σω­πι­κό­τη­τα, την αξιο­πρέ­πεια, τη σω­μα­τι­κή και ψυ­χι­κή ακε­ραιό­τη­τα του ερ­γα­ζό­με­νου και οδη­γεί συχνά σε ολο­κλη­ρω­τι­κή εξά­ντλη­ση (burn-out) του ερ­γα­ζό­με­νου, προ­κει­μέ­νου να εξα­να­γκα­στεί σε πα­ραί­τη­ση. Η ηθική πα­ρε­νό­χλη­ση στο χώρο ερ­γα­σί­ας παίρ­νει τη μορφή τα­πει­νω­τι­κής συ­μπε­ρι­φο­ράς, άνι­σης με­τα­χεί­ρι­σης, προ­σβο­λών, απο­μό­νω­σης, εξώ­θη­σης σε σφάλ­μα­τα, απει­λών, άσκη­σης ψυ­χο­λο­γι­κής βίας, ανά­θε­σης υπερ­βο­λι­κού όγκου ερ­γα­σί­ας σε συν­δυα­σμό με κα­κό­βου­λα σχό­λια για την δήθεν ελ­λι­πή από­δο­ση, το­πο­θέ­τη­σης σε θέση «ψυ­γείο» χωρίς κα­θή­κο­ντα και αντι­κεί­με­νο ερ­γα­σί­ας κ.ά.»

Στο ίδιο κεί­με­νο ανα­φέ­ρε­ται στα θύ­μα­τα της ηθι­κής πα­ρε­νό­χλη­σης στους χώ­ρους ερ­γα­σί­ας. sic «Θύμα ηθι­κής πα­ρε­νό­χλη­σης μπο­ρεί να πέσει κάθε ερ­γα­ζό­με­νος. Το mobbing προ­κα­λεί­ται είτε από τους ερ­γο­δό­τες, είτε και από ερ­γα­ζό­με­νους σε βάρος άλλων ερ­γα­ζο­μέ­νων. Υπάρ­χουν αρ­κε­τοί τρό­ποι εκ­δή­λω­σης της ηθι­κής πα­ρε­νό­χλη­σης, με­τα­ξύ των οποί­ων: α) η κά­θε­τη από προϊ­στά­με­νο προς υφι­στά­με­νο (που είναι η πιο συ­νή­θης μορφή). Ο προϊ­στά­με­νος χρη­σι­μο­ποιεί την εξου­σία του και επι­βάλ­λε­ται, οι δε ερ­γα­ζό­με­νοι τον ανέ­χο­νται από φόβο. (β) η πα­ρε­νό­χλη­ση με­τα­ξύ συ­να­δέλ­φων, φαι­νό­με­νο που μπο­ρεί να οφεί­λε­ται σε προ­σω­πι­κές εμπά­θειες, στον αντα­γω­νι­σμό κλ.π. (γ)η πα­ρε­νό­χλη­ση, αντί­στρο­φα, από υφι­στά­με­νο ή ομάδα υφι­στα­μέ­νων προς προϊ­στά­με­νο (η οποία συ­νι­στά­ται σπα­νί­ως)».

Οι συ­γκε­κρι­μέ­νες πλη­ρο­φο­ρί­ες μπο­ρούν ν’ ανα­ζη­τη­θούν στο δια­δί­κτυο και συ­γκε­κρι­μέ­να στην ιστο­σε­λί­δα www.kepea.gr Γε­νι­κής Συ­νο­μο­σπον­δί­ας Ερ­γα­τών Ελ­λά­δος είτε σε άλλες ηλε­κτρο­νι­κές σε­λί­δες πλη­κτρο­λο­γώ­ντας τη λέξη Mobbing στις μη­χα­νές ανα­ζή­τη­σης.

Βέ­βαια να προ­σθέ­σου­με ότι ζούμε σε μία κοι­νω­νία αρ­κε­τά δη­μο­κρα­τι­κή όπου η συ­νο­χή των μελών της συ­νι­στά την κα­τα­νό­η­ση των ιδιαι­τε­ρο­τή­των των ατό­μων που την απαρ­τί­ζουν. Πολ­λές φορές όμως νιώ­θου­με ότι υπάρ­χουν άτομα τα οποία επη­ρε­α­σμέ­να εν­δε­χο­μέ­νως από τα πρό­τυ­πα άλλων χωρών όπως πχ αυτών που διοι­κού­νται ακόμα και σή­με­ρα από “βα­σι­λιά­δες” θε­ω­ρούν τον εαυτό τους άτομα “ανώ­τε­ρης κά­στας” και αυτό εκ­φρά­ζε­ται λαν­θα­σμέ­να σε κάθε έκ­φρα­ση της κοι­νω­νι­κής τους ζωής. Βέ­βαια ας μη λη­σμο­νού­με ότι και οι βα­σι­λιά­δες είναι κά­το­χοι αξιω­μά­των που τους κυ­ρί­ως λόγω κλη­ρο­νο­μι­κής δια­δο­χής.

Η απο­δο­χή των συ­ναν­θρώ­πων μας και η εν­συ­ναί­σθη­ση θα μας βοη­θού­σε να κα­τα­νο­ή­σου­με τις ιδιαί­τε­ρες δυ­σκο­λί­ες που αντι­με­τω­πί­ζει ο κα­θέ­νας ξε­χω­ρι­στά και που κάνει την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά του αφό­ρη­τη. Μια καλή κου­βέ­ντα ευ­γέ­νειας οπωσ­δή­πο­τε θα ήταν απέ­φε­ρε κα­λύ­τε­ρα απο­τε­λέ­σμα­τα και θα βοη­θού­σε σε κα­λύ­τε­ρες συ­νερ­γα­σί­ες και επι­κοι­νω­νία από μια κου­βέ­ντα εκ­φο­βι­σμού και απα­ξί­ω­σης.

Ελένη Ν. Κα­ρα­γιάν­νη

Αθλή­τρια Τριά­θλου