Κι ύστερα ξύπνησε ( ; )

Το… κα­μπα­νά­κι της ενερ­γεια­κής ακρί­βειας χτυπά από πέ­ρυ­σι το φθι­νό­πω­ρο, ακο­λού­θη­σε η επί­θε­ση του Πού­τιν στην Ου­κρα­νία, η οποία διέ­λυ­σε την ευ­ρω­παϊ­κή οι­κο­νο­μία και απέ­δει­ξε το στρα­τη­γι­κό λάθος της εξάρ­τη­σης από τους ρω­σι­κούς αγω­γούς. Ωστό­σο, η Ε.Ε. άλ­λα­ξε μόνο πλευ­ρό και συ­νέ­χι­σε τον ύπνο της. Χρειά­στη­κε ένας χρό­νος κα­τα­στρο­φής και να απει­λεί­ται η Ευ­ρώ­πη με τον πιο δύ­σκο­λο χει­μώ­να μετά τον Β’ Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο για να αρ­χί­σει η «γρα­φειο­κρα­τία των Βρυ­ξελ­λών» να κα­τα­λα­βαί­νει ότι κάτι τρέ­χει. Η όψιμη δή­λω­ση της προ­έ­δρου της Κο­μι­σιόν ήρθε πολύ αργά και μοιά­ζει πολύ λίγη για να αντι­με­τω­πι­στεί η κρίση που φου­σκώ­νει μπρο­στά μας. Η Ε.Ε. όχι μόνο κα­θυ­στέ­ρη­σε, όχι μόνο είναι άτολ­μη, όχι μόνο δεν έχει σχέ­διο, όχι μόνο δεν έχει ηγέ­τες, αλλά δεν έχει καν την απα­ραί­τη­τη ενό­τη­τα ώστε να μπο­ρέ­σει να αντι­με­τω­πί­σει μια «πο­λε­μι­κού» με­γέ­θους κρίση.