Ελληνικό «ναι» στην Ουκρανία για τεθωρακισμένα – Προϋπόθεση η άμεση αντικατάστασή τους

Η δυ­να­τό­τη­τα άμε­σης αντι­κα­τά­στα­σης των οπλι­κών συ­στη­μά­των που εξυ­πη­ρε­τούν πά­γιες ανά­γκες της άμυ­νας της χώρας είναι η βα­σι­κό­τε­ρη πα­ρά­με­τρος η οποία μπο­ρεί να επη­ρε­ά­σει την από­φα­ση της Αθή­νας να πα­ρα­χω­ρή­σει κά­ποια στην Ου­κρα­νία. Η Ελ­λά­δα θα ήταν δια­τε­θει­μέ­νη να πα­ρα­χω­ρή­σει τα τε­θω­ρα­κι­σμέ­να BMP-1, εφό­σον αυτά μπο­ρού­σαν να αντι­κα­τα­στα­θούν άμεσα από αντί­στοι­χων δυ­να­το­τή­των οχή­μα­τα με­τα­φο­ράς προ­σω­πι­κού και μάχης. Πρέ­πει να υπεν­θυ­μι­στεί ότι πέρα από τα ΒΜΡ-1, αι­τή­μα­τα είτε απευ­θεί­ας από την Ου­κρα­νία είτε από εν­διά­με­σους δρώ­ντες όπως οι ΗΠΑ και η Γερ­μα­νία, υπάρ­χουν και για άλλα συ­στή­μα­τα, όπως τα αντιαρ­μα­τι­κά Stinger αλλά και οι αντι­πλοϊ­κοί πύ­ραυ­λοι τύπου Harpoon του Πο­λε­μι­κού Ναυ­τι­κού (Π.Ν.). Η πίεση για την πα­ρα­χώ­ρη­ση των BMP-1 στην Ου­κρα­νία έρ­χε­ται κατά κύριο λόγο από το Βε­ρο­λί­νο. Αν μη τι άλλο, σχο­λί­α­ζαν αρ­μό­διες πηγές, ο γερ­μα­νι­κός στρα­τός δια­θέ­τει λύ­σεις που θα μπο­ρού­σαν να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν ως εν­διά­με­σες έως ότου κα­τα­στεί δυ­να­τή η μο­νι­μό­τε­ρη ενί­σχυ­ση του Στρα­τού Ξηράς με αξιό­πι­στες μο­νά­δες με­τα­φο­ράς προ­σω­πι­κού. Η συ­ζή­τη­ση για την πι­θα­νό­τη­τα πα­ρα­χώ­ρη­σης BMP-1, υπό τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις που πα­ρου­σιά­στη­καν μόλις, μπο­ρεί να πα­ρα­μέ­νει ανοι­χτή, ωστό­σο για τα υπό­λοι­πα συ­στή­μα­τα και, κυ­ρί­ως, για τους αντι­πλοϊ­κούς πυ­ραύ­λους τύπου Harpoon η Αθήνα δεν το συ­ζη­τά­ει.

H Aθήνα θα τα στεί­λει στην Ου­κρα­νία εάν δια­σφα­λι­στεί η άμεση αντι­κα­τά­στα­σή τους από αντί­στοι­χων δυ­να­το­τή­των οχή­μα­τα με­τα­φο­ράς προ­σω­πι­κού και μάχης.

Αντι­θέ­τως, στους κόλ­πους του υπουρ­γεί­ου Εθνι­κής Αμυ­νας υφί­στα­ται μια αρ­κε­τά εκτε­τα­μέ­νη συ­ζή­τη­ση για το πώς το Π.Ν. και οι Ενο­πλες Δυ­νά­μεις γε­νι­κό­τε­ρα θα μπο­ρού­σαν να διευ­ρύ­νουν το σχε­τι­κό οπλο­στά­σιό τους με πε­ρισ­σό­τε­ρα πυ­ραυ­λι­κά συ­στή­μα­τα, τα οποία λόγω και του ανά­γλυ­φου του Αι­γαί­ου Πε­λά­γους προσ­δί­δουν πολύ με­γα­λύ­τε­ρη αξία στην απο­τρο­πή, απ’ ό,τι –για πα­ρά­δειγ­μα– πο­λυ­δά­πα­νες επεν­δύ­σεις όπως αυτή που έχει κάνει η Αγκυ­ρα ναυ­πη­γώ­ντας το ελι­κο­πτε­ρο­φό­ρο «Ανα­ντο­λού» (είτε το εξο­πλί­σει με ελι­κό­πτε­ρα είτε το με­τα­τρέ­ψει σε πλατ­φόρ­μα με­τα­φο­ράς μη επαν­δρω­μέ­νων αε­ρο­σκα­φών).

Η Ου­κρα­νία, πά­ντως, ήδη δια­θέ­τει πολύ πιο οι­κο­νο­μι­κούς και αρ­κε­τά αξιό­πι­στους αντι­πλοϊ­κούς πυ­ραύ­λους εγ­χώ­ριας πα­ρα­γω­γής, τους Neptune, γνω­στούς πλέον σε πα­γκό­σμιο επί­πε­δο από τη βύ­θι­ση του κα­τα­δρο­μι­κού «Μό­σκ­βα», της ναυαρ­χί­δας του ρω­σι­κού στό­λου στη Μαύρη Θά­λασ­σα. Ωστό­σο η αλ­λα­γή των συν­θη­κών της σύ­γκρου­σης στην Ου­κρα­νία και η αύ­ξη­ση της ναυ­τι­κής πί­ε­σης προς την ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή από το Μι­κο­λάιβ έως τα πε­ρί­χω­ρα της Οδησ­σού και τις εκ­βο­λές του Δού­να­βη, που απο­τε­λεί και την τε­λευ­ταία πρό­σβα­ση του Κιέ­βου στη Μαύρη Θά­λασ­σα, αυ­ξά­νουν τις ανά­γκες για άμυνα κατά πο­λε­μι­κών πλοί­ων. Μέχρι στιγ­μής, πά­ντως, έχει απο­δει­χθεί ότι η χρήση αντι­πλοϊ­κών πυ­ραύ­λων γί­νε­ται σε συν­δυα­σμό με την αξιο­ποί­η­ση UAV τα οποία επι­φορ­τί­ζο­νται με τον εντο­πι­σμό των στό­χων και την κα­τά­δει­ξή τους.

Πηγή kathimerini.gr