Απερρίφθη αίτηση αναστολής εκτέλεσης διαταγής πληρωμής από εκμίσθωση ξενοδοχείου

Με από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου (δια­δι­κα­σία ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων) απερ­ρί­φθη η αί­τη­ση ανα­στο­λής εκτέ­λε­σης μίας ιδιω­τι­κής κε­φα­λαιου­χι­κής εται­ρεί­ας που εκ­με­ταλ­λεύ­ε­ται ξε­νο­δο­χεια­κή μο­νά­δα κατά της εκ­μι­σθώ­τριας ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας της.

Ει­δι­κό­τε­ρα, σύμ­φω­να με την από­φα­ση η αι­τού­σα ζη­τού­σε να ανα­στα­λεί η εκτέ­λε­ση της δια­τα­γής πλη­ρω­μής ποσού 99.000 ευρώ και η από­δο­ση χρή­σης του μι­σθί­ου που εξέ­δω­σε σε βάρος της η καθ’ ης η αί­τη­ση και να ανα­στα­λεί η δια­δι­κα­σία της ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης μέχρι την έκ­δο­ση τε­λε­σί­δι­κης από­φα­σης επί της ανα­κο­πής της.

Το 2018 η καθ’ ης η αί­τη­ση εκ­μί­σθω­σε στην αι­τού­σα ένα ξε­νο­δο­χείο ιδιο­κτη­σί­ας της στην πόλη της Ρόδου απο­τε­λού­με­νο από 3 ορό­φους και συ­νο­λι­κά 378 κλί­νες με μί­σθω­μα 200.000 ευρώ ετη­σί­ως.

Με τον πρώτο λόγο της ανα­κο­πής η αι­τού­σα ισχυ­ρί­ζε­ται ότι εξό­φλη­σε το υπό­λοι­πο των 99.000 ευρώ που αφο­ρού­σε το έτος 2019 μία ημέρα πριν την επί­δο­ση της δια­τα­γής πλη­ρω­μής.

Ωστό­σο, σύμ­φω­να με την κρίση του Δι­κα­στη­ρί­ου προ­κει­μέ­νου να απο­κλει­στεί η έκ­δο­ση δια­τα­γής από­δο­σης της χρή­σης του μι­σθί­ου ακι­νή­του απαι­τεί­ται η κα­τα­βο­λή των οφει­λό­με­νων μι­σθω­μά­των να έχει γίνει εντός του 15νθη­μέ­ρου που υπο­χρε­ω­τι­κά με­σο­λα­βεί από την έγ­γρα­φη όχλη­ση που έχει επι­δο­θεί στοn μι­σθω­τή με δι­κα­στι­κό επι­με­λη­τή μέχρι την κα­τά­θε­ση της αί­τη­σης του εκ­μι­σθω­τή.

Με τον δεύ­τε­ρο λόγο της ανα­κο­πής της, η αι­τού­σα υπο­στη­ρί­ζει ότι η καθ’ ης η αί­τη­ση κα­τα­χρη­στι­κά προ­έ­βη στην έκ­δο­ση της δια­τα­γής πλη­ρω­μής και από­δο­σης της χρή­σης του μι­σθί­ου, αφού εκτός από το ό,τι είχε εξο­φλή­σει το ετή­σιο μί­σθω­μα του 2019 έχουν κα­τα­βλη­θεί επι­πλέ­ον και τα μι­σθώ­μα­τα όλης της εξα­ε­τούς διάρ­κειας της μι­σθω­τι­κής σύμ­βα­σης.

Με τον τρίτο λόγο ανα­κο­πής η αι­τού­σα ισχυ­ρί­ζε­ται ότι για την έκ­δο­ση της δια­τα­γής πλη­ρω­μής και από­δο­σης της χρή­σης του μι­σθί­ου δεν προ­σκο­μί­στη­καν από την καθ’ ης η αί­τη­ση έγ­γρα­φα από τα οποία να προ­κύ­πτουν οι συ­ναλ­λα­κτι­κές τους σχέ­σεις.

Ετσι, το Δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι δεν πι­θα­νο­λο­γεί­ται η ευ­δο­κί­μη­ση της ανα­κο­πής που άσκη­σε η αι­τού­σα και απέρ­ρι­ψε την αί­τη­ση ανα­στο­λής εκτέ­λε­σης της δια­τα­γής πλη­ρω­μής και από­δο­σης της χρή­σης του μι­σθί­ου που εκ­δό­θη­κε σε βάρος της.

Την αι­τού­σα εκ­προ­σώ­πη­σαν οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Ακης Δη­μη­τριά­δης, Σταύ­ρος Νι­κο­λέν­δρης και Πα­να­γιώ­τα Πα­ντε­λε­ά­κη και την καθ’ ης η αί­τη­ση οι κ.κ. Μηνάς Τσέρ­κης και Δέ­σποι­να Ζιώγα.