Εφιαλτικά σενάρια της Κομισιόν για τις επιχειρήσεις στην ΕΕ- Εκατοντάδες χιλιάδες «λουκέτα», στρατιές ανέργων

Αναμ­φί­βολα τα φώτα της δημο­σιό­τη­τας έπεσαν πάνω στις επι­κε­φα­λί­δες των ανα­κοι­νώ­σεων της Κομι­σιόν, δηλαδή στα 750 δισ ευρώ του προ­τει­νό­με­νου Ταμείου, στη δοσο­λο­γία επιχορηγήσεων- δανείων και φυσικά στο “μερίδιο” των 32 δισ ευρώ που ανα­λο­γεί στην Ελλάδα.

Αν σκα­λί­σει, όμως, κανείς τα πολυ­σέ­λιδα συνο­δευ­τικά κείμενα της πρό­τα­σης, θα “παγώσει” από το μέγεθος της κατα­στρο­φής που προκαλεί- δεν έχει τελειώ­σει ακόμα- η παν­δη­μία και σίγουρα θα προ­βλη­μα­τι­στεί αν τα “εργα­λεία” που ενερ­γο­ποιού­νται, θα απο­δει­χθούν αρκετά για να αντι­με­τω­πι­στεί η πρω­το­φα­νής κρίση.

Σύμφωνα με τις εκτι­μή­σεις της Κομι­σιόν, στο βασικό σενάριο εργα­σίας οι ζημιές που θα υπο­στούν οι επι­χει­ρή­σεις πανευ­ρω­παϊκά, ενδέ­χε­ται να ξεπε­ρά­σουν τα 720 δισ. ευρώ, ενώ στην περί­πτωση των ακραίων παρα­δο­χών η “τρύπα” μεγα­λώ­νει πέρα από τα 1,2 τρισ. ευρώ! Για να υπάρχει, δε, καμία αμφι­βο­λία για το πρό­βλημα ρευ­στό­τη­τας που θα αντι­με­τω­πί­σουν οι επι­χει­ρή­σεις ή μάλλον για τα συμ­πτώ­ματα “ασφυ­ξίας”, υπο­λο­γί­ζε­ται ότι στην καλύ­τερη περί­πτωση το 25-35% θα “πνιγούν” ως το τέλος του χρόνου, έχοντας εξα­ντλή­σει τα κεφά­λαια και τα ταμειακά τους δια­θέ­σιμα, ενώ στην περί­πτωση του ακραίου σενα­ρίου το ποσοστό ανε­βαί­νει στο 50%!!!

Τι σημαί­νουν πρα­κτικά όλα αυτά τα νούμερα; Ότι 180.000- 260.000 ευρω­παϊ­κές επι­χει­ρή­σεις κιν­δυ­νεύ­ουν με “κανόνι”, συμπα­ρα­σύ­ρο­ντας περίπου 25- 35 εκα­τομ­μύ­ρια εργα­ζό­με­νους σε αυτές.

Ποιοι κλάδοι κιν­δυ­νεύ­ουν

Για να καλυ­φθούν αυτές οι τρο­μα­κτι­κές ελλεί­ψεις ρευ­στό­τη­τας θα χρεια­στούν ως και 500 δισ ευρώ στο… καλό σενάριο και περί τα 900 δισ ευρώ στη χει­ρό­τερη εκδοχή των πραγ­μά­των, ενώ ανα­φο­ρικά με τους κλάδους που βρί­σκο­νται στο “κόκκινο”, η ανάλυση της Κομι­σιόν μοιάζει να “φωτο­γρα­φί­ζει” τη ραχο­κο­κα­λιά της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας: χονδρεμπόριο- λια­νε­μπό­ριο, ξενο­δο­χεία, εστίαση, μετα­φο­ρές. Όλες αυτές βρί­σκο­νται αντι­μέ­τω­πες με ξαφνικό “θάνατο”, ειδικά αν προ­σθέ­σει κανείς το ότι ως και το 75% αυτών των επι­χει­ρή­σεων που “στε­γνώ­νουν”, είναι χρη­μα­το­δο­τικά ευά­λω­τες λαμ­βά­νο­ντας υπόψιν το λόγο χρέους/μετο­χι­κού κεφα­λαίου.

Σοκ προ­κα­λούν και οι εκτι­μή­σεις για το επεν­δυ­τικό “κενό” που πρέπει να καλυ­φθεί, όχι μόνο ανα­φο­ρικά με τη ζημιά που προ­κά­λεσε η παν­δη­μία αλλά κυρίως για τη μετά­βαση στην επόμενη ημέρα.

Σύμφωνα με το βασικό σενάριο, το “κενό” που προ­κά­λεσε η παν­δη­μία υπο­λο­γί­ζε­ται σε 846 δισ ευρώ στη διετία 2020- 2021. Φυσικά η κατά­σταση δια­φέ­ρει από χώρα σε χώρα, αλλά με βάση τους πίνακες που δημο­σιο­ποί­ησε η Κομι­σιόν, η Ελλάδα έχει το τρίτο μεγα­λύ­τερο “κενό” ως προς τις επεν­δύ­σεις μηχα­νο­λο­γι­κού εξο­πλι­σμού, ενώ βρί­σκε­ται μέσα στην πρώτη δεκάδα των χωρών με επεν­δυ­τική “τρύπα” στις κατα­σκευές.

Η παν­δη­μία απο­κά­λυψε, όμως και αδυ­να­μίες, όπως η εκτε­τα­μένη εξάρ­τηση από εισα­γω­γές βασικών αγαθών κι υπη­ρε­σιών, με απο­τέ­λε­σμα να φαντά­ζει μονό­δρο­μος η ενί­σχυση της στρα­τη­γι­κής αυτο­νο­μίας της Ευρώπης σε φάρμακα, βασικά υλικά για την υψηλή τεχνο­λο­γία, τρόφιμα κ.λ.π. Με τις πιο συγκρα­τη­μέ­νες εκτι­μή­σεις, υπο­λο­γί­ζε­ται ότι χρειά­ζο­νται του­λά­χι­στον 20 δισ ευρώ κάθε χρόνο για επεν­δύ­σεις στην κυβερ­νο­α­σφά­λεια, στη ρομπο­τική, στο 5G, στη βιο­τε­χνο­λο­γία, στα φαρ­μα­κευ­τικά και παραϊ­α­τρικά σκευά­σματα.

Όσον αφορά στην απο­κα­λού­μενη “πράσινη” μετά­βαση και τον ψηφιακό μετα­σχη­μα­τι­σμό, απαι­τού­νται του­λά­χι­στον 595 δισ ευρώ το χρόνο, δηλαδή γύρω στα 1,2 δισ ευρώ στη διετία!

Περί τα 100 δισ ευρώ το χρόνο υπο­λο­γί­ζε­ται ότι θα χρεια­στούν και για την κάλυψη του “κενού” στις δημό­σιες επεν­δύ­σεις, με την επι­σή­μανση της Κομι­σιόν ότι τα προη­γού­μενα χρόνια της δημο­σιο­νο­μι­κής κρίσης, τα προ­γράμ­ματα δημο­σίων επεν­δύ­σεων ήταν τα εύκολα θύματα των σχεδίων δημο­σιο­νο­μι­κής πει­θαρ­χίας, κάτι που ήταν, όμως, επι­βα­ρυ­ντικό για τις μεσο­πρό­θε­σμες και μακρο­πρό­θε­σμες προ­ο­πτι­κές ανά­καμ­ψης αυτών των χωρών. Για να μην υπάρχει, δε, καμία αμφι­βο­λία για τις χώρες που κατέ­φυ­γαν σε αυτήν τη λύση, το σχετικό διά­γραμμα ανα­δει­κνύει τις διόλου αξιο­ζή­λευ­τες επι­δό­σεις της Ελλάδας.

Το κερα­σάκι στην τούρτα; Οι πρό­σθε­τες χρη­μα­το­δο­τι­κές ανάγκες των χωρών της Ένωσης υπο­λο­γί­ζο­νται σε του­λά­χι­στον 1,7 τρισ. ευρώ στη διετία 2020- 2021, ενώ αν συνυ­πο­λο­γι­στούν και τα 3,7 τρις ευρώ των προ κρίσης αναγκών, ο λογα­ρια­σμός ανε­βαί­νει στα 5,4 τρισ ευρώ. Σημειω­τέον ότι σε αυτά δεν συνυ­πο­λο­γί­ζο­νται περί τα 5 τρισ ευρώ, που είναι η έκθεση των κρατών απέ­να­ντι σε κατα­πτώ­σεις εγγυ­ή­σεων και πιθανές τρα­πε­ζι­κές ζημιές…

Πηγή: economistas.gr

Γιώργος Παππούς