Σκέψεις για διάβημα προς την Αγκυρα

Τρόπους επί­λυ­σης ακόμα ενός ιδιαι­τέ­ρως ευαί­σθη­του ζητή­μα­τος το οποίο ανέκυψε τις προη­γού­με­νες εβδο­μά­δες στον Εβρο, αυτή τη φορά με αφορμή την παρου­σί­αση ενός τμή­μα­τος ελλη­νι­κού εδάφους ως τουρ­κι­κού, ανα­ζη­τεί η Αθήνα. Στον Νότιο Εβρο, στη θέση Μελισ­σο­κο­μείο, η οποία βρί­σκε­ται σε ένα σημείο το οποίο πλημ­μυ­ρί­ζει κάθε χρόνο μετά το φθι­νό­πωρο και με βάση τους χάρτες του 1923 ανήκει στην Ελλάδα, βρί­σκο­νται τις τελευ­ταίες εβδο­μά­δες στοι­χεία της τουρ­κι­κής στρα­το­χω­ρο­φυ­λα­κής και των ειδικών δυνά­μεων της αστυ­νο­μίας της γεί­το­νος. Η διαφορά δεν είναι νέα και εδρά­ζε­ται στην αλλαγή της κοίτης του ποταμού Εβρου. Η κοίτη έχει μετα­κι­νη­θεί, με απο­τέ­λε­σμα στη θέση της να βρί­σκε­ται πλέον ένα έλος, το οποίο το καλο­καίρι ξεραί­νε­ται και τον χειμώνα πλημ­μυ­ρί­ζει δημιουρ­γώ­ντας εκεί μια νησίδα. Αυτή τη μετα­φορά της κοίτης εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται η Τουρκία προ­κει­μέ­νου να διεκ­δι­κή­σει μια περιοχή η οποία φθάνει τα περίπου 16 στρέμ­ματα γης.

Τριβές υπήρχαν και στο παρελ­θόν, ωστόσο, πλέον, στην περιοχή υπάρχει η σταθερή παρου­σία δυνά­μεων ασφα­λείας της Τουρ­κίας, οι οποίες και εμπο­δί­ζουν τις εργα­σίες των στε­λε­χών της Γεω­γρα­φι­κής Υπη­ρε­σίας Στρατού να ολο­κλη­ρώ­σουν τη διευ­θέ­τηση του χώρου από ελλη­νι­κής πλευράς, ενόψει επέ­κτα­σης του φράχτη και στον Νότιο Εβρο.

Στην Αθήνα εξε­τά­ζο­νται διά­φο­ροι τρόποι αντί­δρα­σης και ήδη έχει ενερ­γο­ποι­η­θεί η διπλω­μα­τική οδός, δίχως να απο­κλεί­ε­ται και η επίδοση δια­βή­μα­τος προς το υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών της Τουρ­κίας. Εως τώρα δια­τη­ρού­νται χαμηλοί τόνοι αφενός λόγω των ευαί­σθη­των πτυχών ενός ζητή­μα­τος όπως αυτό, αφε­τέ­ρου διότι η Αθήνα δεν επι­θυ­μεί να δημιουρ­γή­σει την αίσθηση ότι συζη­τάει για θέματα που υπο­δη­λώ­νουν πιθανές συνο­ρια­κές δια­φο­ρές με την Αγκυρα.

Σε πρα­κτικό επίπεδο, η Αθήνα επι­κα­λεί­ται τους χάρτες με τους οποίους χαρά­χθη­καν τα σύνορα το 1923 και έκτοτε κάποια σημεία του επι­βε­βαιώ­θη­καν εκ νέου, ακριβώς λόγω της ανάγκης υπο­λο­γι­σμού των αλλαγών που επήλθαν στο ανά­γλυφο από την αλλαγή του ρου του ποταμού σε κάποια σημεία.

Για την ελλη­νική πλευρά το συγκε­κρι­μένο εμπόδιο πρα­κτικά δημιουρ­γεί προ­σκόμ­ματα και στην προ­σπά­θεια που γίνεται τους τελευ­ταί­ους μήνες για επέ­κταση του φράχτη και στον Νότιο Εβρο, αλλά και για την οχύρωση της περιο­χής, ώστε σε περί­πτωση επα­νά­λη­ψης ενός σενα­ρίου όπως αυτό του Μαρτίου, να ελα­χι­στο­ποι­η­θούν οι πιθα­νό­τη­τες προ­ώ­θη­σης νέου κύματος μετα­να­στών προς την Ελλάδα.

Η τουρ­κική πλευρά επι­κα­λεί­ται τη χάραξη που απο­τυ­πώ­νε­ται σε ψηφια­κές πλατ­φόρ­μες και ελεύ­θε­ρες πηγές (όπως η google), που, όπως έχει απο­δει­χθεί επα­νει­λημ­μέ­νως στο παρελ­θόν, είναι πρα­κτικά αδύ­να­τον να αντα­πο­κρί­νο­νται στην ακρί­βεια με την οποία έχουν χαρα­χθεί συνο­ρια­κές γραμμές με βάση όλα τα κλασικά όργανα γεω­δαι­σίας (όπως το θεο­δό­λιχο, κλι­σιό­με­τρο κ.λπ.).

Πηγή: kathimerini.gr