Αναβιώνει υπόθεση εκβίασης υπερήλικης που έχει πλέον αποβιώσει

Ενώπιον του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου θα ανα­βιώ­σει την 10η Ιανουα­ρίου 2019 υπόθεση με κατη­γο­ρού­με­νους για κακουρ­γη­μα­τική εκβίαση, άμεση συνέρ­γεια στην πράξη αυτή και κλοπή από κοινού ένα ανδρό­γυνο από την Ρόδο, που έχει κατα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή κάθειρ­ξης 12 ετών με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα υπό τους περιο­ρι­στι­κούς όρους της κατα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγγύ­η­σης ύψους 3.000 ευρώ, της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα και της εμφά­νι­σής τους μια φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μικό τμήμα του τόπου κατοι­κίας τους.

Αθώος κρίθηκε από τον πρώτο βαθμό ο γιός τους, κατη­γο­ρού­με­νος για κλοπή.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι κατα­μη­νύ­θη­καν από μια 82χρονη χήρα, που έχει πλέον απο­βιώ­σει.

Η υπε­ρή­λικη, όπως έγραψε η “δημο­κρα­τική”, κατήγ­γειλε ότι µε τη χρήση δια­φό­ρων τεχνα­σμά­των αλλά και µε το πρόσχηµα παροχής φρο­ντί­δας στα γηρα­τειά της «αφαιµάχθηκαν» οι λογα­ρια­σμοί της, ενώ ισχυ­ρί­στηκε ακόµη ότι αφαι­ρέ­θη­καν οικο­συ­σκευές από την κατοι­κία της. Ταυ­τό­χρονα κατήγ­γειλε τη µεταβίβαση στην ιδιο­κτη­σία των µηνυοµένων ενός ακι­νή­του της.

Ο πλη­ρε­ξού­σιος δικη­γό­ρος της κ. Μιχάλης Καντι­δε­νός, έχει προ­σφύ­γει και ενώπιον του Πολυµελούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, µε αίτηµα την ακύρωση, λόγω αντι­θέ­σεως στα χρηστά ήθη, της µεταβίβασης του ακι­νή­του της υπε­ρή­λι­κης.

Ένας εκ των εγκα­λου­μέ­νων, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται η πλευρά της 82χρονης, προ­σπά­θησε και πέτυχε αφενός την απο­μά­κρυνσή της από το παιδί της και αφε­τέ­ρου µε την πλήρη εξου­σί­ασή της, την όλο και πιο συχνή παρου­σία του στο σπίτι της.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι από τον Οκτώ­βριο του 2009, οι επι­σκέ­ψεις της τριµελούς οικο­γέ­νειας των εγκαλούµενων, άρχισαν να γίνο­νται συχνές, συνοδευόµενες µερικές φορές από φαγητό, κερ­δί­ζο­ντας µε τον καιρό τη συµπάθεια και την εµπιστοσύνη της για την φαινοµενικά άδολη προθυµία τους να την βοη­θή­σουν.

Δια­τεί­νε­ται µεταξύ άλλων ότι γνω­ρί­ζο­ντας την ύπαρξη κατα­θέ­σεών της σε Τρά­πε­ζες αφαί­ρε­σαν δια στα­δια­κών ανα­λή­ψεων χωρίς τη συγκα­τά­θεσή της άλλοτε δια της βίας και άλλοτε δι’ απειλών, αρκετά χρήματα.

Περί τα τέλη Φεβρουα­ρίου 2010, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται η πλευρά της 82χρονης, χρειά­στηκε να εισα­χθεί σε νοσοκοµείο για εγχεί­ρηση και υπο­στη­ρί­ζει ότι µε το πρόσχηµα της ενδεχόµενης ανάγκης χρηµάτων για την κάλυψη των εξόδων νοση­λείας της για καταρ­ρά­κτη, υπέ­γραψε εξου­σιο­δό­τηση που καθι­στούσε έναν εκ των µηνυοµένων συν­δι­καιούχο λογα­ρια­σμού στον οποίο είχε χρήµατα σε προθεσµιακή κατά­θεση.

Ισχυ­ρί­στηκε ότι πιέ­στηκε να τον κατα­στή­σει συν­δι­καιούχο και σε άλλο τρα­πε­ζικό λογαριασµό στον οποίο κατα­τί­θετο η σύνταξη και το επι­κου­ρικό επίδοµά της κάθε µήνα. Επίσης ισχυ­ρί­ζε­ται ότι της αφαί­ρεσε 10.000 ευρώ σε μετρητά από το σπίτι της, τα οποία προ­έρ­χο­νταν από πώληση δια­με­ρί­σμα­τος ιδιο­κτη­σίας της, ως επίσης και ποσό 600 ευρώ τα οποία προ­έρ­χο­νταν από την πώληση του µεταχειρισµένου αυτο­κι­νή­του της.

Η 82χρονη υπο­στή­ριξε πιο πέρα ότι ανα­γκά­στηκε να ορίσει έναν εκ των εγκαλουµένων µοναδικό της κληρονόµο σ’ ολό­κληρη την κινητή και ακίνητη περιου­σία της.

Δια­τεί­νε­ται επίσης, και αυτό είναι ουσια­στικά και το αντικείµενο της αστικής δίκης, ότι µε τη χρήση απειλών και ψυχο­λο­γι­κής βίας της απέ­σπα­σαν µια ορι­ζό­ντια ιδιο­κτη­σία που είχε στη Ρόδο αντί εικο­νι­κού τιµήµατος 15.000 ευρώ.

Στο πρω­τό­δικο δικα­στή­ριο κατέ­θε­σαν ένας δικη­γό­ρος της Ρόδου, ο γιος της εκλι­πού­σης και δύο φίλες της και η εγγονή της δικη­γό­ρος.

Οι κατηγορούµενοι αρνή­θη­καν κατηγορηµατικά τα καταγγελλόµενα σε βάρος τους και ισχυ­ρί­ζο­νται ότι η ηλικιωµένη δεν είχε καλές σχέσεις µε τον γιο της και επειδή την φρό­ντι­ζαν ήθελε να τους ανταµείψει µε τον τρόπο αυτό.

Η στάση της απέ­να­ντί τους άλλαξε, όπως τονί­ζουν, όταν απο­κα­τα­στά­θη­καν οι σχέσεις της µε το παιδί της, ενώ υπο­στή­ρι­ξαν ότι τα όσα δια­τεί­νε­ται σχετικά µε κλοπές χρηµάτων, εκβιασµούς και απειλές είναι παντε­λώς ψευδή.

Ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος υπο­στή­ριξε ότι κατέ­βαλε το τίμημα για την αγορά του ακι­νή­του της υπε­ρή­λι­κης σε μετρητά τα οποία είχε στην οικία του σε δύο δόσεις κι ότι η δεύτερη κατα­βολή ύψους 3.000 ευρώ έγινε με χρήματα που ανέλαβε από λογα­ρια­σμό του.

Ενώ υπο­στή­ριξε ότι είχε άνεση χρη­μά­των και ότι σε ανύ­πο­πτο χρόνο πριν την επιβολή των capital controls είχε μετρητά στην οικία του δεν μπόρεσε να δώσει πει­στι­κές εξη­γή­σεις για το γεγονός ότι ένα χρόνο μετά προ­σέ­φυγε ενώπιον του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου με αίτημα την υπαγωγή του στο νόμο περί υπερ­χρε­ω­μέ­νων νοι­κο­κυ­ριών δηλώ­νο­ντας ότι το εισό­δημά του ήταν στα προη­γού­μενα έτη μόλις 1.000 ευρώ.