54χρονος που υποστηρίζει ότι είναι παιδί βιασμού και αιμομιξίας άσκησε έφεση

Ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου προ­σέ­φυγε ένας 54χρονος κάτοι­κος Βόλου με έφεση κατά από­φα­σης που εξέδωσε το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την οποία απορ­ρί­φθηκε αγωγή του με την οποία ζητή­θηκε να δια­τα­χθεί η διε­νέρ­γεια ιατρι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης με τη μέθοδο των αντι­γό­νων ιστο­συμ­βα­τό­τη­τας ΗL-Α, καθώς και την ανάλυση του DΝΑ και κάθε άλλης γενικώς ανα­γνω­ρι­σμέ­νης ιατρι­κής μεθόδου, ούτως ώστε να απο­δει­χτεί πέραν πάσης αμφι­βο­λίας, ότι είναι παιδί βιασμού και αιμο­μι­ξίας μεταξύ ενός κατοί­κου της Ρόδου και της αδελφής του!

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», το πρω­τό­δικο δικα­στή­ριο έκρινε ότι η αγωγή πρέπει να απορ­ρι­φθεί ως ουσία αβάσιμη καθώς από την ενη­λι­κί­ωση του ενά­γο­ντος το 1981 μέχρι και το έτος 2011 οπότε και πλη­ρο­φο­ρή­θηκε την ύπαρξη και το όνομα του φερό­με­νου ως βιο­λο­γι­κού του πατέρα η προ­θε­σμία άσκησης της ένδικης αξίωσης ναι μεν είχε ανα­στα­λεί, καθώς οι θετοί γονείς του μέχρι και το έτος 2009 του απέ­κρυ­πταν επι­με­λώς ότι ήταν υιο­θε­τη­μέ­νος, αλλά από το έτος 2011 οπότε και τελούσε σε πλήρη γνώση των στοι­χείων του φερό­με­νου ως βιο­λο­γι­κού πατέρα μέχρι και την άσκηση της αγωγής το Νοέμ­βριο του 2016 είχε παρέλ­θει η ετήσια προ­θε­σμία που τάσσει ο νόμος.

Θυμί­ζουμε ότι η υπόθεση απο­τε­λεί συνέ­χεια μιας άλλης, που εξε­τά­στηκε από το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου. Το δικα­στή­ριο είχε απορ­ρί­ψει την αγωγή του ίδιου ενά­γο­ντος και της μητέρας του, κατά του ίδιου προ­σώ­που.

Ο 54χρονος, κατά το έτος 2009, λίγο πριν το θάνατο του θετού του πατρός και κατά τις τελευ­ταίες του στιγμές, πλη­ρο­φο­ρή­θηκε συγκε­κρι­μένα ότι υιο­θε­τή­θηκε από αυτόν και την γυναίκα του και ότι οι πραγ­μα­τι­κοί του γονείς βρί­σκο­νται στη Ρόδο.

Ενώ ήταν σε ηλικία 46 ετών, ξεκί­νησε επίπονο αγώνα προ­κει­μέ­νου να ανεύρει τους φυσι­κούς του γονείς.

Ανα­ζή­τησε την πραγ­μα­τική του μητέρα, την οποία βρήκε τελικά στη Ρόδο και ήρθε σε επι­κοι­νω­νία μαζί της.

Όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται στην αγωγή, ούτε εκείνη εγνώ­ριζε την ύπαρξή του, αφού όταν τον γέννησε σε ηλικία μόλις 15 ετών, της είπαν στο νοσο­κο­μείο, όπου την πήγε η μητέρα της ότι γεν­νή­θηκε νεκρός.

Μετά την τραγική αυτή απο­κά­λυψη, η μητέρα του, όπως υπο­στη­ρί­ζει, του εξι­στό­ρησε όλη την αλήθεια, η οποία του προ­κά­λεσε ακόμα τρα­γι­κό­τερο σοκ, αφού δια­πί­στωσε τελικά ότι όχι μόνο ήταν υιο­θε­τη­μέ­νος από τα τρία του χρόνια, αλλά επι­πλέον ότι είναι ο γόνος εγκλή­μα­τος βιασμού και αιμο­μι­ξίας της μητέρας του από τον αδελφό της!

Φέρεται να του απο­κά­λυψε η μητέρα του συγκε­κρι­μένα ότι ο αδελφός της, όταν αυτή ήταν σε ηλικία 14 ετών, την βίασε και την κατέ­στησε έγκυο.

Κατά τη διάρ­κεια της εγκυ­μο­σύ­νης της, η μητέρα της διέδιδε στην κλειστή κοι­νω­νία του χωριού, όπου κατοι­κού­σαν, ότι η κόρη της έμεινε έγκυος από έναν στρα­τιώτη, που υπη­ρε­τούσε εκεί και σκόπευε να την παντρευ­τεί, κρα­τώ­ντας εφτα­σφρά­γι­στο το μυστικό, με απο­τέ­λε­σμα να ζει η μητέρα του στον κόσμο της από­λυ­της σιωπής, χωρίς να μπορεί να αντι­δρά­σει ή να υπε­ρα­σπί­σει τον εαυτό της, αφού ζούσε σε άθλιες συν­θή­κες της μικρής κλει­στής κοι­νω­νίας του χωριού της δεκα­ε­τίας 1960-1970.

Ο καταγ­γελ­λό­με­νος, με τις προ­τά­σεις του αρνή­θηκε τα όσα του απο­δί­δο­νται.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η εγκυ­μο­σύνη της αδελφής του προήλθε από μια περι­στα­σιακή σχέση με κάποιον στρα­τιώτη. Υπο­στή­ριξε ότι η αδελφή του παρέ­μεινε στο νοσο­κο­μείο με το παιδί οκτώ ημέρες από την ημε­ρο­μη­νία γεν­νή­σεώς του, δηλαδή την 15η Φεβρουα­ρίου 1963 και ότι καμία απο­λύ­τως ιδιαί­τερη επαφή, πολλώ μάλλον σαρκική ιδιαί­τερα με το χαρα­κτήρα του βιασμού δεν είχε με την αδελφή του.

Ισχυ­ρί­στηκε μάλιστα ότι από το έτος 1962, όταν ήταν 17 ετών μέχρι και λίγο χρόνο πριν την επίδοση της αγωγής, δεν είχε οποιο­δή­ποτε πρό­βλημα στη σχέση τόσο με την αδελφή του, όσο και με τα αδέλφια και τους γονείς του.

Ο Βολιώ­της εκπρο­σω­πεί­ται από τον δικη­γόρο κ. Ι. Εμμα­νου­η­λίδη.