Στα νέα του καθήκοντα, ως προέδρου του Θεραπευτηρίου Χρονίων Παθήσεων Δωδεκανήσου και στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα προνοιακά ιδρύματα που ανέλαβε, αναφέρεται σε συνέντευξή του στη «δ», ο υπεύθυνος τύπου της Νομαρχιακής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας κ. Σάββας Πεταλάς.
Στην ίδια συνέντευξη ο κ. Πεταλάς σχολιάζει την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα ελπίζοντας ότι θα πρυτανεύσει η λογική για να κερδηθεί χρόνος ώστε η κυβέρνηση να μπορέσει να διαπραγματευθεί το ζήτημα της βιωσιμότητας του χρέους εντός της ευρωζώνης.
«Το Ελληνικό δράμα και η όποια λύση του σχετίζεται με την υπόγεια γεωπολιτική και γεωοικονομική σύγκρουση ανάμεσα σε Γερμανία και Η.Π.Α. και περιγράφεται απόλυτα από την λαϊκή παροιμία “Όταν σε μία λίμνη πλακώνονται τα βουβάλια, την πληρώνουν οι βάτραχοι”», τονίζει χαρακτηριστικά ο κ. Πεταλάς και εξηγεί ότι «στην περίπτωση της χώρας μας, όπου ο κ. Παπαδρέου μετέτρεψε την ευρωπαϊκή λίμνη σε βάλτο και την Ελλάδα σε δηλητηριώδες βατράχι, ο Γερμανικός και ο Αμερικάνικος βούβαλος δεν θα νοιαστούν αν μας ποδοπατήσουν».
Ο κ. Πεταλάς εκτιμά παραπέρα ότι ο ο λαϊκισμός των «πολιτικών άκρων» ευδοκιμεί στην Ελλάδα και αποτελεί την εύκολη λύση για να επιπλεύσουν για ακόμα μία φορά οι φαύλες νοοτροπίες που μας οδήγησαν εδώ και οι πολιτικοί φελλοί.
Aναλυτικά η συνέντευξη του προέδρου του Θεραπευτηρίου Χρονίων Παθήσεων Δωδεκανήσου, κ. Σάββα Πεταλά:
• Κύριε Πεταλά, σε μία περίοδο οικονομικής κρίσης και τις δημόσιες δαπάνες να συρρικνώνονται τι δυνατότητες έχετε ως διοικητής των τριών συγχωνευμένων προνοιακών ιδρυμάτων της Ρόδου;
Πράγματι οι οικονομικές συνθήκες είναι ιδιαίτερα δυσμενείς και οι κρατικές δαπάνες έχουν μειωθεί αρκετά, γεγονός που δυσκολεύει αρκετά τους σχεδιασμούς κάθε κρατικού φορέα.
Από την άλλη όμως ως διοίκηση έχουμε αναλάβει πρωτοβουλίες και βελτιώσεις που ενώ δεν απαιτούν δαπάνες, δημιουργούν συνθήκες διαφάνειας και νομιμότητας με παράλληλο εξορθολογισμό στην διαχείριση των διαθέσιμων πόρων.
Για παράδειγμα εντός δύο μηνών διενεργήσαμε πλήρη απογραφή των παγίων και των αναλωσίμων στο παράρτημα Κολυμπίων, προβήκαμε σε εγκαθίδρυση διαδικασιών καταγραφής όλων των δωρεών και αξιοποιούμε στο μέγιστο βαθμό την εθελοντική διάθεση πολιτών και επαγγελματικών ομάδων.
Ήδη διεκπεραιώθηκε η εθελοντική επίσκεψη του οδοντιάτρου κ. Καραμαρίτη, ο οποίος εξέτασε το σύνολο των τροφίμων στα Κολύμπια, ενώ για το άμεσο μέλλον επιδιώκουμε την συνεργασία με τον οδοντιατρικό σύλλογο του Νομού μας, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τη χρόνια κακή κατάσταση της στοματικής υγιεινής τους.
Αντίστοιχη συνεργασία σε εθελοντική βάση και αφιλοκερδώς ξεκινήσαμε με τον κ. Αντωνιάδη, πρόεδρο της Euromedica, ο οποίος προσφέρθηκε για περιοδικές επισκέψεις κλιμακίου της κλινικής.
Παράλληλα πέρα από τις καθημερινές δωρεές σε είδος από πλήθος μεμονωμένων πολιτών και επιχειρηματιών έχουμε ξεκινήσει συνεργασία με συλλόγους και επαγγελματικές ομάδες που συνεισφέρουν εθελοντικά εργασία για την επιδιόρθωση των κτηριακών εγκαταστάσεων στα Κολύμπια και αναφέρομαι κυρίως χώρους φιλοξενίας των τροφίμων.
Παρά τις δυσκολίες, λοιπόν, η κοινωνία αφουγκράζεται και μπορούμε όλοι μαζί να κάνουμε σημαντικές παρεμβάσεις με ελάχιστους πόρους.
• Ποιες είναι οι προτεραιότητές σας μετά την πρόσφατη ανάληψη των καθηκόντων σας;
Μετά την ενοποίηση των τριών επί μέρους προνοιακών ιδρυμάτων σε ένα ενιαίο Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία Θεραπευτήριο Χρονίων Παθήσεων Δωδεκανήσου, οι απαιτήσεις και οι προκλήσεις έχουν αυξηθεί γεωμετρικά. Πλέον ο ενιαίος προνοιακός φορέας διαθέτει 109 άτομα προσωπικό, φιλοξενεί περί τα 100 άτομα και διαθέτει εγκαταστάσεις φιλοξενίας σε τρία διαφορετικά σημεία στο νησί της Ρόδου. Τα τρία επί μέρους ιδρύματα βρίσκονται σε διαφορετικό επίπεδο λειτουργίας και αντιμετωπίζουν προβλήματα διαφορετικής φύσεως.
Σε κάθε περίπτωση η ορθολογική και ενιαία πλέον διαχείριση προσωπικού, πόρων και μέσων και στα τρία επί μέρους ιδρύματα αλλά και η διασφάλιση συνθηκών διαφάνειας και νομιμότητας αποτελούν όχι μόνο προτεραιότητες αλλά αναγκαία συνθήκη για την βιωσιμότητα του ΘΧΠ Δωδεκανήσου.
Προς αυτή την κατεύθυνση η ενίσχυση του εθελοντικού κινήματος και το περαιτέρω “άνοιγμα” των ιδρυμάτων προς την κοινωνία θα αποτελέσει βασικό πυλώνα βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης.
Παράλληλα καταβάλλουμε προσπάθειες για χρηματοδότηση μέσω των κατανομών του υπουργείου και των πληρωμών του ΕΟΠΥΥ ώστε να προβούμε σε τακτικούς διαγωνισμούς και να ομαλοποιηθεί πλήρως η λειτουργία μας, μετά το διορισμό Δ.Σ.
Τέλος, ορισμένα χρόνια και εκκρεμή ζητήματα, όπως για παράδειγμα το ιδιοκτησιακό καθεστώς των κτηριακών εγκαταστάσεων, αποτελούν βασική προτεραιότητα τόσο για μένα όσο και τον υποδιοικητή κ. Χαραλάμπους προκειμένου να διασφαλίσουμε ότι τα ιδρύματα θα συνεχίσουν να λειτουργούν σε στέρεες βάσεις.
Δεν σκοπεύουμε να κληροδοτήσουμε στις επόμενες διοικήσεις την ιδιοκτησιακή “βόμβα”, που δυστυχώς εμείς κληρονομήσαμε. Παρά την επικείμενη, λοιπόν, νέα αλλαγή του νομικού πλαισίου από 1.01.2013 που θα σημάνει και τοποθέτηση νέου Δ.Σ. από την πλευρά μας, θα δρομολογήσουμε λύσεις.
Ήδη προς αυτή την κατεύθυνση διατηρούμε αμφίδρομο δίαυλο επικοινωνίας με τις υπηρεσίες και την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
• Σε ό,τι αφορά την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα, τι πιστεύετε ότι θα κριθεί από το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας για τα νέα μέτρα;
Η χρονική περίοδος που διανύουμε είναι ιδιαίτερα κρίσιμη, δεδομένου ότι πλέον τίθεται επιτακτικά από όλους το ζήτημα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, αναγκάζοντας τη γερμανική κυβέρνηση να αποδεχθεί ότι πρέπει να ληφθεί πολιτική λύση.
Για το λόγο αυτό παράγοντες του Δ.Ν.Τ. όσο και κάποιοι Ευρωπαίοι, όπως ο υπουργός οικονομικών της Γαλλίας, υπονοούν νέο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, αυτή τη φορά μέσω των ομολόγων που κατέχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και των δανείων των κρατών μελών.
Από την άλλη η πολιτική των αδιέξοδων μνημονίων που επιβάλλει η Γερμανία έχει οδηγήσει τόσο την ελληνική κοινωνία όσο και τις κοινωνίες των υπόλοιπων κρατών του νότου, στα όριά τους.
Οι βουλευτές, λοιπόν, του κυβερνητικού συνασπισμού αλλά και του συνόλου της βουλής οφείλουν να σταθμίσουν τις προοπτικές που υποδηλώνουν ότι η Γερμανία θα συρθεί σε πολιτική διευθέτηση του Ελληνικού προβλήματος ως μέρους της κρίσης της ευρωζώνης.
Κατά την άποψή μου πρόκειται για μία ψηφοφορία όπου ο καθένας, με βάση τη συνείδησή του, θα κληθεί να αποφασίσει αν η χώρα θα παραμείνει εντός των ευρωπαϊκών εξελίξεων ή θα παράσχει άλλοθι σε ακραίους παράγοντες της γερμανικής πολιτικής σκηνής να μας χρησιμοποιήσουν ως «αποδιοπομπαίους τράγους». Ευελπιστώ λοιπόν να πρυτανεύσει η λογική για να κερδηθεί χρόνος ώστε η κυβέρνηση να μπορέσει να διαπραγματευθεί το ζήτημα της βιωσιμότητας του χρέους εντός της ευρωζώνης.
• Πιστεύετε ότι η χώρα μπορεί να επιλέξει μία διαφορετική πορεία και να εναντιωθεί στην γερμανική αντίληψη της αυστηρής λιτότητας;
Παρά τους λεονταρισμούς των διαφόρων παραγόντων της αντιπολίτευσης, αλλά και ορισμένους κυβερνητικούς βουλευτές από τη στιγμή που ο ανεκδιήγητος κ. Παπανδρέου μας έθεσε εκτός αγορών και μεθόδευσε την έλευση του Δ.Ν.Τ. στην Ευρώπη, η Ελλάδα έγινε μοχλός πίεσης ανάμεσα σε Η.Π.Α. και Γερμανία. Η χώρα μας, λοιπόν, βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην επιδίωξη της Γερμανίας να ηγεμονεύσει και της Αμερικής να εμποδίσει αυτή την εξέλιξη.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε αυτό το γαϊτανάκι δηλώσεων παραγόντων του Δ.Ν.Τ. και οι αντίστοιχες απαντήσεις από τον κ. Σόιμπλε και στελέχη της Ε.Κ.Τ. πάντα σε σχέση με τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.
Το ελληνικό δράμα και η όποια λύση του σχετίζεται με την υπόγεια γεωπολιτική και γεωοικονομική σύγκρουση ανάμεσα σε Γερμανία και Η.Π.Α. και περιγράφεται απόλυτα από την λαϊκή παροιμία «Όταν σε μία λίμνη πλακώνονται τα βουβάλια, την πληρώνουν οι βάτραχοι». Ειδικά στην περίπτωση της χώρας μας, όπου ο κ. Παπαδρέου μετέτρεψε την ευρωπαϊκή λίμνη σε βάλτο και την Ελλάδα σε δηλητηριώδες βατράχι, ο γερμανικός και ο αμερικάνικος βούβαλος δεν θα νοιαστούν αν μας ποδοπατήσουν για τα συμφέροντά τους.
Η Ελλάδα είχε μία χρυσή ευκαιρία πριν την έλευση του Δ.Ν.Τ. να διαπραγματευτεί ένα γενναίο κούρεμα και στην συνέχεια ένα δάνειο πολύ μικρότερου ύψους από τα σημερινά, τα οποία έχουν μετατρέψει το ιδιωτικό χρέος σε δημόσιο προς τα κράτη μέλη.
Πλέον ως χώρα οφείλουμε να κινηθούμε στο εσωτερικό με γνώμονα την υλοποίηση των απαραίτητων δημοσιονομικών προσαρμογών ενώ στο εξωτερικό να ισορροπήσουμε ανάμεσα στα γεωπολιτικά μεγαθήρια μέσω μιας ευέλικτης οικονομικής διπλωματίας.
Κατά την γνώμη μου, λοιπόν, όσοι ονειρεύονται υπό τις παρούσες συνθήκες «τσαμπουκάδες» και συγκρούσεις με την γερμανική κυβέρνηση είτε δεν έχουν κατανοήσει τι συμβαίνει είτε εξυπηρετούν όσους απεργάζονται την διάλυση της ευρωζώνης.
Το σίγουρο είναι ότι πρέπει να επιδιώξουμε την επίλυση του ελληνικού προβλήματος ως μέρος της συνολικής κρίσης χρέους των κρατών μελών και όχι ως μεμονωμένη περίπτωση.
• Αν δεχτούμε ότι άλλοι κατέχουν το κλειδί των εξελίξεων και η χώρα μας είναι παγιδευμένη, τι θα εμποδίσει τους δανειστές να συνεχίσουν την διάλυση της ελληνικής κοινωνίας;
Όσο δεν δημιουργούμε πρωτογενές πλεόνασμα οι δανειστές θα έχουν το πάνω χέρι και θα προσπαθούν να μας επιβάλουν μέτρα που πρωτίστως εξυπηρετούν αυτούς και όχι τον Ελληνικό λαό. Για το λόγο αυτό η κυβέρνηση πρέπει να διασώσει ό,τι μπορεί σε αυτή τη φάση και να σφίξουμε τα δόντια μέχρι ο προϋπολογισμός να παράξει πλεόνασμα έστω και κατά ένα ευρώ. Τότε μπορούμε ενδεχομένως και μονομερώς και από θέση ισχύος να αλλάξουμε τους όρους και το περιεχόμενο της πολιτικής.
Δυστυχώς σε αυτή τη φάση ο λαϊκισμός των «πολιτικών άκρων» ευδοκιμεί στην Ελλάδα και αποτελεί την εύκολη λύση για να επιπλεύσουν για ακόμα μία φορά οι φαύλες νοοτροπίες που μας οδήγησαν εδώ και οι πολιτικοί φελλοί.
Προσωπικά θα περίμενα ακόμα και από όσους διαφωνούν κάθετα με τις κυβερνητικές επιλογές να είναι ειλικρινείς πρωτίστως με τον εαυτό τους. Είτε εντός ή εκτός ευρωζώνης, είτε με ευρώ ή δραχμή, είμαστε υποχρεωμένοι να μηδενίσουμε το πρωτογενές έλλειμμα για να έχουμε την δυνατότητα να ασκήσουμε ανεξάρτητη οικονομική και εθνική πολιτική. Ψευτοτσαμπουκάδες με δανεικά δεν γίνονται. Αν κάποιοι είναι διατεθειμένοι να ρισκάρουν, να ομολογήσουν ότι υφίσταται κίνδυνος επιστροφής σε εθνικό νόμισμα και να αναγνωρίσουν ότι μία «de facto» χρεοκοπία θα σημάνει βίαιο ισοσκελισμό του προϋπολογισμού. Με λίγα λόγια το κράτος θα κουρέψει μονομερώς όλες του τις υποχρεώσεις, μισθούς, συντάξεις, δαπάνες ώστε οι πληρωμές να εξισωθούν με τα έσοδα.
¶ρα τα μέτρα σε κάθε περίπτωση, όσο επώδυνα και αν είναι οφείλουμε να τα πάρουμε προκειμένου τα έσοδα να καλύπτουν τα έξοδα.
• Τι απαντάτε σε όσους θεωρούν ότι μία ελληνική χρεοκοπία και έξοδος της χώρας από την ευρωζώνη θα κοστίσει περίπου 17 τρις ευρώ και άρα οι εταίροι μας μπλοφάρουν;
Δυστυχώς αρκετοί πολιτικοί αλλά και κάποιοι δημοσιογράφοι σπεύδουν να υιοθετήσουν άρθρα, εκθέσεις και απόψεις οικονομολόγων και οργανισμών τις οποίες είτε «οικειοποιούνται» σαν να ήταν κτήμα τους, είτε τις προσαρμόζουν στις αντιλήψεις τους.
Η είσοδος της Ελλάδας στον αστερισμό του μνημονίου είχε σαν αποτέλεσμα να καλλιεργηθεί η αντίληψη σε κάποιους ότι διαθέτουν Νόμπελ οικονομικών επειδή διαβάζουν τον Κρούγκμαν ή τον Βαρουφάκη.
Η «θεωρία των παιγνίων», στα αγγλικά «game theory», είχε αναπτυχθεί πολύ την περίοδο του ψυχρού πολέμου από Αμερικανούς και Σοβιετικούς αναλυτές.
Τότε, λοιπόν, υπήρχε η πεποίθηση ότι αρκεί ο αντίπαλος να γνωρίζει ότι ένα πυρηνικό χτύπημα θα προκαλέσει μαζική πυρηνική απάντηση με αποτέλεσμα τον ολοκληρωτικό αφανισμό του πλανήτη. Όπως, όμως, αποδείχτηκε και μαθαίνουμε πλέον σήμερα, μετά το τέλος του ψυχρού πολέμου, υπήρξαν δεκάδες περιπτώσεις που από θαύμα δεν καταστράφηκε ο πλανήτης με αποκορύφωμα την κρίση των πυραύλων στην Κούβα.
Σήμερα λοιπόν στην Ελλάδα του 2012 κάποιοι δημοσιογράφοι-αναλυτές της πεντάρας και ορισμένοι δημαγωγοί, υιοθετούν τις ξεπερασμένες και λανθασμένες ψυχροπολεμικές θεωρίες. Θεωρούν, λοιπόν, ότι αφού η καταστροφή της χώρας θα σημάνει σημαντικές ζημιές στην παγκόσμια οικονομία μπορούμε να εκβιάσουμε τους δανειστές να συνεχίσουν να μας δανείζουν και εμείς να συνεχίσουμε να ζούμε, όπως πριν.
Μόνο που ο συλλογισμός τους πάσχει σε δύο βασικά σημεία:
1ον Αντίθετα με το πυρηνικό ολοκαύτωμα που θα σημάνει το τέλος του πλανήτη, η ελληνική χρεοκοπία, με δική μας υπαιτιότητα μετά μάλιστα και από εκβιασμό, θα προκαλέσει σημαντικές ζημιές κυρίως στα ευρωπαϊκά κράτη αλλά όχι τον αφανισμό της παγκόσμιας οικονομίας. Φανταστείτε, λοιπόν, τα αισθήματα της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας κοινότητας την επόμενη μέρα και τι θα σημάνει αυτό για το μέλλον της χώρας μας στα εθνικά θέματα.
2ον Αντίθετα με το πυρηνικό ολοκαύτωμα που όλοι απευχόμαστε, στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα υφίστανται παράγοντες που όχι μόνο επιδιώκουν για ιδεολογικούς και γεωπολιτικούς λόγους την ελληνική χρεοκοπία, αλλά ποντάρουν σε αυτή για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους. ¶λλωστε πέρα από τα παράγωγα που ποντάρουν σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ακόμα και μία περίοδος χρηματιστηριακής ύφεσης προσφέρεται για κέρδη σε όσους σκοπεύουν να επενδύσουν αναμένοντας μία μελλοντική ανάκαμψη.
Κατά την γνώμη μου λοιπόν όσοι κυρίως από το χώρο του ΣΥΡΙΖΑ επικαλούνται εκθέσεις οίκων για ζημιές ύψους 17 τρις ευρώ από ενδεχόμενη ελληνική χρεοκοπία για να πείσουν ότι είναι εφικτή μία λύση, διά του εκβιασμού, είναι ανιστόρητοι και αγνοούν τη λειτουργία του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος. Ζημιές για κάποιους σημαίνει ευκαιρία για κέρδος για κάποιους άλλους που μπορεί να βάλουν και το χεράκι τους για να προκαλέσουν, μέσω «ατυχήματος», την ελληνική χρεοκοπία.
Καλώ, λοιπόν, τους θιασώτες αυτών των απόψεων να ξαναδούν την κλασική παρωδία με τίτλο «Το ποντίκι που βρυχάται», για να κατανοήσουν την γραφικότητά τους, εκτός και αν προτιμούν την αντίστοιχη ταινία «SOS – Πεντάγωνο καλεί Μόσχα».
