Σήμερα οι εφέσεις των κατηγορούμενων αιρετών για την πλημμύρα στον Κρεμαστενό ποταμό

Σή­με­ρα θα υπο­βλη­θούν αρ­μο­δί­ως στην Ει­σαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κι από εκεί στην Ει­σαγ­γε­λία Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου για τα πε­ραι­τέ­ρω, οι εφέ­σεις κατά του πα­ρα­πεμ­πτι­κού βου­λεύ­μα­τος του πρώην πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Γιάν­νη Μα­χαι­ρί­δη, του δη­μάρ­χου Ρόδου και πρώην αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χη κ. Φώτη Χα­τζη­διά­κου και του πρώην δη­μάρ­χου Ρόδου κ. Στάθη Κου­σουρ­νά, κα­τη­γο­ρού­με­νων για πλημ­μύ­ρα από την οποί­αν μπο­ρού­σε να προ­κύ­ψει κοι­νός κίν­δυ­νος σε ξένα πράγ­μα­τα, κίν­δυ­νος σε άν­θρω­πο, με επέ­λευ­ση θα­νά­του κατά συρ­ροή και έκ­θε­ση η οποία προ­κά­λε­σε τον θά­να­το κατά συρ­ροή.

Η προ­θε­σμία για την άσκη­ση του έν­δι­κου μέσου εκ­πνέ­ει την Δευ­τέ­ρα.

Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι, όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», έχουν σο­βα­ρό αντί­λο­γο για τα όσα τους κα­τα­λο­γί­ζο­νται αλλά και για την πα­ρα­πο­μπή τους σε δίκη ενώ­πιον Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου της πε­ρι­φέ­ρειας του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου.

Οι λόγοι που επι­κα­λού­νται για την εξα­φά­νι­ση του πα­ρα­πεμ­πτι­κού Βου­λεύ­μα­τος είναι κυ­ρί­ως νο­μι­κοί.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να ο κ. Μα­χαι­ρί­δης δια­τεί­νε­ται με­τα­ξύ άλλων ότι πα­ρα­πέ­μπε­ται με επί­κλη­ση δια­τά­ξε­ων που αφο­ρούν αρ­μο­διό­τη­τες του Πε­ρι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λί­ου και όχι του ίδιου ως πε­ρι­φε­ρειάρ­χη, καθώς δεν υπήρ­ξε από­φα­ση του ορ­γά­νου την οποία δεν εκτέ­λε­σε.

Πα­ρα­πέ­ρα εξη­γεί όλο το πλέγ­μα των αρ­μο­διο­τή­των υπη­ρε­σιών του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου για την εκτέ­λε­ση έργων επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η διοι­κη­τι­κή δια­δι­κα­σία για την υλο­ποί­η­σή τους είναι σύν­θε­τη και δεν φέρει ο ίδιος ευ­θύ­νη για την μη έγκαι­ρη υλο­ποί­η­σή τους.

Δεν θα πρέ­πει να θε­ω­ρεί­ται τυ­χαίο εξάλ­λου ότι στην ει­σαγ­γε­λέα του Αρεί­ου Πάγου προ­σφεύ­γει η Ένωση Πε­ρι­φε­ρειών Ελ­λά­δας, αντι­δρώ­ντας στη με­τα­βί­βα­ση της αρ­μο­διό­τη­τας των ρε­μά­των από το κρά­τος δίχως την ταυ­τό­χρο­νη από­δο­ση των απα­ραί­τη­των πόρων και ερ­γα­ζο­μέ­νων.

Την από­φα­ση έλαβε το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο της ΕΝΠΕ στην προ­χθε­σι­νή του συ­νε­δρί­α­ση. Υπήρ­ξε και πα­ρέμ­βα­ση του κ. Μα­χαι­ρί­δη και απο­φα­σί­στη­κε το όρ­γα­νο να εκ­πο­νή­σει συ­γκε­κρι­μέ­νη πρό­τα­ση για την ανα­μόρ­φω­ση του θε­σμι­κού πλαι­σί­ου που διέ­πει την πο­λι­τι­κή προ­στα­σία ώστε «να στα­μα­τή­σει το φαι­νό­με­νο να μην γνω­ρί­ζει κα­νείς ποιος έχει ευ­θύ­νη και σε ποιο τομέα».

Εν πάση πε­ρι­πτώ­σει ο κ. Μα­χαι­ρί­δης και οι λοι­ποί κα­τη­γο­ρού­με­νοι, υπο­στη­ρί­ζουν πα­ρα­πέ­ρα ότι δεν πλη­ρού­ται η αντι­κει­με­νι­κή υπό­στα­ση των αδι­κη­μά­των για τα οποία κα­τη­γο­ρού­νται, ανα­φέ­ρο­ντας με­τα­ξύ άλλων ότι δεν υπήρ­ξε πλημ­μύ­ρα στον Κρε­μα­στε­νό πο­τα­μό κατά την έν­νοια που θέλει ο νο­μο­θέ­της, ενώ πε­ραι­τέ­ρω δεν υπάρ­χει έκ­θε­ση σε κίν­δυ­νο συ­γκε­κρι­μέ­νων προ­σώ­πων αλλά αό­ρι­στη ανα­φο­ρά στο βού­λευ­μα για δια­κιν­δύ­νευ­ση ατό­μων, που δεν θε­με­λιώ­νε­ται.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, όπως εκ­θέ­τουν, η πλημ­μύ­ρα είναι έγκλη­μα συ­γκε­κρι­μέ­νου κιν­δύ­νου. Υπο­κει­με­νι­κώς απαι­τεί­ται δόλος, ο οποί­ος πε­ρι­λαμ­βά­νει τη γνώση και τη θέ­λη­ση πρό­κλη­σης της πλημ­μύ­ρας, αλλά και τη γνώση και τη θέ­λη­ση ότι με αυτή μπο­ρεί να προ­κύ­ψει κοι­νός κίν­δυ­νος σε ξένα πράγ­μα­τα ή κίν­δυ­νος αν­θρώ­που.

Για να είναι όμως ορι­σμέ­νη η κα­τη­γο­ρία πλημ­μύ­ρας εξ αμε­λεί­ας ή εκ προ­θέ­σε­ως πρέ­πει να ανα­φέ­ρε­ται από ποια πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά και βάσει ποιων σχέ­σε­ων και συλ­λο­γι­σμών κρί­νε­ται ότι με­τα­ξύ της επελ­θού­σας πλημ­μύ­ρας υφί­στα­ται αι­τιώ­δης σύν­δε­σμος με πρά­ξεις του κα­τη­γο­ρού­με­νου.

Ως προς την κα­τη­γο­ρία της έκ­θε­σης δια­πράτ­τε­ται από όποιον εκ­θέ­τει άλλον και έτσι τον κα­θι­στά αβο­ή­θη­το καθώς και όποιος με πρό­θε­ση αφή­νει αβο­ή­θη­το ένα πρό­σω­πο που έχει στην προ­στα­σία του (υπο­χρέ­ω­ση δια­τρο­φής, πε­ρί­θαλ­ψης, με­τα­φο­ράς ή πρό­σω­πο που ο κα­τη­γο­ρού­με­νος τραυ­μά­τι­σε υπαί­τια κτλ). Είναι έγκλη­μα συ­γκε­κρι­μέ­νης δια­κιν­δύ­νευ­σης τόσο της ζωής όσο και της υγεί­ας του πα­θό­ντος. Είναι έγκλη­μα απο­τε­λέ­σμα­τος, το οποίο συ­νί­στα­ται όχι σε βλάβη αλλά σε δια­κιν­δύ­νευ­ση του έν­νο­μου αγα­θού της ζωής.

Η κα­τά­στα­ση του εν­δε­χό­με­νου κιν­δύ­νου πραγ­μα­το­ποιεί­ται με δύο τρό­πους, είτε με την έκ­θε­ση του πα­θό­ντος εξαι­τί­ας της οποί­ας πε­ριέρ­χε­ται αυτός σε θέση αβο­ή­θη­τη είτε με την άφεση αυτού σε θέση αβο­ή­θη­τη. Αντι­κεί­με­νο του εγκλή­μα­τος δεν είναι ο κα­θέ­νας, αλλά πρό­σω­πο το οποίο απο­τε­λεί υπό την προ­στα­σία του δρά­στη, υπο­χρε­ού­ται ο δρά­στης να δια­τρέ­φει και να πε­ρι­θάλ­πει, υπο­χρε­ού­ται να με­τα­φέ­ρει ο δρά­στης και υπαί­τια τραυ­μά­τι­σε ο δρά­στης.

Απα­ραί­τη­το υπο­κει­με­νι­κό στοι­χείο και για τις δύο μορ­φές της αξιό­ποι­νης έκ­θε­σης είναι ο δόλος, ο οποί­ος υπο­χρε­ω­τι­κά πε­ρι­λαμ­βά­νει τη θέ­λη­ση δια­κιν­δύ­νευ­σης της ζωής ή της υγεί­ας του πα­θό­ντος. Ο δόλος του δρά­στη στην έκ­θε­ση δεν απευ­θύ­νε­ται προς την προ­σβο­λή αλλά προς την απει­λή.

Εν προ­κει­μέ­νω στο κα­τη­γο­ρη­τή­ριο η ιδιαί­τε­ρη νο­μι­κή τους υπο­χρέ­ω­ση αι­τιο­λο­γεί­ται γε­νι­κά με επί­κλη­ση του Ν.3852/2010 (ΚΑΛ­ΛΙ­ΚΡΑ­ΤΗΣ) και της ιδιό­τη­τάς τους.

Το­νί­ζουν ακόμη ότι τα πλημ­μυ­ρι­κά φαι­νό­με­να που έπλη­ξαν κυ­ρί­ως το βό­ρειο τρί­γω­νο του νη­σιού στις 22-11-2013, κατά την κα­τη­γο­ρία θα μπο­ρού­σαν να απο­τρα­πούν. Όμως από το σύ­νο­λο των στοι­χεί­ων της δι­κο­γρα­φί­ας ου­δό­λως αυτά μπο­ρούν να απο­δο­θούν σε αν­θρώ­πι­νη πράξη ή πα­ρά­λει­ψη, αλλά οφεί­λο­νται απο­κλει­στι­κά σε λό­γους ανω­τέ­ρας βίας και συ­γκε­κρι­μέ­να σε ακραία και­ρι­κά φαι­νό­με­να, ήτοι σε έντο­νη συ­νε­χή βρο­χό­πτω­ση που είχε ως απο­τέ­λε­σμα να πλημ­μυ­ρί­σουν οι κοί­τες των ξη­ρο­πο­τά­μων και οι οχε­τοί απορ­ρο­ής.

Από κα­νέ­να στοι­χείο της δι­κο­γρα­φί­ας προ­έ­κυ­ψε εξάλ­λου ότι τα πλημ­μυ­ρι­κά φαι­νό­με­να προ­ήλ­θαν από αν­θρώ­πι­νη πα­ρά­λει­ψη ή ότι θα μπο­ρού­σαν να απο­τρα­πούν καθ’ οιον­δή­πο­τε τρόπο, πέραν της γε­νι­κής και αο­ρί­στου ανα­φο­ράς του κα­τη­γο­ρη­τη­ρί­ου περί μη κα­θα­ρι­σμού και αστυ­νό­μευ­σης των ρε­μά­των που ου­δό­λως όμως εξει­δι­κεύ­ε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να, ούτε αι­τιω­δώς συν­δέ­ε­ται με ανα­φο­ρά σε συ­γκε­κρι­μέ­να γε­γο­νό­τα τυχόν πα­ρα­λεί­ψε­ων εξαι­τί­ας των οποί­ων προ­κλή­θη­καν τα πλημ­μυ­ρι­κά φαι­νό­με­να. Ούτε οι πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες ανα­φέ­ρο­νται σε συ­γκε­κρι­μέ­να πε­ρι­στα­τι­κά στα δύο επί­μα­χα ση­μεία που χά­θη­καν αν­θρώ­πι­νες ζωές, από τα οποία να προ­κύ­πτει ότι υπήρ­ξαν συ­γκε­κρι­μέ­νες πα­ρα­λεί­ψεις που αν δεν ελάμ­βα­ναν χώρα θα απο­τρε­πό­ταν το γε­γο­νός της πλη­μύ­ρας ή της διό­γκω­σης των υδά­των στις συ­γκε­κρι­μέ­νες πε­ριο­χές. Μά­λι­στα ο εκ των πραγ­μα­το­γνω­μό­νων κ. Ηρα­κλεί­δης ανα­φέ­ρει ότι στον Κρε­μα­στε­νό πο­τα­μό δεν υπήρ­ξε πλημ­μύ­ρα.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζο­νται οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Φώτης Κω­στό­που­λος, Γρ. Μο­ρά­ρης, Κ. Σαρής, Γ. Φι­λιπ­πά­κος και Δ. Μου­τά­φης.