Ποινικές διώξεις για κακουργηματική ψευδή βεβαίωση και απιστία στην υπηρεσία, από υπαίτιο που μεταχειρίστηκε ιδιαίτερα τεχνάσματα κατ’ εξακολούθηση, άσκησε ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Ρόδου κατά παντός υπευθύνου δημοσίου λειτουργού της Κτηματικής Υπηρεσίας Δωδεκανήσου μετά την ολοκλήρωση και της νέας επείγουσας προκαταρκτικής εξέτασης που αφορά τον τρόπο αποπληρωμής του τιμήματος προνομιακών δημοσίων ακινήτων που εκποιήθηκαν σε εξευτελιστικές τιμές με νομότυπη διαδικασία!
Όπως έγραψε η “δημοκρατική”, δύο επιθεωρήτριες της Οικονομικής Επιθεώρησης Κρήτης, που επιλήφθηκαν έρευνας για την υφαρπαγή δημοσίων ακινήτων με τη χρήση ανυπόστατων αποφάσεων εκποίησης, που έφεραν πλαστές υπογραφές νομαρχών που υπηρέτησαν στα Δωδεκάνησα, αφού ερεύνησαν ενδελεχώς 16 περιπτώσεις του είδους, αποφάνθηκαν και για περιπτώσεις νομότυπων εκποιήσεων και διαπίστωσαν ότι ορισμένα αποπληρώθηκαν 10 έτη και άνω μετά την εκποίησή τους αλλά και ότι υπήρξαν παραβιάσεις του Ν. 719/77!
Από τις επιθεωρήτριες εξετάστηκαν μεταξύ άλλων και 11 περιπτώσεις ακινήτων του δημοσίου που εκποιήθηκαν νόμιμα αλλά η αποπληρωμή τους έγινε μετά την πάροδο 10ετίας.
Διαπιστώθηκε έτσι ότι ένα ακίνητο στα Κοσκινού εμβαδού 1.800 τ.μ. εκποιήθηκε το 1989 έναντι 540.000 δρχ καταβλητέο σε 20 εξαμηνιαίες δόσεις. Το τίμημα καταβλήθηκε τον Ιούνιο του 2001 μετά από 12 έτη.
6 τμήματα δημοσίου ακινήτου εμβαδού 11.051 τ.μ. εκποιήθηκαν το ίδιο έτος έναντι 55.250 δρχ και αποπληρώθηκαν μετά από 13 έτη!
Δύο ακίνητα στη Λαχανιά εμβαδού 15.850 τ.μ. εκποιήθηκαν έναντι 7.051.010 δρχ και το τίμημα καταβλήθηκε ολόκληρο μετά από 10 χρόνια.
Ένα ακίνητο έκτασης 7.103 τ.μ. στην Κατταβιά εκποιήθηκε έναντι 21.309 δρχ. και το τίμημα καταβλήθηκε μετά από 12 χρόνια.
Για τα δύο τελευταία ακίνητα δεν είχαν ακολουθηθεί οι προβλέψεις του νόμου καθώς τα τοπογραφικά δεν είχαν θεώρηση της πολεοδομίας.
Σε άλλη περίπτωση για ακίνητα συνολικής έκτασης 48.780 τ.μ. στη Λαχανιά το τίμημα καταβλήθηκε μετά από 13 και 16 χρόνια.
Από τον έλεγχο των υποθέσεων, που το τίμημα καταβλήθηκε μετά από αρκετά χρόνια, οι επιθεωρήτριες διαπίστωσαν ότι ορισμένες αναφέρονται σε υποθέσεις με πρόσωπα που εμπλέκονται στη δημιουργία πλαστών τίτλων, οι περισσότερες δεν ήταν σύμφωνες με τις διατάξεις του Ν. 719/77 και συγκεκριμένα σε 4 περιπτώσεις το διεκδικούμενο ακίνητο ήταν διαφορετικό από το τελικώς εκποιούμενο, είτε δεν ζητήθηκε η γνώμη της πολεοδομικής υπηρεσίας είτε αυτή ήταν αρνητική με αποτέλεσμα να περιέλθουν σε ιδιώτες ακίνητα με πολύ ευνοϊκές διατάξεις. Επίσης παρήχετο το δικαίωμα σε Έλληνες το γένος να ζητήσουν (υποβολή αίτησης στην Υπηρεσία επίσης συνοδευόμενη με μία σειρά δικαιολογητικών) την απόδοση (δωρεάν επιστροφή) σε αυτούς ακινήτων πρώην ιδιοκτησίας των που οι Ιταλοί τους είχαν αφαιρέσει με το «δίκαιο του κατακτητή».
Δημόσιος λειτουργός που παρουσιάστηκε χθες ενώπιον του κ. Ανακριτή έχει καταθέσει στα πλαίσια της προανάκρισης ότι ο αριθμός των αιτήσεων που είχαν υποβληθεί στην ΚΥΔ με τις παρατάσεις που δόθηκαν μέχρι και την καταληκτική προθεσμία υποβολής τους ήταν υπερβολικά μεγάλος εκτιμώντας μάλιστα ότι είχαν υποβληθεί 9.000 αιτήσεις, οι περισσότερες χωρίς δικαιολογητικά.
Κατέθεσε επίσης ότι οι αποφάσεις που είχαν εκδοθεί για την εξαγορά δημοσίων ακινήτων ανέρχονται σε 5000 περίπου.
Επεσήμανε ακόμα ότι τις περισσότερες φορές, παρόλο που οι αποφάσεις εξαγοράς εξεδίδοντο και υπογράφοντο από το Νομάρχη, οι ενδιαφερόμενοι, οι οποίοι κατά κύριο λόγο ήταν γεωργοί και χαμηλής κοινωνικής τάξεως, δεν προσήρχοντο για να καταβάλουν το τίμημα και το φόρο μεταβίβασης, με αποτέλεσμα να λιμνάζουν οι υποθέσεις και να μην ολοκληρώνεται η παραλαβή τους από τους δικαιούχους.
Κατέθεσε μάλιστα ότι η ευχέρεια της διοίκησης για την ανάκληση των αποφάσεων για τις οποίες εκκρεμούσε η αποπληρωμή σύμφωνα και με απόφαση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους ήταν δυνητική ενώ δεν υπήρχε δυνατότητα να διαφοροποιηθεί η αξία των ακινήτων.
Εξήγησε παραπέρα ότι καμία απόφαση δεν έχει ανακληθεί ενώ από καμία απολύτως διάταξη δεν προκύπτει χρονικός περιορισμός καταβολής του τιμήματος και Φ.Μ.Α.
Η εκτίμηση του εκποιούμενου-παραχωρημένου ακινήτου γίνεται, όπως τόνισε, κατά τη συνεδρίαση της αρμόδιας επιτροπής εξηγώντας μάλιστα ότι οι νόμοι για την απόδοση – εξαγορά δημοσίων ακινήτων ήταν καθαρά κοινωνικού χαρακτήρα και ο σκοπός τους δεν ήταν εισπρακτικός.
