Από το ζεύγος Μπάμπη και Μοσχούλας Σαρρή, μας απεστάλη προς δημοσίευση η ακόλουθη επιστολή:
«Ευχαριστήριο
προς το προσωπικό του Βενιζέλειου-Πανάνειου Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου Κρήτης.
Η ευγνωμοσύνη είναι η μνήμη της καρδιάς.
Τριάντα δύο μέρες παραμονής στην Κρήτη, με άρρωστη τη μητέρα μας (Κυριακούλα Λουκά) στο Βενιζέλειο – Πανάνειο Νοσοκομείο του Ηρακλείου, (με βεβαρημένο περιστατικό και σε προχωρημένη ηλικία), ήταν αρκετές για να διαπιστώσουμε ότι, ευτυχώς, υπάρχει ακόμη ανθρωπιά.
Δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε πως αυτή την εποχή που όλες οι αξίες έχουν εκμηδενιστεί, η κοινωνία έχει χάσει τη συνοχή της και οι άνθρωποι τα συναισθήματά τους, στον αγώνα τους για επιβίωση, ότι υπάρχει μια όαση για ασθενείς και οδοιπόρους. Ότι υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν για τον συνάνθρωπο, που προσπαθούν οργανωμένα, παραγωγικά και, κυρίως, αθόρυβα να βοηθήσουν ανθρώπους που πάσχουν, για να ζήσουν. Τους γνωρίσαμε, τους είδαμε, τους εκτιμήσαμε.
Επιστήμονες γιατροί, που απέδειξαν ότι ο όρκος του (Κώου) Ιπποκράτη έχει ακόμα νόημα. Νοσηλευτές που εργάζονται με αυταπάρνηση λες και ο κάθε ασθενής είναι δικός τους άνθρωπος. Διοίκηση και προσωπικό που λειτουργούν σαν καλορυθμισμένη μηχανή που δεν χρειάζεται «παρεμβάσεις» για να αποδώσει. Όλοι, μα όλοι τους, αρκούνται σε ένα απλό ευχαριστώ.
Και παρότι η κατάληξη για τη μητέρα μας ήταν τελικά αναπόφευκτη, νοιώθουμε την ανάγκη να τονίσουμε τον συνεχή αγώνα όλου του προσωπικού της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας του Βενιζέλειου – Πανάνειου Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου, για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, και θα θυμόμαστε για πάντα την ευγένεια, την ανθρωπιά και το σεβασμό που έδειχναν σε όλους τους ασθενείς και στους συγγενείς τους στις δύσκολες ώρες της αγωνίας και του πόνου, αντιμετωπίζοντάς μας σαν μέλη της οικογένειάς τους.
Λοιπόν, Ναι! Στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο της Κρήτης, υπάρχει μια άλλη Ελλάδα, που δεν πιστεύεις πως υπάρχει.
Είμαστε Ροδίτες και αγαπούμε την πατρίδα μας. Όμως από δω και πέρα θα αγαπούμε και την Κρήτη και τους ανθρώπους της. Γι’ αυτούς θα υπάρχει πάντα ένα κεράκι παντοτινής ευγνωμοσύνης.
Μπάμπης Σαρρής και Μοσχούλα Λουκά-Σαρρή
Υ.Γ.1
Κι επειδή όσοι μας βοήθησαν στις δύσκολες στιγμές που περάσαμε, δεν είναι απλοί αριθμοί, αλλά είναι υπαρκτά πρόσωπα με υψηλή επαγγελματική συνείδηση, νοιώθουμε υποχρέωσή μας να τους αναφέρουμε ονομαστικά, ως ελάχιστη αναγνώριση όχι μόνο για την προσωπική μας περίπτωση, αλλά και για το σύνολο του ιατρικού τους έργου.
Ιατροί της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (Μ.Ε.Θ.)
Κουργεράκη Ουρανία, Κιούλπαλης Ανέστης, Αστρινάκη Ελένη, Χαραλάμπους Ηλιάνα, Συιαανάκης Αδαμάντης, Χαχλιούτης Κων/νος, Βολακάκης Ευάγγελος, Καζάκου Ειρήνη, Μπελιάς Χρήστος, Πηγάκης Κων/νος, Κεραμιδά Αγγελική, Παπάς Κων/νος και Ανδριόπουλος Χρήστος.
Νοσηλευτές της Μ.Ε.Θ.
Πείου Μαρία, Αγγελοπούλου Ευαγγελία, Αλεξάκη Μαρία, Αρχαύλης Ευστάθιος, Βαλδούμα Ευαγγελία, Δημητρακοπούλου Κωνσταντίνα, Δημοπούλου Ιωάννα, Καλμπάκη Ελένη, Καλτζίδου Γεωργία, Καναβάκη Βικτωρία, Καπετανάκης Παναγιώτης, Κοκολογιαννάκη Αικατερίνη, Κρασανάκη Μαρία, Κωνσταντίνου Αναστασία, Κώτση Μαρία, Μανιά Καλλιόπη, Μελισσοπούλου Αναστασία, Μορίδου Ελένη, Μπογατίνης Μιχαήλ, Μπούτσικου Μαρία, Μπουχαλάκη Κλεονίκη, Παπαδάκη Μαρία, Πατεράκη Αργυρή, Πατεράκης Παναγιώτης, Πυλούδη Βασιλική, Σηφάκη Αναστασία, Στρέγκλια Ελένη, Φιούνη Σοφία, Χαρίτου Βαρβάρα, Ανδριώτης Πέτρος, Ευθυμιάδου Κεράσα, Λαμπράκη Δέσποινα, Μολουδάκη Μαρία, Σαμιωτάκη Μαριάνα, Τσατσάκη Ελένη, Τζίντζηλα Ευαγγελία και Χανιωτάκη Βασιλεία.
Υ.Γ.2
Και βέβαια δεν θα ξεχάσουμε ούτε τους γιατρούς και τους νοσηλευτές του ΕΚΑΒ που υπερέβαλαν εαυτούς κατά τη διάρκεια της μεταφοράς των επειγόντων περιστατικών (μεταξύ αυτών και της μητέρας μας) από τη Ρόδο στο Ηράκλειο, ούτε τις προσπάθειες του προσωπικού των Κυπριακών Αερογραμμών για τη μεταφορά της σορού από το Ηράκλειο στη Ρόδο.
Ας είναι όλοι τους καλά όπως και όλοι όσοι κατά τη διάρκεια της παραμονής μας στο Ηράκλειο μάς αντιμετώπισαν ως συγγενείς τους και απάλυναν τον πόνο μας, είτε στο Ξενοδοχείο διαμονής μας, είτε ακόμη και στο Γραφείο Τελετών που εκτός από τον επαγγελματισμό τους έδειξαν και το ανθρώπινό τους πρόσωπο.
ΜΠΑΜΠΗΣ & ΜΟΣΧΟΥΛΑ – ΛΟΥΚΑ ΣΑΡΡΗ»
