Ευθύνες σε ιατρούς για το θάνατο του Ορέστη επιρρίπτει η οικογένεια

Νωπές είναι ακόμη οι μνήμες του άδικου χαμού, σε ηλικία 21 ετών, του οπλίτη Ορέστη Παπαγεωργίου. Ένα γεγονός που προκάλεσε θλίψη και συγκίνηση στην κοινή γνώμη και ταυτόχρονα οργή, μετά από καταγγελίες για πλημμελή – εγκληματική αντιμετώπισή του από τους ιατρούς που τον περιέθαλψαν, έρχεται να αναβιώσει μέσα από την πολυσέλιδη μηνυτήρια αναφορά, που υπέβαλαν την Πέμπτη, ενώπιον του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ρόδου, οι γονείς και η αδελφή του.
Η οικογένεια του Ορέστη είχε αποφασίσει από την πρώτη στιγμή να μην επιδιώξει τον ποινικό κολασμό εκείνων που θεωρούσαν ότι ευθύνονται για την ραγδαία επιδείνωση της υγείας του και την κατάληξή του σε νοσοκομείο των Αθηνών.
Ο αυτεπάγγελτος έλεγχος της υπόθεσης ήταν αρκετός. Ενδεικτικό είναι μάλιστα το γεγονός ότι δεν ανταποκρίθηκαν άμεσα στις κλήσεις που τους απηύθυνε η Πταισματοδίκης Ρόδου για να καταθέσουν σχετικά.
Η διαπίστωση ωστόσο ότι κανείς δεν ζήτησε συγγνώμη, κανείς δεν ανέλαβε έστω και ένα μικρό μέρος της ευθύνης και όλοι αναθεμάτιζαν την καταραμένη την… τύχη, δεν μπορούσε να μείνει αναπάντητη.
Η οικογένεια του 21χρονου θεωρεί ότι οι µΕνορκες Διοικητικές Εξετάσεις που διενεργήθηκαν γύρω από τις συνθήκες του θανάτου για τη διαπίστωση τυχόν ευθυνών ιατρών δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Θυμίζουμε ότι ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Ρόδου κ. Κ. Μπούτσικος έχει παραγγείλει τη διενέργεια σχετικής προκαταρκτικής έρευνας. Στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Ρόδου διαβιβάστηκε συγκεκριμένα από τον Εισαγγελέα Εφετών Δωδεκανήσου κ. Σταύρο Αθανασάκη μια ανώνυμη καταγγελία με την οποία αφήνονται αιχμές και υπόνοιες εις βάρος ιατρών του Στρατιωτικού Νοσοκομείου Ρόδου (ΤΥΕΘ) αλλά και ιατρών του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου.
Ανάλογες καταγγελίες έγιναν και σε δεκάδες ιστοσελίδες στο Internet και διατυπώθηκαν από τα τοπικά ΜΜΕ και απλούς πολίτες καθόλη τη διάρκεια της τραγωδίας που συγκλόνισε το νησί.
Η μηνυτήρια αναφορά των γονέων και της αδελφής του Ορέστη θα συσχετιστεί με την προκαταρκτική δικογραφία που έχει σχηματιστεί αυτεπαγγέλτως και θα συνεκτιμηθεί.
Όπως έγραψε η «δημοκρατική» έχουν μηνυθεί τρεις ιατροί του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου και κάθε άλλος υπεύθυνος που ήθελε προκύψει από τον εισαγγελικό έλεγχο.
Η μηνυτήρια αναφορά είναι άκρως αποκαλυπτική. Στο κεφάλαιο της πολυσέλιδης μήνυσης που περιγράφεται η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ των παραλείψεων των ιατρών και του θανάτου του Ορέστη αναφέρονται συγκεκριμένα τα ακόλουθα:
«Παρά τη σύσταση στρατιωτικού ιατρού όταν, στις 22-3-2011, τον παρέπεμψε εκ νέου στο Γ. Ν. Ρόδου για αξονική τομογραφία οφθαλμικών κόγχων, εκτίμηση από νευροχειρουργό και από οφθαλμίατρο, δεν έγινε η ενδεδειγμένη αντιμετώπιση στα ΤΕΠ του Γ.Ν. Ρόδου, ήτοι, α) δεν εξετάστηκε από ειδικευμένο ιατρό, αλλά μόνο από ειδικευόμενο ιατρό, β) δεν έγινε αξονική τομογραφία κόγχων, η οποία ήταν η ενδεδειγμένη εξέταση προκειμένου να εκτιμηθεί τυχόν κάταγμα ή φλεγμονή κόγχων και η οποία θα μπορούσε να ερμηνεύσει την μετέπειτα κλινική εικόνα, γ) η αξονική τομογραφία εγκεφάλου η οποία διενηργήθηκε δεν αξιολογήθηκε δ) δεν αξιολογήθηκε η εικόνα ιγμορίτιδας που έδειξε η αξονική τομογραφία εγκεφάλου και ε) δεν έγινε παραπομπή για ωτορινολαρυγγολογική εξέταση προκειμένου να χορηγηθεί άμεσα η ενδεδειγμένη αγωγή.
Όταν επανήλθε πάλι στο νοσοκομείο, στις 25-3-2011, με συμπτώματα λοίμωξης και πάλι δεν αξιολογήθηκε η συνυπάρχουσα φλεγμονή (ιγμορίτιδα), ώστε να δοθεί η κατάλληλη αγωγή (αμοξυκιλλίνη με κλαβουλανικό ή νεώτερη μακρολίδη μόνη ή σε συνδυασμό με μετρονιδαζόλη ή κλινδαμυκίνη) και χορηγήθηκε αγωγή για πιθανή ουρολοίμωξη (Tb. Ceclor 500 mg, μια κεφαλοσπορίνη β΄ γενεάς) από ειδικευόμενο ιατρό, στηριζόμενος σε εξέταση από stick ούρων, ενώ από την γενική ούρων αναφέρεται ένα πυοσφαίριο κατά οπτικό πεδίο.
Όταν εισήχθη στην ΩΡΛ Κλινική, τα ξημερώματα της 28-3-2011, περί ώρα 3.00, με σημεία και συμπτώματα συμβατά με υποψία μηνιγγίτιδας (έντονη κεφαλαλγία, έμετοι, φωτοφοβία) και πάλι δεν ξεκίνησε η ενδεδειγμένη αγωγή, αν και είναι τεκμηριωμένο και συστήνεται από σχετικές οδηγίες του Υπουργείου Υγείας (Συστάσεις αντιμετώπισης μικροβιακής μηνιγγίτιδας από το Τμήμα Επιδημιολογίας Νοσημάτων της Δ/νσης Δημόσιας Υγιεινής του ΥΥΚΑ με αρ. πρωτ. Υ1/Γ.Π.ΟΙΚ. 30968/24-3-2005), ότι η μείωση της θνητότητας της μικροβιακής μηνιγγίτιδας βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στην έγκαιρη έναρξη κατάλληλης αγωγής.
Συνεπεία όλων αυτών, ο υιός και αδελφός μας παρουσίασε μικροβιακή μηνιγγίτιδα με εμπύημα εγκεφάλου καθώς και στοιχεία παγκολπίτιδας τουλάχιστον 8-9 ημέρες μετά από τραυματισμό κεφαλής (πτώση από 1.5 μ. ύψος). Η ασθένεια αυτή τον οδήγησε στον θάνατο. Σαν αιτία της μηνιγγίτιδας ενοχοποιείται η μετωπιαία κολπίτιδα μαζί με ενδεχόμενη κυτταρίτιδα κόγχου, καταστάσεις που παρουσίασε ο υιός και αδελφός μας σύμφωνα με το κλινικο-εργαστηριακό έλεγχο στον οποίο υπεβλήθη.
Ειδικότερα:
Τα συμπτώματα αυτά που παρουσίασε ο υιός και αδελφός μας 1 έως 2 ημέρες μετά την κάκωση της κεφαλής και θέτουν διάγνωση συμβατή με μετωπιαία κολπίτιδα είναι τα ακόλουθα, α) κεφαλαλγία σταδιακά επιδεινούμενη παρά την συνεχώς χορηγούμενη αναλγητική αγωγή, β) χαμηλή πυρετική κίνηση αρχικά υπό αντιπυρετική αγωγή και υψηλή πυρετική στη συνέχεια και γ) μεταβολή νευρολογικής εικόνας του ασθενούς (υπνηλία, τάση προς έμετο).
Οι επιπλοκές της μετωπιαίας κολπίτιδας που εμφάνισε ο υιός και αδελφός μας κατά την πορεία της ασθένειάς του ήταν α) κεφαλαλγία με αυξανόμενη ένταση, β) περικογχικό οίδημα, γ) πόνος στον οφθαλμό, δ) μεταβολή της νευρολογικής του εικόνας και αργότερα δ) ενδοκράνιες επιπλοκές, όπως μηνιγγίτιδα – εμπύημα εγκεφάλου, που διεγνώσθη 8-9 ημέρες μετά το αρχικό συμβάν και οδήγησε στο θάνατό του και ε) βλάβη οφθαλμικού κόγχου, όπως κυτταρίτιδα κόγχου, η οποία όμως δεν αξιολογήθηκε, ως θα όφειλε. Και αυτό γιατί, ο υιός και αδελφός μας στις 23/3/11 (2 ημέρες μετά την 1η εξέτασή του στα Ε.Ι του νοσοκομείου και 3-4 ημέρες μετά την πτώση) παρουσίασε ήπιο περιοφθαλμικό οίδημα το οποίο επιδεινώθηκε την επομένη μαζί με ερυθρότητα (μωβ εξάνθημα). Σύμφωνα με βιβλιογραφικά δεδομένα, η κυτταρίτιδα κόγχου είναι μια ιδιαιτέρως επικίνδυνη φλεγμονή – δυνητικά θανατηφόρος – με πολύ σοβαρές και επικίνδυνες επιπλοκές. Συνήθως προέρχεται σαν επέκταση φλεγμονής παραρρινίων – ηθμοειδών κόλπων. Το τραύμα είναι μια από τις αιτίες που την προκαλούν. Η μετατραυματική βλάβη συμβαίνει 72 ώρες μετά το τραύμα. Η συμπτωματολογία περιλαμβάνει μεταξύ άλλων κεφαλαλγία, οίδημα οφθαλμών, πρόπτωση, οφθαλμοπληγία, πόνο στο μάτι, μειωμένη όραση και πυρετό. Μία από τις πιο σοβαρές επιπλοκές είναι η μηνιγγίτιδα. Επί υποψίας και μόνο της ύπαρξής της διενεργείται επειγόντως αξονική τομογραφία του κόγχου με χορήγηση σκιαγραφικού. Ο υιός και αδελφός μας εμφάνισε ήδη από τις 23-3-2011 οίδημα, ερυθρότητα και πρόπτωση βλεφάρου, ευρήματα συμβατά με περικογχική (προδιαφραγματική) κυτταρίτιδα κόγχου μετά από τραύμα. Το ιστορικό αυτό, ήτοι πτώση σε συνδυασμό με κεφαλαλγία, οίδημα, ερυθρότητα και πυρετό θα δικαιολογούσε απόλυτα τη διενέργεια της αξονικής οφθαλμικών κόγχων. Με βάση τις υπάρχουσες μαρτυρικές καταθέσεις των ιατρών του Γ.Ν. Ρόδου γίνεται φανερό ότι δεν ετέθη υποψία για τις ανωτέρω αναφερθείσες καταστάσεις, οι οποίες δεν μπήκαν σε διαφορική διάγνωση και ως εκ τούτου δεν του χορηγήθηκε έγκαιρα η κατάλληλη αντιβιοτική αγωγή, η οποία θα μπορούσε να εμποδίσει την επέκταση της φλεγμονής και την θανατηφόρα εξέλιξή της .

Επιπρόσθετα, από την ώρα που ετέθη με μεγάλη πιθανότητα η υποψία βακτηριδιακής μηνιγγίτιδας, δεν έλαβε άμεσα αντιβιοτική αγωγή, ακόμα και στα ΤΕΠ, για να προληφθεί περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασής του, πράγμα που έμμεσα βεβαιώνεται και από τον Δ/ντή της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) του 401 στρατιωτικού νοσοκομείου, θεράποντα ιατρό του υιού και αδελφού μας, σύμφωνα με τον οποίο «… είναι δυνατό η μηνιγγοεγκεφαλίτιδα και το συνακόλουθο εγκεφαλικό οίδημα που οδήγησε σε εγκολεασμό του εγκεφαλικού στελέχους και θάνατο να προκλήθηκε από επέκταση της λοίμωξης των μετωπιαίων και παραρίνιων κόλπων του κρανίου στο εγκεφαλικό παρέγχυμα…»”.