ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Α-τυπος και υπογραμμός: Υπόθεση όλων

Μαίρη Φώτη 2 λεπτά ανάγνωση
ΜΑΙΡΗ ΦΩΤΗ

Τι είναι πολι­τι­σμός; Είναι μόνον τα αρχαία ευρή­ματα; Είναι και αυτά, σίγουρα όμως όχι μόνον αυτά. Πολι­τι­σμένη είναι μια χώρα, όσο πολι­τι­σμέ­νοι είναι και οι άνθρω­ποί της.

Τι εννο­ούμε όμως όταν λέμε ότι ένας άνθρω­πος είναι πολι­τι­σμέ­νος; Οτι είναι καλ­λιερ­γη­μέ­νος, ότι είναι μορ­φω­μέ­νος, ότι έχει παιδεία; Δεν είναι λίγα τα παρα­δείγ­ματα ανθρώ­πων που έχουν πτυχία αλλά δεν έχουν “παιδεία”. Ισως λοιπόν, ο “πολι­τι­σμέ­νος” άνθρω­πος να προσ­διο­ρί­ζε­ται από την συμπε­ρι­φορά του, τις σχέσεις τους με τους άλλους ανθρώ­πους στην οικο­γέ­νειά του, στην εργασία του, στις παρέες του, στις κοι­νω­νι­κές του συνα­να­στρο­φές.

Η χρήση της λέξης και της έννοιας «πολι­τι­σμός» χρη­σι­μο­ποιεί­ται όταν θέλουμε να δεί­ξουμε την σύνθεση μιας κοι­νω­νίας, την επι­στη­μο­νική πρόοδο, την ανα­βάθ­μιση των θεσμών, το επίπεδο δια­βί­ω­σης και κοι­νω­νι­κής συμ­βί­ω­σης καθώς και το σύνολο των ανθρω­πί­νων επι­τευγ­μά­των.

Στο πλαίσιο αυτό, του πολι­τι­σμού στον μικρό­κο­σμό μας, είναι ανα­γκαίο να επα­να­προσ­διο­ρί­σουμε όλοι τον ρόλο μας, σε σχέση με εμάς και τους άλλους, σε σχέση με τις υπο­χρε­ώ­σεις και τα δικαιώ­ματά μας.

Ο πολι­τι­σμός φανε­ρώ­νε­ται σε κάθε πτυχή της καθη­με­ρι­νό­τη­τάς μας. Κι εδώ είναι το σημείο κλειδί. Να σεβό­μα­στε την πόλη μας, όπως σεβό­μα­στε και το σπίτι μας.

Οι υπο­χρε­ώ­σεις της δημο­τι­κής αρχής για την παροχή υπη­ρε­σιών προς τους πολίτες είναι δεδο­μέ­νες και συγκε­κρι­μέ­νες. Και χωλαί­νουν, γεγονός αδιαμ­φι­σβή­τητο. Τι γίνεται όμως με τις δικές μας υπο­χρε­ώ­σεις απέ­να­ντι στους συμπο­λί­τες μας και ουσια­στικά, απέ­να­ντι στον εαυτό μας;

Λίγο η αδια­φο­ρία, λίγο οι αυξη­μέ­νοι ρυθμοί, λίγο ο ωχα­δελ­φι­σμός, λίγο η πίεση… Πάντα θα υπάρχει μια δικαιο­λο­γία για το σκου­πίδι που πετά­ξαμε στο δρόμο, για τα απορ­ρίμ­ματα που αφήσαμε εκτός κάδου, για τη ράμπα ανα­πή­ρων «που κλεί­σαμε για λίγο», για την στάθ­μευση σε θέση ΑΜΕΑ «επειδή όλες οι άλλες θέσεις ήταν κατει­λημ­μέ­νες», για τα περιτ­τώ­ματα του σκύλου μας που δεν μαζέ­ψαμε στο σακου­λάκι γιατί «ελα μωρέ, ποιος τα μαζεύει;», για την γόπα του τσι­γά­ρου που πετά­ξαμε έξω από το αυτο­κί­νητο, για εκείνο το χαρ­το­μά­ντηλο που «πήρε ο αέρας», για εκείνα τα μπάζα που πετά­ξαμε στο ρέμα, για εκείνες τις παλιές οικο­σκευές που ενα­πο­θέ­σαμε σε μια πλαγιά δημιουρ­γώ­ντας ακόμα μια χωμα­τερή, και τόσες άλλες, οικείες, καθη­με­ρι­νές ενέρ­γειές μας, που είναι βέβαιον πως αν γνω­ρί­ζαμε ότι κάποιος μας παρα­κο­λου­θεί ή καρα­δο­κεί να μας επι­βά­λει πρό­στιμο, σίγουρα θα τις απο­φεύ­γαμε.

Η ευθύνη είναι όλη δική μας. Κανένας δήμαρ­χος, κανένας αστυ­νο­μι­κός, κανένας τρο­χο­νό­μος, κανένας οδο­κα­θα­ρι­στής, ακόμα κι αν όλοι μαζί στέ­κο­νταν πάνω από το κεφάλι μας, δεν θα μπο­ρού­σαν να μας συνε­τί­σουν, αν εμείς οι ίδιοι δεν αντι­λη­φθούμε τις δικές μας ευθύνες.

Εμείς οι ίδιοι έχουμε πρω­τί­στως την υπο­χρέ­ωση να φρο­ντί­ζουμε το νησί μας, την πόλη μας, την αυλή μας, το σπίτι μας… Όχι μόνο για τους επι­σκέ­πτες που έρχο­νται κάθε καλο­καίρι για να περά­σουν τις δια­κο­πές τους εδώ αλλά πρω­τί­στως για εμάς τους ίδιους και για τα παιδιά μας. Ο,τι δεν κάνουμε στο σπίτι μας, γιατί να το κάνουμε, λοιπόν, στο «μεγάλο μας σπίτι»; Είναι ευλογία να ζεις σε έναν τόπο όπως η Ρόδος. Ας μην εξα­κο­λου­θή­σουμε να την κακο­ποιούμε συστη­μα­τικά.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.