5 μισθωτές δημοτικών καταστημάτων προσέβαλαν στο ΣτΕ τις αποφάσεις εξώσεώς τους

Eνώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας θα συ­ζη­τη­θεί την 19η Σε­πτεμ­βρί­ου 2017 η προ­σφυ­γή 5 μι­σθω­τών δη­μο­τι­κών κα­τα­στη­μά­των στην Νέα Αγορά για την ακύ­ρω­ση της από­φα­σης του γε­νι­κού γραμ­μα­τέα Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και της επι­τρο­πής του άρθρ. 152 του Ν3463/2006 με τις οποί­ες απορ­ρί­φθη­κε το αί­τη­μά τους για την ακύ­ρω­ση της υπ’ αρίθμ. 262/2016 από­φα­σης του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου Ρόδου για την έκ­δο­ση πρω­το­κόλ­λων διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής σε βάρος τους.

Η υπό­θε­ση θα εκ­δι­κα­στεί ενώ­πιον του Δ’ Πε­ντα­με­λούς Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας και ο Δήμος Ρόδου θα εκ­προ­σω­πη­θεί από το νο­μι­κό του σύμ­βου­λο κ. Μα­νώ­λη Στά­γκα.

Με­τα­ξύ άλλων οι κα­τα­στη­μα­τάρ­χες ισχυ­ρί­ζο­νται ότι οι προ­σβαλ­λό­με­νες στε­ρού­νται, πα­ντε­λώς, νό­μι­μης άλλως επαρ­κούς αι­τιο­λο­γί­ας.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να δια­τεί­νο­νται ότι τα πρω­τό­κολ­λα διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής, στη­ρί­ζο­νται σε πλάνη περί τα πράγ­μα­τα, αφού θε­ω­ρού­νται δήθεν αυ­θαί­ρε­τοι κά­το­χοι των μι­σθί­ων κα­τα­στη­μά­των, από 31-12-2015, ημε­ρο­μη­νία η οποία, θε­ω­ρεί­ται ως κα­τα­λη­κτι­κή για την υπο­γρα­φή της με­τα­ξύ των ίδιων και του Δήμου Ρόδου συμ­βα­τι­κής πα­ρά­τα­σης (τριε­τής) της μι­σθω­τι­κής σχέ­σης, ενώ εξα­κο­λου­θούν μέχρι σή­με­ρα να είναι μι­σθω­τές, κα­τα­βάλ­λο­ντας ανε­λι­πώς (με ρύθ­μι­ση των οφει­λών) τα μι­σθώ­μα­τα.

Υπο­στη­ρί­ζουν ότι η τε­λευ­ταία πα­ρά­τα­ση των μι­σθί­ων, έληξε στις 31-12-2012 και έκτο­τε ο Δήμος εξα­κο­λου­θεί να ει­σπράτ­τει τα μι­σθώ­μα­τα υπό τον πα­ρά­νο­μο χα­ρα­κτη­ρι­σμό τους «απο­ζη­μί­ω­ση χρή­σης». Προ­σθέ­τουν πα­ρα­πέ­ρα ότι η κα­το­χή τους στη­ρί­ζε­ται σε μι­σθω­τι­κή σχέση και κα­τα­βάλ­λουν για την μί­σθω­ση αυτή μη­νιαίο ενοί­κιο.

Οι αμ­φι­σβη­τή­σεις τους, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, έχουν σχέση με το θέμα της διάρ­κειας της μι­σθω­τι­κής πα­ρα­τά­σε­ως την οποία απο­φά­σι­σε το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο με την 383/2015 από­φα­ση του.

Επι­ση­μαί­νουν ακόμη ότι έχουν ρυθ­μί­σει τις λη­ξι­πρό­θε­σμες οφει­λές τους προς τον Δήμο Ρόδου.

Υπο­στη­ρί­ζουν πα­ρα­πέ­ρα ότι η από­φα­ση για την διοι­κη­τι­κή τους απο­βο­λή εκ­δό­θη­κε κατά κακή χρήση της δια­κρι­τι­κής ευ­χέ­ρειας, η υπέρ­βα­ση των ακραί­ων ορίων της, με την έν­νοια ότι δεν βρί­σκε­ται σε αρ­μο­νία με την διά­τα­ξη του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 263/1968 που προ­βλέ­πει τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις της διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής.

Το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο Ρόδου όρισε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι προ­ϋ­πό­θε­ση για την υπο­γρα­φή των συμ­βά­σε­ων πα­ρα­τά­σε­ων, είναι ότι δεν υπάρ­χουν λη­ξι­πρό­θε­σμες οφει­λές μι­σθω­μά­των ούτε άλλες οφει­λές προς τον Δήμο (οπωσ­δή­πο­τε μέχρι τον μήνα Απρί­λιο 2014), εφό­σον δεν έχουν υπα­χθεί σε ρύθ­μι­ση και ότι θα πρέ­πει μέχρι την υπο­γρα­φή των πα­ρα­τά­σε­ων, σύμ­φω­να με ση­μεί­ω­μα του τα­μεί­ου να έχουν κα­λυ­φθεί τα χρέη από μι­σθώ­μα­τα μέχρι τον Απρί­λιο 2014.

Η προ­βλε­πό­με­νη αυτή προ­ϋ­πό­θε­ση, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται, είναι επα­χθής (ως όρος), αφού λόγω της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σε­ως τα χρέη και οι οφει­λές τους προς τον Δήμο Ρόδου, έχουν συσ­σω­ρευ­θεί και είναι αδύ­να­τον με τις πα­ρού­σες συν­θή­κες, να εξο­φλη­θούν εφά­παξ, (παρά το γε­γο­νός ότι έχουν υπα­χθεί σε σχε­τι­κή ρύθ­μι­ση σε δό­σεις, την οποία τη­ρούν), αφε­τέ­ρου είναι μη ανα­γκαία (ως προ­ϋ­πό­θε­ση) αφού ο Δήμος Ρόδου, σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, για την εί­σπρα­ξη των κα­θυ­στε­ρη­μέ­νων μι­σθω­μά­των και των άλλων οφει­λών, έχει την δυ­να­τό­τη­τα να ει­σπρά­ξει όλες τις οφει­λές, με βάση τις δια­τά­ξεις του Κώ­δι­κα Εί­σπρα­ξης Δη­μο­σί­ων Εσό­δων, εφαρ­μό­ζο­ντας κατά των οφει­λε­τών μέτρα ανα­γκα­στι­κής εί­σπρα­ξης (κα­τά­σχε­ση πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων, κα­τά­σχε­ση εις χεί­ρας τρί­των, δέ­σμευ­ση φο­ρο­λο­γι­κού μη­τρώ­ου κλπ).

Επι­πλέ­ον δε η θέ­σπι­ση τέ­τοιας προ­ϋ­πό­θε­σης (εί­σπρα­ξη κα­θυ­στε­ρη­μέ­νων οφει­λών) για την υπο­γρα­φή της πα­ρα­τά­σε­ως των μι­σθω­τι­κών συμ­βά­σε­ων, αφε­νός δεν συ­νά­δει με την αρχή της χρη­στής διοί­κη­σης, που πρέ­πει να διέ­πει το Δήμο Ρόδου, κατά την άσκη­ση των αρ­μο­διο­τή­των του, αφε­τέ­ρου δεν είναι ανά­λο­γη με το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον.

Δια­τεί­νο­νται ότι οι από­φα­ση για την διοι­κη­τι­κή τους απο­βο­λή πά­σχει πα­ντε­λώς νό­μι­μης αι­τιο­λο­γί­ας, άλλως επαρ­κούς νό­μι­μης αι­τιο­λο­γί­ας, με την έν­νοια ότι δεν κάνει ανα­φο­ρά στον κα­νό­να δι­καί­ου στον οποίο στη­ρί­ζε­ται η έκ­δο­ση της, η τυχόν ερ­μη­νεία του κα­νό­νος που στη­ρί­ζε­ται η έκ­δο­ση της, ούτε κάνει ου­σια­στι­κή εκτί­μη­ση των ει­δι­κό­τε­ρων κα­τα­στά­σε­ων που ισχύ­ουν για έναν έκα­στο εξ αυτών, καθώς και με ποία κρι­τή­ρια και σκέ­ψεις το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο απο­φά­σι­σε την έκ­δο­ση πρω­το­κόλ­λων διοι­κη­τι­κής απο­βο­λής. Επί­σης ισχυ­ρί­ζο­νται ότι η με αριθμ. 262/2016 από­φα­ση του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου Ρόδου, δεν έχει ως στόχο την απο­βο­λή τους από τα κα­τα­στή­μα­τα της Νέας Αγο­ράς, ως δήθεν αυ­θαί­ρε­των κα­τό­χων αυτών, αλλά όπως ανα­φέ­ρει και η ει­σή­γη­ση της, ελή­φθη για την υπο­γρα­φή της πα­ρα­τά­σε­ως των μι­σθω­τι­κών συμ­βά­σε­ων, γε­γο­νός το οποίο συ­νι­στά από μόνο του κα­τά­χρη­ση εξου­σί­ας, αφού στό­χος του Δήμου είναι όχι η άνευ άλλου τινός τριε­τής πα­ρά­τα­ση των μι­σθώ­σε­ων τους, αλλά η εί­σπρα­ξη των κα­θυ­στε­ρη­μέ­νων μι­σθω­μά­των.

Τους κα­τα­στη­μα­τάρ­χες εκ­προ­σω­πεί ο δι­κη­γό­ρος κ. Μα­νώ­λης Μπα­κα­λού­μας.