Τι θα γίνει αν δεν κλείσει η αξιολόγηση και πάμε σε ρήξη

Στη φάση αβε­βαιό­τη­τας που βρί­σκε­ται η δια­πραγ­μά­τευ­ση για το κλεί­σι­μο της Αξιο­λό­γη­σης, υπάρ­χουν σε­νά­ρια που θέ­λουν την κυ­βέρ­νη­ση να σκέ­φτε­ται να την κλεί­σει, εφό­σον έχουν τε­λειώ­σει και οι γερ­μα­νι­κές εκλο­γές. Έντο­νη επι­θυ­μία της κυ­βέρ­νη­σης, πράγ­μα που το λέει και δη­μό­σια, είναι να κερ­δί­σει ο Σο­σιαλ­δη­μο­κρά­της Μάρ­τιν Σούλτς. Πράγ­μα διό­λου απί­θα­νο, αφού σύμ­φω­να με τις δη­μο­σκο­πή­σεις είναι μία ανάσα από την Άν­γκε­λα Μέρ­κελ.

Η με­γά­λη δόση του Ιου­λί­ου

Αν ισχύ­σουν αυτά τα σε­νά­ρια και η κυ­βέρ­νη­ση με­τα­φέ­ρει την Αξιο­λό­γη­ση για το φθι­νό­πω­ρο, τότε ανα­γκα­στι­κά θα χρη­σι­μο­ποι­ή­σει τα απο­θε­μα­τι­κά της χώρας, ούτως ώστε να πλη­ρώ­σει την τε­ρά­στια δόση του Ιου­λί­ου. Ο Ιού­λιος είναι ο πλέον απαι­τη­τι­κός μήνας του 2017 όσον αφορά το κό­στος εξυ­πη­ρέ­τη­σης του ελ­λη­νι­κού δη­μό­σιου χρέ­ους, με την αντί­στοι­χη δα­πά­νη να δια­μορ­φώ­νε­ται σε πε­ρί­που €7,4 δισ. (€6,6 δισ. για την πλη­ρω­μή χρε­ο­λυ­σί­ων και €0,8 δισ. για την πλη­ρω­μή τόκων).

Η «κα­βάν­τζα»

της κυ­βέρ­νη­σης

Που θα βρει, τα λεφτά για να προ­χω­ρή­σει σε μία τόσο ρι­ψο­κίν­δυ­νη κί­νη­ση όμως η κυ­βέρ­νη­ση; Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες αυτή τη στιγ­μή η κυ­βέρ­νη­ση έχει στα χέρια της ένα τα­μεια­κό πλε­ό­να­σμα 3,5 δισ. ευρώ στην Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος. Καθώς και χρή­μα­τα φο­ρέ­ων Γε­νι­κής Κυ­βέρ­νη­σης και ασφα­λι­στι­κών τα­μεί­ων στην Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος, τα οποία εκτι­μώ­νται στα 5 δισ. ευρώ. Τέλος, αν συ­νε­χί­σει να μην πλη­ρώ­νει στην αγορά τις υπο­χρε­ώ­σεις της (πε­ρί­που 700 έως 900 εκατ. ευρώ/ μήνα) τους επό­με­νους 4 μήνες θα μα­ζέ­ψει άλλα  3 δισ. ευρώ. Θα φτά­σει δη­λα­δή, το κα­λο­καί­ρι με τα­μεια­κό από­θε­μα άνω των 10 δισ. ευρώ.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται πως η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση, για να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει αυτά τα λεφτά δεν χρειά­ζε­ται να νο­μο­θε­τή­σει, αρκεί μία από­φα­ση του Υπουρ­γι­κού Συμ­βου­λί­ου. Στο κακό σε­νά­ριο λοι­πόν,  θα δούμε ένα παιγ­μέ­νο επει­σό­διο σαν αυτό του κα­λο­και­ριού του 2015, που οδή­γη­σε σε κλεί­σι­μο των τρα­πε­ζών και σε ένα σκλη­ρό και δύ­σκο­λο Μνη­μό­νιο 86 δισ.

Ρε­νά­το Λέκκα

ESM: Οι κα­θυ­στε­ρή­σεις

κο­στί­ζουν ακρι­βά

στην ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία

Οι κα­θυ­στε­ρή­σεις στην ολο­κλή­ρω­ση της αξιο­λό­γη­σης πλη­ρώ­νο­νται ακρι­βά προει­δο­ποιεί ο Rolf Strauch επι­κε­φα­λής οι­κο­νο­μο­λό­γος του ESM σε συ­νέ­ντευ­ξή του στο ισπα­νι­κό πρα­κτο­ρείο EFE. Ο αξιω­μα­τού­χος του ESM δεν απο­κλεί­ει να ζη­τη­θούν από την Ελ­λά­δα prior actions πριν θε­ω­ρη­θεί ότι η αξιο­λό­γη­ση έκλει­σε στο σύ­νο­λό της και λη­φθεί από­φα­ση για εκτα­μί­ευ­ση.

Όπως είπε με­τα­ξύ άλλων στό­χος είναι να ολο­κλη­ρω­θεί η δεύ­τε­ρη αξιο­λό­γη­ση το συ­ντο­μό­τε­ρο δυ­να­τό, κάτι που απαι­τεί να κλεί­σει το Staff Level Agreement και να γίνει η επι­και­ρο­ποί­η­ση του MoU.

Κατά τον ίδιο οι κα­θυ­στε­ρή­σεις έχουν απο­δει­χτεί ακρι­βές για την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία καθώς τόσο οι ιδιω­τι­κές επεν­δύ­σεις όσο και η κα­τα­να­λω­τι­κή εμπι­στο­σύ­νη «υπο­φέ­ρουν».

Επι­πρό­σθε­τα πρέ­πει να απο­φευ­χθεί η δη­μιουρ­γία νέων λη­ξι­πρό­θε­σμων οφει­λών του κρά­τους που η εμπει­ρία δεί­χνει ότι έχουν κα­τα­στρο­φι­κό απο­τέ­λε­σμα στην ανά­πτυ­ξη και την απα­σχό­λη­ση.

Η κυ­βέρ­νη­ση πρέ­πει

 να επι­δεί­ξει «ιδιο­κτη­σία» των με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων

για να γυ­ρί­σει η Ελ­λά­δα

στις αγο­ρές

«Η θε­τι­κή ολο­κλή­ρω­ση της αξιο­λό­γη­σης θα κα­θη­συ­χά­σει τους επεν­δυ­τές ότι το πρό­γραμ­μα συ­νε­χί­ζε­ται. Η κυ­βέρ­νη­ση πρέ­πει να επι­δεί­ξει «ιδιο­κτη­σία» των με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων για να γυ­ρί­σει η Ελ­λά­δα στις αγο­ρές».

Σύμ­φω­να με τον Rolf Strauch πά­ντως η ση­με­ρι­νή κα­τά­στα­ση είναι πολύ δια­φο­ρε­τι­κή (προς το κα­λύ­τε­ρο) από το 2015. Η κυ­βέρ­νη­ση πήρε κα­θα­ρή εντο­λή το 2015 να εφαρ­μό­σει το πρό­γραμ­μα σε αντί­θε­ση με τότε που η συ­νο­λι­κή ατζέ­ντα είχε τεθεί υπό αμ­φι­σβή­τη­ση. Εκτο­τε, ση­μεί­ω­σε, η Ελ­λά­δα προ­χώ­ρη­σε σε πολ­λές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις.

Ανα­φο­ρι­κά με το ΔΝΤ ση­μεί­ω­σε ότι η εντο­λή που έχει ο ESM από τις Συν­θή­κες είναι να επι­διώ­ξει τη συμ­με­το­χή του Τα­μεί­ου «όπου είναι δυ­να­τό». Επι­πρό­σθε­τα αρ­κε­τές χώρες-μέλη συμ­φώ­νη­σαν στο πρό­γραμ­μα με την πο­λι­τι­κή κα­τα­νό­η­ση ότι θα συμ­με­τά­σχει.

Σχο­λιά­ζο­ντας το θέμα του χρέ­ους το­νί­ζει ότι υπάρ­χουν «κα­θα­ρές δε­σμεύ­σεις των υπουρ­γών Οι­κο­νο­μι­κών ότι θα εξα­σφα­λί­σουν τη βιω­σι­μό­τη­τα» και ανα­φέ­ρε­ται στα βρα­χυ­πρό­θε­σμα μέτρα που ήδη εφαρ­μό­ζο­νται.

Σε ό,τι αφορά τα δη­μο­σιο­νο­μι­κά ση­μειώ­νει ότι η Ελ­λά­δα έχει ολο­κλη­ρώ­σει το πιο δύ­σκο­λο κομ­μά­τι της προ­σαρ­μο­γής.

Για το 3,5% πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα το 2018 που απαι­τεί το πρό­γραμ­μα οι ευ­ρω­παϊ­κοί θε­σμοί πι­στεύ­ουν ότι τα μέτρα έχουν ήδη συμ­φω­νη­θεί και εφαρ­μό­ζο­νται. Τα νέα βή­μα­τα στις συ­ντά­ξεις και το αφο­ρο­λό­γη­το που είναι τώρα υπό συ­ζή­τη­ση θα οδη­γή­σουν σε ένα πε­ρισ­σό­τε­ρο ισορ­ρο­πη­μέ­νο και φι­λι­κό προς την ανά­πτυ­ξη προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό που προ­σφέ­ρει δη­μο­σιο­νο­μι­κό χώρο για κά­ποια κοι­νω­νι­κά μέτρα.

Οι συ­ζη­τή­σεις που γί­νο­νται, προ­σέ­θε­σε, ίσως δώ­σουν πε­ρισ­σό­τε­ρο συ­γκε­κρι­μέ­νο χρο­νι­κό πλαί­σιο για το πόσα χρό­νια θα πρέ­πει να πα­ρα­μεί­νουν σε αυτό το επί­πε­δο.

ΔΝΤ: Ας κλεί­σει η συμ­φω­νία και μετά βλέ­που­με για τις δε­σμεύ­σεις της ΝΔ

Οι δια­φο­ρές Αθή­νας-θε­σμών στο θέμα του συ­ντα­ξιο­δο­τι­κού και των ερ­γα­σια­κών εξα­κο­λου­θούν να υπάρ­χουν. Αυτό δια­μή­νυ­σε ο εκ­πρό­σω­πος του ΔΝΤ Τζέρι Ράις, ανα­φε­ρό­με­νος στις συ­ζη­τή­σεις που βρί­σκο­νται αυτή τη στιγ­μή σε εξέ­λι­ξη στις Βρυ­ξέλ­λες. Την ίδια στιγ­μή, δεν απέ­κλει­σε το εν­δε­χό­με­νο το ΔΝΤ να ζη­τή­σει δια­βε­βαιώ­σεις από την αντι­πο­λί­τευ­ση στην πε­ρί­πτω­ση που το Τα­μείο απο­φα­σί­σει να συμ­με­τά­σχει στο ελ­λη­νι­κό πρό­γραμ­μα. Ξε­κα­θά­ρι­σε ωστό­σο πως η στιγ­μή αυτή απέ­χει ακόμη.

«Έχει υπάρ­ξει πρό­ο­δος αλλά θα απαι­τη­θεί πε­ρισ­σό­τε­ρη δου­λειά για να γε­φυ­ρω­θούν οι ενα­πο­μεί­να­σες δια­φο­ρές. Κοι­τά­με το συ­ντα­ξιο­δο­τι­κό και τα ερ­γα­σια­κά» είπε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, ενώ αρ­νή­θη­κε να ανα­φερ­θεί στο χρόνο ολο­κλή­ρω­σης των συ­ζη­τή­σε­ων.

«Οι ζη­τή­σεις συ­νε­χί­ζο­νται στις Βρυ­ξέλ­λες με­τα­ξύ των αρχών και των θε­σμών. Το ΔΝΤ είναι εκεί. Δεν θα κάνω υπο­θέ­σεις για το χρόνο ολο­κλή­ρω­σής τους, αλλά κι­νού­μα­στε όσο πιο γρή­γο­ρα μπο­ρού­με», είπε ο κ. Ράις.

Στο ερώ­τη­μα αν το ΔΝΤ θα ζη­τή­σει από την αντι­πο­λί­τευ­ση δια­βε­βαιώ­σεις για τη συ­νέ­χι­ση των υπό δια­μόρ­φω­ση πο­λι­τι­κών ο Ράις είπε πως δεν έχει ζη­τη­θεί κάτι τέ­τοιο, αλλά δεν απέ­κλει­σε να συμ­βεί στο μέλ­λον.

«Για εμάς είναι ση­μα­ντι­κό να υπάρ­χει ισχυ­ρή ιδιο­κτη­σία για την επι­τυ­χία του προ­γράμ­μα­τος. Δεν έχου­με επαφή με τα κόμ­μα­τα της αντι­πο­λί­τευ­σης. Αλλά είναι αλη­θές ότι έχου­με ζη­τή­σει στο πα­ρελ­θόν συ­ναί­νε­ση από την αντι­πο­λί­τευ­ση. Ωστό­σο, αυτό το ζη­τά­με όταν υπάρ­χει συμ­φω­νία στην κα­τεύ­θυν­ση ενός προ­γράμ­μα­τος. Προς το παρόν απέ­χου­με από αυτό», τό­νι­σε.

Ο κ. Ράις επι­βε­βαί­ω­σε ότι η επι­κε­φα­λής του Τα­μεί­ου και ο Αμε­ρι­κα­νός υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών Στί­βεν Μνού­τσιν συ­ζή­τη­σαν πρό­σφα­τα για την Ελ­λά­δα, ενώ ση­μεί­ω­σε πως δεν υπάρ­χει αλ­λα­γή στη στάση ή την οπτι­κή της αμε­ρι­κα­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης για το θέμα της Ελ­λά­δας, εξ όσων ο ίδιος γνω­ρί­ζει.

Νέα αύ­ξη­ση κατά 400 εκατ. ευρώ του ELA για τις τρά­πε­ζες

Νέα αύ­ξη­ση του ανώ­τα­του ορίου της πα­ρο­χής έκτα­κτης ενί­σχυ­σης ρευ­στό­τη­τας (ELA) προς τις ελ­λη­νι­κές τρά­πε­ζες κατά 400 εκατ. ευρώ ζή­τη­σε και πήρε η Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος.

Είναι η δεύ­τε­ρη αύ­ξη­ση του ELA το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα καθώς μόλις τη Δευ­τέ­ρα 13 Μαρ­τί­ου η ΤτΕ είχε ζη­τή­σει αύ­ξη­ση του ορίου κατά 300 εκατ. ευρώ.

Έτσι πλέον το ανώ­τα­το όριο έφτα­σε στα 46,6 δισ. ευρώ έως και την Τε­τάρ­τη 5 Απρι­λί­ου.

Η εξέ­λι­ξη αυτή έρ­χε­ται να πι­στο­ποι­ή­σει τις δυ­σκο­λί­ες που αντι­με­τω­πί­ζουν οι τρά­πε­ζες από την αβε­βαιό­τη­τα που προ­κα­λεί­ται καθώς δεν κλεί­νει η αξιο­λό­γη­ση και ως συ­νέ­πεια αυτής τη μεί­ω­ση των κα­τα­θέ­σε­ων.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται εξάλ­λου στη σχε­τι­κή ανα­κοί­νω­ση «η αύ­ξη­ση του ανώ­τα­του ορίου κατά 0,4 δισεκ. ευρώ αντα­να­κλά εξε­λί­ξεις στη ρευ­στό­τη­τα των ελ­λη­νι­κών τρα­πε­ζών, λαμ­βα­νο­μέ­νων υπόψη των ροών κα­τα­θέ­σε­ων του ιδιω­τι­κού τομέα».