Το δικηγορικό γραφείο του πρώην εξωκοινοβουλευτικού υπουργού επικρατείας και νυν υφυπουργού Περιφερειακής Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας κ. Χαρ. Παμπούκη, έχει αναλάβει την δύσκολη μάχη του Δήμου Ρόδου με την εταιρεία που ανέγειρε το κτήριο του Νοσοκομείου της Ρόδου στους Αγίους Αποστόλους, για την ακύρωση του ΔΗΦΟΔΩ.
Η δημοτική αρχή του καποδιστριακού Δήμου Ροδίων είχε αναθέσει συγκεκριμένα τη συγκεκριμένη ένδικη διαφορά στο δικηγορικό γραφείο Φλογαϊτης – Παμπούκης – Σιούτη και Συνεργάτες που συνεστήθη το 1990 και φημίζεται για την ενασχόλησή του με θέματα εμπορικού δικαίου, αστικού δικαίου, διεθνών συναλλαγών, διαιτησίας κλπ.
Η κατασκευαστική εταιρεία έχει εγείρει με δικόγραφο πρόσθετων λόγων που έχει εισάγει ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας θέματα συνταγματικότητας, αναλογικότητας, ισονομίας του φόρου αλλά και θέματα συμβατότητας του με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Ανάλογες είναι και οι ενστάσεις που έχει υποβάλει σε αίτησή του ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Ρόδου ο δικηγόρος κ. Μ. Κουτσούκος.
Η δημοτική αρχή είναι αισιόδοξη για την έκβαση και των δύο προσφυγών επισημαίνοντας ότι ο διαπρεπής νομικός και πανεπιστημιακός κ. Σπ. Φλογαϊτης που έχει αναλάβει την εκπροσώπησή της έχει γνωμοδοτήσει από το έτος 1995 υπέρ του φόρου με επιχειρήματα που δεν αμφισβήτησαν μέχρι σήμερα τα δικαστήρια με αποτέλεσμα να έχει κερδίσει όλες τις προσφυγές εταιρειών και ιδιωτών για την κατάργηση του φόρου.
Στη γνωμοδότηση Φλογαϊτη για το θέμα αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής:
«…Ο νέος ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. τελεί σε πλήρη αυτοτέλεια προς τον καταργηθέντα:
α) έπαυσε να προσπίπτει λόγω της διέλευσης των προϊόντων από τα διοικητικά όρια του Ν. Δωδεκανήσου και να εισπράττεται από τις τελωνειακές αρχές,
β)δεν αποτελεί φόρο που επιβάλλεται επί του αντικειμένου του φόρου χωρίς να συναρτάται προς τη φοροδοτική ικανότητα του φορολογούμενου,
γ)δεν μετακιλύεται από τον φορολογικό οφειλέτη σε τρίτο, και
δ)επιβαρύνει αδιακρίτως τις συναλλαγές με τον ίδιο φορολογικό συντελεστή ανεξαρτήτως εάν αυτές αφορούν τα εγχώρια δωδεκανησιακά προϊόντα που προορίζονται για κατανάλωση στη δωδεκανησιακή αγορά ή για προϊόντα ελληνικά και αλλοδαπά που εισέρχονται στο Νομό Δωδεκανήσου…»
Επίσης, «…η νομιμότητα του ΔΗ.ΦΟ.ΦΩ. δεν μπορεί να κριθεί στη βάση του άρθρου 95 της Συνθήκης γιατί δεν εμπίπτει στο ρυθμιστικό πεδίο της διάταξης αυτής καθώς ο ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. δεν επιβάλλεται άμεσα ή έμμεσα στο προϊόν καθεαυτό αλλά στον επιτηδευματία που διαπράττει τη συναλλαγή […], δεν εισάγει παράνομη διακριτική μεταχείριση σε βάρος των κοινοτικών επιτηδευματιών που ασκούν οικονομική δραστηριότητα στην περιφέρεια του νομού Δωδεκανήσου.[…].
Ο νέος ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. ως άμεσος φόρος του ελληνικού φορολογικού συστήματος, ο οποίος δεν επιβάλλεται λόγω ή επ’ ευκαιρία της των προϊόντων από τα διοικητικά όρια του νομού Δωδεκανήσου και ο οποίος δε εισάγει διακριτική μεταχείριση σε βάρος κοινοτικών επιτηδευματιών που ασκούν οικονομική δραστηριότητα στην περιφέρεια του Νομού Δωδεκανήσου, αλλά αποσκοπεί στην ενίσχυση της οικονομικής αυτοτέλειας των Ο.Τ.Α. του Νομού Δωδεκανήσου, είναι απολύτως σύννομος προς το Κοινοτικό Δίκαιο.
Παράλληλα ο νέος ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. ευρίσκεται σε απόλυτη συμφωνία με την αρχή της φορολογικής ισότητας και της φορολογικής δικαιοσύνης, όπως αυτές κατοχυρώνονται από το άρθρο 4 § 5 του Συντάγματος καθώς εξυπηρετεί το τοπικό συμφέρον και τις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου των δημοτών και επιβάλλεται βάσει της φοροδοτικής ικανότητας των επιτηδευματιών, χωρίς να εισάγει παράνομες διακρίσεις».
